Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Wędrujące Światła]

Och, gdyby atmosfera chociaż minimalnie spoważniała, Orion ewakuowałby się jako pierwszy. Rozpłynąłby się w powietrzu, pozostawiając po sobie jedynie garść złotego brokatu. Póki istniała wiarygodna furtka ziom, to taki żarcik-kosmonaucik był, cynamon mógł beztrosko uczestniczyć w rozmowie, bez zastanawiania nad konsekwencjami każdego słowa i czynu.
- Mówisz, że to takie proste, przemyślane i starczy bratnią duszę spotkać? - spytał powątpiewająco. Po niezwykle teatralnym hmm zbliżył się by przyjrzeć się uważnie jednokolorowej mordce. Tak jakby zamierzał analizować każdy jeden włosek na niej. Przy okazji musiał się upewnić czy nietoperz miał standardową liczbę uszu, czy jednak to nie było tylko drobne przejęzyczenie (za wielkimi trójkątami nie kryła się zapasowa, mniejsza para). - No nie wiem, nie widzę wyraźnej różnicy... - wyprostował się, odsuwając te pół kroku. I co teraz? Zaświeciła mu żaróweczka nad głową, a no jasne! - W takim razie udowodnij, że nie jesteś zjawą. - dodał, ożywiony swoim sprytnym planem. Jasne, mógłby sam dotknąć krótkiego futerka, uznać, że no zjawy by się tak nie dało, pogratulować sobie geniuszu i zakończyć temat. Ale po co? Liliowy głupi nie był, więc na pewno wymyśli coś ciekawego.