||| czarne futro z przebarwieniami | przeciętnego wzrostu | barczysty i spory | bursztynowe oczy | przerośnięte górne kły | pionowa blizna idąca przez lewe oko | oderwane prawe ucho | lśniąca, zadbana sierść |||
Mimo wielu księżyców spędzonych w ludzkim gnieździe, Szczerbatek jest dość barczysty i solidnie zbudowany, niekoniecznie gruby, zwyczajnie spory, wdając się w ojca. Ma zadbane, czarne futro, dobrze odżywione i lśniące, gładko okalające ciało. Kły ma nieco stępione, choć nadal dumnie prezentujące się na brodzie, za to bursztynowe oczy odznaczają się nieco większą obojętnością niż kiedyś. W ogólnym rozrachunku prezentuje się dobrze, całkiem harmonijnie i dumnie, mimo dość zmarnowanego kroku i postawy.
Wydaje się być nieco bardziej zobojętniały, a jednocześnie na nowo lękliwy. Gdzieś we wnętrzu jeszcze kryje się jego naturalna złośliwość, ale zasłonięta maską doświadczenia nabytego przez księżyce, przez co potrafi hamować swoje odzywki, mądrzej dobierać słowa. Wiedziony melancholią, ponowną tęsknotą za rodzimymi stronami. Może być oschły albo nieprzyjemny, choć on sam argumentuje to raczej ograniczoną rotacją towarzystwa.
Czy aby na pewno przemyślał swoje słowa i chciał obrazić Szafirka? Hmmm...tak. To znaczy, nie, nie przemyślał, ale obrażenie go było w planie, żeby kocur odczuł, że jest nudny, bo młody chętnie by go poskładał dalej. Może by znalazł nawet większy patyk. Albo połączył to z gryzieniem mu uszu. Bez znaczenia jak, coś by wykombinował na swój niekonwencjonalny sposób. - Okeeeeeeej - przeciągnął rozczarowanie, ruszając łapy z miejsca, by dorównać kroku bratu. - Khkgfshh....No są kocięta. Chociaż ja tam nie wiem czy to jest ranga. Są terminatorzy, jak ja, są wojownicy jak ty. Hmmm. Przywódca...O, medyk jeszcze! - przytaknął samemu sobie głową. - To wszystkie.
Długowłosy bury colourpoint, o tygrysim pręgowaniu, z krótkimi białymi skarpetkami i białą mordką. Oczy niebieskie.
Optymistyczny, ciekawy świata, o skupieniu godnym kamyczka. I naiwny.
Karasiowa Ość [GK] i żywi przyjaciele
– Nie wszystkie. – zaprzeczył. – Jeszcze zastępca. Opiekuni, terminatorzy medyka, pomocnicy medyka, starszyzna. – wymienił brakujące rangi. Czy Szczerbata Łapa rzeczywiście ich nie kojarzył? Czy tylko w roztargnieniu pominął? Nie, skoro wątpił czy kocięta są rangą to raczej miał braki w tym zakresie. Powinni byli jednak zacząć od podstaw zamiast ulegać zachciankom terminatora i przerabiać walkę. – Ale tak. Kocięta to ranga. Co wiesz o terminatorach i wojownikach? Czym zajmują? I medycy?
||| czarne futro z przebarwieniami | przeciętnego wzrostu | barczysty i spory | bursztynowe oczy | przerośnięte górne kły | pionowa blizna idąca przez lewe oko | oderwane prawe ucho | lśniąca, zadbana sierść |||
Mimo wielu księżyców spędzonych w ludzkim gnieździe, Szczerbatek jest dość barczysty i solidnie zbudowany, niekoniecznie gruby, zwyczajnie spory, wdając się w ojca. Ma zadbane, czarne futro, dobrze odżywione i lśniące, gładko okalające ciało. Kły ma nieco stępione, choć nadal dumnie prezentujące się na brodzie, za to bursztynowe oczy odznaczają się nieco większą obojętnością niż kiedyś. W ogólnym rozrachunku prezentuje się dobrze, całkiem harmonijnie i dumnie, mimo dość zmarnowanego kroku i postawy.
Wydaje się być nieco bardziej zobojętniały, a jednocześnie na nowo lękliwy. Gdzieś we wnętrzu jeszcze kryje się jego naturalna złośliwość, ale zasłonięta maską doświadczenia nabytego przez księżyce, przez co potrafi hamować swoje odzywki, mądrzej dobierać słowa. Wiedziony melancholią, ponowną tęsknotą za rodzimymi stronami. Może być oschły albo nieprzyjemny, choć on sam argumentuje to raczej ograniczoną rotacją towarzystwa.
- O faktycznie, faktycznie. Opiekuni, terminatorzy medyka, pomocnicy medyka, starszyzna, tak tak. To pamiętam oczywiście - pokiwał głową, zapewniając brata że jego wiedza nie jest aż tak wybrakowana, po prostu czasami jego mózg wypiera część informacji, żeby zastąpić je innymi, ważniejszymi. Jeśli za ważniejsze uznamy zapamiętanie, żeby nie podnosić ogona jak wiatr wieje pod włos.
- No to proste jest. Medycy leczą, zbierają ziółka. No i szkolą terminatorów medyków. Wojownicy...No wojownicy bronią klanu. I patrolują. I hmm...Uczą terminatorów! A terminatorzy mają nauki na wojownika i polują. Coś mam wrażenie, że jeszcze powinno być, ale mi yhhh uleciało.
Długowłosy bury colourpoint, o tygrysim pręgowaniu, z krótkimi białymi skarpetkami i białą mordką. Oczy niebieskie.
Optymistyczny, ciekawy świata, o skupieniu godnym kamyczka. I naiwny.
Karasiowa Ość [GK] i żywi przyjaciele
– Terminatorzy też sprzątają legowiska. I wymieniają mech. I chodzą na patrole razem z wojownikami. Medycy kontaktują też z Gwiezdnym Klanem. I mają pełną wiedzę medyczną. Ale poza tym w porządku. Pomocnicy medyka również mają pełną wiedzę. Ale nie podejmują najważniejszych decyzji. Ale od dawna nie było pomocników. Wszyscy są mianowani na medyków. – bezsens i chaos, powiedziałby, ale zatrzymał tę opinię dla siebie i zatrzymał się. W gruncie rzeczy Szczerbatek miał rację. To było proste, wiedział to każdy kot w Klanie, więc dobrze że i on kojarzył takie rzeczy. – Znajdź zakopane piszki, o reszcie rang opowiem jak będziemy wracać.
||| czarne futro z przebarwieniami | przeciętnego wzrostu | barczysty i spory | bursztynowe oczy | przerośnięte górne kły | pionowa blizna idąca przez lewe oko | oderwane prawe ucho | lśniąca, zadbana sierść |||
Mimo wielu księżyców spędzonych w ludzkim gnieździe, Szczerbatek jest dość barczysty i solidnie zbudowany, niekoniecznie gruby, zwyczajnie spory, wdając się w ojca. Ma zadbane, czarne futro, dobrze odżywione i lśniące, gładko okalające ciało. Kły ma nieco stępione, choć nadal dumnie prezentujące się na brodzie, za to bursztynowe oczy odznaczają się nieco większą obojętnością niż kiedyś. W ogólnym rozrachunku prezentuje się dobrze, całkiem harmonijnie i dumnie, mimo dość zmarnowanego kroku i postawy.
Wydaje się być nieco bardziej zobojętniały, a jednocześnie na nowo lękliwy. Gdzieś we wnętrzu jeszcze kryje się jego naturalna złośliwość, ale zasłonięta maską doświadczenia nabytego przez księżyce, przez co potrafi hamować swoje odzywki, mądrzej dobierać słowa. Wiedziony melancholią, ponowną tęsknotą za rodzimymi stronami. Może być oschły albo nieprzyjemny, choć on sam argumentuje to raczej ograniczoną rotacją towarzystwa.
- A, no tak. Terminatorzy sprzątają legowiska...Yh. To faktycznie chcę jak najszybciej skończyć ten trening, wolę tłuc koty na granicy...w sensie, w sensie jeśli zajdzie taka potrzeba. Oczywiście - poprawił się szybko, zważywszy na to, że Szafirek raczej nie wyczuje ironii czy żartu. Kiwnął głową, zawracając by wyszukać zakopane piszczki. Kręcił się chwilę, wykopując ze dwie dziury w miejscach, gdzie zdawało mu się, że je zakopał. Po chwili dopiero trafił w końcu na kopiec, który zdawał mu się być świeżo przez niego uklepany. - Mam!! - krzyknął do brata, upewniając go, że radzi sobie. Nie był pewien, czy znalezienie ich było częścią treningu czy miał je zabrać ze sobą, więc w razie czego chwycił je w pysk i przyleciał do mistrza, stając obok niego, gotów do drogi.
Długowłosy bury colourpoint, o tygrysim pręgowaniu, z krótkimi białymi skarpetkami i białą mordką. Oczy niebieskie.
Optymistyczny, ciekawy świata, o skupieniu godnym kamyczka. I naiwny.
Karasiowa Ość [GK] i żywi przyjaciele
Pokiwał tylko powoli łbem, chociaż niekoniecznie wierzył w słowa brata. Tak jakoś wizja Szczerbatka szukającego okazji do bójek na granicach wydawała się niezwykle realistyczna. Niedobrze, będzie musiał mu to jakoś wybić z głowy. Och, tylko czy więcej przemocy na pewno będzie odpowiedzią?
Gdy już zdobycze zostały odnalezione (przy trzecim podejściu), Szafirek poprowadził wycieczkę w kierunku obozu.
– Opiekun zajmuje się kociakami. Na stałe. Albo od urodzenia kociąt do ceremonii na terminatorów. W innych klanach nazywają się matkami. Kociaki to kociaki. Mają zakaz wychodzenia z obozu. Mają słuchać rodziców i opiekunów. Poza tym nic, nie mają obowiązków. Po skończeniu sześciu księżyców są mianowane na terminatorów i zaczynają trening. Starszyzna to koty, które są już za stare by być wojownikami. Albo miały uraz. Przez który nie mogą już chodzić na patrole i polowania. Terminatorzy medyka przechodzą dwa treningi. Medyczny i wojowniczy. Ale najwyraźniej nie muszą kończyć obu nim zostaną mianowani. Na medyka. Cisowa Gałązka dalej nie skończył treningu wojowniczego. – zaczynało już to męczyć Szafirka. Nie lubił niedokończonych zadań, a za takie miał medyka, który mógłby poświęcić uczciwie jeden księżyc na naukę i miec to z głowy. Wojownik zatrzymał się na momencik, gdy zebrało mu się na kichnięcie i zaraz ruszył dalej. – Jeszcze zastępcy i przywódcy. Zastępca to prawa łapa przywódcy. Wyznacza patrole. Nadzoruje treningi. To przede wszystkim. Po śmierci przywódcy idzie do Szepczącej Sadzawki, przyjmuje dar dziewięciu żyć os Gwiezdnych i zostaje przywódcą. Przywódca jest nazywany też Gwiazdą. Bo każdy ma drugi człon Gwiazda. Mianuje wojowników i terminatorów. Przeprowadza ceremonie. Podejmuje najważniejsze decyzje i dba o Klan. Wszystko jasne? – spojrzał w stronę Szczerbatka, bo jak miał pysk zajęty dwoma piszczkami to raczej słabo z mówieniem, prawda?
||| czarne futro z przebarwieniami | przeciętnego wzrostu | barczysty i spory | bursztynowe oczy | przerośnięte górne kły | pionowa blizna idąca przez lewe oko | oderwane prawe ucho | lśniąca, zadbana sierść |||
Mimo wielu księżyców spędzonych w ludzkim gnieździe, Szczerbatek jest dość barczysty i solidnie zbudowany, niekoniecznie gruby, zwyczajnie spory, wdając się w ojca. Ma zadbane, czarne futro, dobrze odżywione i lśniące, gładko okalające ciało. Kły ma nieco stępione, choć nadal dumnie prezentujące się na brodzie, za to bursztynowe oczy odznaczają się nieco większą obojętnością niż kiedyś. W ogólnym rozrachunku prezentuje się dobrze, całkiem harmonijnie i dumnie, mimo dość zmarnowanego kroku i postawy.
Wydaje się być nieco bardziej zobojętniały, a jednocześnie na nowo lękliwy. Gdzieś we wnętrzu jeszcze kryje się jego naturalna złośliwość, ale zasłonięta maską doświadczenia nabytego przez księżyce, przez co potrafi hamować swoje odzywki, mądrzej dobierać słowa. Wiedziony melancholią, ponowną tęsknotą za rodzimymi stronami. Może być oschły albo nieprzyjemny, choć on sam argumentuje to raczej ograniczoną rotacją towarzystwa.
Dreptał tuż przy bracie, trochę słuchając, ale trochę oczy mu odchodziły na bok, przyglądając się drzewom i pobliskim krzaczkom. Piękno pory nagich drzew naprawdę zachwycało młodego, na tyle że oczami wyobraźni wspinał się po drzewach za okolicznymi wiewiórkami, które szukały pożywienia jeśli nie zrobiły odpowiednich zapasów porę wcześniej. Słowa Szafirkowego Pyłku trafiały do uszu czarnego, ten rejestrował co drugie słowo i, zdając się na swoją podzielność uwagi, łączył kropki żeby zdania miały jakiś sens. Wydawało mu się to wszystko dość logiczne, choć przy mowie o medykach trochę odleciał. Jasne, medycy byli ultra ważni, ale jednak nie był to temat, który interesował Szczerbatka. Nie widziało mu się leczenie innych kotów czy zbieranie ziółek po lesie, kiedy mógł po nim hasać. Spojrzał się na brata, gdy ten skończył mówić. - Whszhsystkho jhashne - pokiwał głową, próbując potwierdzić werbalnie zrozumienie materiału.
Długowłosy bury colourpoint, o tygrysim pręgowaniu, z krótkimi białymi skarpetkami i białą mordką. Oczy niebieskie.
Optymistyczny, ciekawy świata, o skupieniu godnym kamyczka. I naiwny.
Karasiowa Ość [GK] i żywi przyjaciele
Jak wszystko jasne to super.
– Będziesz musiał nauczyć imion przywódców, zastępców i medyków we wszystkich Klanach. Dużo imion, więc będziemy często powtarzać. – nie spodziewał się, że Szczerbatek mu je bezbłędnie wyrecytuje po jednym wysłuchaniu i nawet nie zamierzał go dzisiaj przepytywać. Ale przedstawić imiona? Jak najbardziej. – Zaczynając od nas. Łabędzia Gwiazda, Czereśniowa Gałązka. Medycy to Rybołowi Lot, Cisowa Gałązka. Terminator medyka to Gwiezdna Łapa. Graniczymy z Gromem. Żubrza Gwiazda. Wężowy Błysk. Medycy to Truskawkowy Gąszcz i Gwiezdny Nurt. Terminator medyka Płomienna Łapa. Graniczymy też z Wichrem. Lawendowa Gwiazda, Roziskrzona Noc. Medycy Lśniąca Sadzawka i Krwawnikowy Liść. Terminator medyka Miętowa Łapa. Nie graniczymy z Cieniem. Tam jest Polna Gwiazda, Śpiewająca Knieja. Medyka nie mają. Już długo. Mają trzech terminatorów medyka. Rwącą, Huraganową i Wzburzoną Łapę. – skończył wymieniać akurat, gdy zaczęli się zbliżać do obozu. Więc póki młody jeszcze nie zwiał, Szafi skorzystał z okazji by zakończyć oficjalnie pierwszy dzień. – To wszystko na dziś. Było w porządku chyba. Ja tak myślę przynajmniej. Jutro spotkamy później, jak chciałeś. Idź zanieś tę wronę mamie, potem masz wolne.
![[Obrazek: X6uwu5Y.png]](https://imgur.com/X6uwu5Y.png)