Trening Bryzowej Łapy

[Nocna Gwiazda]

Niestety, teraz szczęście zdawało się opuścić Bryzową Łapę. Siedziała, wyczekiwała, ale nic nie zdawało się podpływać. Może miało to jakiś związek z wypadkiem sprzed chwili, ale mogło też być to niepowiązane. Czasem ryby po prostu nie brały i należało się uzbroić w cierpliwość. Takie życie.

[Jeziorna Bryza]

Srebrna sylwetka dalej leżała, a teraz ruszyła futrem na palcach, by te może skusiło jakąś rybke myślącą, że to robak. Nie wyłaniała się zza ziemi, by nie rzucić cienia na taflę. Westchnął ciężko terminator.

[Nocna Gwiazda]

Karp odpłynął w siną dal, potem była posucha, więc nadszedł czas na zmiany. Tym razem do srebrnej łapy podpłynął okoń, taki całkiem dorodny, więc szkoda by było zaprzepaścić taką szansę. Pytanie tylko, czy Bryzowa Łapa tym razem o niczym nie zapomni?

[Jeziorna Bryza]

Bryzowa Łapa wysunął pazury, celując w śliskie cielsko dorodnej ryby. Pilnował tym razem, by utrzymać cichy oddech jak i by cień nie rzucał się na wode. Wycelował tak, by rybe wyrzucić na brzeg i zwinnym gryzem zakończyć jej żywot.

[Nocna Gwiazda]

Tym razem nie było się co zastanawiać. Bryzowa Łapa zapamiętała wszystko, co było potrzebne, złapała rybę za łuski i wyrzuciła na brzeg. Ta wiła się jeszcze przez jakiś czas, walcząc o życie, ale ostatecznie przegrała. Pierwsza ofiara Bryzowej Łapy. Gratulacje.

[Jeziorna Bryza]

Z rybą w szczękach, Bryza cofnęła się, a oczy otworzyły szerzej. Spojrzał się srebrny pytająco na Nocny Szkwał i puścił rybę. Był z lekka zażenowany, jak i dumny. Dziwna mieszanka uczuć, gdy widzi się zwierze, które samo sie zabiło.
-O-oj...?-

[Nocna Gwiazda]

- Bardzo dobrze ci poszło! Spróbuj złapać jeszcze jedną i będziemy wracać. - powiedziałem, widząc radość zmieszaną ze zdziwieniem na pysku terminatorki. Szkoda jednak poprzestawać na jednej zdobyczy, skoro i tak już tu byliśmy. Może czekanie na nią nie zajmie tyle czasu co poprzednio.

[Jeziorna Bryza]

Bryza puściła okonia i kiwnęła Nocnemu Szkwałowi.
Znów odeszła kawałek, położyła się za linią brzegu i wsadziła łapę do wody, ruszając futerkiem, by te przypominało robaka. Pilnowała, by jej cień nie zdradzał jej pozycji, po czym zastygła w ciszy.

[Nocna Gwiazda]

Nie był to dobry dzień na łowienie ryb, ewidentnie. Terminatorka wraz z mistrzem czekali naprawdę długo, a i na nieszczególnie owocną zdobycz, bo na płotkę. W dodatku taką nie za dużą. Niemniej, było to zawsze coś i Bryzowa Łapa mogła ją złapać więc hej, nie ma co narzekać, prawda?

[Jeziorna Bryza]

Bryza wpadł na pomysł, sprytny w domniemaniu własnym. Pilnował i był cichy, by nie rzucić cienia, a gdy rybka zaczęła skubać, wysunął pazury i szybkim ruchem chciał wyrzucić na brzeg, by tam ją ugryźć.

[Nocna Gwiazda]

Bryzowej Łapie daleko było do zawodowca, ale widać było, że z każdym kolejnym razem nabiera wprawy. Jedyne co jej teraz pozostało to podszkolić technikę, ale na dzień dzisiejszy wracać będzie do obozu z dwoma zdobyczami, a jak na pierwszy raz, to był całkiem niezły wynik. Szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę fakt, jak długo musiała na nie w ogóle czekać.

- Dobra robota. - odpowiedziałem. - [b]Za pierwszym razem, przy karpiu, zapomniałaś o pilnowaniu cienia, dlatego uciekł. Potem się poprawiłaś, więc nie ingerowałem. Myślę że możemy wracać, chodź.[b] - powiedziałem jeszcze, informując ją gdzie popełniła błąd za pierwszym razem. Później go zniwelowała, więc problemu jako takiego nie było, ale warto było też o tym wspomnieć. Robiło się już niestety późno, więc na kolejną zdobycz nie było sensu czekać, zatem zarządziłem powrót do obozu.

***

Bryzowa Łapa osiągnęła już wiek, w którym mogłaby zostać mianowana, trenowaliśmy całkiem sporo i intensywnie, więc wierzyłem, że do kolejnej ceremonii uda nam się wszystko opanować. Dobrze by było, zapewne nie tylko sama zainteresowana, ale i jej matka byłyby ucieszone z takiego obrotu zdarzeń.
Zostało nam już tylko udoskonalenie walki i w tym celu umówiłem się z terminatorką na Kocim Grzbiecie w porze górowania słońca. Dziś będzie szybko, ale wyczerpująco.

[Jeziorna Bryza]

I....Cyk!
Kolejna ryba, lecz zanim Bryza mógł wykonać swój plan, Nocny Szkwał go uprzedził kilkoma słowami. Ugryzł wnętrze policzka i westchnął cichutko pod nosem, lecz był zadowolony, że choć jednak ryba nakarmi więcej, jak taka byle płotka.
Ruszył srebrny za srebrnym ojcem Dębowej Łapy.

∆∆∆

Bryzowa Łapa spędzała księżyce na treningu - żmudnym, bezsensownym, lecz intensywnym. Nie narzekała bo wiedziała, że musi się wykazać. Przed matką, rodzeństwem, przyjaciółmi, a teraz jeszcze tym dziwnym medykiem.
Było wiele kotów, którym chciała pokazać, że może i była wolna, ale nigdy w tyle.
Ostatnie księżyce Bryzowa Łapa doskonalił zapamiętywanie trasy na Kocie Grzbiety i, finalnie, się opłaciło. Tego dnia Bryza przytruptał spokojnym krokiem i ogonem nad ziemią, a Nocnemu Szkwałowi skinął łbem na przywitanie.

[Nocna Gwiazda]

Na szczęście terminatorka nie kazała na siebie długo czekać, przyszła o umówionej porze, tak jak zawsze, zatem mogliśmy przejść do działania.
- Dzisiaj omówimy sobie walkę. Zanim jednak przejdziemy do praktyki i szczegółowo omówimy sobie teorię, powiedz mi proszę co wiesz. Co ci się wydaje, że warto atakować. - rozpocząłem, nie zamierzając zbędnie zwlekać. Wszyscy walczyli z rodzeństwem i jakieś pojęcie o walce mieli, a nawet jeśli nie, to łatwo dało się ustrzelić choćby podstawowe rzeczy. Grunt to być kreatywnym.

[Jeziorna Bryza]

Bryza swoją wiedze czerpie od matki, nic dziwnego, bowiem Śnieżny Płatek miała na swoje latorośle duży wpływ, czy tego chciały, czy nie. Niektóre z jej narzekań i nauk była przydatna, Bryza musiała przyznać.
-Atakować czułe punkty, tak zwane pachwiny, brzuch, szyje. Ja uważam, że oczy i nos też mogą być dotkliwe.- Mówi spokojnie, przysiadając. -Jak o oczach mowa, to można zmylić przeciwnika rzucając w nie piachem, śniegiem lub ziemią.-

[Nocna Gwiazda]

- Tak, w gruncie rzeczy masz rację. Uszy też są wrażliwe, łatwo się rwą. Gardło też jest wrażliwe. To wszystkie miejsca, które są dobrze ukrwione, albo skóra jest tam cieńsza i delikatniejsza. Warto jednak pamiętać o tym, że podczas walki przede wszystkim musisz dbać o siebie. Owszem, warto atakować czułe punkty, ale trzeba przy tym pamiętać, żeby bronić też swoje. Nigdy nie podejmuj walki, której nie wygrasz. Dobry wojownik, to żywy wojownik. Czasem lepiej jest się wycofać i powiedzieć o zagrożeniu komuś, kto sobie poradzi, niż ryzykować bez powodu. - to tak w gwoli wyjaśnienia. Bryzowa Łapa nie wyglądała na taką, która bez powodu rzucałaby się w wir walki, jednak było to coś, co mimo wszystko należało powiedzieć terminatorom. Tutaj jednak zdawał się być koniec teorii, nie było tutaj nad czym dłużej debatować, nadeszła pora na praktykę.
- Wyobraź sobie, że jestem lisem. Jesteś doświadczoną wojowniczką i wiesz, że sobie poradzisz, dlatego nie uciekasz ani nie wołasz o pomoc. - poleciłem, szybko skacząc w kierunku terminatorki, celując prosto w jej szyję. Jak sobie z tym poradzi?

Rolling 1d10+5: 8 +5 = 13