Skalne Misy

[Zmierzch]

Młoda patrzyła, jak jej brat próbuje bezowocnie podnieść głowę, a z jej pyszczka wymknęło się tylko krótkie parsknięcie. Cóż za komedia! I oczywiście nawet w pół żartach młoda miała rację, bo jakże mogłoby być inaczej. Z satysfakcją obserwowała ten piękny widok, aż pyszczek Obieżego się nie otworzył - No nie wiem… Mogłabym pójść po medyka albo kogoś starszego kto by cię ocalił, ale czy mi się chce… - odpowiedziała z teatralnym westchnieniem na końcu. - Nie próbowałabym też odrywać go na siłę. Kawałek nosa może ci zostać na lodzie i co wtedy? - dorzuciła, by zmusić go do myślenia, że jego los rzeczywiście zależy od dobroci Zmierzch. No bo gdyby ot tak się wydostał, wyszłaby na idiotkę! W międzyczasie kotka zdążyła usiąść przed nim, z gracją owijając ogon dookoła swoich przednich łap. No dalej, niech błaga, prosi czy cokolwiek. Inaczej niech się nie łudzi, że siostra kiwnie nawet palcem, hmpf!