Czarny Ogon - zachód

[Szczypiący Mróz]

W końcu nastąpiła jakaś poprawa obecnej sytuacji. Niekoniecznie dobra, ale jakaś na pewno, gdyż Płomykówkowa Gwiazda znalazła coś. Tym czymś był mianowicie dosyć niewielki, przeźroczysty przedmiot. Był on jednak na pewno czymś pokryty, gdyż łapy do środka wsadzić się nie dało. Za to jeśli chodzi o jego zawartość.. w środku było pełno robactwa, które wlazło do ów przedmiotu dwunożnych i już stamtąd po prostu nie wyszło. Niezbyt przyjemny widok.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 58/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Coś znalazła, ale nie było to nic przyjemnego. Widząc... jakiś dziwny, nienaturalny i przezroczysty przedmiot spojrzała na niego z zainteresowaniem. Niewątpliwie było to coś, co pozostawili tu dwunodzy, a teraz oblazło to robactwo. Miała ochotę skrzywić się na ten widok, ale się powstrzymała. Nie było nic, co mogłaby z tym czymś zrobić, a więc ruszyła na dalsze poszukiwania zwierzyny, zostawiając przedmiot za sobą. Ech. Liczyła na to, że tym razem odnajdzie coś, co będzie można zjeść albo chociaż jakąś łasicę czy inną kunę. Cokolwiek, naprawdę. Byle tylko nie dziki, borsuki, duże psy, samych dwunogów... czy pustkę.

[Szczypiący Mróz]

Cóż, na pewno słoik z robactwem nie był zbyt przyjemnym widokiem. Niestety, obawy Płomykówkowej Gwiazdy się spełniły. Nie natrafiła co prawda na dzika, borsuka, psa czy dwunoga, ale na pustkę, o ile w ogóle można na nią natrafić. Znowu żadnego śladu zwierzyny, kompletnie. Szczęście nie sprzyjało cienistej przywódczyni w tym momencie, zdecydowanie. Może to jakiś niesprzyjający teren, kto wie.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 58/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Ech. No tak, czego właściwie konkretnie się spodziewała? Zwierzyny najwyraźniej w tej okolicy nie było, a więc chwilowo zrezygnowała z rozglądania się za nią i ruszyła gdzieś dalej, licząc na to, że tam znajdzie jej więcej. Porzuciła więc bezpośrednie sąsiedztwo Czarnego Ogona i spokojnym krokiem skierowała się gdzieś bardziej w głąb lasu. Być może tam znajdzie się trochę więcej zwierzyny, bo zdaje się, że po tym, jak ta wiewiórka jej uciekła, w okolicy zrobiły się kompletne pustki. Czasami tak bywało. Wciąż nie zamierzała się jednak wycofywać, dopóki czegoś nie złapie. Mimo niezbyt wielkiej cierpliwości potrafiła być naprawdę zawzięta.

[Szczypiący Mróz]

Najwidoczniej faktycznie chodziło o niesprzyjający teren. Zła passa opuściła w końcu Płomykówkową Gwiazdę, gdyż niedługo po tym, jak znalazła się już w lesie, mogła dostrzec parę długości ogona przed sobą szczura. Duży, szarawy gryzoń siedział schowany przy kępie trawy. Nic nie wskazywało również na to, że ma towarzystwo - był sam. Stado szczurów potrafi być problematyczne, zaś jeden gryzoń stanowi dobrą zdobycz. Kocica powinna być zadowolona, za w końcu na coś natrafiła.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 58/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Poczuła zadowolenie, kiedy wreszcie po tak długim czasie poszukiwania dostrzegła szczura. Nie była to największa zwierzyna, ale również nie najmniejsza, a w dodatku wszystko wskazywało na to, że szczur był sam i przywódczyni nie musiała się martwić o atak małych gryzoni. Miło się składało. Nie należało jednak chwalić dnia przed zachodem słońca – nie chciała, żeby skończyło się tak jak z wiewiórką. Ugięła łapy, przy okazji zrzucając ciężar ciała na te tylne, a głowę i ogon zrównała z linią grzbietu. Kiedy już była pewna, że jej pozycja łowiecka jest odpowiednia, ruszyła w stronę gryzonia pod wiatr. Patrzyła co jakiś czas pod łapy, żeby na nic nie wpaść i nie nadepnąć. Nie mogła przypadkiem narobić hałasu. Jeśli udało jej się podejść wystarczająco blisko, skoczyła na szczura, chcąc przytrzymać go łapami z wysuniętymi pazurami przy ziemi, a następnie szybko dobić ugryzieniem.

[Szczypiący Mróz]

Co mogło pójść nie tak? No, coś najwyraźniej mogło. Niefortunnie, szczur akurat zetknął w stronę, z której skradała się Płomykówkowa Gwiazda. Nie czekając dłużej, gryzoń rzucił się do ucieczki. Zrobił to jednak na tyle późno, że przywódczyni wciąż miała szansę na to, aby go dogonić i złapać. Oznacza to, że wciąż jest nadzieja, a przecież po tak długich poszukiwaniach na pewno warto spróbować.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 58-2=56/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Ech, no tak. Coś tak czuła, że nie należało się cieszyć za wcześnie. Zacisnęła zęby, kiedy szczur zaczął uciekać i prędko rzuciła się w pościg za nim. Był dość blisko, więc miała jeszcze szansę. Planowała nadrobić trochę odległość, przynajmniej na tyle, żeby mogła wykonać skok, a wtedy doskoczyć do zwierzęcia i przytrzymać je przy ziemi i dobić, gryząc w kark, szyję czy cokolwiek. Liczyła na to, że mimo dotychczasowego pecha się uda. Zależało jej w końcu na tym, żeby mieć jeszcze jakiś wkład w stos zwierzyny, nawet jeśli było to tylko małe, bonusowe polowanie.

[Szczypiący Mróz]

Decyzja o pogoni za szczurem była zdecydowanie korzystna. Gryzoń nie był tak szybki jak cienisty przywódca i ucieczka w jego wykonaniu była dalej po prostu niemożliwa. Zwierzyna nie zdołała odbiec dalej, kiedy to Płomykówkowa Gwiazda dogoniła gryzonia i wyskoczyła prosto na niego, po czym pozbawiła życia jednym ugryzieniem w kark. Powinna być zadowolona z takiego obrotu spraw, w końcu szczur nie uciekł, a teraz skończy jedynie jako zwierzyna na stosie.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 56-3=53/60 | p: 0/4

+15 exp

[Płomykówkowy Lot]

Co prawda musiała się trochę nabiegać, ale nie przeszkadzało jej to. Ważne, że się udało – szczur wkrótce skończył martwy, przygnieciony do ziemi jej łapami. Chociaż cała ta akcja trochę trwała, przynajmniej udało jej się już coś złapać. I może teraz, skoro zmieniła trochę teren, uda się znaleźć nawet coś więcej? Oby. Zakopała szczura w pobliżu i wkrótce ruszyła na dalsze łowy. Rozglądała się uważnie za zwierzyną, nasłuchiwała i węszyła, licząc na to, że tym razem nie będzie musiała poświęcić aż tyle czasu na znalezienie jakiegoś piszczka. O ile była zawzięta i mogła szukać całkiem długo, wolała tego uniknąć, bo było to frustrujące i zwyczajnie, cóż, niepotrzebne w procesie polowania.

[Szczypiący Mróz]

Płomykówkowa Gwiazda po zakopaniu szczura ruszyła na dalsze poszukiwania zwierzyny. Dosyć szybko natknęła się na coś, co zwierzyną zdecydowanie nie było, jednak na pewno by jej się nie przydało. Znalazła bowiem duży, zielony krzew, na którym rosły soczyste, czerwone jagody. Co to takiego - to już mogła się sama domyślić i nie potrzebowała do tego Szczypiącego Mroza. Przyciągający uwagę krzew rosnął sobie gdzieś na boku i w zasadzie nie był do niczego przydatny. Przynajmniej nie powinien być przydatny.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 53/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Uniosła brwi, kiedy zobaczyła... Czy to był cis? Nie potrzeba było dużej wiedzy medycznej, żeby rozpoznać tak niesławną i groźną truciznę. Skrzywiła się minimalnie, pamiętając, że Tojadowa Łapa zmarł przez jakieś zatrucie. Czy to możliwe, żeby najadł się właśnie takiego cisu na przykład? Nie wiedziała. W każdym razie nie chciała się bawić w testowanie swojej wiedzy medycznej i próbować, na przykład, zebrać jagody, które były trujące. Wątpiła, żeby cis był czymś, co było w składziku niezbędne, a więc raczej nie był to prezencik, z którego Szczypiący Mróz jakoś szczególnie by się ucieszył. Przy okazji wolała nie ryzykować jakimś przypadkowym zatruciem. Zostawiła więc roślinę gdzieś za sobą i poszła w dalszym ciągu szukać zwierzyny. Liczyła na to, że może coś jeszcze się w okolicy znajdzie.

[Szczypiący Mróz]

Na szczęście przywódczyni nie wpadła na pomysł zbierania soczystych jagódek, które raczej by się cienistemu medykowi nie przydały. Cis zostawiła za sobą, a przed sobą za to napotkała na coś zdecydowanie lepszego, co powinno ją zadowolić. W zasadzie nie przed nią, a nieco wyżej, bo na jednak z gałęzi drzewa siedział średniej wielkości ptak o pomarańczowobrązowym upierzeniu. Oto drozd, który co parę uderzeń serca poćwierkiwał i odwracał głowę na boki. Jeśli Płomykówkowa Gwiazda chciałaby jednak na niego zapolować, to musiałaby wspiąć się nieco na drzewo.

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 53/60 | p: 0/4

[Płomykówkowy Lot]

Ptak na gałęzi? Wyzwanie, ale całkiem ciekawe. Liczyła tylko na to, że ptak nie postanowi odfrunąć, kiedy będzie go miała na wyciągnięcie łapy. Najpierw musiała się dostać do pnia niezauważona – ugięła więc łapy, głowę i ogon zrównując z linią grzbietu i ruszyła w stronę drzewa. Wątpiła, żeby wiatr miał przywiać jej zapach stąd aż do ptaka na gałęzi, ale jeśli dało się iść pod wiatr, z pewnością to wykorzystała. Patrzyła też pod łapy, żeby nie narobić hałasu i starała się ukrywać za jakimiś elementami otoczenia lub zamierać w bezruchu co jakiś czas. Z góry była dobrze widoczna i nie chciała, żeby ptak ją dostrzegł. Chciała podejść do pnia z przeciwnej strony do tej, po której była gałąź. Tam zaczęłaby się wspinać, oczywiście starając się to robić powoli i jak najciszej, a dla bezpieczeństwa ściszyła nawet oddech, choć ptaki nie miały aż tak dobrego słuchu. Co jakiś czas sprawdzała, czy udało już jej się dojść na poziom gałęzi, a kiedy go osiągnęła, przeszła na gałąź i zaczęła powoli się po niej skradać. Łapy ponownie miała ugięte, głowę i ogon na linii grzbietu. Nie miała już za czym się ukrywać i nie mogła kontrolować kierunku wiatru, jeśli ten nie wiał jej w pysk, a więc postarała się jak najszybciej przedostać do ptaka, jednocześnie zachowując ciszę i ostrożnie stawiając kroki, żeby nie robić hałasu i nie spaść. Nie mogła też do niego doskoczyć, bo to niewątpliwie skończyłoby się bolesnym upadkiem, a więc starała się po prostu podejść jak najbliżej i uderzyć go w skrzydło pazurami, by następnie przygnieść go mocniej i dobić... albo też zrzucić z drzewa, jeśli innej opcji nie było, choć wolałaby mu oszczędzić śmierci przez pogruchotanie.

[Szczypiący Mróz]

Ptak na szczęście pozostawał bez przerwy w tym samym miejscu i nie przyszło mu na myśl odlatywanie. Płomykówkowa Gwiazda sprytnie zakradła się niezauważona najpierw do pnia drzewa, a następnie od tyłu do gałęzi. Ptak rozglądał się tylko przed siebie, a czyhającej za nim kocicy już nie dostrzegł. Cienista przywódczyni zbliżyła się do drozda i uderzyła łapą. Wszystkie manewry na drzewach, a już szczególnie przy gałęziach były niezbyt stabilne. Zabiła ptaka jednym uderzeniem, jednak sama na pewno nieco się zachwiała. Upadku nie zaliczyła, ale gałąź po prostu lekko się wygięła. Tak czy inaczej, polowanie na drozda zakończone sukcesem!

Płomykówka : lvl: 5 | S: 18 | Zr: 13 | Sz: 8 | Zm: 6 | HP: 80 | W: 53-4=49/60 | p: 0/4

+5 exp