Bagienne Oko

[Świetlistooki]

Okrągłe oczko wodne w miejscu gdzie zaczynają się Moczary. Woda w nim jest dosyć brudna i bardzo mętna, przez co mimo, iż Bagienne Oko jest bardzo płytkie, to często nie widać jego dna. Jest w nim bardzo dużo żab i trafiają się drobne rybki, a gdy intensywnie pada deszcz lub podczas roztopów Oko często łączy się na jakiś czas z rzeką.

[Tundra]

Minęło już odpowiednio dużo czasu od momentu powrotu Tundry do zdrowia. Na tyle dużo, że kocica podjęła decyzję o samotnej wyprawie łowieckiej. Chciała rozprostować zesztywniałe mięśnie. Poczuć kroplę adrenaliny w żyłach. Jednak przede wszystkim, czekoladowa wychodziła z obozu dlatego, że potrzebował tego Nowy Świt. Potrzebna była zwierzyna, pożywienie na wszystkich, którzy nie byli w stanie polować samodzielnie.
Wybrała się w okolice Bagiennego Oka, licząc na możliwość polowania na jej ulubione ryby. Spacerowała spokojnie, będąc czujną na wszystkie sygnały.

[Karasiowa Ość]

Pod taflą okrągłego oczka wodnego nie działo się nic wartego uwagi. Brudna i mętna woda zdawała się nie skrywać w sobie godnych do wykarmienia grupy rybek.

Tundra: lvl: 5 | S: 15 | Zr: 19 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 90 | W: 50

[Tundra]

Nie była na tyle naiwna, by spodziewać się, że w ciągu pierwszej minuty od dotarcia nad Bagienne Oko uda jej się znaleźć coś godnego uwagi. Dlatego, kiedy tak się właśnie stało, to jest, nie stało się zupełnie nic, czekoladowa kocica po prostu machnęła ogonem i ruszyła w dalszą drogę. Nie zastanawiając się dłużej nad tym, ile będzie musiała tak spacerować, aż na coś trafi.

[Karasiowa Ość]

Kręcąc się dalej przy oczku wodnym mogła dostrzec błysk łusek pośród mętnej wody. Karaś zbliżył się nieco bliżej powierzchni, dzięki czemu dało się go w ogóle dostrzec. Na oko miał może wielkość zbliżoną do połowy długości kociego ogona, niezbyt imponująco.

Tundra: lvl: 5 | S: 15 | Zr: 19 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 90 | W: 50

[Tundra]

Kiedy zobaczyła rybę, przypomniało jej się że obiecała Cyrylowi, że spotka się z nim tego dnia i odpowie na kilka jego pytań. Tym razem ci się upiekło, powiedziała cicho do ryby i odeszła w swoją stronę.

//zt, idę bić lisa po buzi

[Mirabela]

Mirabelka ostatnio spędzała większość swoich dni poza obozem, w samotności. Porafiła przez godziny leżeć w jednym miejscu i obserwować otacczający ją świat. Przypominało jej to kocięce lata, co w pewnym sensie było komfortem. Czas w którym wszystko było na swoim miejscu. Całe jej rodzeństwo, mama w zasięgu łapy. Dni też stawały się na powrót coraz zimniejsze. Teraz jednak miała własne futro które ją ogrzewało. W powietrzu nieal że cały czas dało się wyczuć deszcz. Lubiła ten zapach.
Dziesiejszy dzień spędzała nad Bagiennym Okiem, słuchając rechotów żab. Woda i niebo były tak samo mgliste, kotka wręcz nie była w stanie powiedzieć gdzie jest góra a gdzie dół, leżąc na przegu i wpatrując się w wodę. Jakby się nad tym zastanowić to nawet niezbytni pamięta kiedy ostatnio rozmawiała z jakimś kotem... Już więcej mówiła do ważek, żab czy ciem.


/Kos, proszę zajmij się tym biedactwem

[Kos]

Kos dzisiejszy dzień zaczęła wyjątkowo wcześnie, bo zdążyła już obejść całe granice i przy okazji zahaczyć jeszcze o krótkie polowanie. Będzie na śniadanie dla kociąt Raniuszka. Sama złowi sobie coś później, i tak jest stara, młoda krew ma się wychowywać w jaki najlepszych warunkach.
Wracała akurat do obozu, kiedy jej wzrok przykuło rude futerko. Czyżby Mirabelka? Nie, nie ma szans, nie skończyła nawet Lekcji, więc nie umie się bić ani polować. Wiedziała, że kotka była już dorosła, a nie miała podstawowej wiedzy, ale hej, wszyscy powinni być bezpieczni i kocica nie powinna opuszczać obozu. Stanęła i nasłuchiwała przez chwilę, mając cichą nadzieję, że gdzieś niedaleko czai się jakiś Stróż, który przyszedł jej tu dopilnować. Ale nie. Nikogo nie było.
- Mirabelo? - rzuciła. Opuściła pod własne łapy dwie mysze, które udało jej się złapać i machnęła ogonem przed oczyma kotki, żeby złapać jej uwagę. - Co tutaj robisz? Ktoś ciebie pilnuje? Rozumiem, że jesteś dorosła, ale chyba nie uczyłaś się jeszcze walki, więc samotne przebywanie na terenach jest... Niebezpieczne. Bardzo niebezpieczne - wymruczała zmartwiona.