Zdrapana Kora

[Miodowa Łapa...]

Gdy kocur usłyszał, że Gronostaj chce mu pomóc i go nakarmić poczuł ciepło w środku. Tak bezinteresownie? To było tak niezwykle miłe i cudowne, że nie potrafił znaleźć słów podzięki za to wszystko. Jedyne co to uśmiechnął się szczerze do swojego "wybawcy" i wyszeptał - Dziękuję. Gdy polowanie dobiegło końca i ujrzał świeże mięso, aż poderwał się z radości i łapczywie wpił kły w to co złapał jego kompan. Przez jakąś chwilę słychać było tylko chrzęst kości i szczęk zębów Miodko-Niedzwiadka. Nie była to największa porcja jedzenia w życiu, ale na pewno wielce pomogło to młodemu kocurowi. Zlizał ostatki krwi spływające mu po mordce i usiadł tym razem wyprostowany. Nie trząsł się już jak poprzednio. Po mordce widać było, że jest niesamowicie zadowolony.
Był jednak temat, który niesamowicie go zaciekawił - Czym jest Nowy Świt? - spytał przekrzywiając pysk - Nigdy o nim nie słyszałem... Przecież są tylko cztery klany... - kocur zastanowił się przez chwilę. Pamiętał jak przez mgłę nauki o tym, jakie są tereny i co je łączy - Są przecież tylko... Wicher... Cień... Piorun i Rzeka - wymamrotał niepewnie. Nie miał pojęcia czy dobrze powiedział. Więc czym jest Nowy Świt? Jaką mają hierarchię? Kto jest przywódcą? Czy wierzą w Gwiezdnych? - Jesteś kimś ważnym w tym... klanie? Grupie? - spytał i ponownie się oblizał dokładniej czyszcząc pyszczek z krwi - Dziękuję za nowe imię. Niedźwiadek brzmi bardzo dostojnie i groźnie - zaśmiał się odkrywając kły.