Wyprawa Barwnej Łapy

[Deszczowa Pogoda]

Śliskie kamienie ustąpiły wreszcie miejsca łęgom, gdzie mokry grunt stopniowo sechł i przemieniał się w dżunglę wszelkich ziół, traw i roślin. Spomiędzy tych zarośli z kolei od pewnej chwili zaczęły wyglądać - początkowo rzadkie, później coraz gęściej rozsiane - krecie nory, rozrzedzające wysokie źdźbła, które jednak skrzętnie zapełniały każdy fragment wolnej od nich przestrzeni. Nikt z ekspedycji, jak dotąd, nie uległ żadnemu wypadkowi - nie poślizgnął się na Błyszczących Głazach, nie zgubił się wśród traw wschodniej odnogi Łęgów, nie został zaatakowany przez żadnego drapieżnika. Niemal tak, jakby Gwiazdy były zadowolone z tej wyprawy, i nie chciały kolejnej ofiary, w zamian za którą zapewniłyby Klanowi Rzeki pokój i dobrobyt. Cóż za szkoda, że nie zawsze były tak łaskawe dla żyjących...

Z Kretowiska, przez które koty przeszły bez większych kłopotów, już prosta droga prowadziła na Torfowy Rojst, skąd z kolei blisko było do granicy z Klanem Wichru.