Trening Minogowej Łapy

[Płotkowy Potok]

I wyszli z obozu, a wojowniczka odruchowo skierowała swe kroki w stronę Kociego Grzbietu. Zaaklimatyzować… Jeszcze nie miała w łapkach żadnego terminatora, który nie urodził się w klanie. Od czego powinna zacząć? Czy kocur w ogóle wiedział cokolwiek o klanach? Znaczy, pewnie ten kto go przyjmował wytłumaczył to i owo, oraz może coś wiedział wcześniej, ale Minóg wyglądał na młodego, więc wolała w razie czego się dopytać. - Wiesz na czym polega trening? Oraz co wiesz o klanach i życiu w nim? O! i co o polowaniu i walce? - rzuciła przyjaźnie, spoglądając na kolorowego. Miała dużo pytań no ale musiała od czegoś zacząć! Głupio będzie gadać o obowiązkach terminatorów, gdy kocur nie zna podstaw, a równie głupio będzie gadać o podstawach, gdy rzeczywiście je zna. Dlatego też wolała szybciutko rozwiać wątpliwości zanim zaczną na poważnie.

[Głębinowy Minóg]

Minóg kroczy sprężystym krokiem przy boku swojej mistrzyni, podekscytowany wizją pierwszego treningu, jednak powstrzymuje się od radosnych pląsów i innych kocięcych wygłupów. Rozgląda się ukradkiem po krajobrazie jaki go czeka po opuszczeniu obozu i musi przyznać, że już niewiele z niego pamięta! A przecież dopiero co, zaledwie kilka dni temu, prowadził go tędy Łabędzia Gwiazda. Chyba tędy.
– Wiem jedynie, że trening ma na celu przygotowanie młodych kotów do przyjęcia rangi wojownika. – odpowiada na samym początku, bez zająknięcia. Dopiero nad kolejnymi pytaniami zaczyna się zastanawiać, by przypadkiem nie przecenić swojej wiedzy. – Och, niewiele wiem! Moja jedyna styczność ze zwyczajami i życiem klanowym to historie, które mama opowiadała mi przed snem. Skupiały się raczej na ogólnym obrazie klanów, na jej wspomnieniach z życia tutaj, nie na strukturze. – nie były to w żadnym razie poważne wykłady. – Zaś o walce wiem, że należy chronić u siebie wrażliwe miejsca i atakować je u swojego przeciwnika. Na szczęście nigdy sytuacja nie zmusiła mnie do sprawdzenia tej wiedzy w praktyce. A co do polowań, jestem w stanie czasem złapać mysz czy podobne gryzonie. Dzięki temu udało się nam z Lun... Wilczą Łapą dotrzeć do klanów nim złapała nas śmierć głodowa! Słyszałem też trochę o polowaniu na ryby, jednak nigdy nie odniosłem sukcesu. Są niezwykle szybkie. – wyjaśnia nieco obszerniej, jako że tutaj rzeczywiście może poszczycić się jakimiś konkretami, a nie jedynie mglistymi wspomnieniami historii na dobranoc. – Wybacz, że pytam, ale dokąd właściwie nas teraz prowadzisz? – dopytuje jeszcze z ciekawości.

[Płotkowy Potok]

I odpowiedź kocura rozwiała większość wątpliwości burej, super! W sumie wiedział dużo. Potrafił polować, znał kawałek teorii walki i nawet próbował łowić. Na pyszczku wojowniczki pojawił się uśmiech słysząc te wieści. Może dla Minoga było to niewiele, ale wojowniczka widziała w tym obiecujący start! - Na treningu omawia się przede wszystkim tereny i granice, władze i rangi, kodeks, polowanie i walkę, więc to, co opisałeś to całkiem sporo! Niektórzy przychodzą na trening nie wiedząc dosłownie nic, nawet poprawnych nazw czterech klanów, mimo że żyli w jednym od urodzenia - dodała z lekkim chichotem na końcu. Przez niektórzy, oczywiście miała na myśli siebie. Dalej pamiętała to, jak pomyliła Grom z Grzmotem. Ah, to były piękne czasy, ale nie miała zamiaru się do nich otwarcie przyznawać przy nowym uczniu! - Idziemy na Koci Grzbiet. To miejsce, gdzie odbywają się treningi. Jeśli się oswoisz z drogą, to będziemy się tam spotykać w miarę codziennie, po treningu zawsze będę ci mówiła, kiedy następne spotkanie. I ten, nie przepraszaj, jeśli cokolwiek cię interesuje lub czegoś nie wiesz to śmiało pytaj i się nie wstydź, nieważne jak to pytanie głupie by nie było! Nawet nie musi być koniecznie związane z treningiem - dorzuciła pogodnie, spoglądając na młodego.

[Głębinowy Minóg]

Słucha ze skupieniem, starając się zapamiętać z jakimi zagadnieniami będzie dane mu się zmierzyć podczas swojego treningu. Jednak na ciekawostkę otwiera szerzej oczy ze zdumienia.
– Takie sytuacje mają miejsce? – pyta z niedowierzaniem. W sumie niewiele wie na temat tego z jakim zestawem wiedzy treningi zaczynają klanowe kocięta, ale spodziewał się, że na pewno z większym niż on. A tu proszę!
– Och, dziękuję, postaram się zapamiętać i nie powstrzymywać z pytaniami w takim razie. – odwzajemnia uśmiech, szczerze zachwycony daną mu możliwością. I oczywiście zamierza od razu z niej skorzystać. – Koci Grzbiet to dość ciekawa nazwa. Skąd się wzięła? – przechyla lekko dwukolorowy łeb, kierując na moment spojrzenie na szylkretkę. Kątem oka wciąż kontroluje czy na trasie nie pojawiają się żadne zdradzieckie korzenie, o które mógłby się zabić. Ostatecznie jednak całą uwagę skupia na obserwacji krajobrazu, chcąc zapamiętać jak najwięcej charakterystycznych punktów, by jak najszybciej zacząć samemu chodzić na ten Koci Grzbiet.

[Płotkowy Potok]

Na niedowierzanie kocura tylko przytaknęła głową. Tak jak wspominała - nie miała zamiaru się przyznawać i jak dobrze, że Minóg poza tym drobnym pytaniem nie zainteresował się tematem bardziej.
- Pewnie przez to, że kształt tego miejsca przypomina grzbiet kota ułożonego do snu. Co ciekawsze na terenach naszego klanu jedynymi większymi wzniesieniami są Błyszczące Głazy i Koci Grzbiet, reszta to przede wszystkim płaski teren - dorzuciła do wyjaśnienia ciekawostkę, która może również zainteresuje młodego. Cieszyła się, że zadawał pytania i był zaangażowany w trening, świadczyło to o dobrym starcie!
- A, właśnie. Terminatorzy oprócz treningu mają też inne obowiązki. Należą do nich wymiana mchu, sprzątanie legowisk i sprawdzanie, czy opiekunowie i starszyzna czegoś nie potrzebują. Dasz sobie z tym radę? Jak wrócimy do obozu, to mogę ci pokazać dokładniej co i jak - dorzuciła, nie będąc pewna czy Minóg oswoił się wystarczająco z klanem… A jak nie to spokojnie, szybkie szkolenie od mistrzyni i będzie wykonywał obowiązki rach ciach! - Oraz na razie możesz jeść ze stosu co chcesz i kiedy chcesz, ale po tym, jak omówimy polowanie i łowienie musisz pierw sam dać coś na stos zanim coś weźmiesz - Może brzmiało to upierdliwie, ale hej, bura jeszcze nie planowała, by dzisiaj rozpocząć od polowania! Niech się młody nacieszy w miarę sielanką i oswoi z nowymi obowiązkami, a dopiero później dojdą kolejne.

[Głębinowy Minóg]

– Błyszczące Głazy? Czy to te skały koło obozu? – zgaduje, odwracając łeb w kierunku, z którego idą. Jest to całkiem logiczny, jego zdaniem, strzał, ale nie wyklucza możliwości, że chodzi o jeszcze inne miejsce na terenach Klanu Rzeki. Szczerze mówiąc nie ma pojęcia jak bardzo rozległy jest to teren i czego się spodziewać. Oprócz przewagi płaskich gruntów, rzecz jasna.
– Raczej nie powinienem mieć z tym trudności. – zapewnia entuzjastycznie. Teoria nie brzmi skomplikowanie. – Jednak byłbym wdzięczny, gdybyś mi pokazała co i jak. Na wszelki wypadek. Tylko jeszcze jedna kwestia... skąd brać mech do wymiany? Nie wydaje mi się żebym widział gdzieś składowisko mchu w obozie. Czy jest jakieś miejsce na terenach skąd się go zwykle zbiera? – pyta już teraz, na wypadek gdyby skarbnica mchu znajdowała się w pobliżu Kociego Grzbietu. Jeśli tak jest, łatwiej będzie wskazać ją teraz, niż po powrocie do obozu.
Nieco dziwi go informacja dotycząca jedzenia. Jak zaczyna się nad nią głębiej zastanawiać, odkrywa w niej sens. Są grupą. Nie można jedynie brać i nic nie dawać od siebie, a dokładanie zdobyczy na stos nim samemu się coś zje brzmi jak dobre przypomnienie o tym, że należy stawiać dobro klanu ponad swój komfort. Dlatego jedynie kiwa głową na znak, że zrozumiał i nie dopytuje o nic więcej w zakresie jedzenia. Co prawda dopiero co, przed paroma uderzeniami serca, przyznał się, że coś niecoś o polowaniu wie, ale jest pewny, że mistrzyni o tym pamięta i świadomie zwalnia go od tej... zasady? Reguły?

[Płotkowy Potok]

- A, tak tak - rzuciła pośpiesznie zapominając, że przecież nie wyjaśniła czym znajdowały owe skały. Omówienie terenów będzie tematem na kiedy indziej, ale no skoro o nich wspomniała, to mogła się domyślić, że minóg się zapyta.
- W obozie jest kilka miejsc gdzie składuje się mech, ale jeśli jest go mało, to zawsze możesz zebrać po drodze wracając z patrolu czy polowania. Albo po prostu pójść pozbierać na na przykład Błyszczących Głazach - dorzuciła. Nie kojarzyła żadnego miejsca, które zwykle inni polecali na zbieranie mchu, ale nigdy go jakoś masowo nie brakowało, więc ruda się nad tym bardziej nie zastanawiała. Ale tak jak wspomniała, na Błyszczących Głazach trochę go było.
I w ten sposób dotarli na Koci Grzbiet! Wojowniczka poinformowała o tym Minoga i rozpoczęła krótką wędrówkę pod górę - Zaczniemy dzisiaj przerabiać walkę. Pierw pogadamy o teorii, a później zorganizujemy sobie sparing. Mówiłeś o tym, że trzeba chronić wrażliwe miejsca i je atakować u przeciwnika, potrafisz je dokładniej wymienić? Oraz domyślasz się na co jeszcze trzeba zwracać uwagę? - dopytała, spoglądając na młodego z przyjaznym uśmiechem. Lubiła taktykę swojej dawnej mistrzyni, gdzie się nie podawało wszystkich odpowiedzi podopiecznemu na tacy, tylko czasem zmuszało do myślenia i kombinowania. Czy to była najskuteczniejsza metoda? Kto wie! Burej na pewno przypadła do gustu.

[Głębinowy Minóg]

Kiwa głową na znak, że wszystko rozumie. W porządku, czyli mech można znaleźć w kilku miejscach, a w samym obozie jest nawet kilka składowisk zebranego wcześniej mchu. Ogólnie wychodzi na to, że nie powinno być problemów z pozyskiwaniem go i Minogowej Łapie to jak najbardziej wystarcza na ten moment.
Koci Grzbiet rzeczywiście przypomina swoim kształtem śpiącego kota, ciekawa sprawa. Podczas wspinania się na trawiasty grzbiet, szylkret rozgląda się intensywnie dookoła, licząc na to, że uda mu się dostrzec większy kawałek terenów. Dopiero głos mistrzyni sprawia, że przestaje kręcić głową na boki i skupia się na nowym temacie.
– Oczywiście, już wymieniam. To przede wszystkim takie miejsca jak szyja, szczególnie gardło, a także miękka część brzucha. Są to również oczy. – wymienia kołysząc ogonem. Mama zawsze go uczyła by chronił przede wszystkim te partie ciała. Albo raczej, wbijała mu te informacje do głowy. Minóg dzięki temu nie ma problemu z odpowiedzią na pierwsze pytanie. Dopiero drugie sprawia mu pewne trudności. Nie jest pewny czy w ogóle je dobrze rozumie, więc poświęca chwilę na zastanowienie się. Podnosi przy tym spojrzenie na czyste niebo. Na co jeszcze trzeba zwracać uwagę? Pustka. – Wybacz, chyba nic nie przychodzi mi do głowy teraz. – uśmiecha się przepraszająco.

[Płotkowy Potok]

Wojowniczka przytakiwała słysząc każde kolejne miejsce wymienione przez Minoga. Pięknie, powiedział prawie wszystko! Chociaż czego innego mogła się spodziewać, młody spędził prawie całe życie poza terenami, groźne by było nie znać przynajmniej tych podstaw - Oprócz oczu cały pysk. Wiadomo, oślepienie przeciwnika daje ogromną przewagę, ale na przykład rana na nosie okropnie boli, a ucho łatwo naderwać. Dlatego, jeśli walczysz trzymaj je blisko czaszki. Tak samo gardło, trzymaj głowę tak, by przeciwnik nie mógł łatwo w nie trafić. Zamiast wymierzania ciosów możesz też spróbować powalić przeciwnika, pociągnąć za ogon czy wycelować w łapy. Staraj się też wykorzystywać otoczenie, piach, błoto, śnieg, możesz nimi rzucić w oczy przeciwnika i go oślepić. I ostatnie, miej na uwadze słabe i mocne strony, swoje i przeciwnika. Jeśli jesteś wytrzymały, to możesz przykładowo zmęczyć przeciwnika, jeśli masz na nim przewagę siłową to możesz go powalić i szybko zyskać przewagę i tak dalej - wyrzuciła zastanawiając się przez krótką chwilę. Tooo chyba było wszystko. Teorii może było dużo, ale po odjęciu wyjaśnień i oczywistych rzeczy zostałaby tylko krótka regułka. Ah no i by zapomniała, skoro omawiają walkę to chyba byłoby warto wspomnieć - Będziemy później omawiać cały, ale jeden z punktów kodeksu wojownika, takiego zbioru najważniejszych zasad, które przestrzega każdy kot w klanie mówi: Honorowy wojownik nie potrzebuje zabijać innych, by zwyciężyć swoje bitwy, jest to dozwolone jednak w obronie własnej lub jeśli koty są wyjęte spod kodeksu wojownika… Wszystko jasne? - zapytała, wreszcie zatrzymując tę falę słów, a wraz z nimi wędrówkę na sam szczyt. Wojowniczka stanęła w miejscu i skinięciem głowy poinformowała ucznia, że to tu. Idealnie, mogą od razu zaczynać! Jeśli młody nie miał żadnych pytań, oczywiście.

[Głębinowy Minóg]

Kiwa zapalczywie głową, gdy jego mistrzyni wymienia kolejne punkty na kocim ciele, które warto atakować, uzupełniając zarówno jego wypowiedź jak i wiedzę. Niektóre z tych informacji są dla niego zupełnie nowe, niektóre są zaskoczeniem i Minóg nie dostrzega żadnej ujmy na honorze w przyznaniu się do tego. Więc zdarza mu się, poza kiwnięciem, rzucać też jakimś komentarzem, który nie wnosi żadnego punktu zaczepienia do rozmowy, jednak jasno wskazuje na to, że szylkret słucha uważnie i wcale nie wyłączył się gdzieś na początku. Jednak jakkolwiek skupia się na wszystkim, tak dopiero wspomnienie Kodeksu wzbudza nim żywe emocje. Rozumie istotę całej wiedzy, jednak dopiero teraz dane jest mu usłyszeć coś, czego nie nauczyłby się nigdzie poza Klanami.
– Rzeczywiście zabijanie, gdy nie ma do tego potrzeby to zwykłe okrucieństwo. – chętnie zgadza się z Kodeksem, jednak jest jedno ale. Drobna przeszkoda, która uniemożliwia mu pełne zrozumienie. – Ale owszem. W gruncie rzeczy wszystko jasne, zarówno co do walki jak i Kodeksu, jednak mam jedno pytanie. Jakie koty są wyjęte spod Kodeksu?
Obstawia zbrodniarzy bez poszanowania dla Klanowych praw i zasad, jednak chce się upewnić. W oczekiwaniu na odpowiedź rozgląda się dookoła, szczególną uwagę poświęcając trasie, którą przebyli i obozowi. Reszta okolicy niewiele się różni od jakichkolwiek innych obszarów, nic nie wisi nad tymi łąkami i nie krzyczy, że to terytorium Klanu Rzeki, ale sama świadomość, że tak jest, sprawia że w Minogowych oczach wyglądają one inaczej.

[Płotkowy Potok]

- Ah, no tak. Zasada ta dotyczy kotów, których nie chroni kodeks. Czyyyli samotników, pieszczochów lub wygnańców klanowych. Tak więc teoretycznie można ich zabić bez powodu, jednak praktycznie żaden klanowy kot nie powinien czegoś takiego zrobić… - wytłumaczyła na tyle ile umiała, mając nadzieje, że będzie to wystarczająco. Ta zasada była… Dziwna. Tym dłużej bura o niej myślała tym bardziej była przekonana, że powinna zostać zmieniona. No ale nie była kimś ważnym jak medyk i nie słyszała o przypadkach kotów, którzy wykorzystywali tę zasadę, więc nie było zbytnio się czym przejmować. Na razie. - Jeśli nie masz dalszych pytań to zacznij. Wykorzystaj to co ci powiedziałam i spróbuj mnie zaatakować. Pamiętaj, że to tylko sparing, nie używaj kłów i pazurów - dodała oddalając się kilka kroków od kolorowego. Oj gwiezdni jak ona dawno nie miała z nikim sparinguu! Oby tylko nie okazało się, że wyszła z formy i dostanie mocno po pysku od swojego ucznia. To dopiero byłoby zawstydzające!

[Głębinowy Minóg]

Ze względu na własne pochodzenie odczuwa lekki dyskomfort, gdy słyszy, że to samotnicy i pieszczochy mogą być mordowani. Nie, w sumie to nie jest aż takie złe, rozsądna cząstka Minogowej Łapy rozumie, że wszyscy mogą być zostać zamordowani jeśli mają odpowiedniego pecha. To problem w tym wyjęciu spod Kodeksu, chociaż nie potrafi określić obecnie z której strony go to uwiera, więc stara się odrzucić te myśli i skupić się na treningu. Na wiszącym nad nimi sparingu.
– Oczywiście, przyjąłem, żadnych kłów i pazurów. – zapewnia swoją mistrzynię i sam robi z dwa kroki w tył nim ugina pod sobą łapy. Zastanawia się jak wprowadzić w życie zasłyszane przed chwilą zasady, jednak szybko dociera do niego, że walka niekoniecznie idzie w parze z myśleniem. Każde uderzenie serca rozciąga się niemiłosiernie, więc już po krótkiej chwili kocurek odnosi wrażenie, że każe na siebie czekać niemiłosiernie długo. Postanawia więc słuchać przede wszystkim intuicji, więc zamierza w dwóch susach zmniejszyć dzielący ich dystans i zamachnąć się łapą na nos szylkretki.

Rolling 1d10+2: 2 +2 = 4

[Płotkowy Potok]

Kotka jakoś… Nie połączyła faktów, że tak otwarcie wyjaśniła tę zasadę, a jednocześnie stał przed nią były samotnik. Gdyby się skapnęła, pewnie poczułaby się dość niezręcznie, następnie przeprosiła czy coś, ale jej rybi móżdżek tego nie zarejestrował i szczęśliwie mogła żyć dalej w błogiej nieświadomości. Poza tym musiała się na czymś innym skupić, czyli przypatrywaniu ruchom swojego ucznia, by wyłapać co robi dobrze a co źle.
Jednak na razie po prostu wyczekiwała aż wykona swój ruch. W końcu to był jego pierwszy oficjalny sparing na treningu, a przed chwilą dostał zasypany teorią, więc nie dziwne, że potrzebował chwili na zdecydowanie się. O dziwo terminator namyślił się dość szybko, na tyle szybko, że szylkretka dość późno zdążyła zareagować, o włos unikając ciosu wymierzonego w jej nos. Huf! Nie dała jednak młodemu czasu do namysłu i od razu przeszła do kontrataku. Wykorzystała jeden z wcześniej przytoczonych przykładów i spróbowała uderzyć w łapy kocura, chcąc go powalić. Miała wystarczającą przewagę siłowo-masową, więc nie przyłożyła jej więcej niż było to potrzebne by terminatora po prostu zbić z łap.

Rolling 1d10+3: 8 +3 = 11

[Głębinowy Minóg]

Szylkretka mija się z rozpędzoną łapą zaledwie o włos, ale jednak, jakby nie spojrzeć, właśnie ten jeden włos starczy by Minóg nawet nie zetknął się z jej nosem! Nie jest nadto zdziwiony takim obrotem spraw – różnica doświadczeń i te sprawy. Mistrzyni nie przejawia litości, nie pozostawia młodemu nawet dwóch uderzeń serca na refleksje i od razu przechodzi do kontrataku, a poziom adrenaliny w żyłach kocurka skacze gwałtownie, gdy widzi nadciągajacego w jego stronę kota. Łapy same rwą się do ucieczki, a on nie zamierza ich powstrzymywać. Wiedziony instynktem stara się umknąć przed zagrożeniem wycelowanym w jego łapy. W tym celu podskakuje w górę, bo chociaż nie chce opaść na grunt w tym samym miejscu, a nieco dalej od przeciwniczki, tak jego głównym celem jest znalezienie się poza jej zasięgiem teraz.

Rolling 1d10+2: 3 +2 = 5

[Płotkowy Potok]

Bura kotka się zamachnęła, zdążyła nawet trącić terminatora łapą, jednak nie była wystarczająco szybka, by go powalić. Wojowniczka uśmiechnęła się w duchu. Nie był to idealny unik, ale wystarczający, by zapobiec znalezieniu się pod łapami przeciwniczki.
Nie chcąc atakować dalej, bura kotka po prostu stanęła twardo na ziemi, obserwując uważnie dalsze ruchy kolorowego. Przygotowała się do uniku, spięła mięśnie gotowa w każdej chwili odskoczyć na bok, w górę, czy gdziekolwiek gdzie tylko będzie miała miejsce. W końcu to był trening Minoga, a nie Płotki, to on miał wykorzystać przedstawioną mu teorię i atakować, a nie ona.

Rolling 1d10+3: 10 +3 = 13