Świszczące Trawy - zachód

[Nietoperze Niebo]

Nietoperzowa Łapa od kiedy została terminatorką nie za bardzo przepadała za kociętami, nie to że uważała zostanie terminatorem sprawiało że była w jakikolwiek sposób dorosła, ale te dwie były najgorsze ze wszystkich. Zachowywały się jak dwa rozpieszczone bachory, w ogóle nie okazywały skruchy, jakiegokolwiek wstydu, chociażby za to że zostały przyłapane. Jedynie żałosne pyskówki, wyrywnie się jakby wichrzaczki nie były na tyle szybkie by je po chwili złapać albo ich ulubionym zajęciem było poszukiwanie zagubionych kociąt. Toperz parę razy ugryzła się w język, by nie powiedzieć czegoś co mogłaby później żałować. Ale w którymś momencie po prostu nie wytrzymała.
- Tak Mgiełko mi też jest bardzo przykro że przyszłyśmy na tyle wcześnie i nic was w miedzy czasie nie ze żarło. Naprawdę bardzo mi przykro. – powiedziała z toną ironii w głosie i dopiero po chwili zrozumiała że to co powiedziała było po prostu dziecinne. – Przepraszam –
Zrobiło jej się gorąco pod futrem i zawstydzona wpatrywała się w swoje łapy, powiedziała za dużo, dużo za dużo.

/zt

[Mrucząca Łapa]

Kocur o białej sierści wybrał się na spacer po terenach. Częściowo by rozejrzeć się co dokładnie działo się dookoła. Łapy akurat poniosły go na Zachodnią część Świszczących Traw. Powietrze wokół było ciepłe i dość ciężkie. Niby było słonecznie, ale co jakiś czas przewijały się chmury. Ciekawe czy zacznie padać. Ostatnio nie raz zaczęły pojawiać się burze. Nie żeby było to coś niezwykłego o tej porze roku, ale tą Porą Zielonych Liści były szczególnie częste.
Mrucząca Łapa rozejrzał się po okolicy, myśląc by może zapolować zanim zacznie padać. Jednak czy było tu cokolwiek wartego uwagi?

/Miękka niespodzianka/

[Nagietkowa Łapa..]

Czy w Świszczących Trawach będą owce? 1-5 - nie ma, 5+ - są.

wypada 10.

Śnieżnobiały terminator szedł spokojnie po Świszczących Trawach, rozglądając się spokojnie. Słońce powoli schodziło w dół po tym, jak znalazło się na samym szczycie nieba, ale nie było nawet blisko ziemi, by uznać, że już zachodzi. Aktualnie kryło się za jasną, pojedynczą chmureczką, która wcale nie wyglądała na tą, z której miałby zaraz lunąć deszcz. Całe więc tereny, a przynajmniej tą część, gdzie znajdował się dorosły kocurek, zakrył ciemny kolor, odrywając na chwilę kwiatuszki i drzewa od schnięcia w gorących promieniach słońca. Mrucząca Łapa mógł zacząć polować; oczywiście, był to obowiązek, bez którego Klan Wichru by nie przetrwał. Jednak przed nim pojawiło się coś innego, coś, co zdecydowanie bardziej przykuje jego uwagę - a przynajmniej powinno. Zauważył jedną, dużą chmurkę z nogami tuż przed sobą, dosłownie parę zajęczych skoków i już był przy niej. Rozglądała się uważnie, jakby wyczuła, że przyszło zagrożenie, a końcowo jej niebieski, płochliwy wzrok spoczął na synie Zaćmionego Księżyca. Wpatrywała się w niego uważnie, ale nie zrobiła żadnego innego ruchu. Za nią, trochę dalej, pod pojedynczym dębem stała jeszcze piątka, bardzo podobnych, choć niektóre były nieco większe, starsze. Nie zauważyły wichrowego gościa, dlatego żuły trawę powolnie, nie wyczuwając niebezpieczeństwa.

[Roziskrzona Noc]

Czy Iskra znała się na ziołach? Oczywiście, że nie, Lśniąca broniła tej wiedzy jak tajemnic państwowych.
Czy warunki pogodowe sprzyjały pierwszej wyprawie na zioła? Wcale a wcale.
Ale Iskra obudziła się rano z pomysłem. Ze złotą myślą wręcz. Bura wojowniczka sobie wykminiła, że Huba na pewno lubi zielska. Przecież mieszkała teraz w Ziołowym Wzgórzu, chciała leczyć kotki. Więc ziółka byłyby dla niej idealnym prezentem, który pokaże, że Iskrze wciąż na niej zależy i wcale się od dzieciaczka nie odcina, prawda? Mimo że wszystkie działania Roziskrzonej Nocy właśnie na to wskazywały, na stopniowe odcinanie od puchatej czarnulki, która znalazła sobie nową lepszą, medyczną rodzinę. Nie miała pojęcia jak z nią teraz rozmawiać. Nigdy nie była dobra w rozmowach chyba.
Prezent zdecydowanie by pomógł.
Więc przedzierając się przez zaspy, wypatrywała jakiś resztek zieleni śmierdzących lecznicą.

[Jodłowa Gałązka]

Roziskrzona Noc wybrała się na zioła w raczej gorszą porę roku niż lepszą, jednak szukanie roślinek raczej nie było niemożliwe. Pewnie pod śnieżną kołderką zawsze coś by się znalazło, nawet jeśli troszeczkę. Wojowniczka jednak jak na razie zbyt wiele szczęścia nie miała w tym wypadku. Jak widać jej pierwsza próba wypatrzenia czegoś śmierdzącego medykamentem zakończyła się fiaskiem, bo przez dłuższy czas na nic nie natrafiła.

[Roziskrzona Noc]

Nie żeby brak zielska był zaskakujący w momencie, gdy prawie całe tereny klanowe były przykryte śniegiem, nie? Więc Roziskrzona Noc się nie zniechęcała. Jeszcze. Zresztą biały krajobraz miał swoje plusy, bo jeśli większość zielska rzeczywiście była zielona to będzie łatwiej wypatrzeć wystające listki. Więc maszerowała dalej, wypatrując ziołopodobnych.

[Jodłowa Gałązka]

Mimo wszystko zioła jednak nie chciały współpracować i ukazać się wichrowej wojowniczce. Nawet jeśli mogłyby dobrze odróżniać się od zaśnieżonego krajobrazu to jednak Roziskrzona Noc dalej nie była w stanie wypatrzeć nawet jednego, małego medykamentu. Jej oczom ukazał się z goła inny widok. Duże ptaszysko o czarnym upierzeniu i grubym dziobie, wydając z siebie charakterystyczne krakanie skakało po śniegu najwidoczniej w poszukiwaniu czegoś, prawdopodobnie jedzenia i nie zauważyło jeszcze kotki, kręcącej się w pobliżu. To do niej teraz należała decyzja o tym czy zaatakować, czy może wznowić szukanie ziół.

Kruk: S: 9 | Zr: 8 | Sz: 4 | HP: 40 | W: 35 (ziemia)

Roziskrzona Noc: lvl: 5 | S: 12 | Zr: 14 | Sz: 10 | Zm: 11 | HP: 80 | W: 60

[Roziskrzona Noc]

Jasne, zielony ładnie się odcinał na tle bieli, ale czarny jeszcze szybciej się rzucał w oczy. Podskakujący kruk, na krótki moment, zaskarbił sobie uwagę rdzawej wojowniczki. W pierwszym odruchu chciała zapomnieć o polowaniu na zioła i zająć się skrzydlatym, bo Pora Nagich Drzew nie rozpieszczała obfitością piszczek. Nawet wredne ptaszyska o przydużych dziobach były cenną zdobyczą. Ale. Cała ta wyprawa była z myślą o Hubie. A Huba lubiła ptactwo. Żywe, na niebie, skrzeczące po swojemu. Nie martwe. Głupio by było wrócić z wycieczki z myślą o Małej Łapie jedynie z tym czego nie chciałaby widzieć. Więc Iskra wyminęła, w pozycji łowieckiej, kruka i wróciła do pierwotnego planu - szukania roślinek.

[Jodłowa Gałązka]

Jak widać los nie do końca chciał pomóc wichrowej wojowniczce w poszukiwaniu ziół, ponieważ cały czas podkładał jej pod łapy wszystko inne tylko nie rośliny, na które akurat poszła. Wcześniej kruk, a teraz po drodze nawinęła się mysz. No co za los. Ciekawe czy chce jej coś przekazać, a może po prostu robi to z czystej złośliwości, bawiąc się cierpliwością Roziskrzonej Nocy. Decyzja o polowaniu znowu należała teraz do wojowniczki.

[Roziskrzona Noc]

Gdyby Iskra miała w sobie chociaż trochę z podejrzliwości swojego bliźniaka to pewnie doszłaby do wniosku, że ten brak zielska musi coś oznaczać. I to może niekoniecznie akurat to, że pora niesprzyjająca roślinkom. Ale była tylko prostym kotem, w jej świecie zielsko się po prostu jeszcze nie znalazło.
Za to znalazła się mysz, a grzechem byłoby ją zostawić w spokoju. Gryzonie na szczęście nie znajdowały się na liście ulubionych stworzeń Huby, więc Iskra tylko oblizała ceglasty nos by ustalić kierunek wiatru i ruszyła powoli, tak by podmuchy przywiewały w jej stronę zapach smacznego kąska. Poruszała się w pozycji łowieckiej, z ciężarem przeniesionym na tylne łapy, bo przecież nie było to jej pierwsze polowanie na mysz, prawda? Jeśli udało jej się podkraść bliżej, to będąc o sus od piszczki, wyskoczyła w jej stronę z wyciągniętymi pazurami, chcąć ją przyszpilić do podłoża i szybko zabić.

[Jodłowa Gałązka]

Roziskrzona Noc coraz bardziej i bardziej zbliżała się do myszy, która dalej była nieświadoma zagrożenia dzięki prawidłowej technice polowania wojowniczki. Iskra była coraz bliżej i bliżej aż w końcu skoczyła w stronę piszczki tak jak planowała i przyszpiliła ją do ziemi. Ta przez chwilę jeszcze piszczała i próbowała uciec, jednak wichrowiczka szybko i czysto zakończyła jej żywot zanim zwierzyna zdążyła cokolwiek zrobić.

EXP: +5 exp

Roziskrzona Noc: lvl: 5 | S: 12 | Zr: 14 | Sz: 10 | Zm: 11 | HP: 80 | W: 60 - 2 = 58/60

[Roziskrzona Noc]

No i elegancko. Po krótkim namyśle, poganianym burczeniem w brzuchu, Roziskrzona Noc zdecydowała od razu zjeść myszkę. Przecież nie była na polowaniu, a jakkolwiek każda piszczka się liczy, tak głupio by było dorzucić na stos tylko drobnego gryzonia. No i przede wszystkim - była głodna. Więc zjadła sobie małą przekąskę, oblizała ubrudzony pysk i ruszyła w dalszą podróż, licząc na to, że uda jej się znaleźć chociaż jedno ziołopodobne.

[Jodłowa Gałązka]

No i znowu nic jeśli chodzi o zioła. No co tutaj się dzieje? Roziskrzona Noc naprawdę nie ma szczęścia do roślin. Czy będzie mieć na tyle cierpliwości, żeby znaleźć te medykamenty dla Małej Łapy tak jak sobie postanowiła? Bo jak na razie po raz kolejny natrafiła na zwierzynę. Tym razem na jednej z wydeptanych ścieżek, które tworzyły przejście pomiędzy nieraz ostrymi źdźbłami roślin zauważyła małego, okrągłego ptaszka z charakterystycznie szaro-rudym upierzeniem. Kolejna potencjalna zdobycz, która zajmowała się swoimi sprawami.

Roziskrzona Noc: lvl: 5 | S: 12 | Zr: 14 | Sz: 10 | Zm: 11 | HP: 80 | W: 58/60

[Roziskrzona Noc]

Dziwna sprawa. Niby środek Pory Nagich Drzew, niby zwierzyna powinna być pochowana w swoich norkach czy dziuplach, a ledwo odeszła od mysisz resztek dostrzegła jakieś ptactwo. Zmrużyła nieufnie oczy. Tłusty, okrągły, pewnie smaczny. Co było ważniejsze? Uczucia Huby czy żeby wszyscy w Klanie Wichru poszli dzisiaj spać najedzeni? Odpowiedź powinna być prosta. Najwyżej przemyci ptaszka na stos, gdy młoda nie będzie patrzeć, dokładnie.
Wróciła więc do pozycji łowieckiej i ruszyła w stronę rudzika. Był zajęty sobą, ale dla ostrożności, Roziskrzona wciąż korzystała z osłony jaką dawały jej mijane zaspy i chaszcze. A gdy weszła wreszcie na wydeptaną ścieżkę, nieco zmieniła taktykę - przy każdym gwałtowniejszym ruchu pierzastego, zastygała w miejscu, licząc że to oszuka ptasi wzrok. Jeśli udało jej się zbliżyć to powtórzyła taktykę zastosowaną przy myszy, wyskoczyła z wyciągniętymi pazurami, a gdy już skrzydlaty był uziemiony, wgryzła się w karczek.

[Jodłowa Gałązka]

Wojowniczka jak widać była doświadczona w polowaniu i wiedziała co robi. Znała zasady, do których się stosowała i to sprawiło, że rudzik nie zauważył jej mimo tego, że jeszcze chwilka i skończy tak jak przed chwilą myszka, która znalazła się w nieodpowiednim miejscu w nieodpowiednim czasie. Roziskrzona Noc bez większego trudu dotarła na odległość skoku, dopadła ptaszka i zakończyła jego żywot, robiąc z niego swoją kolejną zdobycz.

EXP: +5 exp

Roziskrzona Noc: lvl: 5 | S: 12 | Zr: 14 | Sz: 10 | Zm: 11 | HP: 80 | W: 58 - 2 = 56/60