1 godzinę temu
Oto kolejna okazja, by zagrać postacią urodzoną w Klanie Rzeki. Kocięta pochodzą z miotu NPC (rodzice nie są i nie będą nigdy odgrywani), a grę rozpoczynamy od razu po wysłaniu i zaakceptowaniu Karty Postaci.
Rodzicami są Rześka Pszczoła oraz Biały Jeleń:
![[Obrazek: iMWxXyO.png]](https://i.imgur.com/iMWxXyO.png)
Imię: Rześka Pszczoła
Płeć: Kotka
Wiek: 105
Wygląd: Rześką Pszczołę, mimo niewielkich rozmiarów, ciężko przeoczyć. Za to bardzo łatwo pomylić ją z ledwo odrośniętym od ziemi terminatorem. Zawsze chodzi dziarskim krokiem, z wysoko uniesionym ogonem i sympatycznym uśmiechem na mordce. Ma krótką sierść, która zwykle spełnia standardy schludności, chociaż ciężko by ją podać za wzór do naśladowania. Małą Pszczółkę matka nazwała przez czarne plamy na grzbiecie, które przez swoje kształty i rude tło przywodziły jej na myśl tego owada. Na pyszczku szylkretki barwy dzielą się proporcjonalnie, jednak daleko im do symetrycznych łat. Chaosu dopełnia biały trójkąt z wyciętym dookoła nosa środkiem. Dalej jasne znaczenia występują w formie białego kołnierzyka i ciągną się aż do piersi wojowniczki. Jej łapy zdobią długie skarpetki, sięgające po łokcie do połowy kolan. Okrągłe, błyszczące oczy o zielonych tęczówkach niejednokrotnie ułatwiają jej uzyskanie przebaczenia za kolejne zgubienie terminatora w czasie patrolu.
Charakter: Pszczoła, do kompletu, ma pstre futerko i pstro w głowie. Trudno oskarżać ją o złe intencje, ale większej odpowiedzialności można spodziewać się już po dowolnej kępce mchu. Wojowniczka stara się dzielnie wywiązywać z powierzanych jej obowiązków, ale bardzo łatwo zapomina o tym co właściwie robiła, gdy na horyzoncie pojawi się ciekawsze zajęcie. Zawsze radosna, potrafi odnaleźć pozytywną stronę w każdej sytuacji i wesprzeć na duchu w trudnych chwilach. Jej radość z życia potrafi przytłaczać, szczególnie gdy Rześka Pszczoła budzi się z silnym postanowieniem zarażenia wszystkich dookoła swoim szczęściem. Narzekania i uwagi spływają po niej jak woda po kaczce, może to właśnie pozwoliło przebrnąć jej przez początkowe etapy znajomości z Białym Jeleniem.
Urodzona: w Klanie Rzeki.
Historia: nieznana.
![[Obrazek: eZxJPcH.png]](https://i.imgur.com/eZxJPcH.png)
Imię: Biały Jeleń
Płeć: Kocur
Wiek: 107
Wygląd: Ponadprzeciętnie wysoki, umięśniony, a (całkowicie słuszne) wrażenie nietuzinkowej postury potęguje puchate futro i pokaźnych rozmiarów kryza. Czysty majestat, dosłownie i w przenośni, jako że wojownik pieczołowicie dba o stan swojej długiej, śnieżnobiałej, pokrytej gęstym podszerstkiem szaty. Co prawda niełatwym zadaniem jest przyłapać go na leniwym myciu futerka, jednak nieskazitelność mówi sama za siebie, o ile nie mamy do czynienia z uosobieniem naturalnej perfekcji.
Jedynym, co wyróżnia się na tle wszechobecnej na ciele kocura bieli, są złote oczy, nierzadko zmrużone – być może na znak spokoju i zrelaksowania, a może, jak twierdzą niektórzy, w oceniającym geście.
Charakter: Wyważony, o flegmatycznym usposobieniu, wręcz chciałoby się pokusić o stwierdzenie, że powolny, a także cechujący się wrodzoną gracją Biały Jeleń budzi skojarzenie wyrwanego z innej bajki. Wypowiada się pełnymi, przemyślanymi zdaniami, potrafi zachować zimną krew nawet w obliczu kataklizmu, jest nieco wyniosły, snobistyczny i... marudny, dzięki czemu doczekał się łatki mentalnego starca, zanim metryka wskazała na osiągnięcie przez niego dorosłości. Nieomylny znawca wszystkiego, idealny obraz cnót wszelakich, szlachetny wojownik i przykładny członek społeczeństwa – a przynajmniej tak, mniej lub bardziej prześmiewczo, bywa opisywany. Cóż, poniekąd na własne życzenie, bowiem emocjonalną, czulszą stronę zarezerwował na wyłączność dla swojej partnerki i to właśnie ona ma wgląd na jego drugą, przystępniejszą twarz.
Urodzony: w Klanie Rzeki.
Historia: nieznana.
Historia:
XXX Ostatnie księżyce nie były dla Rześkiej Pszczoły i Białego Jelenia łaskawe. Jeszcze niedawno ich rodzina stanowiła dla nich źródło największej dumy i radości, a teraz, w przeciągu niespełna kilku księżyców, przyszło im pożegnać aż trójkę swoich dzieci. W ich legowisku zapanowała cisza, której nie potrafiła rozproszyć nawet zwyczajowa pogoda ducha Rześkiej Pszczoły. Nawet ona, zawsze skora do śmiechu i szukania jasnych stron życia, nie potrafiła znaleźć niczego dobrego w tym, co ich spotkało. Powtarzała sobie jedynie, że tak chciał Gwiezdny Klan, choć nie potrafiła do końca zrozumieć dlaczego.
XXX Jedynym pozostałym przy życiu dzieckiem pary była Ważkowe Wybrzeże. Oboje rodzice starali się poświęcać jej jak najwięcej uwagi, choć nie sposób było ukryć, że ich serca wciąż nosiły w sobie żałobę po utraconym potomstwie. Biały Jeleń, zwykle opanowany i niewzruszony, wyraźnie podupadł na siłach. Rześka Pszczoła również nie przypominała już dawnej siebie. Z czasem coraz częściej wracała do tematu przejścia na emeryturę, próbując przekonać partnera, że najwyższa pora odłożyć wojownicze obowiązki na bok. Tym razem jednak jej namowy miały w sobie coś więcej niż zwyczajną troskę o wygodę. Oboje wiedzieli, że ze względu na wiek nie będą już w stanie powiększyć rodziny, a pustka po trójce dzieci pozostanie z nimi na zawsze. Nie spodziewali się, że los przygotował dla nich jeszcze jeden niespodziewany zwrot.
XXX Pewnego dnia Rozbita Tafla wyruszyła na patrol. Nie należała do kotów, które szczególnie przepadały za niespodziankami, a już zwłaszcza takimi, które wymagały od niej improwizacji i wychodzenia poza ustalony porządek. Dlatego też znalezisko, na które natknęła się podczas obchodu granic, nie napawało jej szczególnym optymizmem.
XXX Przy granicach leżała martwa kocica. Nic specjalnego, patrole czasem znajdywały ciała samotników, którzy uciekając przed zagrożeniem tracili życie na ich terenach. Jej ciało było już nieruchome i nie dawało żadnych oznak życia, jednak to nie ono przykuło uwagę wojowniczki na dłużej. Tuż obok znajdowało się kilka maleńkich kociąt. Były zdecydowanie zbyt młode, by poradzić sobie samodzielnie, a ich matka nie mogła już zapewnić im ani ciepła, ani pokarmu. Wojowniczka szybko zrozumiała, że jeśli zostawi je w tym miejscu, nie przeżyją zbyt długo. Poza tym, obowiązywał ją przecież Kodeks Wojownika, który jasno mówił, co w takiej sytuacji należy zrobić. nie chciała brać na siebie odpowiedzialności za wychowanie cudzych dzieci, szczególnie w swoim wieku - szanse, ze dożyłaby ich wojowniczych przysięg były niewielkie. Zebrała więc kwilące maluchy i ostrożnie przeniosła je do obozu. Ich los należało powierzyć komuś innemu.
XXX Gdy tylko przekroczyła obozową granicę, chciała jak najszybciej porozmawiać z przywódcą, ale najpierw odstawiła kocięta pod opiekę w Chruśniaku. Wierzbowy Pęd wysłuchał jej relacji, po czym przyjrzał się kociętom. Pomyślał, że przecież oni mogliby się nimi zająć. Na pewno nie był to przypadek, że akurat jego partnerka je znalazła. Być może odezwałby się, gdyby to wydarzenie miało miejsce kilka księżyców temu, teraz jednak, w ich wieku, nie zamierzał narzucać swojej woli Rozbitej Tafli ani wszczynać z nią niepotrzebnej dyskusji. Zgodził się więc, że ostateczna decyzja w tej sprawie należeć będzie do Nocnej Gwiazdy. Nie było jednak nawet czasu by zastanowić się nad tym, komu najlepiej powierzyć maluchy, gdy w pobliżu pojawiła się Rześka Pszczoła.
XXX Kotka od razu dostrzegła wojowniczkę w towarzystwie kilku małych, przytulonych do siebie ciałek. Jej oczy rozbłysły, a uszy natychmiast stanęły na sztorc. Podeszła bliżej, nie kryjąc zainteresowania, by wypytać Rozbitą Taflę o historie maluchów. A gdy tylko usłyszała o martwej matce, zmarzniętych kociakach i dalszych planach wojowniczki, od razu wystrzeliła z pytaniem, czy mogłaby się nimi zając wraz z Białym Jeleniem. Odpowiedź była jednak daleka od tego, na co liczyła. Rozbita Tafla stanowczo odmówiła, wyjaśniając, że nie zamierza wybierać, kto podejmie się opieki nad maluchami. Jej zdaniem, rozsądniej byłoby odnieść je na osiedle niż powierzać pod opiekę kocicy zasiadającej w starszyźnie. Twierdziła, że to przywódca zdecyduje o ich przyszłości, choć w jej mniemaniu znacznie rozsądniej byłoby powierzyć je komuś młodszemu, kto ma więcej sił i czasu na wychowanie potomstwa.
XXX Rześka Pszczoła nie zamierzała jednak tak łatwo porzucić pomysłu. Jeszcze przez jakiś czas kręciła się w pobliżu, zerkając na kocięta i próbując znaleźć sposób, by przekonać wojowniczkę do zmiany zdania. W końcu, gdy zrozumiała, że dalsze prośby nie przyniosą żadnego rezultatu, postanowiła zwrócić się do kogoś, kto mógł mieć nieco większy wpływ na całą sytuację. Tym kimś był oczywiście Biały Jeleń. Partnerka doskonale wiedziała, że jej ukochany cieszy się zaufaniem Nocnej Gwiazdy i łączy ich długa przyjaźń. Poprosiła go więc, by porozmawiał z przywódcą i spróbował przekonać go, że to właśnie oni powinni otrzymać pod opiekę znalezione kocięta. Biały Jeleń początkowo nie podzielał jej entuzjazmu. Nie uważał, by w ich wieku podejmowanie się wychowania kolejnego miotu było szczególnie rozsądne. Oboje byli już wiekowi, a ostatnie wydarzenia mocno odbiły się na ich kondycji. Nie był też pewien, czy Rześka Pszczoła zdawała sobie sprawę z tego, jak wiele obowiązków wiąże się z opieką nad tak małymi kotami. Mimo to nie potrafił zignorować jej prośby. Widział, jak bardzo poruszyło ją znalezisko Rozbitej Tafli i jak wielką nadzieję obudziło w niej pojawienie się maluchów. Ostatecznie zgodził się porozmawiać z przyjacielem.
XXX Nocna Gwiazda nie przyjął jego prośby bez wahania. Sam skłaniał się ku temu, by powierzyć kocięta komuś młodszemu, kto mógłby zapewnić im odpowiednią opiekę przez kolejne księżyce, szczególnie że Drobna Mysz sama niedawno urodziła i z pewnością nie miałaby problemu, żeby przyjąć maluchy pod swoją opiekę. Nie mógł jednak zaprzeczyć, że Rześka Pszczoła i Biały Jeleń wiele przeszli w ostatnim czasie. Znał ich sytuację, wiedział o stracie trójki dzieci i zdawał sobie sprawę, jak wielką pustkę pozostawiły po sobie te wydarzenia. Nie zamierzał też lekceważyć szczerej chęci niesienia pomocy, która kierowała parą. Przyjaźń z Białym Jeleniem również miała tutaj swoje znaczenie. Po dłuższym namyśle przywódca postanowił więc przystać na ich prośbę, powierzając im opiekę nad osieroconymi kociętami.
XXX Wieść ta ucieszyła Rześką Pszczołę niemal bardziej, niż potrafiłaby opisać. Znów pojawił się w jej życiu powód do ekscytacji, a wraz z nim coś, czego od dawna jej brakowało - poczucia, że może jeszcze komuś być potrzebna w tak wyjątkowy sposób. Biały Jeleń przyjął decyzję z większym spokojem, choć i w jego złotych oczach można było dostrzec cień ciepła. Nie zamierzał sprzeciwiać się partnerce, skoro ta odnalazła w całej sytuacji odrobinę nadziei. Nie oznaczało to jednak, że zapomnieli o swoich utraconych dzieciach. Żadne z maluchów nie miało zastąpić tych, których już z nimi nie było. Wiedzieli, że nie mogą cofnąć czasu ani naprawić tego, co się wydarzyło. Mogli jedynie zaoferować znalezionym kociętom rodzinę, bezpieczeństwo i miłość, których tak nagle zostały pozbawione. I być może właśnie tego potrzebowali teraz wszyscy - kocięta nowej rodziny, a Rześka Pszczoła i Biały Jeleń szansy, by ponownie usłyszeć w swoim otoczeniu ciche pomrukiwanie małych, szczęśliwych kociąt.
TLDR: Po stracie trójki dzieci Rześka Pszczoła i Biały Jeleń pogrążyli się w żałobie, a ich dotychczasowe życie straciło dawną radość. Pewnego dnia Rozbita Tafla odnalazła przy granicy osierocone kocięta i przyniosła je do obozu, gdzie Rześka Pszczoła od razu zapragnęła się nimi zaopiekować. Dzięki wstawiennictwu Białego Jelenia i jego przyjaźni z Nocną Gwiazdą para otrzymała zgodę na przygarnięcie maluchów, mimo początkowych wątpliwości co do ich wieku. Choć nowe kocięta nie miały zastąpić utraconego potomstwa, dały obojgu szansę na ponowne odnalezienie radości i stworzenie bezpiecznego domu dla potrzebujących rodziny sierot.
Jest możliwość wcielenia się w szóstkę kociąt. Kocięta można adoptować przez najbliższe trzy miesiące, aż do osiągnięcia przez miot wieku terminatorskiego. Rozpoczynamy grę jako 2 księżycowy kociak (wiek na koniec listopada: 4 księżyce). W historii obowiązkowy jest zapis, że posiada się piątkę rodzeństwa z tego miotu oraz starszą siostrę Ważkowe Wybrzeże) a rodzicami są Rześka Pszczoła i Biały Jeleń.
Rezerwacja miejsca przepada, jeżeli w ciągu tygodnia nie zostanie napisana i wysłana Karta Postaci. Wszelkie wątpliwości, pytania i zapisy można zamieszczać w tym temacie.
Dodatkowe informacje:
Lista chętnych:
x Śnieżna Łapa (oczekujemy)
x
x
x
x
x
Sugestie w sprawie imion:
Pogrążeni w żałobie rodzice chętnie nazwaliby kocięta po swoich zmarłych i zaginionych dzieciach, chcąc uczcić ich pamięć (Szerszeń, Ważka, Miętka, Chrabąszcz, Ogień, Woda, Mucha, Cyprys, Cierń).
Należy pamiętać, że są to jedynie sugestie, które można wziąć pod uwagę rozważając grę w miocie. Wybór imienia wciąż należy do gracza.
Typ pyska: Europejski lub orientalny (długi)
Długość futra: krótkie lub długie
Umaszczenia: (kliknij na umaszczenie, by zobaczyć przykładowe zdjęcie):
Pręgowanie: Kocięta mogą być jednolite (niepręgowane) lub pręgowane klasycznie lub tygrysio
Biel: Kocięta mogą mieć dowolną ilość białych znaczeń lub być całe białe.
Kolor oczu: Dowolny naturalny kolor. Koty z jakąkolwiek ilością białych znaczeń mogą mieć heterochromię (oczy w dwóch różnych kolorach). Przypominamy, że kocięta rodzą się z niewybarwionymi oczami, tzn. niebieskimi, a docelowy kolor przyjmują one w wieku ok. 3-5 księżyców.
Rodzicami są Rześka Pszczoła oraz Biały Jeleń:
![[Obrazek: iMWxXyO.png]](https://i.imgur.com/iMWxXyO.png)
Imię: Rześka Pszczoła
Płeć: Kotka
Wiek: 105
Wygląd: Rześką Pszczołę, mimo niewielkich rozmiarów, ciężko przeoczyć. Za to bardzo łatwo pomylić ją z ledwo odrośniętym od ziemi terminatorem. Zawsze chodzi dziarskim krokiem, z wysoko uniesionym ogonem i sympatycznym uśmiechem na mordce. Ma krótką sierść, która zwykle spełnia standardy schludności, chociaż ciężko by ją podać za wzór do naśladowania. Małą Pszczółkę matka nazwała przez czarne plamy na grzbiecie, które przez swoje kształty i rude tło przywodziły jej na myśl tego owada. Na pyszczku szylkretki barwy dzielą się proporcjonalnie, jednak daleko im do symetrycznych łat. Chaosu dopełnia biały trójkąt z wyciętym dookoła nosa środkiem. Dalej jasne znaczenia występują w formie białego kołnierzyka i ciągną się aż do piersi wojowniczki. Jej łapy zdobią długie skarpetki, sięgające po łokcie do połowy kolan. Okrągłe, błyszczące oczy o zielonych tęczówkach niejednokrotnie ułatwiają jej uzyskanie przebaczenia za kolejne zgubienie terminatora w czasie patrolu.
Charakter: Pszczoła, do kompletu, ma pstre futerko i pstro w głowie. Trudno oskarżać ją o złe intencje, ale większej odpowiedzialności można spodziewać się już po dowolnej kępce mchu. Wojowniczka stara się dzielnie wywiązywać z powierzanych jej obowiązków, ale bardzo łatwo zapomina o tym co właściwie robiła, gdy na horyzoncie pojawi się ciekawsze zajęcie. Zawsze radosna, potrafi odnaleźć pozytywną stronę w każdej sytuacji i wesprzeć na duchu w trudnych chwilach. Jej radość z życia potrafi przytłaczać, szczególnie gdy Rześka Pszczoła budzi się z silnym postanowieniem zarażenia wszystkich dookoła swoim szczęściem. Narzekania i uwagi spływają po niej jak woda po kaczce, może to właśnie pozwoliło przebrnąć jej przez początkowe etapy znajomości z Białym Jeleniem.
Urodzona: w Klanie Rzeki.
Historia: nieznana.
![[Obrazek: eZxJPcH.png]](https://i.imgur.com/eZxJPcH.png)
Imię: Biały Jeleń
Płeć: Kocur
Wiek: 107
Wygląd: Ponadprzeciętnie wysoki, umięśniony, a (całkowicie słuszne) wrażenie nietuzinkowej postury potęguje puchate futro i pokaźnych rozmiarów kryza. Czysty majestat, dosłownie i w przenośni, jako że wojownik pieczołowicie dba o stan swojej długiej, śnieżnobiałej, pokrytej gęstym podszerstkiem szaty. Co prawda niełatwym zadaniem jest przyłapać go na leniwym myciu futerka, jednak nieskazitelność mówi sama za siebie, o ile nie mamy do czynienia z uosobieniem naturalnej perfekcji.
Jedynym, co wyróżnia się na tle wszechobecnej na ciele kocura bieli, są złote oczy, nierzadko zmrużone – być może na znak spokoju i zrelaksowania, a może, jak twierdzą niektórzy, w oceniającym geście.
Charakter: Wyważony, o flegmatycznym usposobieniu, wręcz chciałoby się pokusić o stwierdzenie, że powolny, a także cechujący się wrodzoną gracją Biały Jeleń budzi skojarzenie wyrwanego z innej bajki. Wypowiada się pełnymi, przemyślanymi zdaniami, potrafi zachować zimną krew nawet w obliczu kataklizmu, jest nieco wyniosły, snobistyczny i... marudny, dzięki czemu doczekał się łatki mentalnego starca, zanim metryka wskazała na osiągnięcie przez niego dorosłości. Nieomylny znawca wszystkiego, idealny obraz cnót wszelakich, szlachetny wojownik i przykładny członek społeczeństwa – a przynajmniej tak, mniej lub bardziej prześmiewczo, bywa opisywany. Cóż, poniekąd na własne życzenie, bowiem emocjonalną, czulszą stronę zarezerwował na wyłączność dla swojej partnerki i to właśnie ona ma wgląd na jego drugą, przystępniejszą twarz.
Urodzony: w Klanie Rzeki.
Historia: nieznana.
Historia:
XXX Ostatnie księżyce nie były dla Rześkiej Pszczoły i Białego Jelenia łaskawe. Jeszcze niedawno ich rodzina stanowiła dla nich źródło największej dumy i radości, a teraz, w przeciągu niespełna kilku księżyców, przyszło im pożegnać aż trójkę swoich dzieci. W ich legowisku zapanowała cisza, której nie potrafiła rozproszyć nawet zwyczajowa pogoda ducha Rześkiej Pszczoły. Nawet ona, zawsze skora do śmiechu i szukania jasnych stron życia, nie potrafiła znaleźć niczego dobrego w tym, co ich spotkało. Powtarzała sobie jedynie, że tak chciał Gwiezdny Klan, choć nie potrafiła do końca zrozumieć dlaczego.
XXX Jedynym pozostałym przy życiu dzieckiem pary była Ważkowe Wybrzeże. Oboje rodzice starali się poświęcać jej jak najwięcej uwagi, choć nie sposób było ukryć, że ich serca wciąż nosiły w sobie żałobę po utraconym potomstwie. Biały Jeleń, zwykle opanowany i niewzruszony, wyraźnie podupadł na siłach. Rześka Pszczoła również nie przypominała już dawnej siebie. Z czasem coraz częściej wracała do tematu przejścia na emeryturę, próbując przekonać partnera, że najwyższa pora odłożyć wojownicze obowiązki na bok. Tym razem jednak jej namowy miały w sobie coś więcej niż zwyczajną troskę o wygodę. Oboje wiedzieli, że ze względu na wiek nie będą już w stanie powiększyć rodziny, a pustka po trójce dzieci pozostanie z nimi na zawsze. Nie spodziewali się, że los przygotował dla nich jeszcze jeden niespodziewany zwrot.
XXX Pewnego dnia Rozbita Tafla wyruszyła na patrol. Nie należała do kotów, które szczególnie przepadały za niespodziankami, a już zwłaszcza takimi, które wymagały od niej improwizacji i wychodzenia poza ustalony porządek. Dlatego też znalezisko, na które natknęła się podczas obchodu granic, nie napawało jej szczególnym optymizmem.
XXX Przy granicach leżała martwa kocica. Nic specjalnego, patrole czasem znajdywały ciała samotników, którzy uciekając przed zagrożeniem tracili życie na ich terenach. Jej ciało było już nieruchome i nie dawało żadnych oznak życia, jednak to nie ono przykuło uwagę wojowniczki na dłużej. Tuż obok znajdowało się kilka maleńkich kociąt. Były zdecydowanie zbyt młode, by poradzić sobie samodzielnie, a ich matka nie mogła już zapewnić im ani ciepła, ani pokarmu. Wojowniczka szybko zrozumiała, że jeśli zostawi je w tym miejscu, nie przeżyją zbyt długo. Poza tym, obowiązywał ją przecież Kodeks Wojownika, który jasno mówił, co w takiej sytuacji należy zrobić. nie chciała brać na siebie odpowiedzialności za wychowanie cudzych dzieci, szczególnie w swoim wieku - szanse, ze dożyłaby ich wojowniczych przysięg były niewielkie. Zebrała więc kwilące maluchy i ostrożnie przeniosła je do obozu. Ich los należało powierzyć komuś innemu.
XXX Gdy tylko przekroczyła obozową granicę, chciała jak najszybciej porozmawiać z przywódcą, ale najpierw odstawiła kocięta pod opiekę w Chruśniaku. Wierzbowy Pęd wysłuchał jej relacji, po czym przyjrzał się kociętom. Pomyślał, że przecież oni mogliby się nimi zająć. Na pewno nie był to przypadek, że akurat jego partnerka je znalazła. Być może odezwałby się, gdyby to wydarzenie miało miejsce kilka księżyców temu, teraz jednak, w ich wieku, nie zamierzał narzucać swojej woli Rozbitej Tafli ani wszczynać z nią niepotrzebnej dyskusji. Zgodził się więc, że ostateczna decyzja w tej sprawie należeć będzie do Nocnej Gwiazdy. Nie było jednak nawet czasu by zastanowić się nad tym, komu najlepiej powierzyć maluchy, gdy w pobliżu pojawiła się Rześka Pszczoła.
XXX Kotka od razu dostrzegła wojowniczkę w towarzystwie kilku małych, przytulonych do siebie ciałek. Jej oczy rozbłysły, a uszy natychmiast stanęły na sztorc. Podeszła bliżej, nie kryjąc zainteresowania, by wypytać Rozbitą Taflę o historie maluchów. A gdy tylko usłyszała o martwej matce, zmarzniętych kociakach i dalszych planach wojowniczki, od razu wystrzeliła z pytaniem, czy mogłaby się nimi zając wraz z Białym Jeleniem. Odpowiedź była jednak daleka od tego, na co liczyła. Rozbita Tafla stanowczo odmówiła, wyjaśniając, że nie zamierza wybierać, kto podejmie się opieki nad maluchami. Jej zdaniem, rozsądniej byłoby odnieść je na osiedle niż powierzać pod opiekę kocicy zasiadającej w starszyźnie. Twierdziła, że to przywódca zdecyduje o ich przyszłości, choć w jej mniemaniu znacznie rozsądniej byłoby powierzyć je komuś młodszemu, kto ma więcej sił i czasu na wychowanie potomstwa.
XXX Rześka Pszczoła nie zamierzała jednak tak łatwo porzucić pomysłu. Jeszcze przez jakiś czas kręciła się w pobliżu, zerkając na kocięta i próbując znaleźć sposób, by przekonać wojowniczkę do zmiany zdania. W końcu, gdy zrozumiała, że dalsze prośby nie przyniosą żadnego rezultatu, postanowiła zwrócić się do kogoś, kto mógł mieć nieco większy wpływ na całą sytuację. Tym kimś był oczywiście Biały Jeleń. Partnerka doskonale wiedziała, że jej ukochany cieszy się zaufaniem Nocnej Gwiazdy i łączy ich długa przyjaźń. Poprosiła go więc, by porozmawiał z przywódcą i spróbował przekonać go, że to właśnie oni powinni otrzymać pod opiekę znalezione kocięta. Biały Jeleń początkowo nie podzielał jej entuzjazmu. Nie uważał, by w ich wieku podejmowanie się wychowania kolejnego miotu było szczególnie rozsądne. Oboje byli już wiekowi, a ostatnie wydarzenia mocno odbiły się na ich kondycji. Nie był też pewien, czy Rześka Pszczoła zdawała sobie sprawę z tego, jak wiele obowiązków wiąże się z opieką nad tak małymi kotami. Mimo to nie potrafił zignorować jej prośby. Widział, jak bardzo poruszyło ją znalezisko Rozbitej Tafli i jak wielką nadzieję obudziło w niej pojawienie się maluchów. Ostatecznie zgodził się porozmawiać z przyjacielem.
XXX Nocna Gwiazda nie przyjął jego prośby bez wahania. Sam skłaniał się ku temu, by powierzyć kocięta komuś młodszemu, kto mógłby zapewnić im odpowiednią opiekę przez kolejne księżyce, szczególnie że Drobna Mysz sama niedawno urodziła i z pewnością nie miałaby problemu, żeby przyjąć maluchy pod swoją opiekę. Nie mógł jednak zaprzeczyć, że Rześka Pszczoła i Biały Jeleń wiele przeszli w ostatnim czasie. Znał ich sytuację, wiedział o stracie trójki dzieci i zdawał sobie sprawę, jak wielką pustkę pozostawiły po sobie te wydarzenia. Nie zamierzał też lekceważyć szczerej chęci niesienia pomocy, która kierowała parą. Przyjaźń z Białym Jeleniem również miała tutaj swoje znaczenie. Po dłuższym namyśle przywódca postanowił więc przystać na ich prośbę, powierzając im opiekę nad osieroconymi kociętami.
XXX Wieść ta ucieszyła Rześką Pszczołę niemal bardziej, niż potrafiłaby opisać. Znów pojawił się w jej życiu powód do ekscytacji, a wraz z nim coś, czego od dawna jej brakowało - poczucia, że może jeszcze komuś być potrzebna w tak wyjątkowy sposób. Biały Jeleń przyjął decyzję z większym spokojem, choć i w jego złotych oczach można było dostrzec cień ciepła. Nie zamierzał sprzeciwiać się partnerce, skoro ta odnalazła w całej sytuacji odrobinę nadziei. Nie oznaczało to jednak, że zapomnieli o swoich utraconych dzieciach. Żadne z maluchów nie miało zastąpić tych, których już z nimi nie było. Wiedzieli, że nie mogą cofnąć czasu ani naprawić tego, co się wydarzyło. Mogli jedynie zaoferować znalezionym kociętom rodzinę, bezpieczeństwo i miłość, których tak nagle zostały pozbawione. I być może właśnie tego potrzebowali teraz wszyscy - kocięta nowej rodziny, a Rześka Pszczoła i Biały Jeleń szansy, by ponownie usłyszeć w swoim otoczeniu ciche pomrukiwanie małych, szczęśliwych kociąt.
TLDR: Po stracie trójki dzieci Rześka Pszczoła i Biały Jeleń pogrążyli się w żałobie, a ich dotychczasowe życie straciło dawną radość. Pewnego dnia Rozbita Tafla odnalazła przy granicy osierocone kocięta i przyniosła je do obozu, gdzie Rześka Pszczoła od razu zapragnęła się nimi zaopiekować. Dzięki wstawiennictwu Białego Jelenia i jego przyjaźni z Nocną Gwiazdą para otrzymała zgodę na przygarnięcie maluchów, mimo początkowych wątpliwości co do ich wieku. Choć nowe kocięta nie miały zastąpić utraconego potomstwa, dały obojgu szansę na ponowne odnalezienie radości i stworzenie bezpiecznego domu dla potrzebujących rodziny sierot.
Jest możliwość wcielenia się w szóstkę kociąt. Kocięta można adoptować przez najbliższe trzy miesiące, aż do osiągnięcia przez miot wieku terminatorskiego. Rozpoczynamy grę jako 2 księżycowy kociak (wiek na koniec listopada: 4 księżyce). W historii obowiązkowy jest zapis, że posiada się piątkę rodzeństwa z tego miotu oraz starszą siostrę Ważkowe Wybrzeże) a rodzicami są Rześka Pszczoła i Biały Jeleń.
Rezerwacja miejsca przepada, jeżeli w ciągu tygodnia nie zostanie napisana i wysłana Karta Postaci. Wszelkie wątpliwości, pytania i zapisy można zamieszczać w tym temacie.
Dodatkowe informacje:
- Z poprzedniego miotu w Klanie jest Ważkowe Wybrzeże
- Kocięta mają w Klanie Gromu siostrzenicę, Liściastą Bryzę, której matką była Bzycząca Mucha.
- Kocięta były na tyle małe, że nie pamiętają żadnych wydarzeń przed dołączeniem do klanu, a Rześka Pszczoła i Biały Jeleń od początku traktują ich jak swoje kocięta, nie wspominając o ich przeszłości
- Rozbita Tafla nie jest zadowolona z tego obrotu wydarzeń, jednak nie podważa słowa Przywódcy. Para Starszych jest jednak raczona krzywymi spojrzeniami z jej strony.
- Kocięta przez krótki okres były dokarmiane przez Drobiącą Mysz, jednak gdy tylko zaczęły próbować stałego pokarmu, rozpoczęto odstawienie mleka.
Lista chętnych:
x Śnieżna Łapa (oczekujemy)
x
x
x
x
x
Sugestie w sprawie imion:
Pogrążeni w żałobie rodzice chętnie nazwaliby kocięta po swoich zmarłych i zaginionych dzieciach, chcąc uczcić ich pamięć (Szerszeń, Ważka, Miętka, Chrabąszcz, Ogień, Woda, Mucha, Cyprys, Cierń).
Należy pamiętać, że są to jedynie sugestie, które można wziąć pod uwagę rozważając grę w miocie. Wybór imienia wciąż należy do gracza.
Typ pyska: Europejski lub orientalny (długi)
Długość futra: krótkie lub długie
Umaszczenia: (kliknij na umaszczenie, by zobaczyć przykładowe zdjęcie):
- czarne, bure (czarne pręgowane),
- szylkret czarno-rudy, szylkret czarno-rudy pręgowany,
- niebieskie, niebieskie pręgowane,
- szylkret niebiesko-kremowy, szylkret niebiesko-kremowy pręgowany,
- rude (zawsze pręgowane),
- kremowe ( zawsze pręgowane),
- białe.
Pręgowanie: Kocięta mogą być jednolite (niepręgowane) lub pręgowane klasycznie lub tygrysio
Biel: Kocięta mogą mieć dowolną ilość białych znaczeń lub być całe białe.
Kolor oczu: Dowolny naturalny kolor. Koty z jakąkolwiek ilością białych znaczeń mogą mieć heterochromię (oczy w dwóch różnych kolorach). Przypominamy, że kocięta rodzą się z niewybarwionymi oczami, tzn. niebieskimi, a docelowy kolor przyjmują one w wieku ok. 3-5 księżyców.
im ciemniejsza noc, tym jaśniejszy dzień
światło ma moc i nie zgasi go cień
światło ma moc, ciemność jej nie ogarnia
choć cienie są zawsze po drugiej stronie światła
światło ma moc i nie zgasi go cień
światło ma moc, ciemność jej nie ogarnia
choć cienie są zawsze po drugiej stronie światła
0
Siła
S
0
Zręczność
Zr
0
Szybkość
Sz
0
Zmysły
Zm
0
Punkty Życia
HP
0
Wytrzymałość
W