Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Onyks]

xxxxWiedziała, że jej zachowanie może wywołać negatywne odczucia i sprawić, że będzie wyglądać jak wariatka, ale czy w oczach Oriona ją to tak interesowało? Oczywiście wariatką nie była, można uznać, że była wizjonerką, artystką, ale nie wariatką. Tym na pewno nie. Wariaci byli nieprzewidywalni nawet dla samych siebie, ona znała swoje następne ruchy i wszystkie myśli.
xxxx– Jak najbardziej. Nie chcesz mi oddać któregoś? – wypowiedziała bardziej żądając, niż pytająco. Zdawała sobie sprawę, że cynamonowy głupek nie oddałby jej niczego nawet jakby miał tego duplikat, a wszystko było tylko ponowną próbą zdenerwowania kocura. Nie wiedziała czemu aż tak potrzebowała wywoływać w nim negatywne emocje, ale potrzebowała. Bo tak naprawdę chciała wywołać jakiekolwiek widzialne emocje, które byłyby wywołane przez jej osobę. Chciała poczuć chociaż złość kocura... jak nie mogła szczęścia. – I od kiedy tu jesteś? Zimujesz też tu? Coś się ciekawego dzieje w Twoim życiu? – zapytała podnosząc głowę do góry i układając się w przysłowiowy chlebek. Wyluzowana nie była, ale chociaż taka się starała być.