Pokrzywa jest kocicą o szczupłej, proporcjonalnej sylwetce. Posiada długie łapy, dzięki czemu zalicza się do tych wysokich, choć z pewnością znajdzie sporo kotów, które ją przerastają. Ciało pokrywa długa, mocno przylegająca do ciała, buro-ruda ozdobiona tygrysimi pręgami sierść, na którą nachodzą miejscami białe plamy. Biel pokrywa wszystkie łapy, tworząc niewysokie skarpetki, a także rozlewa się na dolną szczękę, aby dalej rozejść się szerokim pasmem na szyi i skończyć się na brzuchu. Pyszczek Pokrzywy jest wąski i delikatnie wydłużony. Ma miodowe oczy w kształcie migdałów, ceglasty nos oraz długie, szpiczaste uszy, zakończone drobnymi pędzelkami. Charakterystycznym elementem wyglądu kocicy jest niewielka smuga białego futerka na czole.
Ciekawa świata, ale nie z tych, co to wkładają łapę do ognia, żeby przekonać się, że naprawdę parzy. Woli obserwować z oddali i wyciągać wnioski. Pochłonięta jakimś nurtującym jej zagadnieniem potrafi świata nie widzieć poza tą jedyną kwestią. Przy spotkaniu z kimś, kto nie zalicza się do najbliższego otoczenia, Pokrzywa zachowuje dystans. Niechętnie dzieli się szczegółami dotyczącymi jej życia, natomiast z przyjemnością wyciąga takie informacje od innych. Nie zwykła kłamać, ale szylkretce często zdarza się miarkować prawdę w zależności od własnych potrzeb. Otwarcie się przed kimś zajmuje kocicy wiele czasu, a przy tym mocno przywiązuje się do tych, którzy się do niej zbliżyli.
Pszeniczny Kłos [w], Różana Łapa [rz], Kolec [w]
XXXZ przyjęciem ucznia na ścieżce salamandry łączyła się pewna niepewność. Wciąż nie wiedzieli wszystkiego. Nauczanie pod okiem Alojzego wciąż trwało, nawet jeżeli wydawało się, że zbliża się już ku końcowi. To jednak nie stanowiło przeszkody nie do przeskoczenia, po prostu zacznie od tego, co już wiedzieli, a resztę uzupełni się z czasem. XXXNa spotkanie z wnukiem, wyjątkowo tym od strony Sekwoji, nie Tsunami, umówiła się pod Słoneczna Półką, skąd wyruszyli w stronę Skraju Lasu. Kocurek mógł zauważyć, że kocica nie zabrała ze sobą nic, co wskazywałoby, że będą uczyć się dziś o ziołach. XXX- Jestem pewna, że jako uczeń na ścieżce Salamandry chciałbyś przede wszystkim nauczyć się rozpoznawania ziół i leczenia, tego czym się tu zajmujemy. Zanim jednak do tego przejdziemy, musze mieć pewność, że posiadasz także zdolności, które pozwolą ci być samodzielnym - zaczęła spokojnie, spoglądając na Pęd. Starała się coś wyczytać z jego postawy. Czy przyjmie te wiadomości ze spokojem, a może się obruszy? XXX - Nie na każdą wyprawę po zioła jesteśmy w stanie zabrać ze sobą Stróża, który zapewni nam ochronę. Tak samo nie jesteśmy tak uprzywilejowani jak klanowi medycy i sami musimy zdobywać swoje pożywienie. Potrafisz może jedno albo drugie? - zapytała przy okazji wyjaśniając sytuację, żeby pokazać swój punkt widzenia. Co im z kota, który potrafi leczyć, skoro zginie od spotkania z kilkoma szczurami?
Nieduży, piękny kocur o atletycznej sylwetce, smukłym, zgrabnym ciele i przystojnym pysku. Ma długie kremowe futro, oznaczone gdzieniegdzie ciemniejszymi plamami. Jego futro ściemniało z wiekiem i owe plamy nie rzucają się już aż tak w oczy. Przy chwili przyglądania się można dostrzec przyciemnienie na lewej stronie pyska, na prawym udzie, prawym nadgarstku i na zadzie, przy nasadzie ogona. Na jego sierści widnieją również białe znaczenia. Na nosie, piersi i tylnych łapach poniżej stawów skokowych. Ma pasujące do koloru futra, miodowe oczy. Nieduże, szeroko ustawione uszy zakończone małymi pędzelkami.
Wyrósł na spokojnego i rozsądnego kota. Można nazwać go cichym, z pewnością nie jest typem gaduły. Ma szlachetne ideały i wielkie marzenia. Wierzy w prawdę, przyjaźń i lojalność. Stara się by każdy jego czyn i każde wypowiadane słowo miało przynieść jakąś korzyść dla jego rodziny, jego samego lub całego Nowego Świtu. Jest towarzyski, łatwo nawiązuje kontakty, a z interakcji z kotami czerpie dużo przyjemności i energii. Ambitny, odpowiedzialny, uczciwy, uparty.
Tundra (NŚ), Płocha (KR)
Pojawił się w umówionym miejscu o czasie. Jego zwykle potargane, kremowe futro tego dnia było wyjątkowo ułożone. Jeżeli chodzi o pierwsze słowa, które usłyszał od kocicy, to nie były one dla niego niczym nowym.
Był przygotowany na tę informację, a zadbała o to jego matka. Wyjaśniła mu funkcjonowanie Nowego Świtu, przedstawiła jego historię i poinformowała, że podczas szkolenia na Ścieżce w pierwszej kolejności zostanie sprawdzona i usystematyzowana jego wiedza i umiejętności praktyczne związane z walką i polowaniem. Wobec tego przygotowania przez Sekwoję w tej chwili nie czuł się rozczarowany. Pęd czuł w tej chwili wyłącznie determinację i lekkie podekscytowanie związane z rozpoczęciem szkolenia. Wreszcie zaczął ten etap w życiu, na który tak czekał.
- Dzień dobry, Pokrzywo - to było pierwsze, co powiedział, z lekkim, nieco zadowolonym z siebie uśmieszkiem. Dwa uderzenia serca później spoważniał jednak, gotów odpowiedzieć na jej pytanie. - Potrafię walczyć - zadeklarował ale zaraz lekko się uśmiechnął. - Albo tak przynajmniej sądzę - dodał, dając znać że nie jest aż tak pewien swoich zdolności bojowych, jak mogło to zabrzmieć na początku.
- Ale ze względu na mój wiek mam nadzieję, że nauka tych dwóch kwestii pójdzie nam sprawnie. - dodał, a puchaty, kremowy ogon obił się dwókrotnie o jego pięty.
Broken down and hungry for yourlove Withno wayto feedit
Whereare you tonight? Child, ya know how much I need it
It's neverover All my blood for the sweetness of his laughter
It's neverover He'sthetearthathangsinsidemysoulforever.
Pokrzywa jest kocicą o szczupłej, proporcjonalnej sylwetce. Posiada długie łapy, dzięki czemu zalicza się do tych wysokich, choć z pewnością znajdzie sporo kotów, które ją przerastają. Ciało pokrywa długa, mocno przylegająca do ciała, buro-ruda ozdobiona tygrysimi pręgami sierść, na którą nachodzą miejscami białe plamy. Biel pokrywa wszystkie łapy, tworząc niewysokie skarpetki, a także rozlewa się na dolną szczękę, aby dalej rozejść się szerokim pasmem na szyi i skończyć się na brzuchu. Pyszczek Pokrzywy jest wąski i delikatnie wydłużony. Ma miodowe oczy w kształcie migdałów, ceglasty nos oraz długie, szpiczaste uszy, zakończone drobnymi pędzelkami. Charakterystycznym elementem wyglądu kocicy jest niewielka smuga białego futerka na czole.
Ciekawa świata, ale nie z tych, co to wkładają łapę do ognia, żeby przekonać się, że naprawdę parzy. Woli obserwować z oddali i wyciągać wnioski. Pochłonięta jakimś nurtującym jej zagadnieniem potrafi świata nie widzieć poza tą jedyną kwestią. Przy spotkaniu z kimś, kto nie zalicza się do najbliższego otoczenia, Pokrzywa zachowuje dystans. Niechętnie dzieli się szczegółami dotyczącymi jej życia, natomiast z przyjemnością wyciąga takie informacje od innych. Nie zwykła kłamać, ale szylkretce często zdarza się miarkować prawdę w zależności od własnych potrzeb. Otwarcie się przed kimś zajmuje kocicy wiele czasu, a przy tym mocno przywiązuje się do tych, którzy się do niej zbliżyli.
Pszeniczny Kłos [w], Różana Łapa [rz], Kolec [w]
XXXZero sprzeciwu, zero marudzenia. Uczeń idealny, a przynajmniej na takiego się zapowiadał. XXX- Doskonale. Zaczniemy zatem od walki, tak dla formalności - podjęła decyzję, skoro kocur akurat o tym wspomniał. Nie miała powodów, aby mu nie wierzyć. Pęd miał dużo czasu i sposobności, żeby ćwiczyć walkę i kocica cieszyła się, że to robił. To znaczy, że wykazywał inicjatywę, zanim dostał wszystko podane na tacy. No z drugiej strony niewiele więcej można było robić, będąc uwięzionym w obozie. XXX- W takim razie powiedz, w jakie miejsca najlepiej celować, twoim zdaniem? - zapytała, nie zatrzymując się, ani nie spoglądając w kierunku kremowego. Jedynie jedno ucho wyraźnie skierowane w stronę syna Sekwoi niezaprzeczalnie świadczyło o tym, że go uważnie słucha. Dopóki nie dotarli do Skraju Lasu, mogli omówić walkę "na sucho". Pokrzywa nie była fanką takich rozwiązań, ale należało sprawdzić, czy zna czułe punkty, czy jedynie trafia w nie z czystego przypadku.
Nieduży, piękny kocur o atletycznej sylwetce, smukłym, zgrabnym ciele i przystojnym pysku. Ma długie kremowe futro, oznaczone gdzieniegdzie ciemniejszymi plamami. Jego futro ściemniało z wiekiem i owe plamy nie rzucają się już aż tak w oczy. Przy chwili przyglądania się można dostrzec przyciemnienie na lewej stronie pyska, na prawym udzie, prawym nadgarstku i na zadzie, przy nasadzie ogona. Na jego sierści widnieją również białe znaczenia. Na nosie, piersi i tylnych łapach poniżej stawów skokowych. Ma pasujące do koloru futra, miodowe oczy. Nieduże, szeroko ustawione uszy zakończone małymi pędzelkami.
Wyrósł na spokojnego i rozsądnego kota. Można nazwać go cichym, z pewnością nie jest typem gaduły. Ma szlachetne ideały i wielkie marzenia. Wierzy w prawdę, przyjaźń i lojalność. Stara się by każdy jego czyn i każde wypowiadane słowo miało przynieść jakąś korzyść dla jego rodziny, jego samego lub całego Nowego Świtu. Jest towarzyski, łatwo nawiązuje kontakty, a z interakcji z kotami czerpie dużo przyjemności i energii. Ambitny, odpowiedzialny, uczciwy, uparty.
Tundra (NŚ), Płocha (KR)
- To zależy – zaczął kocur, jednocześnie unosząc dumnie piękną głowę do góry. – Od tego czy chciałbym swojego przeciwnika zabić czy też zmusić do poddania się lub ucieczki. – ciągnął dalej, zerknąwszy na uderzenie serca w stronę znachorki, by sprawdzić jej reakcję na ten rodzaj podejścia do tematu. – Gdybym chciał go zabić, to znaczy gdybym miał do czynienia z dajmy na to lisem, kuną, łasicą czy czymkolwiek innym, celowałbym w miejsca, to znaczy w takie punkty które są kluczowe dla życia. A więc w szyję, gdzie jest tchawica i istotne tętnice, a także w kark, gdzie jeżeli odpowiednio się ugryzie, szczególnie małe zwierzę, można przerwać rdzeń kręgowy i w ten sposób błyskawicznie kogoś uśmiercić. - kocur uśmiechnął się, będąc wyraźnie zadowolonym z własnej wiedzy, którą udało mu się zdobyć od kiedy znalazł się w Nowym Świcie. Nie sądził, że pokrzywa da po sobie poznać, jeżeli będzie zaskoczona lub pod wrażeniem jego wiedzy, ale na wypadek gdyby jednak tak się stało, wolał obserwować w tym momencie jej pysk. Kłusował elegancko u jej boku, czując zadowolenie jakie sprawiał mu ruch. - No ale gdybym chciał po prostu sprawić żeby jakiś kod opuścił tereny nowego świtu, zostawił mnie w spokoju albo no z jakiegokolwiek innego powodu nie chciałbym kogoś zabić, celowałbym w inne miejsca kropka takie jak na przykład brwi, które mocno krwawią i bolą bo… bo cały pysk jest mocno ukrwiony. Celowałbym też w pachwiny i miejsce pod ogonem, bo to czułe i wrażliwe punkty. - zakończył, a trzymany na wysokości grzbietu ogon trzepnął kilkakrotnie.
Broken down and hungry for yourlove Withno wayto feedit
Whereare you tonight? Child, ya know how much I need it
It's neverover All my blood for the sweetness of his laughter
It's neverover He'sthetearthathangsinsidemysoulforever.
Pokrzywa jest kocicą o szczupłej, proporcjonalnej sylwetce. Posiada długie łapy, dzięki czemu zalicza się do tych wysokich, choć z pewnością znajdzie sporo kotów, które ją przerastają. Ciało pokrywa długa, mocno przylegająca do ciała, buro-ruda ozdobiona tygrysimi pręgami sierść, na którą nachodzą miejscami białe plamy. Biel pokrywa wszystkie łapy, tworząc niewysokie skarpetki, a także rozlewa się na dolną szczękę, aby dalej rozejść się szerokim pasmem na szyi i skończyć się na brzuchu. Pyszczek Pokrzywy jest wąski i delikatnie wydłużony. Ma miodowe oczy w kształcie migdałów, ceglasty nos oraz długie, szpiczaste uszy, zakończone drobnymi pędzelkami. Charakterystycznym elementem wyglądu kocicy jest niewielka smuga białego futerka na czole.
Ciekawa świata, ale nie z tych, co to wkładają łapę do ognia, żeby przekonać się, że naprawdę parzy. Woli obserwować z oddali i wyciągać wnioski. Pochłonięta jakimś nurtującym jej zagadnieniem potrafi świata nie widzieć poza tą jedyną kwestią. Przy spotkaniu z kimś, kto nie zalicza się do najbliższego otoczenia, Pokrzywa zachowuje dystans. Niechętnie dzieli się szczegółami dotyczącymi jej życia, natomiast z przyjemnością wyciąga takie informacje od innych. Nie zwykła kłamać, ale szylkretce często zdarza się miarkować prawdę w zależności od własnych potrzeb. Otwarcie się przed kimś zajmuje kocicy wiele czasu, a przy tym mocno przywiązuje się do tych, którzy się do niej zbliżyli.
Pszeniczny Kłos [w], Różana Łapa [rz], Kolec [w]
XXXUczeń przykuł uwagę Pokrzywy, co zdradziła krótkim, pełnym zainteresowania spojrzeniem. Była pod wrażeniem, że Pęd rozdzielił te dwie kwestie na odmienne techniki walki. Tak, to zdecydowanie ważne, żeby być w stanie ocenić, o jaką stawkę toczyła się bitwa. Nowy Świt nie był tak terytorialny jak Klany, ale i oni musieli wypraszać stąd nieproszonych gości. Czasem siłą. Dobrze byłoby przy tym nie zostawiać niepotrzebnych trupów i robić sobie wrogów. No i oczywiście pojawiające się na ich ziemiach drapieżniki także należało traktować bez litości. XXX- Wrażliwym miejscem jest także brzuch - rany od kłów lub pazurów doprowadzą do obfitego krwawienia, które ciężko zatamować. Kopnięcie, oprócz tego, że jest bardzo bolesne, może pozbawić przeciwnika oddechu. I tak jak wspomniałeś - głowa jest dobrym celem, mocny cios jest nawet w stanie kogoś zamroczyć - powiedziała, nie negując żadnej z teorii wnuka. - Poza tym warto celować w oczy, mniej w nos i uszy - bolesne, ale niezbyt efektywne - dodała na koniec, tym razem darując sobie niepotrzebny opis. Na pewno wiedział, z czym wiązało się uszkodzenie wzroku. XXX- A masz jakieś pomysły, co jeszcze możesz wykorzystać w walce? - zapytała, znów spoglądając w jego kierunku, tym razem uniosła wyczekująco brew. Po takiej znakomitej odpowiedzi na poprzednie pytanie oczekiwała, że i ta będzie ponadprzeciętna.
Nieduży, piękny kocur o atletycznej sylwetce, smukłym, zgrabnym ciele i przystojnym pysku. Ma długie kremowe futro, oznaczone gdzieniegdzie ciemniejszymi plamami. Jego futro ściemniało z wiekiem i owe plamy nie rzucają się już aż tak w oczy. Przy chwili przyglądania się można dostrzec przyciemnienie na lewej stronie pyska, na prawym udzie, prawym nadgarstku i na zadzie, przy nasadzie ogona. Na jego sierści widnieją również białe znaczenia. Na nosie, piersi i tylnych łapach poniżej stawów skokowych. Ma pasujące do koloru futra, miodowe oczy. Nieduże, szeroko ustawione uszy zakończone małymi pędzelkami.
Wyrósł na spokojnego i rozsądnego kota. Można nazwać go cichym, z pewnością nie jest typem gaduły. Ma szlachetne ideały i wielkie marzenia. Wierzy w prawdę, przyjaźń i lojalność. Stara się by każdy jego czyn i każde wypowiadane słowo miało przynieść jakąś korzyść dla jego rodziny, jego samego lub całego Nowego Świtu. Jest towarzyski, łatwo nawiązuje kontakty, a z interakcji z kotami czerpie dużo przyjemności i energii. Ambitny, odpowiedzialny, uczciwy, uparty.
Tundra (NŚ), Płocha (KR)
Panicz Pęd zacisnął zęby na kilkanaście, by stłumić w ten sposób palące go poczucie poirytowania, które zalało go od czubków uszu i zdążyło dojść gdzieś do miejsca, gdzie szyja łączyła się z klatką piersiową. Nie mógł pozwolić, by popłynęło dalej, pochłonęło serce i resztę organów. Wtedy z pewnością straciłby panowanie nad sobą i zachował głupio.
Gniew nie był rzecz jasna skierowany w stronę Pokrzywy, a do środka, do głupiego syna Artema, który wiedział, że powinien wspomnieć o brzuchu jako o delikatnym i wrażliwym fragmencie ale tego nie zrobił. Tak bardzo był zajęty samozachwytem i mentalną masturbacją do własnej wiedzy, że z wrażenia nie powiedział wszystkiego, co planował. Był to powód do wstydu i to jego zdaniem niebłahy.
Trudno powiedzieć, czy jego mistrzyni była świadoma stanu, w jakim znalazł się kilka uderzeń serca wcześniej jej uczeń i wnuk jednocześnie ale pozwalając mu wykazać się w jeszcze jednej kwestii, nieco poprawiła jego nastrój, bo młodzieniec przestać zaciskać zęby, wyprostował szyję i znów zabrał się do dogłębnej i inteligentnej, jak na niego przystało, odpowiedzi.
- Wszystko, co da mi przewagę nad przeciwnikiem. Spowolni go, oślepi, oszołomi. Można rzucić w pysk piaskiem, błotem, śniegiem. Celować w oczy, pysk, bo piach w nosie czy gardle to też nic przyjemnego. Ustawiać się tak, żeby to on był przodem do słońca lub wiatru. Siekący w oczy deszcz na pewno nie pomoże nikomu w skutecznym celowaniu. Mógłbym pociągnąć kogoś by wpadł na wystające gałęzie, potknął się o kamień. Wszystko by wytrącić go z równowagi, uderzenie serca nieuwagi i można stracić życie. - zakończył kremowy kocur, czując się bardzo dobrze, kiedy mógł błyszczeć intelektem przed kocicą. Wymyślanie coraz to nowszych sposobów na zdobycie choćby drobnej przewagi było dla niego dobrą rozrywką. - O czymś nie pomyślałem? - zapytał, tym razem mając pewność, że wszystko, co miał w głowie, o czym pomyślał, powiedział.
Broken down and hungry for yourlove Withno wayto feedit
Whereare you tonight? Child, ya know how much I need it
It's neverover All my blood for the sweetness of his laughter
It's neverover He'sthetearthathangsinsidemysoulforever.
Pokrzywa jest kocicą o szczupłej, proporcjonalnej sylwetce. Posiada długie łapy, dzięki czemu zalicza się do tych wysokich, choć z pewnością znajdzie sporo kotów, które ją przerastają. Ciało pokrywa długa, mocno przylegająca do ciała, buro-ruda ozdobiona tygrysimi pręgami sierść, na którą nachodzą miejscami białe plamy. Biel pokrywa wszystkie łapy, tworząc niewysokie skarpetki, a także rozlewa się na dolną szczękę, aby dalej rozejść się szerokim pasmem na szyi i skończyć się na brzuchu. Pyszczek Pokrzywy jest wąski i delikatnie wydłużony. Ma miodowe oczy w kształcie migdałów, ceglasty nos oraz długie, szpiczaste uszy, zakończone drobnymi pędzelkami. Charakterystycznym elementem wyglądu kocicy jest niewielka smuga białego futerka na czole.
Ciekawa świata, ale nie z tych, co to wkładają łapę do ognia, żeby przekonać się, że naprawdę parzy. Woli obserwować z oddali i wyciągać wnioski. Pochłonięta jakimś nurtującym jej zagadnieniem potrafi świata nie widzieć poza tą jedyną kwestią. Przy spotkaniu z kimś, kto nie zalicza się do najbliższego otoczenia, Pokrzywa zachowuje dystans. Niechętnie dzieli się szczegółami dotyczącymi jej życia, natomiast z przyjemnością wyciąga takie informacje od innych. Nie zwykła kłamać, ale szylkretce często zdarza się miarkować prawdę w zależności od własnych potrzeb. Otwarcie się przed kimś zajmuje kocicy wiele czasu, a przy tym mocno przywiązuje się do tych, którzy się do niej zbliżyli.
Pszeniczny Kłos [w], Różana Łapa [rz], Kolec [w]
XXXZauważyłaby te niepokojące objawy, to ściskające syna Artema uczucie irytacji. Zauważyłaby, gdyby nie to, że jej wzrok utkwiony był wtedy na widoku przed nią - na Skraju Lasu, do którego zdążyli właśnie dotrzeć. Jednak nawet wtedy nie przejęłaby się tym specjalnie. Pokrzywie samej przychodziło z trudem przyznanie się do błędu, a także pogodzenie się z nim. Nawet jeżeli ta racjonalna część umysłu Znachorki podawała szereg logicznych wniosków, to ta irracjonalna chęć bycia perfekcyjnym była głośniejsza. XXX- Nie ujęłabym tego lepiej - skwitowała krótko, rzucając delikatna pochwałą w stronę kremowego. Zatrzymała się, gdy dotarli do miejsce docelowego.
- To Skraju Lasu, gdzie najczęściej odbywają się szkolenia. Tutaj będziemy ćwiczyć walkę, a później polowanie - wyjaśniła krótko, nie wybiegając daleko z planami w przyszłość. Te lubiły iść swoją drogą, z przyczyn bardziej lub mniej zależnych od kotów. XXX- Przejdziemy teraz do praktyki. Zaatakuj mnie - poleciła w końcu, stając w lekkim rozkroku i szykując się na nadchodzący cios. Przezornie zmrużyła ślepia, gdyby Pęd zechciał już od początku zyskać przewagę, utrudniając jej widzenie.
Nieduży, piękny kocur o atletycznej sylwetce, smukłym, zgrabnym ciele i przystojnym pysku. Ma długie kremowe futro, oznaczone gdzieniegdzie ciemniejszymi plamami. Jego futro ściemniało z wiekiem i owe plamy nie rzucają się już aż tak w oczy. Przy chwili przyglądania się można dostrzec przyciemnienie na lewej stronie pyska, na prawym udzie, prawym nadgarstku i na zadzie, przy nasadzie ogona. Na jego sierści widnieją również białe znaczenia. Na nosie, piersi i tylnych łapach poniżej stawów skokowych. Ma pasujące do koloru futra, miodowe oczy. Nieduże, szeroko ustawione uszy zakończone małymi pędzelkami.
Wyrósł na spokojnego i rozsądnego kota. Można nazwać go cichym, z pewnością nie jest typem gaduły. Ma szlachetne ideały i wielkie marzenia. Wierzy w prawdę, przyjaźń i lojalność. Stara się by każdy jego czyn i każde wypowiadane słowo miało przynieść jakąś korzyść dla jego rodziny, jego samego lub całego Nowego Świtu. Jest towarzyski, łatwo nawiązuje kontakty, a z interakcji z kotami czerpie dużo przyjemności i energii. Ambitny, odpowiedzialny, uczciwy, uparty.
Tundra (NŚ), Płocha (KR)
Dziękował w duchu Pokrzywie za ten komentarz,. Irytację, która jeszcze przez chwilą paliła go gniewo-wstydowym koktajlem od środka, zastąpiło poczucie dumy z samego siebie. To było dużo przyjemniejsze, cieplejsze, towarzyszyło mu jakby mrowienie z tyłu głowy. A wszystko to kojące i karmiące jego rosnące ego. W skrócie: Tak mi mów. Jedyną otwartą, zewnętrzną odpowiedzią na jej pochwałę było skinięcie głową i krótki uśmiech na pięknym pysku spowodowany nicią sympatii, którą właśnie poczuł do kolorowej Znachorki.
Miał ją zaatakować. Z pewnością to zrobi ale młody syn Artema poświęcił kilka uderzeń serca na zastanowienie się. Oczywiście musiał wziąć pod uwagę to, co ustalili z kocicą. Zastosować teorię w praktyce. Cieszył się na to wyzwanie. Sierść na jego barkach i karku lekko się uniosła, ukazując w ten sposób silne emocje, które młodzieniec odczuwał.
Zdecydował, że rozpocznie spokojnie, powoli, od próby pacnięcia kotki w ucho. To zagranie nie było jednak zupełnie blade i pozbawione finezji; moment przed atakiem krótko zerknął na przeciwne, to które zamierzał zostawić w spokoju.
Rolling 1d10+2: 5 +2 = 7
Broken down and hungry for yourlove Withno wayto feedit
Whereare you tonight? Child, ya know how much I need it
It's neverover All my blood for the sweetness of his laughter
It's neverover He'sthetearthathangsinsidemysoulforever.
Pokrzywa jest kocicą o szczupłej, proporcjonalnej sylwetce. Posiada długie łapy, dzięki czemu zalicza się do tych wysokich, choć z pewnością znajdzie sporo kotów, które ją przerastają. Ciało pokrywa długa, mocno przylegająca do ciała, buro-ruda ozdobiona tygrysimi pręgami sierść, na którą nachodzą miejscami białe plamy. Biel pokrywa wszystkie łapy, tworząc niewysokie skarpetki, a także rozlewa się na dolną szczękę, aby dalej rozejść się szerokim pasmem na szyi i skończyć się na brzuchu. Pyszczek Pokrzywy jest wąski i delikatnie wydłużony. Ma miodowe oczy w kształcie migdałów, ceglasty nos oraz długie, szpiczaste uszy, zakończone drobnymi pędzelkami. Charakterystycznym elementem wyglądu kocicy jest niewielka smuga białego futerka na czole.
Ciekawa świata, ale nie z tych, co to wkładają łapę do ognia, żeby przekonać się, że naprawdę parzy. Woli obserwować z oddali i wyciągać wnioski. Pochłonięta jakimś nurtującym jej zagadnieniem potrafi świata nie widzieć poza tą jedyną kwestią. Przy spotkaniu z kimś, kto nie zalicza się do najbliższego otoczenia, Pokrzywa zachowuje dystans. Niechętnie dzieli się szczegółami dotyczącymi jej życia, natomiast z przyjemnością wyciąga takie informacje od innych. Nie zwykła kłamać, ale szylkretce często zdarza się miarkować prawdę w zależności od własnych potrzeb. Otwarcie się przed kimś zajmuje kocicy wiele czasu, a przy tym mocno przywiązuje się do tych, którzy się do niej zbliżyli.
Pszeniczny Kłos [w], Różana Łapa [rz], Kolec [w]
XXXByła ciekawa pierwszego ataku, jaki wyprowadzi Uczeń, tego z jaką siłą go wykona i w co wyceluje. Dlatego nie starała się tego uniknąć. Oberwała ucho i to nie w to, w które spodziewała się dostać. Dobrze. Chociaż pochwalił się większością swojej wiedzy, zachował małego asa w rękawie. Pokrzywa raczej nie uciekała do takich sztuczek, w walce wszystko działo się często zbyt szybko i chaotycznie, żeby jeszcze przy tym nadążyć na spojrzeniem przeciwnika. A może po prostu ona nie była stworzona do walki. Nigdy nie czerpała z tego przyjemności, to był jedynie sposób na przetrwanie, ale Pęd... Wnuk wydawał się w swoim żywiole zarówno wtedy, gdy o tym opowiadał, jak i teraz - podczas ćwiczeń. XXXKocica wybiła się z tylnych łap w górę, żeby zaatakować przeciwnika z powietrza - wylądować mu na plecach i przyszpilić do ziemi, jak zwierzynę.
Nieduży, piękny kocur o atletycznej sylwetce, smukłym, zgrabnym ciele i przystojnym pysku. Ma długie kremowe futro, oznaczone gdzieniegdzie ciemniejszymi plamami. Jego futro ściemniało z wiekiem i owe plamy nie rzucają się już aż tak w oczy. Przy chwili przyglądania się można dostrzec przyciemnienie na lewej stronie pyska, na prawym udzie, prawym nadgarstku i na zadzie, przy nasadzie ogona. Na jego sierści widnieją również białe znaczenia. Na nosie, piersi i tylnych łapach poniżej stawów skokowych. Ma pasujące do koloru futra, miodowe oczy. Nieduże, szeroko ustawione uszy zakończone małymi pędzelkami.
Wyrósł na spokojnego i rozsądnego kota. Można nazwać go cichym, z pewnością nie jest typem gaduły. Ma szlachetne ideały i wielkie marzenia. Wierzy w prawdę, przyjaźń i lojalność. Stara się by każdy jego czyn i każde wypowiadane słowo miało przynieść jakąś korzyść dla jego rodziny, jego samego lub całego Nowego Świtu. Jest towarzyski, łatwo nawiązuje kontakty, a z interakcji z kotami czerpie dużo przyjemności i energii. Ambitny, odpowiedzialny, uczciwy, uparty.
Tundra (NŚ), Płocha (KR)
Mimo, że Pokrzywa należała do szczupłych kotek, to uderzenie całego ciężaru jej ciała na grzbiecie Pędu wyraźnie kocura zabolało. Stęknął cicho, a łapy na chwilę się pod nim ugięły. Nie pozwolił sobie jednak na upadek, wysilił mięśnie kończyn i spróbował jedynego, co przychodziło mu w tej chwili do głowy; odbił się mocno od ziemi i spróbował z jak największą siłą gruchnąć plecami o ziemię. Wciąż pamiętał, że była to walka treningowa i nie zamierzał zrobić kotce prawdziwej krzywdy. Mimo tego bardzo chciał zrzucić ją ze swoich pleców, jej ciężar był dla niego niekomfortowy i chciał by trwało to jak najkrócej się dało. Skoncentrował się na chwilę i użył całej siły, którą w tej chwili dysponował.
Rolling 1d10+2: 6 +2 = 8
Broken down and hungry for yourlove Withno wayto feedit
Whereare you tonight? Child, ya know how much I need it
It's neverover All my blood for the sweetness of his laughter
It's neverover He'sthetearthathangsinsidemysoulforever.
Pokrzywa jest kocicą o szczupłej, proporcjonalnej sylwetce. Posiada długie łapy, dzięki czemu zalicza się do tych wysokich, choć z pewnością znajdzie sporo kotów, które ją przerastają. Ciało pokrywa długa, mocno przylegająca do ciała, buro-ruda ozdobiona tygrysimi pręgami sierść, na którą nachodzą miejscami białe plamy. Biel pokrywa wszystkie łapy, tworząc niewysokie skarpetki, a także rozlewa się na dolną szczękę, aby dalej rozejść się szerokim pasmem na szyi i skończyć się na brzuchu. Pyszczek Pokrzywy jest wąski i delikatnie wydłużony. Ma miodowe oczy w kształcie migdałów, ceglasty nos oraz długie, szpiczaste uszy, zakończone drobnymi pędzelkami. Charakterystycznym elementem wyglądu kocicy jest niewielka smuga białego futerka na czole.
Ciekawa świata, ale nie z tych, co to wkładają łapę do ognia, żeby przekonać się, że naprawdę parzy. Woli obserwować z oddali i wyciągać wnioski. Pochłonięta jakimś nurtującym jej zagadnieniem potrafi świata nie widzieć poza tą jedyną kwestią. Przy spotkaniu z kimś, kto nie zalicza się do najbliższego otoczenia, Pokrzywa zachowuje dystans. Niechętnie dzieli się szczegółami dotyczącymi jej życia, natomiast z przyjemnością wyciąga takie informacje od innych. Nie zwykła kłamać, ale szylkretce często zdarza się miarkować prawdę w zależności od własnych potrzeb. Otwarcie się przed kimś zajmuje kocicy wiele czasu, a przy tym mocno przywiązuje się do tych, którzy się do niej zbliżyli.
Pszeniczny Kłos [w], Różana Łapa [rz], Kolec [w]
XXXPoczuła, jak nieduże ciałko Pędu ugina się pod naporem siły z jaką opadła mu na grzbiet. Przez moment - bardzo krótki - wręcz mu współczuła i był zła na siebie, że nie zachowała się delikatniej. W prawdziwej walce jednak nikt nie będzie traktował go ulgowo i ona nie mogła sobie pozwolić na bycie pobłażliwą. Z resztą kocur szybko wybrnął z dość nieciekawej sytuacji, na swoją korzyść w dodatku. Pokrzywa sapnęła z bólu, gdy grzmotnęła o ziemię. Podciągnęła pod siebie łapy, żeby następnie je wyprostować i zrzucić z siebie kremowego.
Nieduży, piękny kocur o atletycznej sylwetce, smukłym, zgrabnym ciele i przystojnym pysku. Ma długie kremowe futro, oznaczone gdzieniegdzie ciemniejszymi plamami. Jego futro ściemniało z wiekiem i owe plamy nie rzucają się już aż tak w oczy. Przy chwili przyglądania się można dostrzec przyciemnienie na lewej stronie pyska, na prawym udzie, prawym nadgarstku i na zadzie, przy nasadzie ogona. Na jego sierści widnieją również białe znaczenia. Na nosie, piersi i tylnych łapach poniżej stawów skokowych. Ma pasujące do koloru futra, miodowe oczy. Nieduże, szeroko ustawione uszy zakończone małymi pędzelkami.
Wyrósł na spokojnego i rozsądnego kota. Można nazwać go cichym, z pewnością nie jest typem gaduły. Ma szlachetne ideały i wielkie marzenia. Wierzy w prawdę, przyjaźń i lojalność. Stara się by każdy jego czyn i każde wypowiadane słowo miało przynieść jakąś korzyść dla jego rodziny, jego samego lub całego Nowego Świtu. Jest towarzyski, łatwo nawiązuje kontakty, a z interakcji z kotami czerpie dużo przyjemności i energii. Ambitny, odpowiedzialny, uczciwy, uparty.
Tundra (NŚ), Płocha (KR)
Pęd nie chciał, by komukolwiek było przykro z jego powodu. Cieszył się, że dostał lekcję, był wdzięczny za każdą z nich. Nie mógł się teraz nad tym zastanawiać, dlatego że walka trwała nadal, a mimo że była to treningowa potyczka, czuł adrenalinę płynącą w żyłach.
Przyszło mu do głowy, że kotka może spróbować czegoś podobnego. Że skoro teraz to on był na górze, będzie jak najszybciej chciała pozbyć się ciężaru ze swojego ciała. Chciał jednak uniknąć bycia kopniętym i dlatego postarał się zeskoczyć z niej uciec, jeszcze zanim ona sama spróbowała go zepchnąć.
Rolling 1d10+2: 9 +2 = 11
Broken down and hungry for yourlove Withno wayto feedit
Whereare you tonight? Child, ya know how much I need it
It's neverover All my blood for the sweetness of his laughter
It's neverover He'sthetearthathangsinsidemysoulforever.
Pokrzywa jest kocicą o szczupłej, proporcjonalnej sylwetce. Posiada długie łapy, dzięki czemu zalicza się do tych wysokich, choć z pewnością znajdzie sporo kotów, które ją przerastają. Ciało pokrywa długa, mocno przylegająca do ciała, buro-ruda ozdobiona tygrysimi pręgami sierść, na którą nachodzą miejscami białe plamy. Biel pokrywa wszystkie łapy, tworząc niewysokie skarpetki, a także rozlewa się na dolną szczękę, aby dalej rozejść się szerokim pasmem na szyi i skończyć się na brzuchu. Pyszczek Pokrzywy jest wąski i delikatnie wydłużony. Ma miodowe oczy w kształcie migdałów, ceglasty nos oraz długie, szpiczaste uszy, zakończone drobnymi pędzelkami. Charakterystycznym elementem wyglądu kocicy jest niewielka smuga białego futerka na czole.
Ciekawa świata, ale nie z tych, co to wkładają łapę do ognia, żeby przekonać się, że naprawdę parzy. Woli obserwować z oddali i wyciągać wnioski. Pochłonięta jakimś nurtującym jej zagadnieniem potrafi świata nie widzieć poza tą jedyną kwestią. Przy spotkaniu z kimś, kto nie zalicza się do najbliższego otoczenia, Pokrzywa zachowuje dystans. Niechętnie dzieli się szczegółami dotyczącymi jej życia, natomiast z przyjemnością wyciąga takie informacje od innych. Nie zwykła kłamać, ale szylkretce często zdarza się miarkować prawdę w zależności od własnych potrzeb. Otwarcie się przed kimś zajmuje kocicy wiele czasu, a przy tym mocno przywiązuje się do tych, którzy się do niej zbliżyli.
Pszeniczny Kłos [w], Różana Łapa [rz], Kolec [w]
XXXCiężar odciskający kocicę do ziemi zelżał, ale nie za jej sprawą - kocur sam zdecydował się od niej odskoczyć. Pewnie zrobiłaby to samo, poprzednia pozycja średnio nadawała się do kontynuowania ataków. Mentorka, gdy tylko poczuła, że może zaczerpnąć powietrza pełną piersią podniosła się z ziemi i rozpędziła w kierunku kremowego. Na wprost, niczym szarżujący dzik. W ostatniej chwili skręciła lekko w bok, łapą starając się zadać cios w bok Pędu.
Nieduży, piękny kocur o atletycznej sylwetce, smukłym, zgrabnym ciele i przystojnym pysku. Ma długie kremowe futro, oznaczone gdzieniegdzie ciemniejszymi plamami. Jego futro ściemniało z wiekiem i owe plamy nie rzucają się już aż tak w oczy. Przy chwili przyglądania się można dostrzec przyciemnienie na lewej stronie pyska, na prawym udzie, prawym nadgarstku i na zadzie, przy nasadzie ogona. Na jego sierści widnieją również białe znaczenia. Na nosie, piersi i tylnych łapach poniżej stawów skokowych. Ma pasujące do koloru futra, miodowe oczy. Nieduże, szeroko ustawione uszy zakończone małymi pędzelkami.
Wyrósł na spokojnego i rozsądnego kota. Można nazwać go cichym, z pewnością nie jest typem gaduły. Ma szlachetne ideały i wielkie marzenia. Wierzy w prawdę, przyjaźń i lojalność. Stara się by każdy jego czyn i każde wypowiadane słowo miało przynieść jakąś korzyść dla jego rodziny, jego samego lub całego Nowego Świtu. Jest towarzyski, łatwo nawiązuje kontakty, a z interakcji z kotami czerpie dużo przyjemności i energii. Ambitny, odpowiedzialny, uczciwy, uparty.
Tundra (NŚ), Płocha (KR)
Pęd ponownie stęknął z bólu, kiedy cios Pokrzywy padł w bok jego ciała. Dostał tak solidnie, że miał wrażenie, że łapa Znachorki przeszła dotknęła jego ciała z drugiej strony. Uderzenie było tak silne i tak niespodziewane, że młodzieniec nie zdążył nawet pomyśleć o uniku, a co dopiero go wykonać.
Zdecydował się wykorzystać fakt, że kocica znajdowała się dość blisko niego i spróbował rzucić nieco piasku w jej pysk, licząc że w ten sposób na jakiś czas obniży jej celność. Schylił się, zagarnął kremową łapą tyle, ile się dało i pchnął go w stronę Pokrzywy, celując w oczy i pysk.
Rolling 1d10+2: 10 +2 = 12
Broken down and hungry for yourlove Withno wayto feedit
Whereare you tonight? Child, ya know how much I need it
It's neverover All my blood for the sweetness of his laughter
It's neverover He'sthetearthathangsinsidemysoulforever.
Pokrzywa jest kocicą o szczupłej, proporcjonalnej sylwetce. Posiada długie łapy, dzięki czemu zalicza się do tych wysokich, choć z pewnością znajdzie sporo kotów, które ją przerastają. Ciało pokrywa długa, mocno przylegająca do ciała, buro-ruda ozdobiona tygrysimi pręgami sierść, na którą nachodzą miejscami białe plamy. Biel pokrywa wszystkie łapy, tworząc niewysokie skarpetki, a także rozlewa się na dolną szczękę, aby dalej rozejść się szerokim pasmem na szyi i skończyć się na brzuchu. Pyszczek Pokrzywy jest wąski i delikatnie wydłużony. Ma miodowe oczy w kształcie migdałów, ceglasty nos oraz długie, szpiczaste uszy, zakończone drobnymi pędzelkami. Charakterystycznym elementem wyglądu kocicy jest niewielka smuga białego futerka na czole.
Ciekawa świata, ale nie z tych, co to wkładają łapę do ognia, żeby przekonać się, że naprawdę parzy. Woli obserwować z oddali i wyciągać wnioski. Pochłonięta jakimś nurtującym jej zagadnieniem potrafi świata nie widzieć poza tą jedyną kwestią. Przy spotkaniu z kimś, kto nie zalicza się do najbliższego otoczenia, Pokrzywa zachowuje dystans. Niechętnie dzieli się szczegółami dotyczącymi jej życia, natomiast z przyjemnością wyciąga takie informacje od innych. Nie zwykła kłamać, ale szylkretce często zdarza się miarkować prawdę w zależności od własnych potrzeb. Otwarcie się przed kimś zajmuje kocicy wiele czasu, a przy tym mocno przywiązuje się do tych, którzy się do niej zbliżyli.
Pszeniczny Kłos [w], Różana Łapa [rz], Kolec [w]
XXXPokrzywa nie była w stanie poświęcić się w pełni na walce, gdyż po każdym udanym ciocie walczyła ze sobą, żeby nie przerwać. Zrobić przerwę, sprawdzić, czy sińce, które mu nabiła, wymagały opatrunku. Nie mogła tego zrobić. Jej wnuczęta były silne, każde, co do jednego. Wytrzyma. Chciała jednak dać Pędowi chwilę wytchnienia, więc zamiast ponowić atak - tym razem odskoczyła w bok, starając się uniknąć nadlatującego w jej stronę piachu.
![[Obrazek: QeWlgfB.png]](https://i.imgur.com/QeWlgfB.png)
![[Obrazek: QnYHYUe.png]](https://i.imgur.com/QnYHYUe.png)