Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Wędrujące Światła]

Mógł spodziewać się takich oskarżeń z jej strony, jak najbardziej, więc nawet nie zdziwił się, gdy padły oficjalnie. Szkoda tylko, że brak zaskoczenia nie szedł w parze z przygotowaną reakcją. Ponieważ, tak po prawdzie, Orion nawet nie wiedział jak się z tym czuć. Tamta decyzja nie miała przecież nic wspólnego z Onyks, więc idiotyzmem byłoby przystać na te wyrzuty sumienia, które prawdopodobnie chciała u niego wywołać.
Czy mógł lepiej rozwiązać tamtą kwestię? Prawdopodobnie, już z marszu mógł zliczyć na palcach jednej łapy alternatywne, lepsze, wyjścia. Czy zamierzał się przed nią kajać za tamten błąd? Jeszcze by czego.
– Wybacz. – odparł płasko. – Nie jestem fanem ckliwych pożegnań. Myślałem, że pod tym względem się zgadzamy i również za nimi nie przepadasz. – dodał, świadomie ignorując, że to zniknięcie było głównym problemem. Tak samo jak to, że zadecydował za nich, że w tym miejscu się ich drogi rozchodzą, bo on wyrusza na przygodę, nie zostawiając kotce jakiegokolwiek pola do dyskusji.