Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Onyks]

xxxx Miała ochotę odgryźć mu ucho i po to też chciała sięgnąć, gdy Orion w tym samym momencie wstał omijając jej szczęki, a następnie przygniótł ją jak szmacianą lalkę. Warknęła w złości czekając, aż niebieskie oczy spotkają się z jej zielonymi. Miała już ochotę pytać co takiego z łaski swojej ma zrobić, gdy cynamonowy śmierdziel w końcu na nią spojrzał, a jego mina była tak zszokowana, że nawet powoli złość ustępowała. Nie mogła jednak. Nie chciała. Przyszła go odnaleźć. Ale czy teraz chciała go odnaleźć czy tylko wygarnąć mu jak ją zostawił? – Witam – odburknęła.
xxxx Jakie głupie pytanie zadał to nawet nie mogła. Wywróciwszy oczami, wstała i otrzepała się na tyle, by wyglądać przyzwoicie, a następnie usadowiła się gdzieś niedaleko kocura.
xxxx – Powiedział ten co zostawia bez pożegnania i znika pewnego dnia – syknęła, kładąc po sobie uszy. Nie zamierzała jednak znowu się rzucać na głupka, więc wróciła do swojej poprzedniej pozycji, prostując grzbiet. Zajęła się czyszczeniem łapy. Co miała więcej powiedzieć?