Żwir zdecydowanie wyróżnia się smukłą, elegancką sylwetką i tym, że nieco przewyższa swoich pobratymców. Porusza się z pewną lekkością, a długie futro nie sprawia wrażenia napuszonego, ale delikatnie przylizanego. Włos przybrał barwę czarną, poznaczoną małymi rudymi plamkami na przykład na karku, pod oczami, w okolicy prawej brwi, piersi, barków czy lewej łapy. Gdyby rdzawa barwa pokrywała większy obszar jej ciała można by zapewne dostrzec na niej cętkowane prążki.
Głowa koteczki jest proporcjonalna do reszty ciała, a strop nosa prosty, momentami nawet minimalnie wklęsły, dając wrażenie wysmuklonego. Na świat spogląda już wybarwionymi, oliwkowymi ślepiami, które w zależności od padania światła mogą sprawiać wrażenie bardziej zielonkawych, lub złotawych. Uszy koteczki osadzone na czubku łba, przyozdobione delikatnymi pędzelkami.
Oszczędna w słowach, co prawda nie aż tak jak Cichy Deszcz, jednak podobnie do matki - czego nie powiedziała to pokazała mową ciała. Księżyce kurowania się sprawiły też, że Żwir nauczyła się doceniać spokój i odpoczynek, zwracać uwagę na szczegóły. Nie sprawia w tym jednak wrażenia myśliciela, czy romantyka, a bardziej cichego obserwatora. Podobnie przygląda się rozwojowi sytuacji w Klanie Cienia i cicho popiera ojca i Psią Gwiazdę, czy ma ku temu jakiś szczególny powód? Oczywiście, w głębi duszy sama chciałaby być mianowana szybciej na terminatora i szczerze pluje sobie w brodę za swój pech, że akurat musiała przesiedzieć tyle czasu w Korzennej Jamie, dlaczego więc miałoby się tego odmawiać innym kiedy czują się na siłach? Poza tym Psia Gwiazda był przywódcą od długich księżycy, synem poprzedniego przywódcy, dlaczego miałaby się buntować przeciwko komuś pod kogo łapami Klan Cienia rośnie w siłę? Tłumaczenie się znakami od Gwiezdych wydaje jej się głupotą, bo nawet jeśli istnieją powinni interesować się Srebrną Skórką, zamiast wtykać nos między sprawy żyjących.
