Wietrzne Wzniesienia

[Artem]

Uniósł szybko głowę kiedy usłyszał, że ktoś krzyczy, a potem spojrzał w tamtą stronę. Przez chwilę myślał, że ktoś może potrzebuje pomocy, a potem... potem zobaczył, że raczej nie za bardzo i ktoś do niego po prostu biegnie. Spiął się, bo nie wiedział jakie obcy kot ma zamiary. Mimowolnie rozluźnił się zdezorientowany kiedy widział te podskoki i fikołki, które nieznajoma kotka robiła kiedy skracała dystans między nimi. Nie wyglądała jakby chciała mu zrobić krzywdę.
-Mofna taf... -ciemnobrązowy point zaczął, a potem pokręcił głową do samego siebie. Nie mów z pełnym pyszczkiem, to nie zadziała pomyślał, a potem położył swoje zdobycze na ziemi przy swoich łapach i dopiero następnie zaczął dalej mówić- Można tak powiedzieć. Ogólnie to szwędam się, spaceruję. Poznaję nowe koty jak mi się uda. Szukam już poznanych, żeby zamienić z nimi znów parę słów, zobaczyć co u nich. A ty? Co tutaj robisz, huh? -zagaił przyjaźnie. Nie chciał wyjść na gbura, więc jego ton był przyjazny i nawet trochę beztroski... czyli Artem po zwyczajnemu.