Zdrapana Kora

[Onyks]

xxxxPrzekroczyła drogę, gdy tylko stwierdziła, że nie wie co jest poza nią, a klany dziwnie bardzo rzadko ją przekraczają. Mieszkało tam coś strasznego? A może to ona z nudów już wymyślała jakieś historie, bowiem nie było to żadną nowością, że klanowe kotki nie opuszczały swoich terytoriów nawet na chwilkę, a broniły ich ceną życia... głupota.
xxxxDziwny zapach dotarł do jej nozdrzy, gdy tylko przeszła kawałek w głąb nowych terenów... kojarzył jej się z czymś czego tutaj nie powinno być. Znowu jakieś oznaczone tereny? Niemożliwe, prawda? Mówili jej wszyscy, że są tylko cztery i piąty wisiał gdzieś w gwiazdach, więc czym było to coś do czego zmierzała? Mogłaby to zgłosić, narobić chaosu, może szykowałaby się wojna, w której coś by się działo? Nie mogłaby tego przegapić... ale eskalować to mogło szybko i przeciwko niej... trochę niekorzystnie.
xxxx– Ładnie wyglądasz – wypowiedziała, gdy tylko zobaczyła wyłaniającego się kocura spośród krzaków. Miał kwiatki i piórka w futrze... chciała tak przyozdobić Rosę, ale gdzieś jej zniknęła... Och, gdzież się podział jej Ósmy Cud Świata...? Wzrok przesuwał się mozolnie po ciele rudo-białego, a szmaragdowe oczy delikatnie śledziły każde najmniejsze drgnięcie futra, nawet jeśli było wywołane tylko wiatrem.