Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Onyks]

xxxxWyczuła zapach. Podobny? A może nawet taki sam. Wyczuła jednak. Poczuła się jak najlepszy pies myśliwski, które nie raz specjalnie denerwowała. Nie wiedziała co zrobić z tą informacją, po prostu wmurowało ją w ziemie, wszystkie myśli zepchnięte zostały na tył głowy, pazury wbiła w ziemie, by nie zrobić tego w niego.
xxxxNie zamierzała jednak jeszcze dać się ponieść emocjom, unormowała oddech i zaczęła stawiać cicho łapy, starając się podkraść jak najbliżej zapachu. Nie była pewna, czy zastanie truchło, a może tylko jakiś niedawny zapach, a mimo to już dawno gdzieś zniknął. Chciała go zobaczyć, jego głupią mordę i przydługie uszy.
xxxxNo i stało się, zobaczyła co chciała. Zobaczyła Oriona w pełnej okazałości, idącego w pysku z pęczkiem kwiatów – pasowało to do niego, wydawało jej się nawet, że nic się nie zmienił. Nie wiedziała jak podejść do tej sytuacji, ale w końcu nie powstrzymała się i wystartowała w jego kierunku. Rzuciła się prosto przednimi łapami w bok kocura, chcąc zasadzić mu najmocniejszy i najboleśniejszy „kop” jakiego mógł doświadczyć.

[roll=1d10+3]