Motyli Zagajnik

[Czarnowron]

Gołąbek rzeczywiście był śliczny. Biały kolor jego piór przypomniał Czarnowronowi o jego ojcu, Gęsiopiórym i kocur poczuł bolesne ukłucie w piersi. Tęsknił za nim. Za tym jego cudownym ciepłem, które roztaczał, za wsparciem, bliskością, samą jego obecnością. Czyżby nadszedł czas, by zaryzykować i pojawić się wreszcie w pobliżu terenów Klanu Rzeki, spróbować trafić na kogoś, kto mógłby przekazać jego matce i ojcu, że żyje i ma się dobrze?

Spróbował wyciszyć te myśli. Skupić się na polowaniu. Przyjął pozycję łowiecką i zaczął skradać się powoli w kierunku gołębia. Co jakiś czas chował się za drzewem, albo zastygał w bezruchu. Musiał to robić bardzo ostrożnie – jego czarna sierść w zimowej scenerii rzucała się w oczy.
Gdy był już wystarczająco blisko, skoczył, chcąc przygwoździć gołębia do ziemi i skręcić mu kark.