Trening Falującej Łapy

[Bryzgająca Fala]

Falująca Łapa przystanął i pomyślał przez chwilę. Nie był pewny czy pójście w łyse okolice byłoby dobrym pomysłem w jego przypadku. Chyba w tym momencie zarośla i drzewa były jego najlepszą opcją, tam się więc udał, kontynuując swoje poszukiwania. Ciekawe co mu się tutaj natrafi.

[Roziskrzona Noc]

Piszczki chyba również były zdania, że wśród gęstszych zarośli łatwiej było ukrywać swoją obecność. Ewentualnie wszystkie wyniosły się na imprezę nad kamienie, ciężko było określić, bo z początku kocur nic nie znalazł. Niby trafiał na ślady, które nigdzie nie prowadziły (tudzież do norek, które nie zapowiadały by ich właściciel zamierzał prędko wyjść). Ale jeśli zdecydował się spojrzeć wreszcie w górę to mógł dostrzec dzięcioła na jednej z jodeł. Intensywnie próbował przebić się dziobem na drugą stronę drzewa. Wspinaczka była nieunikniona, ale przynajmniej drzewo oferowało wiele solidnych gałęzi, na które można było spaść, gdyby łapa się omsknęła.

[Bryzgająca Fala]

Trochę zawiedziony był, że tak średnio mu szło szukanie w wybranym miejscu, ale jego pyszczek na pewno tego nie pokazywał. Jego pyszczek rzadko pokazywał cokolwiek innego niż głupawy uśmieszek czy tam wyszczerz.
Stanął kiedy usłyszał dudnienie w drzewo i spojrzał na górę. Kurde, przydałaby mu się teraz umiejętność wspinaczki w tym momencie. Chyba będzie musiał powiedzieć o tym później Roziskrzonej Nocy żeby to przerobili, bo smutno tak trochę zostawiać potencjalną zdobycz samopas. No, ale nic teraz nie mógł zrobić, bo jeszcze by się z tego drzewa spartolił albo na nim utknął, więc no ruszył dalej przed siebie.

[Roziskrzona Noc]

Zdecydowanie to był dobry dzień dla dzięcioła, chociaż skrzydlaty nie miał o tym pojęcia. Tymczasem dalsze przedzieranie przez zarośla przyniosło całkiem miły widok – bure, długie uszy o ciemnych końcówkach wystające ponad trawy długość drzewa dalej. Raczej zajęcze niż królicze.

[Bryzgająca Fala]

Okej, tym razem coś naziemnego, to był dobry znak. Biało-rudy terminator przybrał pozycję łowiecką -tak już zawczasu, żeby nie zapomnieć- a potem zaczął się zastanawiać nad tym jaką próbę podejścia powinien w tym momencie zastosować. Uszy, uszy zająca widział, więc to wychodziło na to że zasada ze słuchem. Falująca Łapa wyciszył oddech i zaczął skradać się -trochę niezgrabnie- w stronę potencjalnej zdobyczy. Jeśli dojdzie spokojnie na długość skoku to będzie można spróbować na uszatego skoczyć i upolować. Klan na pewno by się ucieszył z takiej sporej zdobyczy.

[Roziskrzona Noc]

Klan z pewnością by się ucieszył, ale jak sam terminator chyba miał świadomość, skradanie się szło mu nieco niezgrabnie. A taki zając był piszczką, która nie wybaczała żadnych potknięć. W teorii. W praktyce jegomość przed Falującą Łapą musiał mieć chyba trochę księżyców na karku i słuch już nie ten, bo poruszył długim uchem dopiero, gdy terminator był już zaledwie dwa susy od niego. Bez wahania zerwał się do ucieczki, ale wciąż istniała nikła szansa na dogonienie go.

[Bryzgająca Fala]

Kiedy zając zerwał się do ucieczki Falująca Łapa wydał z siebie okrzyk zaskoczenia, bo pogoni się zdecydowanie dzisiaj nie spodziewał. Biało-rudy szybko wyskoczył za uszatym, starając się jakoś dogonić go na swoich długaśnych łapach. Może i mu się nawet uda jeśli długouchy nie będzie za wiele kombinował, w końcu wzrost terminatora mógłby się do czegoś przy polowaniu przydać, nie? Przynajmniej jeśli chodziło o pościgi.

[Roziskrzona Noc]

Falująca Łapa dogonił zająca, ale jakim kosztem? Według niektórych – standardowym jak za piszczkę tych rozmiarów. Pojmany długouch nie zamierzał poddawać się bez walki, wierzgał w objęciach kocura i raz czy dwa udało mu się sprzedać mu potężnego kopniaka w brzuch. Ale przynajmniej był w miejscu, starczyło go nie puścić i tylko dokończyć zadanie.

[Bryzgająca Fala]

Te nogi to zając miał całkiem silne, trzeba było mu to przyznać. Fala jednak postanowił się tak łatwo nie poddawać. Skoro już dogonił zająca i go złapał przydałoby się robotę dokończyć. Przyciskając piszczkę do ziemi swoim ogromnym cielskiem i ciężarem biało-rudy szybko schylił się i zatopił zęby w gardle zająca, żeby skończyć jego żywot i już więcej po brzuchu przestać dostawać. Nie było co tego przeciągać, nic by to i tak nie dało, chyba tylko więcej siniaków.

[Roziskrzona Noc]

Może zając by miał realne szanse w starciu z terminatorem o połowę mniejszym, tu już jego przyszłość nie malowała się tak kolorowo jak by sobie tego życzył. A wręcz wcale się nie malowała, czekała go ciemność i podróż w stronę światła co najwyżej.


A niewiele po tym jak zając wyzionął ducha, obok zmaterializowała się Roziskrzona Noc.
– Cały jesteś? Wyglądało jakby ci nieźle przywalił. – zapytała, oglądając to jeden, to drugi bok terminatora, chociaż przez puchate futro ciężko by było zauważyć czy na siniakach się skończy, czy gdzieś skóry sięgnęły pazury. – Ale ładnie poszło, wiesz? Więc myślę, że na dzisiaj możemy już skończyć. – zarządziła zaraz z uśmiechem i gdy tylko Falująca Łapa był gotowy do drogi powrotnej, sama chwyciła złapanego przez niego wcześniej kreta i pokierowała ich do obozu. Z pełnymi pyskami ciężko było w rozmowy, więc skazani byli raczej na ciszę.

[Bryzgająca Fala]

Spojrzał się na swoją mistrzynię kiedy ta pojawiła się nagle jak normalnie znikąd. Zmaterializowała się i siup, nagle była przy nim jakby była tu od samego początku. No normalnie niemożliwe, czy mniejsze od niego koty naprawdę tak potrafiły? Kurde, fajnie byłoby się nauczyć takiej umiejętności.
-Ho, ho, jakoś żyję! -zażartował. Co prawda czuł, że możliwe iż będzie miał trochę siniaków na brzuchu, ale jakoś to wytrzyma, tragedii nie było- O, dziękuję! Jak na pierwszy raz to sam jestem całkiem zadowolony! -wyszczerzył się szerzej i za chwilę podniósł królika i ruszył za Roziskrzoną Nocą.

***

Kolejnego umówionego dnia Falująca Łapa zjawił się na treningu od razu na Wyjących Wzgórzach, skoro już wiedział przecież gdzie są. Ciekawe co będą omawiać tym razem, chociaż on traktował to bardziej jak taką zabawę niż faktyczny trening. Faktyczny trening chciał mieć z innego zakresu materiału, jednak mimo wszystko postanowił się nie spóźniać. Traktowanie innych z szacunkiem było ważne, nawet jeśli nie przerabiali tego czym Fala się tak dokładnie interesował.

[Roziskrzona Noc]

Iskrze daleko było do podzielania nastawienia Falującej Łapy – nawet jeśli jego ambicje były skierowane raczej w stronę rozwoju medycznego, tak wszystko co tutaj omawiali było szalenie ważne!! Ale też nigdy nie należała do sortu kotów, które zachowywały powagę zawsze i wszędzie, więc gdy tylko okazało się, że przy rudo-białym terminatorze można sobie pozwolić na luźniejsze podejście, bardzo chętnie z tego skorzystała. Jak potem ją to ugryzie w dupę to będzie szczerze zaskoczona.
Prosto z patrolu dotarła na Wyjące Wzgórza i Fala już tam czekał, elegancko.
– To czym tam dzisiaj obiecywałam ciebie męczyć? – zaczepiła, podchodząc truchtem do terminatora.

[Bryzgająca Fala]

Falująca Łapa w sumie nie potrafił sobie przypomnieć czy faktycznie umawiali się na coś konkretnego, więc przez chwilę zastanowił się co sam chciałby przerobić. Niby ostatnio wspinał się, jednak tak w praktyce to nie umiał za bardzo i robił wszystko na czuja, więc może przydałoby się czegoś poduczyć w tym wypadku? Żeby nie musiał znowu zjeżdżać tak jak wtedy przy tym gromiaku. No, i brzmiało to bardziej ciekawie niż na przykład zwykłe łażenie i gadanie, i tak dalej.
-Wspinaczką! -zawołał, nawet nie zdradzając po sobie, że wymyślił to w sumie tak w pośpiechu, na szybciutko, a nie że faktycznie na coś takiego się umawiali- Już czekam z niecierpliwością! Chociaż może nie aż z taką jak na Krwawnikowego Liścia ogłaszającego swoją decyzję... jeśli taka nastąpi... ale dalej!

[Roziskrzona Noc]

A czy Roziskrzona Noc byłaby w stanie zweryfikować, czy Falująca Łapa faktycznie odnosił się do ich ustaleń wcześniejszych? Otóż wątpliwe. Ale też nie obraziłaby się, gdyby otwarcie powiedział, że umawiali się na jedno, ale wolałby dzisiaj omówić drugie. Tak długo jak żadne z zagadnień nie byłoby odwlekane w nieskończoność to w porządku.
– Ha, na pewno taka nastąpi, bo musi wybrać swojego następcę i jest tego świadomy. Po prostu podchodzi pewnie dużo ostrożniej do tematu, po tym co się stało z każdym jego poprzednim terminatorem. Pewnie chce mieć pewność, że to już się nie powtórzy, a no nie oszukujmy się, wypadki chodzą po kotach, tej pewności nie ma nigdy. – zaczęła bronić medyka, chyba, przynajmniej miała nadzieję, że nie kopała pod nim dołków teraz. – Ale jak wspinaczkę to szkoda, że umówiliśmy się tutaj, gdzie nie ma ani zwalonego drzewa. Ale Stary Kasztan jest w miarę blisko i powinien się nadawać, ruszajmy. – z machnięciem ogona narzuciła od razu kierunek, nie było co marnować czasu na pogaduszki w miejscu. – Zanim zaczniemy teorię, masz jakiekolwiek doświadczenie ze wspinaczką?

[Bryzgająca Fala]

Miał nadzieję, że tak będzie, bo w sumie Krwawnikowego Liścia tak rzadko było gdziekolwiek widać, że ciężko było nawet domyśleć się co ten ma w głowie i o czym myśli. Równie dobrze mógł w ogóle nie myśleć o tym fakcie, no ale Fala nie zamierzał źle się nastawiać, postanowił że będzie mieć nadzieję, że medyk wybierze kogoś wcześniej raczej niż później, i że w ogóle to zrobi a nie zabierze swoją wiedzę do grobu i radźcie sobie sami.
-Mam nadzieję że masz rację -odparł a potem wrócił do tematu wspinaczki kiedy już ruszył za swoją mentorką w stronę Starego Kasztana- Ho, ho! A w sumie miałem troszkę, bo wiesz, kiedyś spotkałem przypadkowo z jakimś gromiakiem przy Czterech Dębach i on mi rzucił wyzwanie żebym się wspiął na to drzewo, no to tak zrobiłem, z tego co mi się udało podpatrzeć kiedyś od innych, a potem zjechałem po pniaku bez szwanku, ale tak mam wrażenie, że to chyba nie tak się powinno schodzić, bo on był jakiś taki bardzo zaskoczony, że mi się udało -opowiedział po krótce historię swojego spotkania z drugim kocurem, tam wtedy na neutralnym terenie.