Trening Drobnej Łapy

[Drobiąca Mysz]

Cóż, nie była pewna czy opiekun lub medyk również odbywa milczące czuwanie po ceremonii, bo kodeks wspominał wyraźnie tylko o wojowniku, ale wypowiedź Łabędzia sugerowała, że powinno to dotyczyć także i opiekuna, więc przyjęła że tak jest. A nawet gdyby nie było to i tak takie posiedzenie sobie w ciszy po zakończonej ceremonii aż do rana jej się bardzo podobało i zamierzała to praktykować. Wysłuchała z wyrazem pełnej koncentracji na pyszczku następnych zasad i po zastanowieniu nie zauważyła w nich nic, co nie byłoby dla niej jasne i logiczne.
- Nie mam, każda z tych zasad jest zrozumiała i sensowna. Trenowanie przynajmniej jednego terminatora jest potrzebne, bo dzięki temu jego mistrz nabywa umiejętności potrzebne zarówno zastępcy jak i przywódcy. Musi przecież organizować cały trening i prowadzić przez niego swojego terminatora tak, by był gotowy zostać wojownikiem, który będzie dobrze służyć całemu klanowi. Gdy przychodzi czas śmierci poprzedniego przywódcy zastępca musi jak najszybciej stać się nowym przywódcą, aby klan nie pozostał długo bez opieki. Zaś co do nowego zastępcy Gwiezdny Klan nakazał, aby wybrać go w tym czasie z jednej strony dlatego aby przywódca nie pozostał zbyt długo sam bez wsparcia z nadmiarem klanowych spraw, a z drugiej by duch poprzedniego zastępcy lub Gwiezdny Klan mógł potwierdzić słuszność dokonanego przez przywódcę wyboru. – wypowiedziała się z powagą.

[Łabędzia Szyja]

— Jesteś pewna, że nie omówiliście całego Kodeksu? — podpytał żartobliwie, usłyszawszy jej rozwinięcie każdego z przytoczonych punktów. — Nie mam nic do dodania, masz zupełną rację. Zastępca pełni w Klanie bardzo istotną rolę, dlatego do żadnego aspektu go dotyczącego nie można podchodzić lekką łapą. Gdyby zabrakło przywódcy... to on jest od tego, by przejąć opiekę nad Klanem. A i bez tego przecież robi wiele, aby utrzymać ład i organizację. Jeden kot nie poradziłby sobie z obowiązkami przywódcy i zastępcy naraz.
Coś o tym wiedział. Stracił trójkę zastępców, a także odciążał Czereśniową Gałązkę ile się dało, gdy ta dopiero co urodziła i musiała skupić się przede wszystkim na swoich kociętach. Podołał wyzwaniu, Klan nie runął za żadnym z tych razów, ale kłamstwem byłoby powiedzieć, że przyszło mu to z łatwością. Dzisiaj, będąc w podeszłym wieku, Łabędź wątpił, by miał udźwignąć ten ciężar ponownie, gdyby Nocnego Szkwału nagle zabrakło.
— No to przejdźmy do kolejnych trzech. Dwie nieskomplikowane, trzecia może być lekką zagwozdką, zobaczymy. Uwaga: "granice muszą być sprawdzane i oznakowane każdego dnia. Przegoń każdego, kto wkroczył na terytorium twojego Klanu". Tutaj raczej nie wątpliwości, prawda? Gdybyśmy podchodzili luźno do tej kwestii, granic równie dobrze mogłoby nie być wcale, a wówczas każdy miałby dostęp do Obozu. "Żaden wojownik nie może opuścić kocięcia w bólu czy niebezpieczeństwie, nawet jeśli jest to kociak z innego Klanu". To ważne i też raczej nie dziwi. Kocię nie poradzi sobie samo. Nie wie nic o międzyklanowej rywalizacji czy innych sprawach dorosłych i w pełni polega na nas, jeśli chodzi o przetrwanie. Pozostawienie go samemu sobie to skazanie go na pewną śmierć, do czego nikt nie powinien dopuścić. I trzecia: "Zgromadzenie Czterech Klanów odbywa się z woli przywódców podczas pełni księżyca, kiedy trwa rozejm". Co wiesz o Zgromadzeniach? — zakończył pytaniem. Niektórzy zanim doszli do omawiania Kodeksu posiadali już całkiem rozbudowaną wiedzę na temat tego wydarzenia, inni pierwsze o nim słyszeli. Cóż, nic w tym dziwnego, dawno żadne nie miało miejsca.

[Drobiąca Mysz]

- Jestem. – odparła z lekkim uśmiechem i skinęła głową. Być może nie zawsze podejmowała najrozsądniejsze decyzję, ale była mądrą kotką. No w każdym bądź razie wysnuwała raczej prawidłowe przemyślenia na temat kolejnych punktów kodeksu, choć to w sumie żaden wyczyn. Było jej jednak miło, że Łabędzia Gwiazda jest zadowolony z jej odpowiedzi i starała się go nie zawieść. Następne zagadnienia były również dość proste, a że przywódca rozwinął je sam nie dodawała niczego więcej jedynie przytakując jego słowom. Dopiero przy pytaniu o Zgromadzenia zmieszała się lekko.
- Och, właściwie to nic poza tym, że w jakimś miejscu spotykają się przedstawiciele ze wszystkich klanów gdy jest jakaś ważna sprawa. – odpowiedziała, stulając nieznacznie uszy. Gdyby była w pobliżu Rozbita Tafla pewnie nie mogłaby się powstrzymać od jakiegoś niezbyt przyjemnego komentarza na ten brak w wiedzy córki lub jej słabą pamięć. Co prawda po wcześniejszej interwencji Łabędzia ich stosunki się poprawiły, ale jeszcze nie na tyle, by Rozbita zupełnie sobie odpuściła tego typu uwagi. Na szczęście jednak wojowniczka była teraz gdzieś indziej.

[Łabędzia Szyja]

— To z grubsza wiesz o co chodzi — odparł z uśmiechem. — Tym miejscem są Cztery Dęby, czyli jedno potężne, rozwarstwiające się na cztery pnie drzewo leżące w centrum terytoriów Czterech Klanów, a dokładniej mówiąc pagórek, na którym ono rośnie. Pomimo jego położenia, ten wycinek terenu nie należy do nikogo. To... taki wspólny punkt Klanów, gdzie każdy ma prawo przebywać. Służy właśnie swobodnemu omawianiu spraw dotyczących wszystkich Klanów; po to głównie zwoływane są Zgromadzenia. A że takich spraw nie ma wiele, rzadko występuje potrzeba zwoływania zebrań. Ostatnie miało miejsce ponad dwa obiegi pór, a wcześniejsze — cztery, choć to wcale nie zostało zwołane z woli przywódców, a z polecenia Gwiezdnego Klanu. Nie miał on chyba akurat do przekazania nam żadnych wieści... ale prawdopodobnie chciał przypomnieć o pierwotnym celu Zgromadzeń.
Zamilkł na moment, lecz tylko po to, by zwilżyć językiem wyschnięte wargi.
— Bo widzisz, po powstaniu Czterech Klanów Zgromadzenia odbywały się w każdą pełnię, po to, aby uczcić pamięć nocy, w którą uformowały się Klany. Dopiero z czasem ta tradycja się zatarła, a w Kodeksie Wojownika doszło do jednej z nielicznych, a może nawet jedynej korekty. Dlatego dzisiaj zbieramy się — to jest, Trójka Klanowa oraz delegacja kilku kotów wybranych z reguły przez Gwiazdę — pod Czterema Dębami z woli przywódców, choć nie zawsze tak było — dokończył i spojrzał na nią pytająco, otwarty na pytania czy wątpliwości.

[Drobiąca Mysz]

Ciut się zdziwiła, ale zaraz wrócił jej dobry nastrój i uśmiechnęła się zadowolona, że jednak powiedziała to, co powinna. Bardzo jej zależało, żeby być dobrą terminatorką i sprawnie przejść przez trening zanim jej kocięta się urodzą. Szczęśliwym trafem nie zostało już jednak pod tym względem wiele do zrobienia, bo wszystko szło naprawdę dobrze. Z ciekawością wysłuchała relacji Łabędziej Gwiazdy na temat Zgromadzeń i pokiwała głową na znak, że jest ona dla niej jasna i zrozumiała. Może i Zgromadzenia nie należały do częstych wydarzeń, ale były z pewnością niezwykle znaczące i wpływały na koty ze wszystkich klanów. Drobinka zastanawiała się teraz jak to by było być na takim Zgromadzeniu i móc posłuchać o naprawdę istotnych sprawach poruszanych przez władze z każdego spośród czterech klanów. Z pewnością dla kogoś takiego jak ona byłby to wręcz niewyobrażalny zaszczyt.

[Łabędzia Szyja]

No dobrze, czyli ta kwestia była już wyjaśniona, mogli przejść dalej. Łabędź miał szczerą nadzieję, że wiedza o Zgromadzeniach przyda się Drobince tylko teoretycznie; zjednoczenie się wszystkich Klanów miało swoją magię, niewątpliwie, jednak gdyby miało wiązać się z jakimś nieszczęściem... Lepiej tego nie doświadczyć.
— Niewiele nam już zostało — odezwał się znów, lekko uśmiechnięty. — "Słowo przywódcy jest prawem" to jeszcze jedna zasada. Nie oznacza ona bynajmniej, że Gwiazda może robić, co jej się podoba, w tym łamać Kodeks czy działać na szkodę swojego Klanu. Raczej... że ma ostatnie słowo w przypadku sporów, przy podejmowaniu wpływających na Klan decyzji, wydawaniu poleceń czy karaniu. Głos Klanu jest ważny, ale ktoś musi zamknąć dyskusję, coś postanowić. Inaczej niekiedy trudno byłoby dojść do porozumienia. Dalej: "honorowy wojownik nie potrzebuje zabijać innych, by zwyciężyć swoje bitwy, jest to dozwolone jednak w obronie własnej lub jeśli koty są wyjęte spod Kodeksu Wojownika". Koty wyjęte spod Kodeksu to inaczej koty spoza Klanów, jako że to Klany jako jedyne przestrzegają praw Kodeksu. Samotnicy czy pieszczoszki mają własne reguły, swoją moralność. Nie obowiązują ich te same reguły, co oczywiście nie czyni ich gorszymi. Zwyczajnie żyją nieco inaczej od nas. A jak już o pieszczoszkach mowa: "wojownik odrzuca wygodne życie pieszczoszka". Czy coś jest niejasne?

[Drobiąca Mysz]

Słuchała uważnie i tylko tyle, że zdecydowała się jednak położyć jako, że tak jej było wygodniej, niż na siedząco i miała nadzieję, że Łabędź się o to nie pogniewa. Miała za to wciąż podniesione uszy i z zaangażowaniem chłonęła w siebie każdą jedną informację, która padała z pyszczka przywódcy. Ogółem zasad znajdujących się w Kodeksie Wojownika było całkiem sporo, ale w większości były one dla niej jasne i logiczne. To oczywiste, że przywódca ma w klanie ostatnie słowo i ani trochę nie martwiła się myślami typu co jeśli władza trafi w niewłaściwe łapy. Kolejnym przywódcą zostawał zastępca, a przywódca dbający o dobro klanu na pewno nigdy nie wygrałby na tak ważną rangę kogoś, kto mógłby mu zaszkodzić. Zarówno Łabędź jak i Noc byli godni zaufania, więc i kolejne wybierane do rzecznych władz koty takie będą. Następne zasady nie nasunęły jej co prawda żadnych szczególnych przemyśleń, ale w pełni się z nimi zgadzała. Słysząc na koniec pytanie Łabędziej Gwiazdy pokręciła lekko głową.
- Nie, nie ma nic niejasnego. Dla mnie te zasady są jak najbardziej zrozumiałe. – odparła.

[Łabędzia Szyja]

Drobinka nie miała pytań, temat Kodeksu zatem można uznać za zakończony. Na dzisiaj, oczywiście; Łabędź darował im obojgu przepytki z tego, co terminatorka zapamiętała z ich rozmowy i ile zasad potrafiłaby teraz przytoczyć, niech sobie je na spokojnie przyswoi i się z nimi prześpi. W kolejne dni treningu i tak będą przecież do tego wracać, a wówczas będą mieli większe szanse wyłapać jakieś braki czy niedopatrzenia. Oraz, rzecz jasna, powtarzać. Czekało ich dużo powtórek.
Widząc, że kotka teraz już nie siedziała, a leżała, point odezwał się:
— W takim wypadku możemy na dzisiaj skończyć. Powinnaś dużo wypoczywać. — Zmrużył czule oczy. — Chyba że czujesz się jeszcze na siłach trochę porozmawiać, w takim wypadku mam do zaproponowania już lżejszy temat — rangi. Jak byś wolała?
O rangach samych w sobie z pewnością wiele wiedziała, bądź co bądź rozważała różne ścieżki, nim zdecydowała się zostać opiekunką. Niemniej, nieco ich było, a po dodaniu do tego opisów oraz imion kotów przewodzących reszcie Klanów robiła się z tego dłuższa pogadanka. Łabędź nie naciskał. Mieli czas.

[Drobiąca Mysz]

To prawda, że kodeks był męczący, ale jednak nie na tyle, żeby kotka po jego przerobieniu nie miała już siły na nic innego.
- Nie martw się, myślę że na spokojnie dam radę z rangami, a nawet i wymienieniem kotów na wyższych stanowiskach w klanach. Po prostu jest mi teraz wygodniej leżeć, niż siedzieć. Znaczy…jeżeli nie masz nic przeciwko? – spojrzała na niego z delikatnym uśmiechem. Doceniała troskę przywódcy, ale nie sądziła, by omawianie teorii było w jakikolwiek sposób szkodliwe dla jej nienarodzonych jeszcze kociąt. No chyba, że ciągnęłoby się przesadnie długo. Jednak mało prawdopodobne, by doszło pod tym względem do jakiś skrajności. Czuła się dobrze, więc nie było żadnych powodów, by się niepokoić.

[Łabędzia Szyja]

— Och, w żadnym razie — zapewnił. Przede wszystkim liczył się dla niego komfort i dobre samopoczucie Drobinki, reszta schodziła na dalszy plan. Dlatego gotów był dostosować się do jej tempa i zapasów energii; bez problemu mogli sobie robić krótsze, mniej wymagające dni treningowe. Terminatorka jednak nie czuła, by to było potrzebne, i wyraziła chęć przejścia dalej, a zatem nadopiekuńczość Łabędzia mogła udać się na przerwę. Wszystko było w porządku. — Wobec tego co powiesz na to, byś zaczęła od wymienienia i opisania wszystkich znanych sobie rang? A potem ja uzupełnię ewentualne luki... lub odpowiem na pytania, gdyby jakieś nasunęły ci się po drodze.
Aczkolwiek domyślał się, że akurat teraz to głównie ona będzie mówić.

[Drobiąca Mysz]

Skinęła lekko głową, po czym zaczęła swój wywód.
- Dobrze. Kocięta są najmłodszymi członkami klanu i ponieważ nie mają jeszcze ukończonych sześciu księżyców pozostają pod opieką rodziców i Opiekunów. Nie mogą wychodzić z obozu, ale od czwartego księżyca życia mogą odbywać nauki pod okiem starszych kotów, nie jest to jednak obowiązkowe. Imiona kociąt składają się tylko z jednego członu i zazwyczaj są nadawane przez rodziców. Z chwilą gdy kot ukończył sześć księżyców następuje ceremonia na terminatora, na której jego imię jest zmieniane i aż do pasowania na wyższą rangę posiada drugi człon „Łapa”. Terminator na ceremonii dostaje też mistrza, czyli wojownika który przeprowadza jego trening. Terminator może już wychodzić z obozu, ale dopóki nie jest wystarczająco wyszkolony dla jego bezpieczeństwa zawsze powinien towarzyszyć mu ktoś bardziej doświadczony, najlepiej jego mistrz. Oprócz uczestniczenia w treningach terminator zajmuje się sprzątaniem legowisk u starszyzny i w kociarni oraz kiedy nauczy się już polować poluje dla klanu. Poza tym ma obowiązek pomagać kotom wyższym od niego rangą we wszystkim o co go poproszą. Może brać również udział w patrolach w towarzystwie wojowników. Po ukończeniu dwunastu księżyców i oczywiście zakończeniu treningu terminator może być pasowany wojownikiem, wówczas składa na ceremonii przysięgę przed przywódcą i całym klanem. Po jej złożeniu przywódca nadaje terminatorowi rangę oraz imię wojownika zmieniając je tak, że nie ma w nim już członu „Łapa”. Wojownicy polują, patrolują i znaczą granice, walczą w obronie klanu w razie potrzeby, przepędzają intruzów lub drapieżniki z terenów klanu i oczywiście szkolą terminatorów na następnych wojowników. Opiekunowie to koty, które doglądają wszystkiego, co dzieje się w kociarni, sprawują opiekę nad kociętami troszcząc się o ich potrzeby oraz bezpieczeństwo. Poza tym doglądają ciężarne i karmiące kotki, pilnując by nic im nie brakowało. Starszyzna to najstarsze koty w klanie, chociaż zdarza się że mogą się w niej znaleźć koty, które mają na tyle poważnie uszkodzone ciało, że nie są w stanie wykonywać obowiązków przynależnych innym rangom. Starszyzna nie poluje i nie walczy, choć może być obecna przy pogrzebach i pomagać w pochówku zmarłych. Starszyźnie należy się wielki szacunek i wdzięczność za wiele księżyców ich życia, które poświęcili na służbę swemu klanowi. Warto też słuchać opowieści i rad starszyzny, bo płynie z nich niejedna ważna życiowa lekcja. Terminator medyka jest jak zwykły terminator z tym, że oprócz tego wszystkiego co dotyczy zwykłych terminatorów jest trenowany przez medyka na następnego medyka. Poza tym on po zakończeniu treningu medycznego nie zostaje medykiem na zwykłej ceremonii tak jak w przypadku wojowników, a przed Gwiezdnym Klanem, wobec swojego mistrza, przed którym to składa przysięgę. Następnie to medyk nadaje mu jego nowe imię. Medyk zajmuje się zbieraniem ziół, leczeniem rannych oraz chorych kotów i trenowaniem swojego terminatora. Poza tym ma bliski kontakt z Gwiezdnym Klanem. Zastępca wybierany spośród wojowników przez przywódcę jest kotem, który go zastępuje gdy zajdzie taka potrzeba. Oprócz tego pomaga przywódcy i wspiera go w ważnych decyzjach, organizuje i czuwa nad przebiegiem patroli. Nadzoruje też treningi terminatorów. Po śmierci lub odejściu poprzedniego przywódcy udaje się na wyprawę do Szepczącej Sadzawki, gdzie Gwiezdny Klan ofiarowuje mu dar dziewięciu żyć oraz imię przywódcy zakończone członem „Gwiazda”. I wreszcie przywódca, czyli najważniejszy kot w klanie. Przewodzi całemu klanowi i reprezentuje go na zewnątrz przed innymi. Podejmuje istotne decyzje dotyczące klanu, przeprowadza ceremonie, mianuje terminatorów i pasuje wojowników. Do niego należy ostatnie słowo przy przyjmowaniu nowego kota do klanu jak również i w innych ważnych kwestiach. To już chyba wszystkie rangi występujące w klanach, poza nimi są jeszcze koty nienależące do klanów, czyli samotnicy i żyjące z Dwunogami pieszczochy. Uff…mam nadzieję, że niczego nie pominęłam? – zagadnęła na koniec z lekkim uśmiechem.

[Łabędzia Szyja]

I rzeczywiście, tak jak przypuszczał, to Drobinka mówiła, a on jedynie kiwał głową na znak, że wszystkie przekazywane przez nią informacje były poprawne. A także szczegółowe, swoją drogą; oczywiście większość starszych terminatorów potrafiła wymienić rangi w Klanie, jednak z reguły mistrz miał jeszcze słowo czy dwa do dodatnia, gdy w odpowiedzi zostawały pomijane pewne szczegóły.
— Wyczerpująco i na temat, bardzo dobrze to opisałaś — pochwalił, nie kryjąc dumy. — W ramach ciekawostki dodam, że w pozostałych Klanach ranga opiekuna nazywa się matka, tak po prostu, mimo że funkcjonuje na tych samych zasadach co nasz opiekun i matka nie musi być faktycznie matką... nie musi być nawet kotką, wystarczy, że będzie chcieć pomagać w kociarni. To Ćmiej Gwieździe, jednej z dawniejszych przywódczyń Klanu Rzeki zawdzięczamy tę zmianę. Uznała, że opiekun to zgrabniejsza nazwa, która nie dyskryminuje nikogo. Sprawdza się nieźle, moim skromnym zdaniem — stwierdził z uśmiechem. — Poza tymi wymienionymi przez ciebie, istnieje jeszcze ranga pomocnika medyka. Mogła ci umknąć, na dobrą sprawę za twojego życia był w Czterech Klanach tylko jeden pomocnik, i wcale nie był nim długo. Pomocnik medyka to kot, który ukończył trening medyczny oraz nosi pełne imię, jednak nie jest w swoim Klanie jedynym ani najstarszym stażem medykiem. Inaczej mówiąc, robi za prawą łapę głównego medyka; jego doświadczenie jest niższe a decyzyjność mniejsza, dopiero po śmierci mentora staje się pełnoprawnym medykiem. Kiedyś normą był jeden medyk w Klanie, reszta była pomocnikami bądź terminatorami. Teraz czasy się zmieniły i ranga pomocnika medyka w większości wyszła z użycia. Co oczywiście zawsze może się zmienić, chociażby jak to było kilka księżyców temu, gdy Krwawnikowy Liść w Klanie Wichru mianował swojego ucznia pomocnikiem.
Zrobił przerwę, by kotka mogła ewentualnie zadać jakieś pytanie czy w inny sposób rozwinąć wątek, a gdy to mieli za sobą, mogli ruszyć dalej:
— To jak, kojarzysz jakieś imiona we władzy innych Klanów?

[Drobiąca Mysz]

- Pewnie, że tak. Ty Łabędzia Gwiazda jesteś przywódcą naszego klanu, czyli Rzeki, Nocny Szkwał jest u nas zastępcą, nasz jedyny medyk to Senny Świt, a terminatorką medyka była Gwiezdna Łapa, ale chyba ostatnio coś jej nie widać w obozie. W Klanie Gromu przywódczynią jest Tupocząca Gwiazda, zastępczynią Rześki Zmierzch, medyczką Gwiezdny Nurt, zaś terminatorką medyka Krzewiasta Łapa. W Wichrze władzę sprawuje przywódczyni Roziskrzona Gwiazda, jej zastępczyni to Donośny Krzyk, ich medyk nazywa się Bryzgająca Fala, to on był poprzednio pomocnikiem? Och i jeszcze jest tam też terminatorka medyka Niezapomniana Łapa. Natomiast Klan Cienia posiada przywódcę Psią Gwiazdę, zastępcę Ośmiookiego i aż trzech medyków: Rwącą Zawieję, Huraganowy Szept i Czosnkowy Kwiat, a terminatorkami medyka są u nich: Ciernista Łapa oraz Migocząca Łapa. – odpowiedziała z uśmiechem. Widziała, że Łabędź jest zadowolony i niezmiernie ją to cieszyło, w końcu zaczęła naprawdę czuć, że jest kimś wartościowym dla klanu.

[Łabędzia Szyja]

Ponownie kiwał puchatym łbem, przynajmniej dopóki nie padło imię ich terminatorki medyka. Wówczas Łabędź westchnął smutno.
— Gwiezdna Łapa niestety zaginęła jakiś czas temu. Zdarzyło jej się to w przeszłości i po księżycach nieobecności wróciła; chcę wierzyć, że i tym razem jej się uda... ale na ten moment, niestety, Poeta pracuje w lecznicy sam. — Niestety z perspektywy przywódcy, choć chyba niekoniecznie samego medyka, wnioskując po krótkim spięciu między tą dwójką podczas pewnej ceremonii. A także tego, czego to spięcie dotyczyło i co sugerowało.
Ale reszta jak najbardziej się zgadzała — Drobinka nie pominęła żadnego kota sprawującego władzę we wszystkich Czterech Klanach, a nawet wyhaczyła, który z nich mógł być do niedawna pomocnikiem.
— Zgadza się, to właśnie on — przytaknął. — Niezapomniana Łapa była wówczas terminatorką Krwawnikowego Liścia, zdaje się, jednak po jego śmierci naturalnie rolę jej mentora przejął Bryzgająca Fala. — Zrobił krótką pauzę. — No, to wygląda na to, że tutaj nie było żadnych problemów, świetnie orientujesz się w temacie. W tym tempie zanim maluchy doczekają się swojej ceremonii, ich mama będzie już opiekunką z krwi i kości... Chyba że jeszcze zmieni zdanie co do swojej ścieżki. — W pytającym geście delikatnie przechylił głowę, chcąc wybadać, czy ich poczynione jakiś czas temu ustalenia były nadal aktualne. — A na dzisiaj to by było tyle, chyba że masz do mnie jakąś sprawę? Może chciałabyś coś przegadać, o coś zapytać? Jeśli nie, zajrzę do ciebie jutro. Zobaczymy, jak wiele zapamiętałaś z Kodeksu. Brzmi dobrze?

[Drobiąca Mysz]

Wysłuchała jak zawsze z uwagą wszystkiego o czym mówił Łabędzia Gwiazda i pokiwała lekko głową, samej wzdychając na wspomnienie tamtej ceremonii. Niby Senny Świt obruszył się, że Gwiezdna Łapa postanowiła szukać szkolenia u innych medyków, bo on by ją trenował tak jak to powinno być. Jednak obserwując wszystkie jego reakcje i wczuwając się w ton głosu Poety nietrudno było się zorientować, że kocurowi bardziej pasuje pozostanie jedynym medykiem w Rzece najdłużej jak się da lub w ogóle do śmierci. Początkowo było to zrozumiałe, ale teraz od śmierci Cisa minęło już tyle czasu, że należało choć trochę wyjść z tej żałoby i skoncentrować się na tym, co było dobre dla klanu. Przecież chyba zdawał sobie sprawę, że nie posiada jak przywódca dziewięciu żyć i to że zajmuje się leczeniem innych nie znaczy, że sam może nie paść w którymś momencie ofiarą poważnej choroby czy jakiegoś wypadku. Omal nie rozkojarzyła się zupełnie tymi myślami kiedy padło pytające stwierdzenie ze strony przywódcy na temat jej życiowej ścieżki. Uśmiechnęła się lekko i pokręciła głową.
- Raczej nie, zdecydowanie chcę zostać opiekunką. – powiedziała, rozwiewając wszelkie wątpliwości. - Nie mam do ciebie już żadnych pytań, ani spraw Łabędzia Gwiazdo, myślę że oboje możemy teraz trochę odpocząć. – odparła ciepłym tonem. A przynajmniej od treningu z nią, bo jako przywódca miał niestety z pewnością jeszcze inne kwestie na głowie. Kotka jednak potrzebowała teraz wypoczynku nie tylko ze względu na siebie, ale i na kocięta, które nosiła w swym brzuchu, więc po grzecznym pożegnaniu kocura, ułożyła się wygodniej na posłaniu, zaraz potem zapadając w spokojny sen.

[zt]