Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Wędrujące Światła]

Może powinien spróbować swojego szczęścia w loteriach, patrząc na to, że znowu udało mu się trafić. Znaczy – najpierw musiałby chyba przedstawić leśnym kotkom koncept gier hazardowych, a dopiero potem brać w nich udział, ale! Fakty były takie, że nie zdążył nawet porządnie ogarnąć całego gniazda, gdy usłyszał za plecami znajomy głos.
– Nawet nie wiesz jak bardzo. – westchnął dramatycznie, z typową dla siebie przesadą. I tylko gwiazdy mu świadkiem, że było w tym ziarno prawdy. Takie zmutowane, całkiem spore, jak gdyby porównać kurze i strusie jajo koło siebie. Takie to właśnie ziarenko to było. Zaraz jednak wyprostował się i podsunął w stronę popielatej zawiniątko, lekko je uchylając materiał. – Proszę bardzo, specjalisto od ziółek, sama możesz zidentyfikować co to takiego.