Trening Burzowej Łapy

[Burzowa Łapa.,]

Burza przez chwilę zastanawiał się jak odpowiedzieć na pytanie Węgla. Musiał wymyślić coś szybkiego i... realistycznego, bo gdyby zapewne powiedział prawdę, zostałby potem usadzony w obozie albo zabity przez Malinową Gwiazdę - bynajmniej takiego przekonania był on sam. Uniósł więc na moment nosek ku górze i zaczął wymyślać.
- Eee byłem chory ale chyba już mi lepiej... tak myślę - mruknął co jakiś czas dumając i przeciągając niektóre ze słów. W końcu nigdy nie był zbyt dobry w takim wymyślaniu więc stanowiło to dla niego pewnego rodzaju wyzwanie. Patrzył się przy tym na mistrza, który był jakiś taki przybity i to nawet z jego powodu. Na serio nie chciał krzywdzić czarnofutrego i lubił swojego mistrza, ale samo poznawanie wiedzy po prostu śmiertelnie go nudziło.
- i no... tak więc przejdźmy do treningu może? - bąknął jeszcze pod nosem i z lekkim dystansem poczłapał przed siebie. Nie bardzo chciał żeby Węgiel wyłapał wyraz jego pyska, bo wtedy z pewnością domyśliłby się, że ten ściemnia

[Węglowy Pył]

Szybkiego i realistycznego? Niestety, w tym przypadku Burzowa Łapa się nie popisał. Gdyby był chory, to leżałby w lecznicy, a Lśniąca Sadzawka na pewno by go o tym powiadomiła i Węglowy Pył by się dowiedział. Szczególnie że wojownik często szukał terminatora i nie znajdywał go w obozie. Choroba to na pewno nie jest tutaj dobrą wymówką.
- Na co więc byłeś chory, skoro nie widziałem i nie słyszałem, abyś leżał w lecznicy? W ogóle nie często widziałem cię w obozie. Burzowa Łapo, co się stało? - zapytał ze zrezygnowaniem w głosie. - Czy ty.. chcesz w ogóle zostać wojownikiem? - dopytał jeszcze, przerzucając spojrzenie na ziemię. Węglowy Pył był dosyć naiwny i miękki, ale w takie kłamstwo jak choroba nie uwierzy. Chyba że terminatorowi było coś innego - czemu więc nie udał się do Lśniącej Sadzawki?
- Nie.. musimy porozmawiać.. stój, proszę - podbiegł do miejsca, gdzie był akurat terminator i się zatrzymał. Nie mogą teraz tak po prostu znowu zacząć treningu.