Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Wędrujące Światła]

Nie trafił w czarną szyję z siłą wystarczającą by kotka się zachłysnęła powietrzem i uprzejmie odczepiła od jego osoby. Sapnął z irytacją. Nie rozumiał dlaczego się tak uwzięła i z jakiej racji. Nie śmierdziała żadnym z klanów, a już w szczególności nie Rzeką, koło której granic się aktualnie znajdowali. Nie mógł więc podejrzewać, że ma do czynienia z nadgorliwą wojowniczką (albo terminatorką), która postanowiła przegonić każdy obcy element chociażby spoglądający w stronę terenów jej klanu. Nie, to była jakaś obca, czarna pokraka, której nawet się nie mógł przyjrzeć, bo go atakowała z zawziętością godną nadpobudliwego pieska.
Mógł odskoczyć poza zasięg łap kocicy, ale z kolejnym uderzeniem serca postanowił przyjąć inną taktykę i skorzystać z faktu, że jeszcze nie rzuciła się do kontrataku. Zdecydował się ją ubiec. Nieudany cios postanowił poprawić drugim, miał nadzieję, że tym razem silniejszym. Jednak zamiast szyi, za cel obrał sobie ciemny nosek osadzony na końcu klinowatego pyska. Nawet przy słabszym uderzeniu powinno jej chociaż trochę załzawić oczy.

[roll=1d10+4]