Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Wędrujące Światła]

Owinął ją szczelnie puchatą kitą, by powstrzymać dalszy rozpad. Jasne, mieli tu cały zestaw medyczny, który popielata przytargała ze sobą, ale Orion coś podejrzewał, że prędzej należałoby szukać ratunku w schowanej nieco głębiej kocimiętce niż w pajęczynie i reszcie przyjaciół. Sytuacja nie była jednak na tyle drastyczna, by musiał uciekać się do narkotyzowania Nurt, byle tylko wywinąć od rozmowy.
A przynajmniej, jeszcze nie.
– A zamierzasz umrzeć? – czy była w ogóle w stanie odpowiadać na takie pytania, czy lepiej byłoby zostać przy bezpiecznym odbijaniu każdego jej zmartwienia? Przecież nie umrzesz i tym podobne, które zdaniem orientala rozbijałyby się bez efektu przy szarych uszkach. Z drugiej strony sugerowanie w pewien sposób, że mogła rozważać pójście w ślady przywódcy mogło być... no mogło być to zbyt wiele. Ale tak dobrze pasowało do argumentu, że ciężko było nie zaryzykować. – Uważam, że, jeśli nic takiego nie planujesz, to raczej nie masz co obawiać się spojrzenia w oczy Truskawkowemu Gąszczowi. Nie w najbliższym czasie przynajmniej, za parę obiegów pór może, ale wtedy się chyba powinna ciebie spodziewać.
Chyba, bo może martwa medyczka była jednak jedną z tych nieracjonalnych jednostek.