Trening Falującej Łapy

[Roziskrzona Noc]

Postawiła uszy do przodu. O? Miał jakieś doświadczenie? To ułatwiało sprawę chyba. Znaczy jak się wsłuchać w jego słowa to niekoniecznie, bo jednorazowe wejście na drzewo jeszcze nic nie znaczyło, ale... dostał się na gałąź, zszedł i wyszedł z tego bez szwanku? A przynajmniej nie kojarzyła historii o tym by się połamał, niewątpliwy sukces.
Chociaż sukcesem nie było, że dał się wrobić w wyzwania. Darowała jednak mu kazania z tego tytułu, nie była Żbikopręgą, a sam Falująca Łapa był za duży by spojrzeć na niego jak na ledwo odrośnięte od ziemi kocię i powiedzieć jakie to było niebezpieczne i że nie powinien tak robić.
– No zjeżdżanie po pniu to średni pomysł raczej na schodzenie, taki... bolesny dość się wydaje? A przynajmniej ścierający pazury. Ale po kolei, najpierw na drzewo trzeba wejść! A skoro już udało ci się wejść, to możesz mi powiedzieć co tam od innych podpatrzyłeś takiego? Albo jak ty się wspinałeś po prostu, wiesz o co chodzi.

[Bryzgająca Fala]

-Oh, okej, to postaram się tak więcej nie robić! -obiecał. No, dopóki będzie inne wyjście to będzie robić tak jak mu pokaże Roziskrzona Noc, nie? Jeśli nie będzie innego wyboru to wtedy sytuacja wyglądałaby trochę inaczej- A jeśli chodzi o podpatrzenie to no, najpierw wskoczyłem na pniak i uczepiłem się go pazurami, żeby nie spaść, nie? Ho, ho! To by było bolesne dopiero! -zaśmiał się zanim przeszedł dalej- No, ale potem zacząłem powoli się wspinać, tak łapa za łapą i w końcu doszedłem do celu, trochę mi to zajęło, ale no, stoję tutaj w jednym kawałku, więc chyba jest okej?

[Roziskrzona Noc]

Uśmiechała się słuchając opowieści terminatora, bo może omawianie potencjalnych upadków do najmilszych nie należało, ale ogólnie spotkania na Wyjących Wzgórzach z Falującą Łapą należały do przyjemnych. Kocur roztaczał wokół siebie taką pozytywną energię, która może dla bardziej wycofanych kotów mogłaby być przytłaczająca, ale Iskrze to odpowiadało.
– No jak stoisz tutaj w jednym kawałku to niewątpliwy sukces! Ale hm, tak, wspinanie się łapa za łapą jest metodą, ale jak to sam zresztą zauważyłeś, jest bardzo czasochłonna. I przydaje się głównie przy podchodzeniu do ptactwa, jak chce się być ostrożnym. Ale tak na co dzień to raczej wspinanie na drzewa przypomina wbieganie? Tak po dwie łapy na raz się daje i no jest to trochę bardziej niebezpieczne, ale dzięki sile rozpędu zwykle się nie spada z drzewa! Najważniejsze to jest się mocno wybić i tym pierwszym susem znaleźć się możliwie wysoko nad ziemią. Przednimi łapami obejmuje się drzewo, tylne się trzyma bliżej siebie. No i potem to jest prosta sprawa, wyrzucasz przednie łapy do góry by objąć drzewo wyżej, a następnie podciągasz tylne pod brzuch, ale nie za wysoko, bo wtedy fikniesz. No i znowu pierwsze i póki to się robi szybko no to w mig znajdziesz się na gałęzi.

[Bryzgająca Fala]

-Ooooo! -zawołał odruchowo, słuchając z zaciekawieniem instrukcji jakie dała mu właśnie Roziskrzona Noc. Takiej metody jeszcze nie udało mu się zaobserwować, a skoro faktycznie była szybsza, to od razu była bardziej efektywna i lepsza, nawet jeśli bardziej niebezpieczna. Jak się na przykład przed czymś ucieka to szybko się trzeba znaleźć poza zasięgiem zagrożenia, nie? No właśnie. Tak więc rudo-biały olbrzym słuchał uważnie instrukcji, chwytając każde możliwe słowo, które kotka wypowiadała, żeby niczego przypadkowo nie ominąć- To wydaje się naprawdę szybsze! Mogę spróbować? -zapytał, spoglądając na drzewo, które będzie dzisiaj pomagać im swoją istotą w treningu. Odpowiedź mogła wydawać się oczywista, ale w tym momencie Fala się tym nie przejmował.

[Roziskrzona Noc]

Dotarli akurat pod rozłożystego kasztanowca, nie omówiwszy jeszcze całej teorii wspinaczki. Bo oto właśnie pozostała im druga strona tego kawałka kory – schodzenie z drzewa. Równie istotne, o ile nawet nie istotniejsze od tego jak wleźć na gałąź, a jednak w zaistniałej sytuacji zupełnie wyleciało Roziskrzonej Nocy z głowy. Mimo że pamiętała te parę uderzeń serca temu, starczył jeden krótki moment by się zupełnie zapomniała.
– Jasne, do boju. – zgodziła się z szerokim uśmiechem.

[Bryzgająca Fala]

Okej, okej, Falująca Łapa wziął dwa głębokie wdechy a potem spojrzał się na drzewo, oddalając się o kilka kroków, żeby nabrać rozpędu. Olbrzymi terminator machnął ogonem raz czy dwa a potem ruszył przed siebie, żeby po chwili wskoczyć na drzewo i wbić się w korę pazurami na tyle mocno, żeby nie spaść. Teraz przydałoby się iść za ciosem, nie? Więc Biało-rudy kocur, który teraz przytulał drzewo niczym jakiś ekolog-maniak wyrzucił przednie łapy w górę i rozciągnął się przy tym komicznie. Potem starał się podciągnąć tylne łapy, żeby się przypadkiem nie rozjechać i nie spaść. W sumie, ten sposób był trudniejszy od tego poprzedniego.
-Tak o? -zapytał i spojrzał w dół na Roziskrzoną Noc.

[Roziskrzona Noc]

– Tak, tak, dokładnie. – potwierdziła pośpiesznie, obserwując poczynania swojego terminatora. Ładnie wskoczył na drzewo, ogólnie początek był bardzo zgrabny, ale no właśnie na początku przerwali poniekąd, skoro szukał potwierdzenia, że dobrze mu idzie zamiast płynąć z prądem i dopiero z gałęzi zadawać pytania. Alee... i tak już stracił rozpęd, prawda? Był nieruchomym punktem na korze, więc albo przejdzie do metody, z której korzystał pod Czterema Dębami, albo... – Dobra, złaź. I jeszcze raz, ale tym razem nie zatrzymuj się aż dotrzesz do gałęzi. – zarządziła, bo nie był nawet w połowie trasy, łatwiej było zacząć od nowa.

[Bryzgająca Fala]

Oh, czyli to w ten sposób miało wyglądać, że szybko, szybko. No dobra. Fala spojrzał w dół i zeskoczył z punktu w którym się znajdował, bo nie był jakoś specjalnie wysoko, więc łap uznał że sobie nie połamie, ani nic w ten deseń. No dobra.
-Okej, no to jeszcze raz -powiedział bardziej do siebie niż do swojej mentorki i cofnął się kilka kroków, żeby później znowu zaszarżować w stronę drzewa i wskoczyć na nie tak jak poprzednio.
Po tym skoku w dal -ale w górę- Fala płynął dalej z prądem. W stronę najbliższej gałęzi drzewa ahoj!

[Roziskrzona Noc]

Może spadł z nieco głośniejszym łupnięciem niż Iskra by się spodziewała, ale nie towarzyszył temu żaden trzask łamanych kości, ani nic z tych rzeczy, więc nie było najmniejszych powodów do paniki. Kolejne podejście poszło jeszcze lepiej, bo tym razem kocur faktycznie ruszył w stronę gałęzi, nie tracąc rozpędu na rzecz przerw i te sprawy, więc nim Iskra mogłaby powiedzieć jakieś wybitnie długie, łamiące język słowo, biało-rudy już znalazł się na gałęzi.
– No i gratulacje, wspinasz się jak profesjonalista! – pochwaliła go ze swojego punktu na ziemi. – A dasz radę teraz wspiąć się na kolejną gałąź przy użyciu tej metody, o której wspominałeś? Chciałabym zobaczyć jak to wygląda w praktyce u ciebie, bo wiesz, do samego opisu już nie mam nic do dodania, ale tu może bym miała jeszcze jakieś wskazówki.

[Bryzgająca Fala]

-Ho, ho, a dziękuję!
Fala, będąc kotem, który śmieje się niebezpieczeństwu w twarz -ale tylko takiemu które dotyczy jego samego- kiwnął głową na potwierdzenie i z gałęzi odwrócił się znowu w stronę drzewa. Tutaj raczej nie mogło być mowy o skakaniu, bo gałąź była całkiem wysoko, a no i spaść z niej łatwo takiemu olbrzymowi jak on. Wystarczyłby jeden zły ruch i pac, ziemia zawita przed oczy. Falująca Łapa musiał się więc obejść bez skakania i po prostu stanął, oparł się o korę, wbijając się w nią pazurami i powoli zaczął piąć się w stronę jakiejś wyższej gałęzi.
-O tak! -zawołał kiedy już złapał ładnie przyczepność.

[Roziskrzona Noc]

Nie spodziewała się odmowy ze strony Falującej Łapy, więc w międzyczasie zdążyła usiąść, opatulając łapy puchatym ogonem. Jak teraz się zastanowić to więcej by zobaczyła, gdyby wspięła się za nim i przyglądała wszystkiemu z niższej gałęzi niż z gruntu, ale starczyło jedynie odrobinę zmrużyć oczy i skupić się na biało-rudym kocie, żeby odpowiednio wypatrzeć wszystkie szczegóły. No i początek zapowiadał się obiecująco raczej.
– Dobrze ci idzie! – rzuciła na zachętę, chociaż było to nieco na wyrost. Nie była przekonana co do jego techniki jeszcze, ale... nie spadał z drzewa, więc źle nie było, prawda?

[Bryzgająca Fala]

Hm, skoro Roziskrzona Noc mówiła, że idzie mu dobrze to Fala postanowił przeć dalej naprzód. Do gałęzi był jeszcze kawałek, więc nie było co się cackać, nie? Biało-rudy zaparł się i zaczął wspinać się trochę odważniej, co prawda dalej tym samym sposobem, ale starał się jako tako przyspieszyć i wydłużyć odległości. Na chwilę jednak w pewnym momencie musiał się zatrzymać, bo łapę chciał wbić zbyt wysoko i groziło to bardzo bolesnym upadkiem po odczepieniu się od drzewa.
-Woah -zaśmiał się ze swojej własnej nieuwagi. Tego to chyba nic nie potrafiło wprawić w reakcję inną niż śmiech czy szczerzenie zębów.

[Roziskrzona Noc]

– Powoli, drzewo nigdzie nie ucieknie. – mruknęła, chociaż może nieco za cicho zważywszy na to jak wysoko znajdował się już terminator, ale też nie było to nic o czym nie miał pojęcia. W sensie z tego co Roziskrzona Noc zauważyła to biało-rudy raczej sprawnie śmigał po drzewie i szybko poprawiał ewentualne błędy. Dlatego też, gdy tylko wdrapał się na kolejną gałąź, uśmiechnęła się szeroko do niego. – Gratulacje, nie mam zastrzeżeń jakichkolwiek!! To chodź na dół i będziesz mieć już oficjalnie wolne dziś.

[Bryzgająca Fala]

Fala w końcu doczłapał się do jakiejś gałęzi i wlazł na nią, żeby ewentualnie chwilę odpocząć przed tym jeśli Roziskrzona Noc kazała mu się wspinać dalej. Długa wspinaczka była męcząca nawet dla niego, ale to nic. On był wystarczająco silny, żeby po krótkiej przerwie kontynuować, jednak po chwili, mistrzyni powiedziała, że może zejść więc… tu się w sumie trochę zaczynał problem, bo z tak wysoka chyba jeszcze nie schodził, a przynajmniej nie z tej pozycji, bo z Czterech Dębów ześlizgnął się, to prawda, ale cały czas przed tym był przyczepiony do pnia drzewa, nie wchodził na gałąź.
-Um… a jak mam w sumie zejść? -zawołał do Roziskrzonej Nocy, bo tego chyba nie obgadali zanim Fala zaczął się wspinać- Bo tak za bardzo nie wiem… wtedy byłem w innej pozycji, żeby zejść tak jak zszedłem… -przyznał.

[Roziskrzona Noc]

Aha. No fajnie. To w porę sobie przypomnieli, że zejścia nie omówili (chociaż nie oszukujmy się, wina była w pełni po stronie Roziskrzonej Nocy, bo to ona tu odpowiadała za organizację).
– O to bardzo trafne pytanie, cieszę się, że je zadałeś. – zaśmiała się nerwowo, wertując na szybko wszystkie opcje. – Do poprzedniej gałęzi najlepiej zejść tak jak do niej wchodziłeś. Dosłownie tak samo, tylko od tyłu? Znaczy głową w górę dalej, w przeciwnym razie zlecisz, ale chodzi o to byś po jednej łapie dawał niżej powoli aż znajdziesz w punkcie docelowym, bo to trochę wysoko... Ale potem, z tej gałęzi możesz już zaryzykować szybszym zejściem. Musisz wtedy puścić przednie łapy po korze i rozciągnąć się najdłużej jak potrafisz, tylnymi dalej siedząc na gałęzi. A następnie spróbować tak trochę jakby zbiec po drzewie? Znaczy odbijesz się raz, maksymalnie dwa razy od drzewa nim będziesz musiał się ustawić pod upadek na cztery łapy, bo jak przedobrzysz to skończysz z pyskiem płaskim jak Korzeń. Rozumiesz czy jakoś inaczej to wyjaśnić? – miała świadomość, że tłumaczenia drugiego etapu mogły wyjść dość chaotycznie i niepełnie, ale to tak trudno było ubrać w słowa!! Więc zaoferowała jeszcze. – Albo mogę wejść też na tamtą gałąź jak już do niej zejdziesz i ci pokazać o co chodziło.