Trening Bratkowej Łapy

[Bratkowe Wzgórze]

W dalszym ciągu całkowite ogólniki, bez jakichkolwiek konkretów. Hm. Zawsze też była szansa, ze Nocny Szkwał nie mógł się z kimkolwiek dzielić takimi informacjami i były one tylko dla niego i Łabędziej Gwiazdy. Ale z drugiej strony, na ile to było bezpieczne względem Klanowiczów?
Pokiwałą głową na informację o reszcie rządzących w Klanach kotów. Tupocząca Salamandra... to dopiero było wymyślnę imię, na Gwiezdny Klan. Już to widziała potem: Tupocząca Gwiazda. I jak tu brać to wszystko na poważnie? Dla odmiany spodobało jej się imię zastępcy Klanu Cienia. Ośmiooki. Od razu pomyślała o pająkach.
xxx - Nieźle, dużo mają tych medyków. Muszą tam mieć wesoło w lecznicy. Przynajmniej nie ma zbyt dużego ryzyka, że Klan zostanie bez jakiegokolwiek medyka, gdyby ich jedynemu się coś stało... Senny Świt, nasz medyk, mówiłeś że na razie w żałobie po śmierci Cisowej Gałązki nie wziął sobie żadnego ucznia. Ale w końcu będzie musiał kogoś przyjąć... inaczej to byłoby bardzo nieodpowiedzialne względem Klanu. Cóż, przynajmniej jest młody, chociaż o tyle dobrze. - Nie chciała być zbyt krytyczna względem medyka, zwłaszcza przy swoim bracie, który, bądź co bądź, był zastępcą Klanu. No ale tak też myślała.

[Nocna Gwiazda]

- Cóż... na niego też przyjdzie czas, zachęcam go do wzięcia kogoś, ale nikt go jeszcze nie zachwycił, najwidoczniej. - odpowiedziałem. Cóż, wybór terminatora był ważny żeby zachować w klanie ciągłość władzy. Gdyby nie daj na to Gwiezdny Klanie Poecie coś się stało, zostalibyśmy bez nikogo i musielibyśmy się prosić kogoś o pomoc. Nie wiem tylko, czy on w pełni zdaje sobie z tego sprawę.
Obeszliśmy sobie granice do końca, by następnie wrócić do obozu i umówić się na następny trening. Zgodnie z obietnicą - łowienie ryb.

***

Nie chciałem odchodzić za daleko od obozu, zdając sobie sprawę z tego, że po ostatnim treningu Bratek miała prawo być zmęczona, dlatego też za cel obrałem Błotnistą Wysepkę. Tutaj sobie dzisiaj połowimy, jak tylko siostra się zjawi. Powinna wiedzieć gdzie, pokazałem jej wczoraj.

[Bratkowe Wzgórze]

Bratek obudziła się już po świcie. Przyjemnie spało się w ciepłym, suchym i bezpiecznym legowisku w obozie Klanu, różnica między spaniem jako samotnik była diametralna. Aczkolwiek miała wrażenie, że nieszczególnie się wpasowuje w Zrośnięte Drzewa. Była wielka i miała już ponad czterdzieści księżyców na karku, śmiesznie wyglądała obok grona kilkunastoksiężycowych podlotków. Poza nią w legowisku terminatorów były jedynie pojedyncze koty bliskie jej wieku. Chciałaby już przenieść się do miejsca, gdzie śpią wojownicy. Wydawało jej się, że czułaby się tam bardziej "na miejscu".
Przeciągnęła się z szerokim ziewnięciem po czym potruchtała sprężyście do miejsca gdzie umówili się z Nocnym Szkwałem na łowienie ryb. Była odrobinę podekscytowana i zainteresowana, bo czegoś takiego jeszcze nigdy nie robiła a lubiła uczyć się nowych rzeczy. Łowienie ryb było czymś normalnym dla Klanu Rzeki, wręcz z tego słynęli, dlatego dobrze by było też się poszczycić taką unikalną wśród innych Klanów umiejętnością.
xxx - Dzień dobry, Nocy. Możemy zaczynać.

[Nocna Gwiazda]

- Cześć, Bratek. Punktualna jak zawsze. - uśmiechnąłem się do siostry, gdy tylko się pojawiła. Zawsze była na czas, niczego innego też nie spodziewałem się dzisiaj. Tym bardziej, że dziś za zadanie miała nie tylko odświeżyć sobie wiedzę, ale nabyć nową umiejętność. Polowanie szło jej nieźle, tak samo jak walka, zobaczymy więc jak jej pójdzie coś, co teoretycznie powinna mieć we krwi jako córka dwóch rzecznych wojowników.
- Łowienie jest proste. Tak w zasadzie to musisz jedynie pilnować, żeby nie rzucać cienia na taflę i starać się zachować bezruch. Reszta jest zależna od twoich preferencji. Możesz włożyć łapę do wody i haczyć pazurami o łuski, żeby wyrzucić rybę na brzeg, albo wsadzić ogon. Ja osobiście wolę tę pierwszą opcję, ale każdy woli co innego, więc warto sobie sprawdzić. - przekazałem jej wszystko co najważniejsze i, cóż, chyba mogła zaczynać.

[Bratkowe Wzgórze]

xxx - Oczywiście - wystawiła język do Nocy w żartobliwym geście, uśmiechając się. Tego jeszcze brakowało by miała nie być punktualna. Podczas samotnego życia wyrobiła w sobie dyscyplinę, bo musiała. Oczywiście, życie poza Klanem wiązało się z wolnością, ale bez dyscypliny wobec samego siebie łatwo było nabawić się chorób, obrażeń, doprowadzić do głodu albo innego rodzaju problemów. Potrafiła bez najmniejszego problemu wstawać wtedy, kiedy chciała i planowała.
Pokiwała głową na znak zrozumienia.
xxx - Móg ogon jest bardzo puchaty, tak samo zresztą jak twój. Jest spora szansa, że po tym jak moje futro rozlałoby się po całej tafli, to i tak nawet nie zobaczyłabym ryby by ją skutecznie wyłowić - zwróciła uwagę. Pewnie też dlatego Nocny Szkwał wolał łapę. Na dolnej części przednich łap futro było nieporównywalnie krótsze od jej ogona który wyglądał jak druga ona fruwająca za jej dupą. Podeszła do tafli i uważnie się jej przyjżała, a następnie usiadła jak najbliżej niej, ale jednocześnie tak, by nie zahaczać o wodę innymi częściami ciała niż tą pożądaną. Nie chciała przecież spłoszyć swojej ewentualnej zdobyczy. Następnie upewniła się, że jej cień nie pada na wodę, na wszelki wypadek odhylając się delikatnie w którąś stronę. Po czym uniosła prawą przednią łapę i bardzo delikatnie zanurzyła palce z wysuniętymi pazurami w wodzie. Teraz wyczekiwała oczekując pojawienia się jakiegoś owalnego cienia zwiastującego rybę.

[Nocna Gwiazda]

- Masz rację. Poza tym, moim zdaniem łatwiej operuje się łapą niż ogonem, tak po prostu. - przyznałem. Łatwiej było zahaczyć pazurami o łuski niż czekać aż ryba złapie za ogon. Przyspieszało to cały proces. Byli jednak zwolennicy tej drugiej metody i jesli było im wygodniej, to proszę bardzo. Bratek wybrała jednak te łatwiejszą opcję.

W porze Nagich Drzew niełatwo było o zwierzynę, choć niekoniecznie tyczyło się to ryb. Bratkowa Łapa włożyła łapę do wody, chwilę musiała poczekać, aż w końcu do jej łapy podpłynął karp. Niepewnie zaczął skubać i aż się prosił o wyrzucenie na brzeg.

[Bratkowe Wzgórze]

xxx - Chociaż wiesz. Jak ma się taki cienitki ogonek z idealnie gładkim futerkiem co poniektórzy to może nawet byłoby wygodne. Ale ja sobie tego nie wyobrażam - odparła, po czym wróciła do skupiania się na łowieniu ryb, wytrwale i dokładnie wpatrując się w taflę wody. Skupiła się na tym, by się nie ruszać, niczym posąg, i pilnując by jej cień w dalszym ciągu nie padał na wodę.
W końcu zobaczyła rybę. Była całkiem spora, ale nie, że ogromna, po prostu nie była to jakaś malutka płotka. Nie znała się zbyt dobrze na gatunkach ryb, mógł to być karp lub coś w tym stylu, one chyba podobnie wyglądają. Nie miała doświadczenia w łowieniu i nie znała zachowań ryb, więc w tym momencie musiała zdać się na instynkt by ocenić w którym momencie najlepiej dziabnąć. Gdy ryba była bardzo blisko i skubała jej łapę od "wewnętrznej" strony, czyli tej z poduszkami i zakrzywionymi pazurami, machnęła. Niezbyt zamaszycie, by nie rzucić rybą w stojącego obok Noc, ale na tyle silnie, by zaczepić pazurami o ciało ryby i wyrzucić ją obok siebie na brzeg, a nastepnie przyszpilić obiema łapami i pazurami do ziemi. Była większa i cięższa od karpia, więc myślała, że jeśli tylko uda jej się wyciągnąć rybę ponad wodę, to powinno pójść gładko.

[Nocna Gwiazda]

Ryba nieufnie podskubiwała łapę, podpływając do niej z każdej stron. W końcu podpłynął od tej własciwej i, cóż, nie skończyło się to dla niego dobrze. Bratkowa Łapa zahaczyła pazurami o łuski i wyciągnęła go na brzeg, gdzie ostatecznie dokonał żywota. Pierwsza zdobycz na korzyść terminatorki. Wspaniale.

- Widzisz? To proste. - mruknąłem, widząc jak siostrze z łatwością przychodzi schwytanie pierwszej ryby. Jednak miała to we krwi. Była trochę niepewna, trzeba to przyznać, ale ostatecznie wyszło dobrze.

[Bratkowe Wzgórze]

Z zadowoleniem spojrzała na upolowana przez siebie rybę. Faktycznie, nie było to aż takie trudne, chyba Bratek to polubi. Wydała z siebie pomruk.
- Heh, nieźle. Spróbuję jeszcze raz. Jakbyś miał jakiekolwiek uwagi to wal śmiało - powiedziała, i odeszła kawałek od miejsca w którym wywołała plusk. Upewniła się że nie rzuca cienia na wodę, następnie delikatnie wsadziła końcówkę przedniej łapy do wody. Zastygła w brzuchu, by nie spłoszyć ryb i czekała.

// Sorki za gniot ale piszę z telefonu

[Nocna Gwiazda]

Bratkowa Łapa siedziała w spokoju, ucieszona pierwszą zdobyczą. Niestety, los nie był teraz tak łaskawy i musiała poczekać zdecydowanie dłużej, nim cokolwiek do niej przypłynie. Tylko nie wiadomo ile. Bo teraz nic nie było.

Podczas łowienia ryb tak czasem było. Raz brały jedna za drugą, czasem trzeba było sporo poczekać. Nie lubiłem jednak siedzieć bezczynnie, więc postanowilem wykorzystać ten czas inaczej, przy okazji utrudniając nieco siostrze zadanie.
— To żeby nie tracić czasu, spróbuj mi może opowiedzieć wszystko co wiesz o rangach w klanie. — mruknąłem szeptem i uśmiechnąłem się do siostry. Wojownik musiał umieć się skupić nawet w najtrudniejszych sytuacjach. Był to przy okazji trening mózgu, o!

[Bratkowe Wzgórze]

Zetknęła na Brata. Niby mogą szeptać, ale czy to nie spłoszy ewentualnych ryb?
- Jak koty się rodzą, to są kociakami i mieszkają w kociarni. Jak mają sześć księżyców to zostają terminatorami i uczą się na wojownika. Po treningu zostają wojownikami. Można też w przyszłości zostać przywódcą na czele klanu, jego zastępcą albo medykiem, który leczy chore koty - powiedziała szeptem. Starała się być jak najciszej i mówić możliwie zwięźle i krótko. W dalszym ciągu pilnowała, by nie rzucać cienia na wodę i się nie ruszać. Wyglądała ryby.

[Nocna Gwiazda]

— Nooo, mniej więcej. — teoretycznie miała rację, ale w praktyce paru rzeczy brakowało w jej odpowiedzi. — Terminatorzy mają też za obowiązek wymieniać mchy w Legowiskach. Zastępca oprócz pomocy Przywódcy nadzoruje także treningi. Medyk może mieć swojego Terminatora lub Pomocnika, czyli terminatora po treningu, który zajmie jego miejsce po śmierci. Mamy jeszcze Opiekunów, którzy zajmują się Chruśniakiem i Kociętami oraz Starszyznę. To koty od stu księżyców, które przechodzą na emeryturę po wiernej służbie klanowi. No i mają pierwszeństwo, jeśli chodzi o jedzenie. — uśmiechnąłem się, uzupełniając nieco wypowiedź siostry. Brakowało jej obowiązków i kilku rang, ale bardzo długo żyła poza klanem, więc można jej to wybaczyć. — Moja Siniak jest opiekunką — dodałem z uśmiechem. Nie sądziłem, by miała jakieś pytania, ale zawsze mogłem się zdziwić.

Koncentracja Bratkowej Łapy naprawdę została wystawiona na próbę. W trakcie dodatkowej pogawędki z bratem/mistrzem do jej łapy podpłynął Okoń. Być może był zaciekawiony ich rozmową i chciał podsłuchać, ciężko stwierdzić. Wiadome jednak jest to, że kocica musiała teraz dać z siebie wszystko, żeby go nie stracić.

[Bratkowe Wzgórze]

Pewnie gdyby Noc zapytał ją w normalnych warunkach, to jej odpowiedź byłaby bardziej rozbudowana, ale nie zamierzała paplać w nieskończoność i ryzykować w tej sposób utratę potencjalnej zdobyczy. Złowiona ryba to zawsze było dodatkowe jedzenie dla klanowiczy i nie chciała go stracić.
Gdy dostrzegła okonia to nie odpowiedziała już bratu, przekładając to na później. Zamiast tego skupiła się na zdobyczy i wyczekiwała na odpowiedni moment. Ciągle uważała, by cień nie padał na wodę i trwała w bezruchu, wpatrując się w okonia. I gdy podpłynął do wewnętrznej części jej łapy to szybkim ruchem spróbowała wyrzucić go na brzeg i tam ukatrupić.

[Nocna Gwiazda]

Nocny Szkwał widział jak siostra trochę odpływa, skupiając się na zlapaniu ryby. Nie posiadała podzielności uwagi, co do tego wątpliwości brak. Ale popracują nad tym. Jako ojciec ósemki kociąt Zastępca miał te umiejetnosc w małym palcu. I jemu zapewne by się udało, pomimo przeciwności, schwytać okonia. Bratkowej Łapie natomiast się wyślizgnął. Ciężko stwierdzić czy to przez brak skupienia, czy zwykły niefart.

[Bratkowe Wzgórze]

Wykrzywiła pysk, gdy Okoń jej uciekł. To na pewno było dlatego, że brat jej kazał paplać i myśleć o rangach jednocześnie podczas polowania. Miał jednak rację - Bratek nie miala podzielności uwagi. Była całkiem dobra w skupieniu się na czymś, o ile była to jedna rzecz a nie pięć.
Miała ochotę majtnąć ogonem z poirytowaniem, ale się powstrzymała, by nie spłoszyć ryb. Upewniła się, że w dalszym ciągu nie rzuca cienia na wodę. Poczekała chwilę, aż tafla się uspokoi i zamarła w całkowitym bezruchu, a następnie wsadziła delikatnie koniuszek łapy do wody. Czekała.