Zajęcze Trawy

[Roziskrzona Noc]

Syknęła tylko, gdy jej pazury praktycznie rozminęły się z borsuczym udem, pozbawiając go zaledwie paru kłaczków. Machnęła wściekle burą kitą i przez dwa uderzenia serca rozważała rzucenie mu się do gardła, chwycenie za delikatną skórę i upuszczenie mu tyle krwi, by wszystkie krążące w niej demony ujrzały światło dzienne. W porę jednak oprzytomniała, że jednocześnie narażałaby siebie na bliskie spotkanie z pazurami, a już raz z nich oberwała i wcale nie ciągnęło jej do powtórki.
Zacisnęła zęby i postawiła na krótki atak, skoczyła z pazurami w stronę borsuczego pyska z zamiarem wymierzenia ciosu w lewe oko i ucieczką poza zasięg ciemnych łap.