Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Gwiezdny Nurt]

– Jakby to miało stawić go w lepszym świetle!! – oburzyła się nieznacznie, bo jakkolwiek historia nieznajomego kota-mordercy przestała budzić w niej emocje krótko po tym, jak ją usłyszała (co innego, gdyby poznała głównego bohatera osobiście!), tak podejście orientala wołało o pomstę do nieba.
Zmarszczyła nos, wsłuchując się w jego słowa. Trudno jej było wyobrazić sobie bezimiennego wypłosza jako członka gangu, więc w sumie teoria miała sens – chciał dołączyć, zrobił co zrobił, a potem ugiął się pod ciężarem presji i wyrzutów sumienia. Klasyka gatunku, powiedziałaby, mając przy tym zerowe doświadczenie z gangami.
– Przecież masz miejsce! – zaprotestowała pod naciskiem szturchnięcia łapą, ale grzecznie przeturlała się na bok i zwinęła łapy pod siebie, lekko potrząsnąwszy łebkiem, aby pozbyć się potencjalnych drobinek legowiska, jakie mogły zawieruszyć się podczas leżenia na plecach. – Mogło tak być, on nie wygląda na kogoś przystosowanego do życia na Osiedlu! Ale myślisz, że teraz to jemu grozi niebezpieczeństwo? Skoro jednak nie chce dołączyć, a coś wie...? To chyba niedobrze, że sobie łazi wolno i może rozpowiadać, czego się dowiedział!