Księżyce: 124 Mistrz: Jaśniejący Płomień Płeć: kocur Zaimki: on/jego chyba że żart wymaga innych
wysoki, długowłosy oriental, cynamonowy point, białe znaczenia (plamka na czole, palce przednich łap), niebieskie oczy, często ma przy sobie kieszonkowy zegarek z łańcuszkiem
Nadgryziony liść się do niczego nie nadawał, to oczywiste. Ale pomijając ten jeden egzemplarz, Bryzgająca Fala znalazł się w posiadaniu dziewięciu dorodnych sztuk kwaśnego zielska. Czy zamierzał nim leczyć, czy przyprawiać piszczki – jego sprawa. Reszta listków nie nadawała się jednak do celów medycznych bądź kulinarnych, więc wypadałoby ruszyć dalej.
Badylarka wywoływała tyle samo emocji co mijane kamienie. Jasne, nieco bardziej zwracała uwagę za sprawą ruchu, jednakże skupienie orientala prędko powracało do reszty otoczenia. Taką drobnicę pozostawiał nadgorliwym terminatorom i kunom. Nigdy nie zaznał głodu, więc jak na uprzywilejowanego gówniarza przystało, wybrzydzał.
Szedł dalej, zataczając kolejny półokrąg. Z pewnością w okolicznych zaroślach musiało się kryć coś oprócz jaskółek i gawronów. I badylarek, ale nie rozmawiamy o badylarkach.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
I w końcu faktycznie pokazało się w okolicy coś poza badylarkami, jaskółkami czy gawronami. Tym razem z jednych z zarośli wyskoczył sobie zając. No, to już była większa zwierzyna, to na pewno. Szarak akurat wyskoczył sobie gdzieś bardziej w oddali i zaczął drapać się za uchem, najwidoczniej coś go bardzo zaswędziało i to mogła być szansa dla pointa na upolowanie go zanim ten poskacze sobie gdzieś dalej.
Liście było łatwiej nieść w pysku niż szypułki nagietka, więc Bryzgająca Fala tym razem postanowił zebrane listki wziąć do pyszczka i zabrać ze sobą na poszukiwanie innych ziółek. Najwyżej później je gdzieś odłoży jak będzie potrzeba albo się upchnie je między następne ziółka czy coś. No, to będzie się ogarniać na bieżąco, na razie biało-rudy wstał i poszedł rozglądać się dalej, zwłaszcza za skrzypem.
Księżyce: 124 Mistrz: Jaśniejący Płomień Płeć: kocur Zaimki: on/jego chyba że żart wymaga innych
wysoki, długowłosy oriental, cynamonowy point, białe znaczenia (plamka na czole, palce przednich łap), niebieskie oczy, często ma przy sobie kieszonkowy zegarek z łańcuszkiem
Żeby Fali nie było zbyt miło, teraz krajobraz oferował co najwyżej ładne niebo, parę chmurek, ptaszki ćwierkające w oddali, same niewyróżniające się trawy i kwiatki. Na pewno nie skrzyp. Ani nic godnego Ziołowego Wzgórza bądź stosu zwierzyny.
Zając z alergią zdecydowanie był czymś wartym uwagi. Co prawda, oriental nie przypuszczał, żeby drapanie za uchem było dowodem na chorobę, wyglądało jak niegroźny przypadek zaswędziało mnie. No a póki uszko było zajęte przez gigantyczną stopę, pozostawało tylko korzystać. Orion wyciszył oddech – jakby nie było, drugie z uszu wciąż czujnie nasłuchiwało – i ugiął łapy, przyjmując pozycję łowiecką. Chciał się zakraść jak najbliżej, tak by w dwóch susach wskoczyć na grzbiet zająca i uniknąć konieczności pogoni. Nie znosił gonitw za zającami, skubane uciekały jakby od tego ich życie zależało. Oczywiście, było w tym trochę racji, ale...
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
I wszystko by było ładnie pięknie, bo Wędrujące Światła bez problemu złapał zająca -i nawet go nie rozgniótł jak wtedy tę jaskółeczkę- gdyby nie to, że kolejna piszczka postanowiła w ostatniej próbie ratowania życia zostawić na poincie jakiś swój znak. Tym razem było to jednak coś gorszego niż zwykłe dziobnięcie, bo zając przed śmiercią w kłach i pazurach wojownika jeszcze zamachnął się ostatkiem sił i kopnął go, trafiając prosto w policzek i definitywnie zostawiając pod futerkiem sporego siniaka.
rana 0. stopnia: dziobnięcie między oczami
rana 0. stopnia: siniak na prawym policzku
Bryzgająca Fala nie zamierzał się zrażać, nie można przecież było mieć wszystkiego na raz, nie? Terminatorem medyka też nie został od razu, ale w końcu się doczekał, więc trochę chodzenia więcej w poszukiwaniu ziółek go nie zbawi. Dlatego też biało-rudy parł naprzód w poszukiwaniu roślinek, dalej rozglądając się w szczególnej mierze za skrzypem.
Księżyce: 124 Mistrz: Jaśniejący Płomień Płeć: kocur Zaimki: on/jego chyba że żart wymaga innych
wysoki, długowłosy oriental, cynamonowy point, białe znaczenia (plamka na czole, palce przednich łap), niebieskie oczy, często ma przy sobie kieszonkowy zegarek z łańcuszkiem
Może i nagietkowy kryzys został zażegnany, ale czy nie zaszkodzi zebrać go jeszcze odrobinę? Te "nieco lepiej zarumienione na słońcu mlecze" znowu pojawiły się na trasie medyka, w przeciwieństwie do skrzypu. Może po prostu był nieśmiały... A może pomarańczowe płatki było łatwiej wypatrzeć w zieleni niż... zieleń właśnie.
Tyle dobrego humoru ile przywrócić mogło złapanie zająca bez konieczności pogoni, tyle samo zepsuł kopniak w kościsty policzek. Równowaga we wszechświecie, proszę państwa, oriental dalej nie czuł się optymalnie. Ale nie przelał swojej złości na martwą piszczkę – byłoby szkoda zepsuć taką zdobycz. Zakopał zająca, wyczyścił biel na przednich łapach i ruszył dalej, szukając innego obiektu do wyładowania irytacji.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
Niestety, ale chyba Gwiezdny Klan czy cokolwiek było tam na niebie -jeśli coś w ogóle było- miało najwidoczniej niezgorszą uciechę oglądać zirytowanego pointa, ponieważ nie ważne ile szukał dookoła to jak na razie akurat w tym momencie nic ciekawego -ani nawet nieciekawego- się nie trafiło. Wielka szkoda.
rana 0. stopnia: dziobnięcie między oczami
rana 0. stopnia: siniak na prawym policzku
No cóż, Bryzgająca Fala nie zamierzał na pewno narzekać na większą ilość nagietka w lecznicy. W końcu był on dość powszechnie stosowany w leczeniu kilku przypadłości, więc w sumie większa jego ilość byłaby raczej na plus niż na minus. Tak więc medyk podszedł do roślinki, obejrzał ją, a następnie położył te liście szczawiu, które trzymał obecnie w pysku na ziemi obok i zaczął zbierać szypułki napotkanego nagietka.
Księżyce: 124 Mistrz: Jaśniejący Płomień Płeć: kocur Zaimki: on/jego chyba że żart wymaga innych
wysoki, długowłosy oriental, cynamonowy point, białe znaczenia (plamka na czole, palce przednich łap), niebieskie oczy, często ma przy sobie kieszonkowy zegarek z łańcuszkiem
Tym razem udało się uzbierać jeszcze więcej kwiatków i chyba tym samym kryzys w Ziołowym Wzgórzu można było oficjalnie uznać za zakończony? Przynajmniej jeśli chodzi o ostatnie niedobory nagietka, Wichrzacy mogli chorować do woli, jupi.
W istnienie Gwiezdnego Klanu nie wątpił, co prawda nie miał jeszcze trzech prób badawczych, ale jedno spotkanie było dość solidnym argumentem. Powątpiewał jednak w ich moc sprawczą, Gwiezdni byli niczym w obliczu kapryśnego wszechświata. Orion szedł dalej, bo cóż mu pozostawało. Medyk nie darł się o pomoc, najbliższy krajobraz nie oferował nic ciekawego, poszukiwania trwały.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
I okazało się, że jak nie nic samo w sobie to z kolei nic specjalnie ciekawego, bo w okolicy Wędrujące Światła mógł zobaczyć jedynie pałętającego się gdzieś między zielenią padalca. Zdecydowanie nic co mogłoby być chociażby porównywalne do zająca czy nawet gawrona lub jaskółki.
rana 0. stopnia: dziobnięcie między oczami
rana 0. stopnia: siniak na prawym policzku
No i super, nic tylko się cieszyć. Bryzgająca Fala zastanowił się chwilę po zebraniu nagietka co z tym wszystkim zrobić, a potem zdecydował się zanieść i szczaw i nagietek do miejsca gdzie wcześniej schował swoje pierwsze ziółeczka -nawet jeśli musiałby zrobić ze dwie rundki z tej okazji- żeby wszystkie były razem, a potem poszedł szukać skrzypu w inną stronę od tego miejsca. Może tutaj będzie więcej szczęścia do tej roślinki?
Księżyce: 124 Mistrz: Jaśniejący Płomień Płeć: kocur Zaimki: on/jego chyba że żart wymaga innych
wysoki, długowłosy oriental, cynamonowy point, białe znaczenia (plamka na czole, palce przednich łap), niebieskie oczy, często ma przy sobie kieszonkowy zegarek z łańcuszkiem
No i faktycznie zmiana kierunku była dobrym pomysłem – jakkolwiek roślinka w pewien sposób podobna, nie szło pomylić jej z młodymi drzewkami iglastymi. Kępa skrzypu skryła się w cieniu łysego wciąż krzewu, ale może dzięki temu lepiej się odcinała barwnie niż na tle trawy.
Ominął padalca, tak jak ominąłby mrówkę. Nawet w najbardziej desperackich czasach, sam nigdy nie spojrzałby w stronę tego pseudowęża, ale z jakiegoś powodu, na klanowym stosie okazjonalnie widywał to smutne stworzenie. Kto je tam przynosił i dlaczego – nie miał pojęcia. I też nie zastanawiał się nad tym nadmiernie w tym momencie, szedł dalej wypatrując czegoś ciekawego. Po lekkim łuku zawrócił w kierunku porzuconej jaskółki, by sprawdzić kto pierwszy ją odnalazł. Ale droga była okrężna i nie śpieszył się nadmiernie, wypatrując też piszczek.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
Kolejna piszczka specjalnie lepsza nie była, patrząc z perspektywy standardów Wędrujących Świateł. Padalec zamienił się szybko na jaszczurkę, która akurat wygrzewała się w odnalezionym jakimś cudem takim cieplejszym słoneczku. Nic specjalnego.
rana 0. stopnia: dziobnięcie między oczami
rana 0. stopnia: siniak na prawym policzku
Aha, czyli jednak intuicja medyczna nie zawodziła. Decyzja była dobra i Bryzgająca Fala mógł się poklepać po pleckach za swoją zmyślność. Całkiem nieźle, Falo pomyślał sobie i uśmiechnął się delikatnie szerzej zanim obejrzał roślinkę pod kątem nadawania się do czegokolwiek, a jeśli będzie mógł swobodnie zdecydować, że się nadaje, to wtedy zacznie jeszcze ją zbierać.
Księżyce: 124 Mistrz: Jaśniejący Płomień Płeć: kocur Zaimki: on/jego chyba że żart wymaga innych
wysoki, długowłosy oriental, cynamonowy point, białe znaczenia (plamka na czole, palce przednich łap), niebieskie oczy, często ma przy sobie kieszonkowy zegarek z łańcuszkiem
Sporo roślinek się nadawało do celów medycznych, na ozdobę pewnie jeszcze więcej, ale to nie wystrój wnętrz interesował Falę. Standardy medyczne spełniało aż jedenaście sztuk.
Brawo, jeden krok dalej w ewolucji. Ta jaszczurka przynajmniej wykształciła nogi. Orion nawet, przez krótki moment, rozważał zainteresowanie się jej losem. Prędko jednak zrezygnował, bo z gadów co najwyżej zaskrońce były warte uwagi. Nie ze względu na niesamowite walory smakowe, ale niektóre koty myliły je ze żmijami i odskakiwały od stosu jak od ognia. Ale no właśnie, jaszczurki nie budziły takich reakcji, więc oriental darował sobie wysiłek skradania się i szukał dalej.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
W tym szukaniu cynamonowy point dotarł znowu aż do tej nieszczęsnej jaskółki, którą zgniótł jakiś czas temu. Tylko że sprawa już prezentowała się trochę inaczej niż wcześniej, bo jaskółki nigdzie w okolicy nie było, ale za to były wyraźne ślady drapieżnika o charakterystycznym zapachu i rudej kicie, nawet jeśli w zasięgu wzroku samego lisa nie było.
rana 0. stopnia: dziobnięcie między oczami
rana 0. stopnia: siniak na prawym policzku
Bryzgająca Fala był zadowolony ze swoich poszukiwań. Sporo skrzypu i sporo nagietka się trafiło do uzupełnienia składzika. Nie chciał jednak jeszcze wracać tak od razu, więc postanowił wybrać się trochę dalej. W Ziołowym Wzgórzu też były już takie ziółka na wykończeniu, co przy okazji można by było zgarnąć jak się napatoczą po drodze, więc Fala wziął zebrany skrzyp w pysk i poszedł szukać teraz już innych, mniej konkretnych ziółek.
Księżyce: 124 Mistrz: Jaśniejący Płomień Płeć: kocur Zaimki: on/jego chyba że żart wymaga innych
wysoki, długowłosy oriental, cynamonowy point, białe znaczenia (plamka na czole, palce przednich łap), niebieskie oczy, często ma przy sobie kieszonkowy zegarek z łańcuszkiem
Czy Fala pamiętał listki, które zostawił z ostatnio zebranym nagietkiem? Miejmy nadzieję, bo właśnie napotkał ich bliskich krewnych, nawet nie kuzynów, a zapewne braci. Kolejna kępa szczawiu znalazła się na drodze medyka, ale oczywiście jeśli potrzebował się znowu upewnić co do smaku, nic nie stało na przeszkodzie by skubnąć jeden z listków. Smacznego.
Kto by pomyślał, że na jaskółkę skusi się akurat lis. Oczywiście ciekawy zbieg okoliczności, zważywszy na wcześniejszą rozmowę z medykiem i sugerowanie lisiego zamachu na kadrę medyczną, ale też przez wzgląd na osobistą relację cynamonowego pointa z rudzielcami. Orion, rzecz jasna, ruszył po śmierdzących śladach, na nisko ugiętych łapach. Kiedyś ta woń sprawiała, że jasny włos jeżył się na karku, a jego właściciel pośpiesznie zmieniał kierunek. Dziś starał się utrzymać pozycję łowiecką, by zaskoczyć drapieżnika, nie by całkowicie uniknąć spotkania.
ogromny, masywny, puchaty, rudo-biały klasycznie pręgowany, futro czyste i ułożone, żółto-złote oczy, sierść w uszach przypomina dwie fale
energiczny, przyjazny, wiecznie uśmiechnięty, dobroduszny, szczery, ekstrawertyk do sześcianu; wręcz przerysowany, pewny siebie, ma tendencję do bagatelizowania niebezpieczeństwa, martwi się o zdrowie innych i często ich poucza na ten temat
No cóż, najwidoczniej lisy coś miały do Oriona tak jak Orion miał coś do lisów, skoro akurat rudzielec się zaczaił na rozgniecioną przez pointa jaskółkę -damn, musiał być naprawdę zdesperowany, pewnie jakiś młodzik albo bardzo stary okaz. Drapieżnik musiał tutaj jednak być już pewnie jakiś czas temu, bo cynamonowy point jak na razie musiał zadowolić się dalszym podążaniem za śladami albo zrezygnowaniem z pościgu i zajęciem się czymś innym.
rana 0. stopnia: dziobnięcie między oczami
rana 0. stopnia: siniak na prawym policzku
W sumie skoro miał już szczaw to osobiście wolałby znaleźć coś innego, ale tej roślinki nie było w składziku aż tyle dużo -czyli nie wylewała się z Ziołowego Wzgórza jak niektóre, w tych przypadkach chyba trzeba będzie powiedzieć Niezapomnianej Łapie, żeby najpierw używała tych zanim sięgnie po te mniej liczne, jeśli będzie taka możliwość w czasie leczenia danej przypadłości- żeby ją tak o sobie po prostu zignorować. Tak więc Fala obejrzał ziółko czy się nadaje, położył obok siebie to co miał obecnie w pysku, a potem ostrożnie zaczął zbierać listki rośliny.
Księżyce: 124 Mistrz: Jaśniejący Płomień Płeć: kocur Zaimki: on/jego chyba że żart wymaga innych
wysoki, długowłosy oriental, cynamonowy point, białe znaczenia (plamka na czole, palce przednich łap), niebieskie oczy, często ma przy sobie kieszonkowy zegarek z łańcuszkiem
Zapasy w Ziołowym Wzgórzu mogły wzbogacić się o kolejne siedem listków szczawiu, jeśli tylko Bryzgająca Fala nie zapomni zabrać ich ze sobą. Już miał zbiory rozłożone w pary miejscach, teraz tylko pamiętać o każdym z nich.
Desperat? Niekoniecznie. Nie mieli przecież do czynienia z przydrożną padliną rozpłaszczoną przez koła, a z pogruchotanymi żebrami. Może lis nie zorientował się w jej stanie, może go nie obchodził, bo nie był małym kociątkiem, dla którego odłamki kości mogły stanowić jakieś zagrożenie. Z perspektywy orientala, drapieżnik po prostu skorzystał z okazji do bezwysiłkowej przekąski, wyciąganie dalszych wniosków było głupie.
Chociaż szczerze liczył na to, że nie trafi na ledwo trzymającego na łapach rudzielca. Szanse na to były raczej nikłe, zważywszy na to ile trzeba było za nim truchtać.
![[Obrazek: onyo.gif]](https://sig.grumpybumpers.com/host/onyo.gif)
