Trening Wiewiórczej Łapy

[Łabędzia Szyja]

Łabędź zaśmiał się sympatycznie.
— Dzisiaj jest wyjątkowo dobrze. Ostatnie braki opadów dobrze mi robią — przyznał i przeciągnął te swoje stare kości, zanim gestem ogona zaprosił córkę do wyjścia z Obozu. Jeszcze nie wiedział, dokąd się udadzą, ale mogli sobie powoli dreptać w stronę Kociego Grzbietu. Może i czuł się stabilnie, aczkolwiek tempem z pewnością nie mógł dorównać młodej i sprawnej Rdzy.
Zastrzygł uszami, gdy powiedziała mu o swojej sprawie. Zamyślił się na moment, analizując ją sobie w głowie. Cóż, nadal nie był przekonany, czy to imię zrozumiałe dla członków jego Klanu, czy po prostu Rzeczniacy respektowali jej wolę, tak jak respektowano imię Poety. Jednak skoro, na ile zrozumiał koncept, rdzawość mogła odnosić się do koloru, mógłby chyba pójść na małe ustępstwo bez narażania Wiewióreczki na pytające spojrzenia i szepty za jej plecami? Wydawało mu się, że tak. A może po prostu zależało mu na tym, by spełnić jej życzenie.
— Rdzawa Wiewiórka, mówisz — powtórzył, sprawdzając brzmienie tego imienia na własnym języku. — Brzmi jak połączenie dwóch etapów twojego życia; dwie połówki złożone w jedną całość. Bardzo ładne. Jeśli jesteś do niego przekonana, oczywiście, że będziesz mogła.
Z miłością zmrużył oczy, popatrując na reakcję płomiennofutrej. A gdy to mieli dogadane, zagaił:
— Czym chciałabyś się dzisiaj zająć? Jestem do twojej dyspozycji. Może tylko na przeszkolenie z walki wolałbym oddać cię w kompetentniejsze łapy. I na pływanie jest jeszcze ciut za zimno. Ale poza tym...

[Rdzawa Wiewiórka]

Kiedy ojciec zgodził się na jej propozycje jej oczy zalśniły radośnie.
- Tak, tak, dziękuję! - zawołała wesoło, ocierając się o jego futro.
Zaraz jednak doszli do momentu treningu i... Co by Rdza chciała przerobić?
- Hm, nie wiem. Może władzę? No bo się zmieniło trochę nie, chociaż coś tam kojarzę! Rangi to też znam, na jednym wdechu mogę ci powiedzieć. O albo Kodeks? To mnie w ogóle nie dosięgnęło.

[Łabędzia Szyja]

Zamruczał odruchowo, ucieszony jej radością.
— Moja córeczka wojowniczką... Niemożliwe. Przecież dopiero co się urodziłaś. Wczoraj spotkałem cię na granicy z Klanem Rzeki, taaką malutką — powiedział trochę się drocząc, chociaż głównie po to, żeby się przed nią całkiem nie rozkleić. Na moment ojcowskiej dumy przyjdzie pora po ukończeniu treningu albo na ceremonii. Powinien być poważnym kotem i nie rozczulać się na samą myśl, że jej maleństwo zbliżało się do swojego mianowania.
A więc będą się skupiać na teorii. Doskonale, a zatem odbicie w stronę Kociego Grzbietu było dobrym pomysłem.
— To może zaczniemy od tych rang, hm? — zaproponował. — Powiedz mi wszystko, co o nich wiesz, i nie będziemy musieli już do nich wracać.
Młodzi terminatorzy potrzebowali powtórek z mniej lub bardziej generalnych kwestii dotyczących klanowej hierarchii. U od dawna dorosłej Rdzy to raczej tylko formalność.

[Rdzawa Wiewiórka]

- Hehehe, przestań!! - zaśmiała się, barkiem uderzając delikatne w bark ojca. - Widziałam więcej od ciebie, już nie jestem taka malutka - dodała, uśmiechając się ciepło do niego.

No dobra to rangi.
- No to zaczynając jest przywódca, który jest liderem Klanu. Mianuje koty, przeprowadza ceremonię, zarządza Klanem i ma dziewięć żyć. Do tego ma w imieniu Gwiazda, jak ty. Później jest zastępca, który pomaga przywódcy, nadzoruje treningi i rozkłada patrole. Później medyk, pomocnik medyka i terminator medyka, wszyscy leczą koty i mają kontakt z Gwiezdnymi. No tylko tyle że terminatorzy to się dopiero uczą na medyków. Później wojownicy, czyli koty które przeszły przez swój trening, polują i walczą dla klanu, trenują terminatorów. No i też są terminatorzy, czyli koty powyżej 6 księżyca, uczą się na terminatorów, mają swoje obowiązki jak wymienianie mchów. Są kocięta, czyli kociaki poniżej 6 księżyca, one nic nie robią. Są opiekunowie, czyli koty które się opiekują kociakami w Chruśniaku i pomagają innym opiekunom. I starszyzna, czyli koty zbyt stare lub zbyt kontuzjowane, aby wypełniać swoje obowiązki. Dobrze?

[Łabędzia Szyja]

— Och, to chyba akurat prawda — przyznał uśmiechnięty. Jego wyjścia poza terytorium Klanu Rzeki dało się policzyć na palcach jednej łapy... Maksymalnie dwóch, a to i tak niepełnych.
Podczas gdy Wiewiórcza Łapa opowiadała mu o rangach, dotarli na Koci Grzbiet. Łabędź wypatrzył w miarę komfortowe miejsce (co prawda jeszcze bez świeżej trawy, choć i to niebawem miało się zmienić) i nie przerywając córce, gestem głowy wskazał jej, by usiadła, samemu robiąc to samo.
— Bardzo dobrze — potwierdził, jako że faktycznie, nie miał zbyt wiele do uzupełnienia. Z pewnością nic kluczowego, co terminatorka pominęła. — Na pewno wiesz, że pomocnik medyka to w pełni przeszkolony medyk, prawda? Po swojej ceremonii przy Szepczącej Sadzawce, potrafiący rozpoznawać i zbierać zioła, a także samodzielnie leczyć. Po ukończeniu przez terminatora medyka treningu, ma on dwie możliwe ścieżki: albo zostanie pełnoprawnym medykiem, albo pomocnikiem obecnego w Klanie medyka. To chyba głównie zależy od jego ustaleń z mentorem, w każdym razie w teorii pomocnik medyka jest mniej decyzyjny. Przejmuje całkowitą pieczę nad lecznicą najczęściej dopiero po śmierci głównego medyka — zdecydował się dodać. Te rangi lubiły się mieszać, w Klanach od księżyców przewinął się wyłącznie jeden pomocnik medyka. — W ramach ciekawostki... i nie tylko, bo do tego również przejdziemy w szczegółach, powiem ci, co Kodeks Wojownika mówi o poszczególnych rangach. Na przykład to o wieku, w którym kocięta stają się terminatorami, jest w nim zawarte. Kodeks jasno głosi: "kocię musi mieć przynajmniej sześć księżyców, by zostać terminatorem". Jak myślisz, dlaczego to takie ważne? — Zatrzymał się na chwilę, dając jej czas i przestrzeń na odpowiedź. — Poza tym, panuje zasada, że "kot nie może być pasowany zastępcą, dopóki nie uczył choć jednego terminatora". Bycie głową Klanu to ogromna odpowiedzialność, potencjalny kandydat powinien wcześniej zaprezentować się jako kot sumienny i odpowiedzialny. Jak miałby zarządzać patrolami, gdyby nie potrafił zorganizować pracy jednemu terminatorowi? I prócz oczywistości, czyli że "zastępca zostaje przywódcą, kiedy poprzedni przywódca umiera", ważne jest, by "po śmierci lub odejściu zastępcy, nowy zastępca został wyznaczony nim księżyc dojdzie do szczytu nieba". Wiesz dlaczego?

[Rdzawa Wiewiórka]

Słuchała dokładnie tego, co mówił jej ojciec, siadając niedaleko. Owinęła swój ogon wokół łap i skinęła mu głową.
- Sześcioksiężycowe kociaki są już na tyle duże, że mogą przyswajać nową wiedzę i się faktycznie uczyć, niż cztero czy młodsze. No i jest to pewnie dla nich bezpieczniejsze, kiedy są mianowane jak są trochę starsze - odparła spokojnie, kiwając głową.
- A to z zastępcą to pewnie po to, aby w Klanie zapanował porządek. Klan bez wybranego zastępcy nie będzie funkcjonował aż tak dobrze. A co z obecną władza w czterech Klanach? Prócz tego, że Roziskrzona Noc już nie jest nocą, tylko Gwiazdą.

[Łabędzia Szyja]

Skinął głową na potwierdzenie, że dobrze myślała.
— Dużo bezpieczniejsze. Oczywiście, sześć księżyców to nadal mało, szczególnie gdy kot nie potrafi jeszcze walczyć ani polować, więc nadal nie powinien wychodzić z Obozu zupełnie sam... Jednak ma większe szanse przeżycia, kiedy coś, nie dajcie Gwiezdni, wydarzy się na terenach — odparł z westchnieniem, przypominając sobie te wszystkie młodziaki, które zginęły lub zaginęły, wyciągnięte z Obozu młodzieńczą ciekawością. — I zgadza się. Zastępca ma bardzo ważną rolę. Na jakiś czas przywódca może przejąć jego obowiązki, ale na dłuższą metę to niewykonalne. Nie wspominając o tym, co jeżeli Gwieździe coś się stanie zanim zostanie wybrany nowy zastępca. Na to nie można pozwolić. Klan bez pełnej Trójki Klanowej jest osłabionym Klanem.
Poprawił się w siadzie po pytaniu o władzę w Klanach. Odchrząknął. Trochę tego będzie.
— Bądź gotowa na sporą dawkę imion. Nie martw się, jeśli nie zapamiętasz ich wszystkich od razu, będziemy do tego wracać — zapewnił na początek. — No dobrze, to zaczynając od Klanu Wichru, mamy oczywiście Roziskrzoną Gwiazdę, Donośny Krzyk jako jej zastępczynię, a także Bryzgającą Falę, który od niedawna jest medykiem. Był jednym... jedynym pomocnikiem medyka, o jakim słyszałem. Niestety, jego mistrz niedawno zmarł. Bryzgająca Fala szkoli swoją terminatorkę, Niezapomnianą Łapę. W drugim sąsiednim Klanie, Klanie Gromu, być może słyszałaś, że od niedawna mają Tupoczącą Gwiazdę. Kilka wschodów temu wróciła ze swojej wyprawy do Szepczącej Sadzawki po tym, jak zmarł Wężowa Gwiazda. Na swoją zastępczyni wybrała Rześki Zmierzch, natomiast ich medyczka, Gwiezdny Nurt, dopiero co wybrała swoją terminatorkę, Krzewiastą Łapę. Nadążasz? — zaśmiał się lekko. Dopiero się rozkręcał, ostatni Klan to dopiero miał sporo imion do zapamiętania. Dlatego zamiast od razu do niego przejść, Łabędź zapytał: — A wiesz cokolwiek o władzy w Klanie Cienia?

[Rdzawa Wiewiórka]

Słuchała uważnie imion. Ha. Nie ma bata że wszystko zapamięta, no ale spokojnie!
Skinęła głową na słowa ojca oraz jego pytanie.
Czy wie cokolwiek...
- Tak, wiem! Mają tam trzech medyków, nie? I terminatorkę medyka, Ciernistą Łapę. Rozmawiałam z nią jakis czas temu. A ich przywódcą jest Psia Gwiazda, jak dobrze pamiętam. Ale więcej imion nie znam szczerze.

[Łabędzia Szyja]

— Hej, to całkiem sporo wiesz! Mogłem najpierw spytać cię o pozostałe Klany, nim przeszedłem do słowotoku. Może nie zaschłoby mi w gardle — zażartował. Bądź co bądź, kotów w Trójkach Klanowych było sporo, natomiast nie na tyle, żeby miał stracić głos od samego mówienia o nich. A Wiewióreczce mógłby opowiadać o czymkolwiek i ile by chciała, kiedykolwiek i jak długo by sobie zażyczyła. — Ja z kolei nie miałem okazji poznać prawie nikogo z ich władzy. Jaka jest Ciernista Łapa? Mnie udało się przelotnie spotkać wówczas Czosnkową Łapę, a teraz już Czosnkowy Kwiat. Niestety to było krótkie spotkanie i nie mogę powiedzieć, byśmy się przesadnie znali. A jak już mówimy o kadrze medycznej, owszem, medyków jest trójka, i poza Czosnkowym Kwiatem są to Rwąca Zawieja oraz Huraganowy Szept. Mają dwójkę terminatorów, właśnie Ciernistą i Migoczącą Łapę, nie do pomylenia z naszą Migocącą Łapą. Nie wiem nic o ich organizacji wewnątrz lecznicy, czy terminatorzy mają przypisanych konkretnych mistrzów, czy każdy uczy się od siebie nawzajem... Szczerze, nigdy przesadnie nie ingerowałem w pracę medyków, również w naszym Klanie. — Uśmiechnął się lekko. — Natomiast zastępcą Psiej Gwiazdy jest Ośmiooki. Chyba nie muszę ci mówić, kto przewodzi Klanem Rzeki, hmm? Twój staruszek wraz ze swoją prawą łapą Nocnym Szkwałem i medykiem Sennym Świtem; choć woli, by zwracać się do niego Poeta. To jak, pamiętasz jeszcze, jak ma na imię zastępca twojej mamy?

[Rdzawa Wiewiórka]

- Jest... Specyficzna. Ale naprawdę w porządku - zaśmiała się promiennie na pytanie ojca.
Ciernista Łapa pozostawiła w Rdzy naprawdę dobre przekonanie o sobie i o Klanie Cienia, ale nie było co narzekać. Na pytanie taty skinęła głową.
- Donośny Krzyk, tak.

[Łabędzia Szyja]

— Och, to ciekawe określenie — zauważył z humorem, ale nie ciągnął dalej córki za język. Być może nie miała nic więcej do dodania, a może uważała specyficzność Ciernistej Łapy za zbyt prywatną sprawę, by ją teraz wyciągać, nawet przed własnym ojcem. Albo zwłaszcza.
Z zadowoleniem pokiwał głową.
— Tak jest. No dobrze, to chyba jesteś gotowa do przejścia do Kodeksu Wojownika. Tak szybko idzie nam omawianie teorii, cały dzień jeszcze przed nami, możemy sobie trochę o nim pogawędzić. Gdybyś czuła, że zaczynasz mieć problemy ze skupieniem, śmiało daj znać. Za dużo wiedzy naraz to też nie najlepszy pomysł, nawet jeśli będziemy do tego wszystkiego niejednokrotnie wracać — powiedział. Bez sensu paplać dla samego paplania, gdyby kolejne punkty miały zacząć mieszać się w rdzawej główce. — Mówisz, że uczenie się go cię ominęło. Ale może masz jakieś tropy? Pomysły, co jest w nim zawarte, skoro mamy chociażby o kociętach i wieku, w jakim mogą zostać terminatorami?
Bądź co bądź, o życiu w Klanie wiedziała sporo. A tak się składa, że spora część zasad dotyczyła właśnie tego.

[Rdzawa Wiewiórka]

Wysłuchała ojca i się zamyśliła. No tak, kodeks zdawał się przedstawiać dość łatwe zasady, więc...
- Pewnie coś o granicach, tego, ze nie można na tereny drugiego Klanu wchodzić i polować? I bronieniu Klanu. Tak tylko zgaduje.

[Łabędzia Szyja]

— Brawo. — Gdyby mógł, przyklasnąłby w dłonie. — Pierwsza zasada Kodeksu koncentruje się właśnie na obronie: "broń swego Klanu, nawet kosztem własnego życia. Możesz zawierać przyjaźnie poza Klanem, ale twoja lojalność musi pozostać przy własnym Klanie, kiedy pewnego dnia przyjdzie ci walczyć z przyjacielem". Mam nadzieję, że nigdy nie przyjdzie walczyć nam z pozostałymi Klanami, mimo wszystko... Każdy wojownik musi pamiętać o priorytetach. I o tym, w którym Klanie składał przysięgę; gdzie leży jego serce. — Łabędź nie wiedział, jaka czekała ich przyszłość z wszystkim tym, co działo się obecnie w Klanie Cienia. Obawiał się, że dotychczasowy pokój — ten, który panował przez całe jego życie — zostanie zachwiany. I dopiero wtedy koty Klanów zostaną poddane prawdziwemu testowi lojalności; testowi, jakiemu syn Płonącego Świtu nie chciał, żeby ktokolwiek musiał być poddawany. — Dalej mamy: "nie poluj i nie wstępuj na teren innego Klanu". To rozumie się samo przez się, prawda? "Granice muszą być sprawdzane i oznakowane każdego dnia. Przegoń każdego, kto wkroczył na terytorium twojego Klanu". — Pamiętny, o co pytał niedawno Paziowa Łapa, kocur dodał: — Czy jest ktoś, kogo to mogłoby nie dotyczyć? Jak myślisz?

[Rdzawa Wiewiórka]

Słuchała dokładnie zasad z kodeksu i jakby, no tak. Robiły sens. Skinęła ojcu głową, a na jego pytanie zamyśliła się na moment.
- Pewnie koty, które chcą wrócić do Klanu? Albo chore. Albo zgubione. Robi to sens, co nie? - mruknęła. Gdyby na przykład Modliszkowy Gaj ją przegoniła wtedy z granicy, to by w ogóle nie wróciła ponownie na tereny Klanów. Chyba. Bo w sumie to nie wiedziała. Rdza raczej po prostu... szła z tym, gdzie nurt wiatru ją porywał.

[Łabędzia Szyja]

— Masz rację, i tyczy się to również kotów zwracających się o pomoc — a przynajmniej on przewodził w duchu wysłuchiwania tych, którzy nie mieli do kogo się zwrócić i którzy nie przychodzili ze złymi intencjami. — Rzecz jasna nie możemy wpuszczać na nasze ziemie każdego jak leci, powracający Rzeczniacy też muszą wyjaśnić powody swojej nieobecności; nierzadko nie wiadomo, co działo się z nimi przez całe księżyce, kim są teraz... Takie rozmowy warto odbyć. Ogólnie rozmowę warto odbyć, zanim kot zostanie przegnany. O ile nie stanowi zagrożenia, bądź co bądź dobro Klanu jest priorytetem.
Zatrzymał się na moment. To nie całość tego, co miał do powiedzenia w tej kwestii.
— Innym takim przypadkiem są kocięta. Ich nigdy, w żadnym przypadku nie przeganiamy ani nie odwracamy się od nich bez udzielenia pomocy. W Kodeksie jest zawarte: "żaden wojownik nie może opuścić kocięcia w bólu czy niebezpieczeństwie, nawet jeśli jest to kociak z innego Klanu", ale i bez otoczki Kodeksu jest to po prostu słuszna zasada moralna. Rozumiesz dlaczego tak jest, prawda? Kocię nie poradzi sobie samo, bezbronne i nieporadne. Nieważne skąd pochodzi i kim jest, okrucieństwem byłoby zostawić je samopas. To porzucenie go na pewną śmierć. — Kolejna krótka pauza. — Innym odnoszącym się do honoru punktem jest: "honorowy wojownik nie potrzebuje zabijać innych, by zwyciężyć swoje bitwy, jest to dozwolone jednak w obronie własnej lub jeśli koty są wyjęte spod Kodeksu Wojownika". Obrony własnej chyba nie muszę tłumaczyć, jednak ta druga część często budzi wątpliwości. Jak sądzisz, o co z nią chodzi?