Stara Kłoda

[Strusie Stado]

- Ty, to by wiele wyjaśnialo. Nic nie pamiętam z chwil gdy przychodzilem na świat, pewnie dostałem od niego w łeb podczas porodu mojej matki - pokiwał łbem z nagłym olśnieniem, choć tłumiony w gardle chichot wskazywał, że nie mówił poważnie.
- Jasne. To do zobaczenia, Nadpływająca Ławico! - pożegnał ją z uśmiechem. W myślach już planował wspólną wędrówkę oraz obmyślał jak zaczepić rodziców żeby dyskretnie wypytać ich o siedlisko i jego atrakcje.

Zt