Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Wędrujące Światła]

– No to zobaczymy kto ma rację. – skwitował ostatecznie z szerokim uśmiechem, by się nie przepychać w nieskończoność odnośnie tego kto się zdziwi. A co do kolejnego pytania, wzruszył barkami. – Nie wiem jeszcze, liczyłem że ty wykażesz się kreatywnością i coś wymyślisz.
Oczywiście mógł sam na coś wpaść, zero problemu, ale chciał być miły i dać koteczce pierwszeństwo wyboru w jaki klimat pójdą z tym.
– No i właśnie tu się mylisz. Gdyby nie znała żadnych roślin i zwierząt spoza tego obszaru to faktycznie mogłaby podchodzić do takich propozycji sceptycznie, ale skoro poznała azalie, może jakieś draceny czy inne takie, to łatwiej by jej było uwierzyć i w oriony. Bo skoro istnieją te, to czemu nie również inne. Poza tym nie miałaby powodów by podejrzewać mnie o zmyślanie kwiatków, nie każdy jest równie negatywnie nastawiony co ty. – pokazał jej język. Zupełnie po szczeniacku. Żeby przypadkiem sobie nie pomyślała, że to Niezwykle Poważna Dyskusja, chociaż z nią to loteria, moze ten drobny gest ją odpali totalnie. Nie do końca jeszcze łapał mechanizmy zachodzące w jej mózgu.
– No ona to z pewnością przyciąga. – potwierdził, bo miał jeszcze jedną historię do potwierdzenia tej teorii. – Ehe, całą ósemkę miała bardzo krótko na swoim ogonie, to już ustaliliśmy. Więc szkoda, że przy okazji wymęczania ich to bardziej wymęczyła samą siebie, niezbyt to strategiczne z jej strony było. I jasne, może trochę dłużej bym się z nimi użerał, ale wciąż nie stanowiłyby zagrożenia dla życia, proszę cię. Powiedz mi, czy jakbyś spotkała osiem szczurów to już byś się pakowała na Srebrną Skórkę?