Orzech jest kociakiem, który wyrósł, nie tylko w zwyższ, ale i również wszerz. Jest trochę wyższy od przeciętnego kociaka w jego wieku, co zawdzięcza długim i silnym łapą. Ma również szerokie barki, a jego głowa jest owalna z dużym i kanciastym pyskiem, a uszy są zakończone rudymi pędzelkami. Futro jego jest rude z ciemniejszymi, klasycznymi pręgami, posiada on również białe zaznaczenia, na dolnej szczęce, gardle, palcach łap i na brzuchu. Jego oczy są żółto-zielone.
Kocurek jest pewny siebie i niezależny, woli dowiedzieć się o wszystkim sam, prędzej niż jakby ktoś miałby go uczyć. Musi sam zobaczyć i stwierdzić, że tak właściwie jest. Śnieg jest zimny? Koniecznie musi go dotknąć, bo jak nie, to nie będzie w to do końca wierzyć. Intrygują go nieznajome koty, nie obchodząc go pochodzenie, mógłby to być i nawet wygnaniec, dla Orzecha najważniejsze to zdobyć informację na temat drugiego, niż to, czym niby ma się kierować. Nie wierzy w Gwiezdny Klan, uważa, że tak właściwie, to on nie istnieje, bo myśl, że martwe koty go obserwują, niepokoi go. Przez jego ciekawość do innych, jest dosyć towarzyski, w przeciwieństwie do jego rodziców. Nie chce zostać takim kotem jak nimi i wewnętrznie wolałby mieć innych.
Wobec swojego rodzeństwa Orzech lubi utrzymywać kontakt, nie jest najlepszym bratem, ale lubi dowiadywać się, od czasu do czasu, co u nich. Rodziców traktuję formalnie, bardziej formalinie, niż jakby rozmawiał ze znajomym, starszym od niego, kotem.
