Trening Wilcowej Łapy

[Zachodzące Światło]

- Dla Ciebie zostanie specjalnie stworzona - mruknęła, patrząc na kocicę ze zmrużonymi ślepiami. Gdyby mogła, już teraz wyniosłaby ją na osiedle. Albo wrzuciła do Grzmiącej Rzeki, w najgłębszy fragment. Albo rzuciła tym ptakom z Klanu Wichru na pożarcie, aby się zatruły jej głupotą. Chociaż kto wie, może nawet ptaki były tak mądre, że nie tknęłyby takiego mięsa.
Po chwili również spotkała się z masą oburzenia, niby krytego ale jednak. Jej autorytet został podważony na oczach dwóch terminatorów. Żałowała swoją drogą, że Wilcowa Łapa nie trafił pod jej łapy, wtedy też dostałby w pysk. Nie mówiąc już o Łabędziu, którego ratował tylko i wyłącznie fakt, że Kornik uczył go pod sam koniec. Inaczej tu i teraz przeorałaby mu pazurami po mordzie. Nie miała dzisiaj humoru na jakieś cackanie się... właściwie nigdy nie miała.
- Chcesz utrzymać trening w miłej atmosferze, to nie. mów. mi. co. mam. robić. ze. swoją. terminatorką. Pierwszego dnia treningu też upominałam ją przed darciem mordy. Nie posłuchała, dostała w pysk. Prosta zasada obowiązująca na moim treningu. Wprowadzona przez nią, chociaż najwyraźniej nawet to nie dociera - fuknęła zdenerwowana, kierując zielone ślepia na Głośną Łapę, która jak to stwierdziła "szkoda tłumaczyć" i "przyzwyczaiłam się". Jej spojrzenie dawało jej również jasny sygnał mówiący, że one to sobie porozmawiają później. Ah tak? W takim razie chyba czas na nowe metody nauczania, skoro ta nic nie dawała. Nie ogarnie się, to będzie gnić na osiedlu. Żałowała, że nie mogła być jak Pożar. Jeszcze jako Płonąca Łapa był taki cichy, spokojny, ułożony. Teraz potrzebowała terminatora, przy którym by się nie denerwowała ale dostała od Ćmy wspaniały prezent w postaci Kremówki za zdradę.
Przy okazji wzięła nieco głębszy wdech, czując, jak któreś z korników w środku znowu zdecydowało się ją kopnąć. Zacisnęła mocniej szczękę, a jej ogon zamachał na boki. Nerwy ewidentnie jej nie służyły, a przynajmniej nie służyły kociakom w brzuchu.
- Idziemy - zarządziła, nie zamierzając pytać nikogo o zdanie. Ruszyła po prostu przed siebie, aby wreszcie móc wyjść z obozu.