Nabór na mistrzów gry

[Polny Chwast]

Doświadczenie "czy byłeś już kiedyś MG, czy masz doświadczenie z systemem kostkowym?" oczywiście. Byłam mg na artemidzie, rzucałam na walki, wyprawy po zioła, sparingi, polowania i miałam nawet przyjemność prowadzić jednego z teraźniejszych przywódców do Szepczącej Sadzawki. Nawet, jeżeli system od zakończenia mojej kadencji jakoś się zmienił, jestem w stanie bardzo szybko się do niego przyzwyczaić i się z nim zaprzyjaźnić.
Dlaczego ja: "dlaczego to właśnie ciebie powinniśmy wybrać na MG? Zareklamuj się!" a proszę bardzo - myślę, że mam swego rodzaju doświadczenie w prowadzeniu akcji, miewam ciekawe pomysły, uczę się szybko nowych rzeczy i przyswajam ciekawe nowinki. Na artemidzie jestem codziennie, staram się być na bieżąco ze sprawami i wątkami we wszystkich klanach. Jestem bezstronna, choć zapewne nie muszę o tym wspominać, patrząc na to, jak działa nasz system mg i w jak wielkim stopniu wiele rzeczy zależy od tego, co wyrzuci dana kostka, czyli w skrócie - szczęścia. Forma pisania postów mg nie sprawia mi żadnych problemów, umiem się dostosować do danej akcji i sytuacji. Chciałabym nieco odciążyć mg, którzy mają zbyt wiele akcji na głowie i dorzucić tu coś swojego, jeśli oczywiście dostanę tylko taką szansę.
Przykładowy post MG: Pogoda dopisywała i wydawała się być wręcz idealna na poranne polowanie, co zostało bardzo dobrze wykorzystane przez czarnofutrego, Gromowego Wojownika. Poruszał się rozważnie i z czujnością, co zostało hojnie wynagrodzone przez Gwiezdny Klan w postaci zwierzyny. Pierwszy był zapach, smakowity, zapewne bardzo dobrze znany. Następny był dźwięk, podobny do trzasku, choć nie był on głośny. Złote ślepia po krótkiej dostrzegły szaro-brązowy, niewielki kształt w odległości czterech lisich długości od siebie samego. Długouche stworzenie było młode, wyraźnie niedoświadczone życiem w niebezpiecznym lesie, zachowywało się na tyle głośno, że nawet półgłuchy kot nie miałby problemów z namierzeniem go. Pod jego łapami trzaskały suche liście, a sam królik skubał uporczywie ledwie wyrośnięte, zielone pędy traw, które porastały teren przed Wojownikiem. Uszak wydawał się być dosyć łatwym celem, nie zwracał wielkiej uwagi na to, co działo się dookoła niego, tak samo, jak nie był świadom obecności zagrożenia.