Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Onyks]

Prychnęła na stwierdzenie cynamonowego idioty i wywróciła oczami. Chciałby. Miała o wiele lepsze i pewnie bardziej zadbane, a nie takie dołączone do przygłupiej łepetyny.
– Pha, pewnie są czystsze, niż Twoje... O, o już widzę nawet z daleka, że Ci się przyczepiło tam na łapie... fuj normalnie. – zacmokała jak zdegustowana matka, która zobaczyła swojego syna w ubabranych spodniach od błota. Oczywiście nic tam nie było, ale nie zamierzała dać się cisnąć byle jakiemu Orionowi, który żył sobie w dziczy już jakiś dłuższy czas. Głupi i na dodatek brudas. Niesamowite. Jak nie on. – Ale chętnie obejrzę Twoją miejscówkę.
Wywróciła oczami na tłumaczenia kocura, ona przez niego bólu głowy dostanie od razu tylko po pierwszych wymianach zdań.
– Nawet nie zauważyłam. Weź co możesz albo pozbieraj je jeszcze raz i sobie ładnie ususzysz, o ile nie wymieniasz kwiatków co chwilę to Ci ich nie braknie – stwierdziła beznamiętnie i wstała z miejsca, by wyprostować plecy. Czuła poobijane miejsca na swojej skórze, wiedziała, że będą siniaki, ale nie było to dla niej istotne.