Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Gwiezdny Nurt]

– Dobrze wiesz, o co mi chodzi!! – obruszyła się, bo przecież faktyczne istnienie czy nieistnienie Gwiezdnych nie miało w tym sporze żadnego znaczenia, a on musiał zdawać sobie z tego sprawę! I właśnie, już spychał ją w stronę jakichś sporów, podczas gdy czekała ich dużo ważniejsza kwestia, z której Nurt wyjątkowo nie chciała zboczyć bez domknięcia (to jest, upewnienia się, że uszko nie zostanie jej wciśnięte nie wiadomo jak i kiedy, i może przestać o nim myśleć). – Wiara w Gwiezdnych to zupełnie co innego od wiary w... w... liście spadające z drzewa! Albo urwane ucho! Nie dla mnie, ja wiem, że oni istnieją, ale dla innych kotów – dodała, szybciutko wyłapawszy okazję na podkreślenie swojej wyższości. Nie myślała w kategorii siebie, a przeciętnego kota, dla którego rozmowy o "duchach" sprowadzały się do kwestii wiary. Mało kto otrzymywał w życiu dowód!
Zmarszczyła nasadę nosa, białe wąsiki drgnęły nerwowo. Masakra, to ona tu zdobywa się na wyżyny przyjacielskości, otwarcie mu dziękuje, i co?? I zero docenienia, konsekwentnie robi problemy.
– A ja jestem pewna, że coś wymyślisz! – odparła z mocą. – I pożegnać się będziesz mógł jak należy, uważam że jako jego zdobywca jesteś mu to winny!!