Rów

[Roziskrzona Noc]

Upolowanie jaskółki powinno przynieść jej chyba więcej satysfakcji niż przyniosło w rzeczywistości. Jasne, cieszyło ją, że ptaszysko leżało teraz przed nią martwe, ale docierało do niej stopniowo zmęczenie od tego biegania wzdłuż rowu i licznych, nieudolnych prób pochwycenia innych ptaszysk. To nie wróżyło dobrze, nie gdy nie upolowała jeszcze nic porządnego do dorzucenia na stos. Zakopała jaskółkę i ruszyła dalej wzdłuż rowu, nieco spokojniejszym tempem. Może trafi na starą kuropatwę i nie będzie musiała nawet jej gonić, tylko usiądzie obok i poczeka aż ta sama padnie ze starości.

[Okopcona Gałązka]

Okazuje się, że coś go może jeszcze dziś zaboleć. Plus jest taki, że nie boli znienacka. Ale plusy prawdopodobnie na tym się kończą, bo w tym bagnie Jaśniejący Płomień wpada na stado złożone z pięciu szczurów i nie ma opcji bezszelestnego wycofania. Gryzonie patrzą na niego wrogo. Opcje są dwie: próba ucieczki lub próba walki.

Jaśniejący Płomień: S: 9 | Zr: 11 | Sz: 10 | Zm: 9 | HP: 55 | W: 55 / 75
> przerzuty: 3/3

Kiełek: S: 4 | Zr: 4 | Sz: 5 | HP: 20 | W: 15
Roman: S: 4 | Zr: 4 | Sz: 5 | HP: 20 | W: 15
Ziomek: S: 4 | Zr: 4 | Sz: 5 | HP: 20 | W: 15
Pazurek: S: 4 | Zr: 4 | Sz: 5 | HP: 20 | W: 15
Wąsior: S: 4 | Zr: 4 | Sz: 5 | HP: 20 | W: 15

Nieświadoma tego, co może rozegrać się całkiem niedaleko, Roziskrzona Noc, prawie wedle życzenia, wpada na bażanta. To chyba ten sam, który wcześniej jej umknął. Jest wypasiony i powolny. Może dynia mu zaszkodziła?

Roziskrzona Noc: S: 10 | Zr: 12 | Sz: 9 | Zm: 10 | HP: 75 | W: 36 / 55
> przerzuty: 3/3
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.

[Jaśniejący Płomień]

Piątka szczurów to niemiłe towarzystwo; Płomyk wolałby raczej uniknąć spotkania bliższego stopnia z nimi. Jeden szczur wygląda jak łatwy łup i, co pokazuje doświadczenie, rzeczywiście na co dzień nim jest, jednak cała gromadka może narobić nie lada ambarasu. Srogim przeciwnikiem bywa pojedyncza, niewielka łasica, prawda? Ale gryzonie już mają go na celowniku, wwiercają spojrzenia oczek jak (wyjątkowo złowieszcze) paciorki w jego ciało. Póki co tylko spojrzenia, co pozwala się łudzić, że pokojowe rozejście się wciąż jest realną opcją. Z tym że Jaśniejący Płomień średnio wierzy w pokojowe rozwiązania, jeśli sprawa dotyczy szczurów. Dałby sobie odgryźć ogon, że tylko by się odwrócił, te rzuciłby się na niego jak chmara rozjuszonych os. Należy zapewnić sobie tę minimalną przewagę, jaką jest rozpoczęcie walki. Może są pewne siebie i wydaje im się, że będzie próbował sił w odwrocie. Może zdoła je zaskoczyć.
- Iskra! - wydaje z siebie przeciągłe zawodzenie niczym okrzyk wojenny. Siostra chyba trzyma się okolic rowu? Powinna. I powinna go usłyszeć.
Dla zwiększenia szans, iż sygnał do niej dotrze, wojownik wyrzuca w świat kolejny podobny dźwięk, nie siląc się na konkretne słowa. Nie robi tego stojąc w miejscu - rzuca się na szczura, w miarę możliwości takiego stojącego na uboczu, nie w samym środku stada. Ma zamiar przyszpilić go do ziemi i unieruchomić, a następnie zatopić kły w jego ciele. W ten sposób próbuje zająć przednią część ciała. Tą tylną natomiast usiłuje kopnąć innego, znajdującego się obok gryzonia.

[Roziskrzona Noc]

Bażant wzbudzał mieszane uczucia. Dopiero co jej uciekł taki (albo podobny?), więc jak teraz, zmęczona, miałaby się łudzić, że uda się jej go złapać? Ugięła łapy, wtapiając się między trawy, wciąż zastanawiając się jakie są jej rzeczywiste szanse na powodzenie, gdy do ciemnych uszu dotarło wołanie brata. To... niespodziewane. I ewidentnie oznaczało kłopoty, więc bura zerwała się do biegu, mając w pamięci jak bliźniaka ostatnio zmasakrowała łasica. I wtedy nie wołał! Więc jak tragiczną sytuację teraz Iskra zastanie?
Pięć paskudnych szczurów. To właśnie zastała. I Płomyka w jednym kawałku, więc chociaż tyle dobrego. Własne zmęczenie odeszło na dalszy plan, póki co musiała pomóc lustrzanemu odbiciu z tymi gryzoniami. Więc wzorem bliźniaka, skoczyła na szczura, który znajdował się akurat najbliżej. I tak jak na polowaniu - chciała go wcisnąć w błoto, przytrzymując pazurami w miejscu, by następnie wgryźć się w szczurze cielsko. I niewiele później przeorać pysk innego, gdyby akurat przypadkiem wlazł jej pod łapę w momencie zamaszystego machnięcia.

[Okopcona Gałązka]

[rzut 1d10: którego szczura atakuje Jaśniejący Płomień; 1-2; Kiełek, 3-4; Roman, 5-6; Ziomek, 7-8; Pazurek, 9-10; Wąsior] > wypada 4, Jaśniejący Płomień atakuje Romana

Atak Jaśniejącego Płomienia na Romana: Krytyczny! (150%) [(19 + 9) - (8 + 3)]*1,5 = 26, bo krytyczny

[rzut 1d8: kogo atakuje na ślepo Jaśniejący Płomień? 1-2; Kiełek, 3-4; Ziomek, 5-6; Pazurek, 7-8; Wąsior] > wypada 6, Jaśniejący Płomień atakuje Pazurka
Atak Jaśniejącego Płomienia na ślepo: Krytyczny! (150%) [(15 + 9) - (11 + 3)]*1,5 = 15

[rzut 1d8: którego szczura atakuje Roziskrzona Noc; 1-2; Kiełek, 3-4; Ziomek, 5-6; Pazurek, 7-8; Wąsior] > wypada 1, Roziskrzona Noc atakuje Kiełka

Atak Roziskrzonej Nocy na Kiełka: Udany! (100%) [(14 + 10) - (9 + 3)] = 12

[rzut 1d6: kogo atakuje na ślepo Roziskrzona Noc? 1-2; Ziomek, 3-4; Pazurek, 5-6; Wąsior] >wypada 2, Roziskrzona Noc atakuje Ziomka
Atak Roziskrzonej Nocy na ślepo: Udany! (100%) [(10 + 10) - (7 + 3)] = 10

[rzut 1d6: kogo zaatakuje, po kolei: Kiełek/Ziomek/Pazurek/Wąsior? parzyste; Jaśniejący, nieparzyste; Iskra] > 1 (Kiełek Iskrę); 1 (Ziomek Iskrę); 5 (Pazurek Iskrę); 2 (Wąsior Jaśniejącego)

Atak Kiełka na Iskrę: Nieudany!
Atak Ziomka na Iskrę: Słaby! (50%) [(20 + 4) - (12 + 10)]*0,5 = 1
Atak Pazurka na Iskrę: Nieudany!

Atak Wąsiora na Jaśniejącego: Nieudany!

-----

Wojownik wybrał opcję numer trzy, czyli zaatakował, wołając siostrę. I, chyba, wyszło to na dobre. Zaczęło się znakomicie, bo Jaśniejący Płomień na wstępie zabił Romana, rozpruwając mu gardło. Potem wyszedł mu atak na ślepo wykonany tylnymi kończynami. Padło na Pazurka, który został ogłuszony i stał się łatwą ofiarą. Co prawda kocur stracił sporo sił, ale nie można mu odmówić skuteczności.

Trochę bardziej wyczerpana bliźniaczka wcale nie wypadła gorzej. Najpierw zadała ranę przy szyi Kiełkowi, a następnie, na ślepo, z całej łapy wymierzyła w Ziomka, który oberwał w szczurzy pysk.

Potem przyszła pora na kontratak, który okazał się słaby. Trzy szczury rzuciły się na wojowniczkę, ale tylko jeden trafił ją w łapę, Ziomek dokładnie, odebrał jej kępkę futra. Wąsior natomiast minął się z kostką wojownika, którą chciał nadgryźć.

-----

Jaśniejący Płomień: S: 9 | Zr: 9 (11) | Sz: 8 (10) | Zm: 9 | HP: 55 | W: 55 - 4 - 4 = 47 / 75
> przerzuty: 3/3
⟶ celność od następnej tury spada o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ walka 2:5 – obniżone statystyki o -2 w zręczności i -2 w szybkości.

Roziskrzona Noc: S: 10 | Zr: 10 (12) | Sz: 7 (9) | Zm: 10 | HP: 75 - 1 = 74 / 75 | W: 36 - 3 - 3 = 30 / 55
> przerzuty: 3/3
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ walka 2:5 (4) – obniżone statystyki o -2 w zręczności i -2 w szybkości.
○ rana 0. stopnia: wyrwana kępka futra przy łapie.
------
Kiełek: S: 4 | Zr: 3 (4) | Sz: 4 (5) | HP: 20 - 12 = 8 / 20 | W: 15 - 1 = 14 / 15
⟶ walka 2:5 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ statystyki od następnej tury spadają o ¼, ze względu na spadek HP do ½.
○ rana 1. stopnia: rozcięcie skóry przy szyi; -1 HP od następnej tury do końca walki.

Roman: S: 4 | Zr: 3 (4) | Sz: 4 (5) | HP: 20 - 26 = ŚMIERĆ | W: 15
⟶ walka 2:5 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.

Ziomek: S: 4 | Zr: 3 (4) | Sz: 4 (5) | HP: 20 - 10 = 10 / 20 | W: 15 - 2 = 13 / 15
⟶ walka 2:5 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ statystyki od następnej tury spadają o ¼, ze względu na spadek HP do ½.
○ rana 1. gęste zadrapanie z całej łapy na pysku; -1 HP od następnej tury do końca walki.

Pazurek: S: 4 | Zr: 3 (4) | Sz: 4 (5) | HP: 20 - 15 = 5 / 20 | W: 15 - 1 = 14 / 15
⟶ walka 2:5 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ statystyki od następnej tury spadają o ½, ze względu na spadek HP do ¼.
○ rana 2. stopnia: bardzo mocne uderzenie w głowę.

Wąsior: S: 4 | Zr: 3 (4) | Sz: 4 (5) | HP: 20 | W: 15 - 1 = 14 / 15
⟶ walka 2:5 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.

[Jaśniejący Płomień]

Bliźniaczka pojawia się na miejscu zdarzenia jak błyskawica, nim Jaśniejący Płomień na dobre ginie pod natłokiem szczurzych futer. Wiedział oczywiście, że polowała nieopodal, nie spodziewał się jednak tak szybkiego wkroczenia do akcji; zakładał konieczność powtórnego wołania i pobieżnie zastanowił się, jak wielkie ma szanse w pojedynkę, w razie gdyby coś poszło nie tak.
Teraz o tym nie myśli. Iskra się odnalazła, acz co ważniejsze, kocur poświęca większość uwagi rozjuszonym gryzoniom, które bynajmniej nie uciekają w popłochu. Czyli stoją na równym gruncie. One nie boją się ich, a oni nie boją się szczurów.
Pierwszy cios zadany w ciemną kupę sierści kończy się dla przeciwnika fatalnie. Rozprutego gardła nie załata mu już żaden szczurzy odpowiednik medyka. Drugi brzydal, który dostaje się pod ostrzał, ma więcej szczęścia. Po sile własnego ataku Płomyk ocenia, że to szczęście może być względne - szczur numer jeden umarł szybko i pewnie bezboleśnie. Ten pomęczy się dłużej.
Kolejny ruch poświęca Wąsiorowi, nieświadomy co prawda jego imienia, ale aż nadto świadomy jego egzystencji. Marna kreatura ledwie co minęła się o wąs z płomykową kostką. W pełni zasługuje na dostrzeżenie go wśród tłumu. Wichrzak ze świstem powietrza zamachuje się na niego łapą chcąc, by Wąsior podzielił los swojego poległego towarzysza. Podejmuje się także kolejnej próby ślepego fartu. Kopie w miejsce, w którym - jak mu się wydaje - powinien być jeden z pozostałych przy życiu gryzoni.

[Roziskrzona Noc]

I fajnie, mimo zmęczenia udało jej się coś zdziałać. Tu jeden ze szczurów oberwał kłami, tam inny napatoczył się jej pod łapę i zarobił w pysk. Piękny start, a gdyby miała chwilę aby spojrzeć jak u brata to by mogła być już tylko bardziej zachwycona tym jak sobie zgrabnie radzili ze szczurami. No ale czasu na takie rozważania nie było, uwagi do poświęcenia tym bardziej, bo po uskoczeniu atakującej trójce (no skuteczność uników taka koło sześćdziesięciu procent wyszła, a bura pożegnała się z kłaczkiem), skupiła się na gryzoniu z ranną szyją, znaczy na Kiełku. Chciała do niego doskoczyć i wgryźć się w szczurzy kark. Machnęła na ślepo pazurami jednej z przednich łap, na wypadek gdyby jeden z ziomeczków postanowił ratować swojego przyjaciela poprzez, na przykład, wgryzienie się w jej ciemne uszko.

[Okopcona Gałązka]

Atak Jaśniejącego Płomienia na Wąsiora: Nieudany! > przerzut [1/3] > Udany! (100%) [(12 + 9) - (16 + 3)] = 2

[rzut 1d6: kogo atakuje na ślepo Jaśniejący Płomień? 1-2; Kiełek, 3-4; Ziomek, 5-6; Pazurek] > wypada 2, Jaśniejący Płomień atakuje Kiełka
Atak Jaśniejącego Płomienia na ślepo: Nieudany!

Atak Roziskrzonej Nocy na Kiełka: Nieudany! > przerzut [1/3] > Udany! (100%) [(12 + 10) - (13 + 2)] = 7

[rzut 1d6: kogo atakuje na ślepo Roziskrzona Noc? 1-2; Ziomek, 3-4; Pazurek, 5-6; Wąsior] >wypada 2, Roziskrzona Noc atakuje Ziomka
Atak Roziskrzonej Nocy na ślepo: Nieudany!

[rzut 1d6: kogo zaatakuje, po kolei: Ziomek/Pazurek/Wąsior? parzyste; Jaśniejący, nieparzyste; Iskra] > 2 (Ziomek Jaśniejącego); 6 (Pazurek Jaśniejącego); 4 (Wąsior Jaśniejącego)

Atak Ziomka na Jaśniejącego: Udany! (100%) [(18 + 3) - (10 + 9)] = 2
Atak Pazurka na Jaśniejącego: Udany! (100%) [(13 + 2) - (11 + 9)] = <0 > [(19 + 2) - (12 + 9)] = 0 = 1
Atak Wąsiora na Jaśniejącego: Krytyczny! (150%) [(18 + 4) - (8 + 9)]*1,5 = 8, bo krytyczny

-----

Trochę zawrzało. Najpierw wojownik ledwie drasnął Wąsiora po uchu, bez wątpienia najsilniejszego ze szczurów. Potem nie wyszedł mu atak na ślepo, ale uderzenie serca później jego siostra zabiła Kiełka. Poprzednia rana i rozszarpanie karku wystarczyło, by padł. Nie spodobało się to pozostałym na polu walki, trzem kolegom z bandy. Niestety bura chybiła, próbując sięgnąć na ślepo Ziomka. Szczury tym razem rzuciły się na zabójcę poległego wcześniej, Romana. Dwa pierwsze ledwie drasnęły kocura po łapach, ale Wąsior mocno uderzył go całym ciałem w pierś. Plus był taki, że im mniej szczurów, tym większe szanse na zapanowanie nad towarzystwem. A dwóch już nie było.

-----

Jaśniejący Płomień: S: 9 | Zr: 9 (11) | Sz: 8 (10) | Zm: 9 | HP: 55 - 2 - 1 - 8 = 44 / 55 | W: 47 - 2 - 1 = 44 / 75
> przerzuty: 2/3
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ walka 2:4 – obniżone statystyki o -2 w zręczności i -2 w szybkości.
⟶ od następnej tury walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
○ rana 0. stopnia: lekkie ugryzienie łapy.
○ rana 0. stopnia: wyrwanie kępki sierści na łapie.
○ rana 1. stopnia: mocniejsze obicie klatki piersiowej.

Roziskrzona Noc: S: 10 | Zr: 10 (12) | Sz: 7 (9) | Zm: 10 | HP: 74 / 75 | W: 30 - 3 - 1 = 26 / 55
> przerzuty: 2/3
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ walka 2:4 – obniżone statystyki o -2 w zręczności i -2 w szybkości.
⟶ od następnej tury walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
○ rana 0. stopnia: wyrwana kępka futra przy łapie.

------

Kiełek: S: 3 (4) | Zr: 2 (4) | Sz: 2 (5) | HP: 8 - 1 - 7 = ŚMIERĆ / 20 | W: 14 / 15
⟶ walka 2:4 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ statystyki spadły o ¼, ze względu na spadek HP do ½.
○ rana 1. stopnia: rozcięcie skóry przy szyi; -1 HP od tej tury do końca walki.

Ziomek: S: 3 (4) | Zr: 2 (4) | Sz: 2 (5) | HP: 10 - 1 = 9 / 20 | W: 13 - 2 = 11 / 15
⟶ walka 2:4 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ statystyki spadły o ¼, ze względu na spadek HP do ½.
○ rana 1. gęste zadrapanie z całej łapy na pysku; -1 HP od tej tury do końca walki.

Pazurek: S: 2 (4) | Zr: 2 (4) | Sz: 2 (5) | HP: 5 / 20 | W: 14 - 2 = 12 / 15
⟶ walka 2:4 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ statystyki spadły o ½, ze względu na spadek HP do ¼.
○ rana 2. stopnia: bardzo mocne uderzenie w głowę.

Wąsior: S: 4 | Zr: 3 (4) | Sz: 4 (5) | HP: 20 - 2 = 18 / 20 | W: 14 - 4 = 10 / 15
⟶ walka 2:4 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ celność od następnej tury spada o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
○ rana 0. stopnia: zadrapanie na uchu, nie krwawi.

[Jaśniejący Płomień]

Przesadą byłoby powiedzieć, że Wąsior przesłania mu cały świat, ale krótka wymiana uprzejmości między nimi skraca dzielący ich dystans, a pole widzenia Jaśniejącego Płomienia zawęża się do pewnego szczurzego pyszczka. Pozostała dwójka (kocur chyba nie zdaje sobie do końca sprawy ze śmierci świętej pamięci Kiełka) tańczy dookoła i kąsa po łapach jak natrętne komary, ale póki wychodzi im to marnie i nie ograniczają mu pola działania, maluje się przed nim jeden cel - ubić szefa brygady, bo na zbyt wiele sobie pozwala. Walka dwa na pięciu, w głowie wojownika zmienia się w pojedynek jeden na jednego, kiedy ogniskuje spojrzenie szeroko otwartych, dwukolorowych ślepi na Wąsiorze. Ponownie podejmuje się próby rozorania mu gardła ostrymi pazurami przedniej łapy. W towarzystwie wciąż świeżego zastrzyku adrenaliny łatwo ignorować narastające zmęczenie, choć niestety naiwnym byłoby sądzić, że równie dobry efekt wywiera to na gasnącej precyzji zadawanych ciosów. Niech będzie, że nie musi trafić w gardło, pogodzi się z tym. Byle trafić efektywniej niż ostatnio.
Mimo że pozostała dwójka szczurów w tej całej walce między dwojgiem straciła na ważności, to Jaśniejący Płomień, pomny prób Ziomka i - och, ironio losu - Pazurka, wymachuje drugą łapą, usiłując trafić któregoś z nich. Przypomina nieco kota w amoku, po przemyślanym ruchu rzucając się nagle na ślepo, ale szczerze niewiele go to obchodzi. Szczury muszą zginąć.

[Roziskrzona Noc]

Drugie ugryzienie starczyło by zakończyć żywot Kiełka. Bura nie miała jednak czasu na świętowanie zwycięstwa, nie po pokonaniu zaledwie jednego szczura. Kłamstwem byłoby jednak stwierdzenie, że od razu rzuciła się w dalszy wir walki. Wykorzystała, że przeciwnicy stracili nią chwilowo zainteresowanie, by złapać oddech. Przerwa długo nie trwała, bo może i trzy szczurki życiu bliźniaka nie zagrażały, ale w trzech na jednego coś nadmiernie się rozkręcały.
Więc bura wzięła jeszcze głębszy wdech i wydech, a następnie doskoczyła do reszty towarzystwa, próbując najpierw trzepnąć łapą Ziomka (i to tak niezbyt przyjacielsko, a z morderzymi intencjami), a następnie zamachnąć się drugą łapą na kogoś z pozostałego towarzystwa. Szczurzego, oczywiście, Płomyka by było lepiej nie zdzielić przypadkiem.

[Okopcona Gałązka]

Atak Jaśniejącego Płomienia na Wąsiora: Nieudany! > przerzut [2/3] > Słaby! (50%) [(21 + 9) - (11 + 3)]*0,5 = 8

[rzut 1d4: kogo atakuje na ślepo Jaśniejący Płomień? 1-2; Ziomek, 3-4; Pazurek] > wypada 4, Jaśniejący Płomień atakuje Pazurka
Atak Jaśniejącego Płomienia na ślepo: Słaby! (50%) [(7 + 9) - (10 + 2)]*0,5 = 2

Atak Roziskrzonej Nocy na Ziomka: Słaby! (50%) [(12 + 10) - (12 + 2)]*0,5 = 4

[rzut 1d4: kogo atakuje na ślepo Roziskrzona Noc? 1-2; Pazurek, 3-4; Wąsior] > wypada 2, Roziskrzona Noc atakuje Pazurka
Atak Roziskrzonej Nocy na ślepo: Nieudany!

[rzut 1d6: kogo zaatakuje, po kolei: Ziomek/Pazurek/Wąsior? parzyste; Jaśniejący, nieparzyste; Iskra] > 4 (Ziomek Jaśniejącego); 4 (Pazurek Jaśniejącego); 3 (Wąsior Iskrę)

Atak Ziomka na Jaśniejącego: Słaby! (50%) [(17 + 3) - (15 + 9)]*0,5 = <0 > [(18 + 3) - (9 + 9)]*0,5 = 1, bo słaby
Atak Pazurka na Jaśniejącego: Słaby! (50%) [(11 + 2) - (12 + 9)]*0,5 = <0 > [( + 2) - ( + 9)]*0,5 = <0 = 1
Atak Wąsiora na Iskrę: Nieudany!

-----

Popis słabych ataków, z tym że pierwszy z nich wyjątkowo się udał. Kocur zadał Wąsiorowi znaczącą ranę. Uszkodził mu ucho, tym razem na dobre. Krew trysnęła, a szczur bez wątpienia szybciej się wykrwawi. Już podupadał na siłach. Atak na ślepo na Pazurka wyszedł słabo, ale obtłuczony brzuch w jego stanie to prawie gwóźdź do trumny.

Roziskrzona Noc całkiem nieźle trafiła Ziomka. Zadrapała mu grzbiet, co na pewno członkowi bandy nie pomoże. Atak na ślepo nie wyszedł, ale szczury widocznie dogorywały. Było to widać po nędznych atakach gryzoni. Jeden wyrwał włos z ogona burego, drugi ledwie drasną go po łapie, a trzeci nawet nie sięgnął kotki.

-----

Jaśniejący Płomień: S: 9 | Zr: 10 (11) | Sz: 9 (10) | Zm: 9 | HP: 44 - 1 - 1 = 42 / 55 | W: 44 - 2 - 2 = 40 / 75
> przerzuty: 1/3
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
○ rana 0. stopnia: lekkie ugryzienie łapy.
○ rana 0. stopnia: wyrwanie kępki sierści na łapie.
○ rana 1. stopnia: mocniejsze obicie klatki piersiowej.
○ rana 0. stopnia: lekkie zadrapanie na łapie.
○ rana 0. stopnia: wyrwany włos z ogona.

Roziskrzona Noc: S: 10 | Zr: 11 (12) | Sz: 8 (9) | Zm: 10 | HP: 74 / 75 | W: 26 - 2 - 1 = 23 / 55
> przerzuty: 2/3
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
○ rana 0. stopnia: wyrwana kępka futra przy łapie.

------

Ziomek: S: 3 (4) | Zr: 2 (4) | Sz: 2 (5) | HP: 9 - 1 - 4 = 4 / 20 | W: 11 - 2 = 9 / 15
⟶ walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ celność od następnej tury spada o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ statystyki spadły o ¼, ze względu na spadek HP do ½.
⟶ statystyki od następnej tury spadają o ½, ze względu na spadek HP do ¼.
○ rana 1. gęste zadrapanie z całej łapy na pysku; -1 HP do końca walki.
○ rana 0. stopnia: powierzchowne zadrapanie na grzbiecie.

Pazurek: S: 2 (4) | Zr: 2 (4) | Sz: 2 (5) | HP: 5 - 2 = 3 / 20 | W: 12 - 2 = 10 / 15
⟶ walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ celność od następnej tury spada o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ statystyki spadły o ½, ze względu na spadek HP do ¼.
○ rana 2. stopnia: bardzo mocne uderzenie w głowę.
○ rana 0. stopnia: stłuczenie brzucha.

Wąsior: S: 4 | Zr: 3 (4) | Sz: 4 (5) | HP: 18 - 8 = 10 / 20 | W: 10 - 1 = 9 / 15
⟶ walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ statystyki od następnej tury spadają o ¼, ze względu na spadek HP do ½.
○ rana 0. stopnia: zadrapanie na uchu, nie krwawi.
○ rana 1. uszkodzenie małżowiny usznej; krwawi, -1 HP od następnej tury do końca walki.

[Jaśniejący Płomień]

Udaje mu się porządniej uszkodzić Wąsiora, ale to zbyt mało, aby pozbyć się go na dobre. Pole widzenia Jaśniejącego Płomienia musi się poszerzyć i dać miejsce reszcie uczestników jatki, a sam kocur musi przestać fiksować się na biednym szczurku, bo nie dość, że pozostała dwójka uparcie nie daje mu spokoju, to jego rywal numer jeden uciekł z podkulonym ogonem... żeby atakować Roziskrzoną Noc. Trudno. Wolałby kontynuować pojedynek, jednak nie opuścił go rozum. Nie będzie pchać się pod łapy siostrze tylko po to, żeby wyrównać rachunki z gryzoniem, bez przesady. Prędzej czy później wszystkie i tak padną.
Odwraca się do Pazurka w zamiarze przyszpilenia go pazurami do ziemi i uczynienia z tego ostatecznego manewru - szczur wystarczająco długo przy nim skakał. Zbyt wiele ciosów odebrał i przeżył. Zarazem zamachuje się drugą łapą na któregoś z pozostałych przeciwników, o ile któryś akurat się napatoczył. Została ich tylko trójka, ale w szale walki wydaje się, że jest ich znacznie więcej.

[Roziskrzona Noc]

Te wszystkie szczury wyglądały z jej perspektywy identycznie (nie żeby ona i Płomyk się różnili z perspektywy szczurów w sumie), co sprawiało, że zmęczona wojowniczka w zasadzie gubiła nieco wątek. Przejechała któremuś pazurami po grzbiecie, to chyba był ten sam, któremu wcześniej przeorała pysk, tak? Nie widziała, bo już zniknął, by atakować jej bliźniaka. Pocieszało, że szczury były najwyraźniej równie zmęczone co oni, świetnie się dobrali. A przynajmniej tak wnioskowała po tym, że nawet nie musiała się nadmiernie starać by uniknąć ataku jednego z bandy. Korzystając z tego, że był najbliżej z pozostałej trójki (chyba tyle ich było?) zamachnęła się na Wąsiora łapą, celując pazurami prosto w tą jego wredną, szczurzą mordkę. Profilaktycznie kopnęła jeszcze tylną łapą, gdyby któryś postanowił i jej wyrwać włos z ogona.

[Okopcona Gałązka]

Atak Jaśniejącego Płomienia na Pazurka: Nieudany! > przerzut [3/3] > Udany! (100%) [(17 + 9) - (7 + 2)] = 17

[rzut 1d4: kogo atakuje na ślepo Jaśniejący Płomień? 1-2; Ziomek, 3-4; Wąsior] > wypada 1, Jaśniejący Płomień atakuje Ziomka
Atak Jaśniejącego Płomienia na ślepo: Krytyczny! (150%) [(8 + 9) - (10 + 2)]*1,5 = 8, bo krytyczny

Atak Roziskrzonej Nocy na Wąsiora: Udany! (100%) [(11 + 10) - (5 + 2)] = 14

został tylko Wąsior, który i tak padł, więc atak na ślepo nie przysługuje

-----

No i pozamiatali do końca. Wojownik miażdży Pazurka, a następnie trafia w Ziomka, powiększając śmiertelną ranę na pysku. Dla burej kotki zostaje Wąsior, na którego zresztą, jakimś dodatkowym zmysłem, od razu naciera. Rozpruwa mu brzuch łapą. Atak na ślepo nie jest potrzebny.

Jaśniejący Płomień: + 45 EXP
Roziskrzona Noc: + 30 EXP

-----

Jaśniejący Płomień: S: 9 | Zr: 10 (11) | Sz: 9 (10) | Zm: 9 | HP: 42 / 55 | W: 40 - 3 - 4 = 33 / 75
> przerzuty: 0/3
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości, w następnej turze wracają do normy
○ rana 0. stopnia: lekkie ugryzienie łapy.
○ rana 0. stopnia: wyrwanie kępki sierści na łapie.
○ rana 1. stopnia: mocniejsze obicie klatki piersiowej.
○ rana 0. stopnia: lekkie zadrapanie na łapie.
○ rana 0. stopnia: wyrwany włos z ogona.

Roziskrzona Noc: S: 10 | Zr: 12 | Sz: 9 | Zm: 10 | HP: 74 / 75 | W: 23 - 3 = 20 / 55
> przerzuty: 2/3
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ walka 2:3 (1) – statystyki wracają do normy, bo Płomyk zabił Ziomka i Pazurka
○ rana 0. stopnia: wyrwana kępka futra przy łapie.

------

Ziomek: S: 2 (4) | Zr: 2 (4) | Sz: 2 (5) | HP: 4 - 1 - 8 = ŚMIERĆ / 20 | W: 9 / 15
⟶ walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ statystyki spadły o ½, ze względu na spadek HP do ¼.
○ rana 1. gęste zadrapanie z całej łapy na pysku; -1 HP do końca walki.
○ rana 0. stopnia: powierzchowne zadrapanie na grzbiecie.

Pazurek: S: 2 (4) | Zr: 2 (4) | Sz: 2 (5) | HP: 3 - 17 = ŚMIERĆ / 20 | W: 10 / 15
⟶ walka 2:3 – obniżone statystyki o -1 w zręczności i -1 w szybkości.
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ statystyki spadły o ½, ze względu na spadek HP do ¼.
○ rana 2. stopnia: bardzo mocne uderzenie w głowę.
○ rana 0. stopnia: stłuczenie brzucha.

Wąsior: S: 3 (4) | Zr: 2 (4) | Sz: 2 (5) | HP: 10 - 1 - 14 = ŚMIERĆ / 20 | W: 9 / 15
⟶ walka 2:1 – obniżone statystyki o -2 w zręczności i -2 w szybkości.
⟶ celność spadła o -2, ze względu na spadek W do ⅔.
⟶ statystyki spadły o ¼, ze względu na spadek HP do ½.
○ rana 0. stopnia: zadrapanie na uchu, nie krwawi.
○ rana 1. uszkodzenie małżowiny usznej; krwawi, -1 HP do końca walki.

[Jaśniejący Płomień]

Wojownik bez trudu pozbywa się kąsających komarów i na tym, jak się wkrótce okazuje, kończy się przygoda. Kiedy rozgląda się w poszukiwaniu swojego ulubionego szczura, jedyne na co trafia, to jego ciało. Iskra była szybsza.
Siada (czy może raczej uginają się pod nim łapy, przymuszając do chwilowego spoczynku) i mechanicznymi pociągnięciami języka pozbywa się śladów krwi z kończyny. Krwi, której wokół nich jest dużo, wymieszanej artystycznie z piątką zmaltretowanych ciał. W międzyczasie łapie tchu i przetwarza w głowie całe to zdarzenie, nim z szarpnięciem nie przypomina o sobie obicie klatki piersiowej. Płomyk momentalnie przerywa wylizywanie palców, a pysk wykrzywia mu się w zbolałym grymasie, który szybko wygładza. Nic mu nie jest. Nie będzie robić scen, inaczej bliźniaczka znów będzie zrzędzić o udaniu się do lecznicy. Tym razem z celnym argumentem o tym, jak skończyło się ostatnie zwlekanie.
- No, obiadu to z nich nie będzie - rzuca krytycznie, obrzuciwszy spojrzeniem miejsce zbrodni. Przypomina sobie złapane wcześniej szczury, pokonane estetycznymi, zwinnymi ciosami. Może to i lepiej. Jak wiele kotów lubuje się w ich mięsie?
Podnosi się na cztery łapy. Dobrze, że udało mu się upolować wystarczająco wiele; obecnie nie ma ani siły, ani ochoty na dalsze łażenie wzdłuż rowu i szukanie, co dopiero faktyczną czynność polowania. Zmęczenie daje mu się we znaki niemal tak samo, jak ból pokąsanych łap i piersi. Marzy o zaszyciu się w legowisku i odrobinie snu.
- Wracamy?

z.t.