Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Gwiezdny Nurt]

– To masz spaczone postrzeganie, jeśli tak myślisz! – wyjaśniła mu uprzejmie. Skąd on mógł wiedzieć? Zresztą, byli razem na cmentarzu, czy nie byli? To dość daleko od Gromu! I jakoś kiedy ona była na Osiedlu, nie widziała go ani razu! Co innego przy granicach. I kto tu nie mógł odkleić się od terenów klanowych?? – I wcale się nie burzę przecież.
Oaza spokoju, tylko i wyłącznie. To, co Orion brał za obrazę, nazywa się ekspresja. Barwność wypowiedzi... albo intonacji? Bo monochromatyczność futerka, Nurt nadrabiała osobowością, to wiedza powszechna.
Dla jasności – nie uwierzyła w denną historyjkę nawet na uderzenie serca! Pamiętajmy, że wypływała od kogoś, kto wykręcał kota ogonem, ilekroć znajdował się na radarze. Opowiadał o rytuałach z udziałem wrzosów, klątwie grzybowych kręgów, w dodatku dało się odnieść wrażenie, że widział i doświadczył wszystkiego! Ale skoro już mówił, to w porządku. Posłucha. A w czasie opowieści ogon Nurtu zaniechał pląsów, szare czółko wygładziło się nieco. Wsłuchała się.
Z uprzejmości.
– Serio samotnicy mają takie legendy?? – spytała z niedowierzaniem. Jejku, tak zupełnie hipotetycznie, znaleźć taki kwiat, to w zasadzie wygrać życie! Prawda czy nieprawda, tamten kot to mysi móżdżek do kwadratu. Mógł być bohaterem, zdobyć wieczną chwałę jako dostarczyciel zioła-cudu, a ten wybrał tchórzostwo! – Ale chyba nie na każde powiedzonko istnieje jakaś?!
Całe nowo zyskane opanowanie wzięło w łeb. Medyczka niezgrabnie poprawiła się w siadzie. Trochę miała ochotę wyrwać mu te kwiatki z łap, bo jak tak można!! Wiedział, co miała na myśli, specjalnie próbował wyprowadzić ją z równowagi, a to przy relaksacyjnym dekorowaniu gniazdka!!
– No to czego kręcisz?? – wytknęła zniesmaczona jego haniebnym postępowaniem. Ale szybko porzuciła tę kwestię, mieli sobie do wyjaśnienia coś ważniejszego. – I dlaczego Wicher, na Gwiezdnych?! Ty nawet nie lubisz Klanów!
I sama nie wiedziała, co nie mieściło jej się w głowie bardziej.