Masywna kotka o długich atletycznych łapach, długim ogonie oraz o średnich uszkach. Jej sierść jest krótka o maści srebrzystej w czarne, klasyczne pręgi.
Pyszczek ma po tacie czyli średniej długości zakończony różowym noskiem. Oczy ma po matce. Są one koloru jasno zielonego. Uszka ma zakończone drobnymi wręcz niezauważalnymi łatkami są one koloru czarnego tak samo jak pręgi. Po mimo swej masywnej budowy jest bardzo zgrabna.
Cóż... charakter Srebrnej zmienił się na gorszy. Stała się z miłej kocicy oschłą, zimną i sztywną niczym słup lodu. Przyjemna jest tylko dla kotów, które zna. Nie cierpi kociąt, starszyzny, a także znienawidziła koty swojego klanu. Czuje do nich ogromny żal, a z drugiej strony śmieszy ją to, że są takie naiwne. Tylko za pojedynczymi przypadkami przepada i jest to głównie paczka, którą poznała jeszcze będąc kociakiem lub terminatorem. Do innych jest zimna, oschła oraz czasami chamska. Zdarza się jej być także porywczą. Zawsze mówi to co w danej chwili myśli. Plusem jest to, że jest szczera. Coś jej nie pasuje? Nie licz na jej przyjaźń. Uważa, że jej własny klan, na czele z Błękitną Tonią i Sasankową łapą, nie dorasta jej do pięt. Ciągle jest poważna, prawie w ogóle się nie uśmiecha. Non stop jest znudzona więc jej wyraz pyska wygląda bardzo ponuro. Potrafi doskonale pyskować i ma swoje nie znośne humorki. Stała się taka z powodu smutku, który dręczy ją w środku, najgorsze jest to, że sama Srebrna nie wie skąd się on bierze. Jak nie masz konkretnego powodu lepiej się do niej nie zbliżać nigdy nie wiadomo jaki ma w danym momencie nastrój. Jeśli podczas rozmowy coś się jej nie podoba potrafi zmienić swój nastrój w mgnieniu oka. Radzę również przy niej uważać na słowa. Co dziwne potrafi uśmiechnąć się i być w miarę miła do kocurów. Kotek nie cierpi. Zdarzają się jednak i takie kocury, że i do nich jest wiecznie burcząca.
Masywna kotka o długich atletycznych łapach, długim ogonie oraz o średnich uszkach. Jej sierść jest krótka o maści srebrzystej w czarne, klasyczne pręgi.
Pyszczek ma po tacie czyli średniej długości zakończony różowym noskiem. Oczy ma po matce. Są one koloru jasno zielonego. Uszka ma zakończone drobnymi wręcz niezauważalnymi łatkami są one koloru czarnego tak samo jak pręgi. Po mimo swej masywnej budowy jest bardzo zgrabna.
Cóż... charakter Srebrnej zmienił się na gorszy. Stała się z miłej kocicy oschłą, zimną i sztywną niczym słup lodu. Przyjemna jest tylko dla kotów, które zna. Nie cierpi kociąt, starszyzny, a także znienawidziła koty swojego klanu. Czuje do nich ogromny żal, a z drugiej strony śmieszy ją to, że są takie naiwne. Tylko za pojedynczymi przypadkami przepada i jest to głównie paczka, którą poznała jeszcze będąc kociakiem lub terminatorem. Do innych jest zimna, oschła oraz czasami chamska. Zdarza się jej być także porywczą. Zawsze mówi to co w danej chwili myśli. Plusem jest to, że jest szczera. Coś jej nie pasuje? Nie licz na jej przyjaźń. Uważa, że jej własny klan, na czele z Błękitną Tonią i Sasankową łapą, nie dorasta jej do pięt. Ciągle jest poważna, prawie w ogóle się nie uśmiecha. Non stop jest znudzona więc jej wyraz pyska wygląda bardzo ponuro. Potrafi doskonale pyskować i ma swoje nie znośne humorki. Stała się taka z powodu smutku, który dręczy ją w środku, najgorsze jest to, że sama Srebrna nie wie skąd się on bierze. Jak nie masz konkretnego powodu lepiej się do niej nie zbliżać nigdy nie wiadomo jaki ma w danym momencie nastrój. Jeśli podczas rozmowy coś się jej nie podoba potrafi zmienić swój nastrój w mgnieniu oka. Radzę również przy niej uważać na słowa. Co dziwne potrafi uśmiechnąć się i być w miarę miła do kocurów. Kotek nie cierpi. Zdarzają się jednak i takie kocury, że i do nich jest wiecznie burcząca.
Masywna kotka o długich atletycznych łapach, długim ogonie oraz o średnich uszkach. Jej sierść jest krótka o maści srebrzystej w czarne, klasyczne pręgi.
Pyszczek ma po tacie czyli średniej długości zakończony różowym noskiem. Oczy ma po matce. Są one koloru jasno zielonego. Uszka ma zakończone drobnymi wręcz niezauważalnymi łatkami są one koloru czarnego tak samo jak pręgi. Po mimo swej masywnej budowy jest bardzo zgrabna.
Cóż... charakter Srebrnej zmienił się na gorszy. Stała się z miłej kocicy oschłą, zimną i sztywną niczym słup lodu. Przyjemna jest tylko dla kotów, które zna. Nie cierpi kociąt, starszyzny, a także znienawidziła koty swojego klanu. Czuje do nich ogromny żal, a z drugiej strony śmieszy ją to, że są takie naiwne. Tylko za pojedynczymi przypadkami przepada i jest to głównie paczka, którą poznała jeszcze będąc kociakiem lub terminatorem. Do innych jest zimna, oschła oraz czasami chamska. Zdarza się jej być także porywczą. Zawsze mówi to co w danej chwili myśli. Plusem jest to, że jest szczera. Coś jej nie pasuje? Nie licz na jej przyjaźń. Uważa, że jej własny klan, na czele z Błękitną Tonią i Sasankową łapą, nie dorasta jej do pięt. Ciągle jest poważna, prawie w ogóle się nie uśmiecha. Non stop jest znudzona więc jej wyraz pyska wygląda bardzo ponuro. Potrafi doskonale pyskować i ma swoje nie znośne humorki. Stała się taka z powodu smutku, który dręczy ją w środku, najgorsze jest to, że sama Srebrna nie wie skąd się on bierze. Jak nie masz konkretnego powodu lepiej się do niej nie zbliżać nigdy nie wiadomo jaki ma w danym momencie nastrój. Jeśli podczas rozmowy coś się jej nie podoba potrafi zmienić swój nastrój w mgnieniu oka. Radzę również przy niej uważać na słowa. Co dziwne potrafi uśmiechnąć się i być w miarę miła do kocurów. Kotek nie cierpi. Zdarzają się jednak i takie kocury, że i do nich jest wiecznie burcząca.
Przeciętnej wielkości kocur o dobrze zarysowanych barkach i żuchwie. Ma zawsze zadbane, krótkie futro koloru burego, które jest pręgowane tygrysimi, czarnymi pasami. Jego oczy są okrągłe i bystre, koloru ciemnobrązowego, przez co zlewają się z futrem.
Chce być lubianym i robi wszystko, żeby tak było. Stara się być uczynnym i pomocnym kotem, który w oczach innych będzie uchodził jako silny, mądry i odpowiedzialny, dlatego unika głupich sprzeczek i często przytakuje innym, jeśli dzięki temu nie podpadnie. Przejmuje się niektórymi rzeczami za bardzo i wyolbrzymia je w swojej głowie do tego stopnia, że czasami chciałby zapaść się pod ziemię, żeby tylko nie być żałosnym. Bardzo często podczas myśli o tym, co głupiego powiedział, albo zrobił i co mógłby powiedzieć lub zrobić inaczej, obnaża kły, lub mocno zaciska oczy, żeby szybko o tym zapomnieć.
Jaszczurka jest bardzo urodziwą kotką. Jest drobnej budowy, a po długich łapach już można zauważyć, iż wzrostem raczej wdała się w ojca, niż w Mysi Krok. Jej smukłe ciałko pokrywa przylegające, gęste, aczkolwiek krótkie, rdzawe futro. Jednak nie jest to ot, zwykły rudzielec! Od czoła aż po sam koniec ogona ciągnie się czarna pręga, od której w dół futro robi się coraz bardziej jasne. Jeśli chodzi o mordkę - widnieją na niej dwa wielkie, intensywnie zielone ślepia, a niżej ciemno-brązowy, prawie wpadający w czerń nos. Na szyi i pyszczku można zobaczyć beżowe znaczenie.
Patrząc na Jaszczurkę można stwierdzić, iż jest ona bardzo czarującym kociakiem. Pełno w niej energii i dobrego humoru, stara się pomagać rodzeństwu, kiedy mają z czymś problem lub pocieszać, gdy któreś złapie gorszy humor, jednak... W większości są to tylko pozory. Tak naprawdę córka Bukowej Kory jest uparta, nietolerancyjna i strasznie arogancka. Lubi dominować i mieć nad innymi kontrolę. Dba tylko i wyłącznie o swój rudy zadek, chcąc zrobić dobre wrażenie i owinąć sobie rzeczniaków wokół paluszka. Nie znaczy to jednak, że jej ''prawdziwa strona'' to same wady, bowiem kotka ma niesamowicie silną wolę, charyzmę oraz potrafi strategicznie myśleć, co pewnie nieraz przyda jej się w przyszłości.
Mistrz: Zajęczy Sus Płeć: kocur Matka: Lniane Futerko [opiekunka]
Pierwsze co rzuca się w oczy po kilku księżycach od przybycia do Wichrowego Klanu to prawa przednia łapka, która niegdyś była o kilka milimetrów dłuższa, powodując niesamowity ból przy chodzeniu; nareszcie wyrównała się zresztą burych łapek. Kiedyś drobna postura Imbira przerodziła się teraz w bardzo dobrze umięśnioną sylwetkę..to pewnie przez fakt, że będąc w klanie, jedzenie cały czas bywa na stosie, a podczas przebywania z matką musiał zdać się na szczęście losu. Jeśli chodzi zaś o oczka, bo to również mocno rzuca się w oczy...nareszcie osiągnęły swój docelowy kolor, w pełni ukazując dawniej skrywany sekret. Są one imbirowe z przebłyskiem koloru oliwkowego. Jego futerko jest średniej długości, dodatkowo jest ono dłuższe na kołnierzyku. Całe ciało wraz z łapkami i ogonem pokrywają liczne tygrysie pręgi. Co do koloru sierści jest ono bure. Dokładniejsze w kp ~
Dawna strachliwość praktycznie zanikła. Jasne niekiedy boi się jeszcze nowego i nieznanego, ale już nie tak jak kiedyś. Udało mu się nawet pogodzić, z tym że matki faktycznie już nigdy nie zobaczy i z tym że go porzuciła. Nie żałuje tego. Zyskał za to wspaniałą matkę - Lniane Futerko i wielu świetnych przyjaciół. Dawna nieśmiałość również praktycznie zanikła...zdarza mu się być niekiedy nieśmiałym w sytuacjach, z którymi nigdy wcześniej nie miał do czynienia, jak dzielenie się z kimś innym niż niebieskofutra kocica, przykładowo jedzeniem. Chęć poznawania świata, przyjacielskość te cechy dalej pielęgnuje. Uważa, że najważniejsze jest szerzenie dobra i niepozwalanie innym się smucić. Stara się wszystkim pomóc, jak najlepiej tylko potrafi, gdy widzi, że kogoś kąciki pyszczka zwisają w dół. Oczywiście niekiedy nie potrafi na to nic zaradzić, ale ważne są przecież chęci!
Płeć: Kocur Matka: Wrzosowa Ścieżka Ojciec: Okopcone Źdźbło Partner: Brak
Biały kociak drobnej postury z długą, puszystą sierścią. Nad jego prawym okiem znajdują się dwie szare plamki, na końcówkach uszu i tylnich nogach na skarpetkach do kolan. Ma duże niebieskie oczy którymi pochłania otaczający go świat.
Raczej zacofany i niezdarny. Lubi bawić się sam lub przysiadywać u starszyzny.
Mistrz: Polny Chwast Płeć: kocur Matka: Wrzosowa Ścieżka Ojciec: Okopcone Źdźbło Partner: Jeszcze nie :P
Szczawiowa Łapa dużo podrósł, co nie oznacza jednak, że jest większy od swoich rówieśników. Można powiedzieć, że się nie wyróżnia, nadal jest średniego wzrostu. O ile ogon się nie zmienił fo futro już tak, może nie jest już takie puchate, ale cały czas jest długie, to się nie zmieniło. Oczy nabrały intensywnego koloru zielonego, pod skórą coraz wyraźniej rysują się mięśnie. Nie zmienia to jednak faktu, że siła nie jest jego największym atrybutem, jest nim bardziej szybkość.
Entuzjazm Szczawiowej Łapy zdecydowanie nie osłabł, a można nawet zaryzykować stwierdzenie, że wzrósł. Teraz kocur chce go wykorzystać by poznać tajniki wojowniczego życia, ma zamiar przykładać się do treningów jak tylko może, by zostać jak najlepszym wojownikiem. Nabrał natomiast trochę dystansu w poznawaniu nowych kotów, co nie zmienia faktu, że dalej jest bardzo otwarty na nowe znajomości. Może i nie chodzi po obozie, zaczepiając wszystkich członków klanu, ale nadal ma zamiar poznawać nowych przyjaciół, i nawiązywać nowe znajomości. Lubi rozmawiać, a już szczególnie zacieśniając więzi, ze znanymi mu już kotami. Nadal chce pomagać, a już szczególnie członkom swojego klanu, uodpornił się też trochę na mróz – nie zwraca zbytnio uwagi na pogodę, co nie znaczy, że woli spać na ciepłym posłaniu, niż marznąć na dworze.
Drobny, niski kocurek o krótkim, tygrysio pręgowanym burym futerku z białą plamą na piersi, podbródku i koło nosa. Niebieskie oczy, które w przyszłości wybarwią się na żółto. :: kp
Spokojny, łagodny introwertyk, wolący przebywać sam ze sobą, ale nie mający problemu, by nawiązywać nowe znajomości. Zwykle cichy, jednak kiedy rozmawia z kimś, kogo lubi, robi się gadatliwy. Niezbyt asertywny. Marzyciel, ma bujną wyobraźnię. Lubi przyrodę.
Koteczka niewielkich rozmiarów o bardzo szczupłej sylwetce. Futro pokrywające jej drobne ciało ciągle tej samej barwy - pręgowane, bure z fragmentami rudości. Od brody poprzez pierś i cały brzuch sierść jest idealnie biała, tak samo jak skarpetki na łapach i końcówka długiego, biczowatego ogona. Mysz ma nienaturalnie duże uszy, tym samym doskonały słuch. Trochę niżej znajdują się dwa przenikliwe, blado-zielone talary, Mysie ślepia, które drążą nowo poznane koty na wskroś. Jeszcze niżej umiejscowiony jest ciemnoróżowy nos, który jest wiecznie w ruchu. Wyraz Mysiej mordki jest zazwyczaj obojętny, nie okazujący żadnych uczuć, jednak nie raz można dostrzec lekki, najczęściej zuchwały uśmieszek.
Zmieniła się. Niegdyś obojętna na wszystko, interesująca się wyłącznie siostrami, można pomyśleć bezuczuciowa kicia. Wydoroślała. Nie jest już tą głupiutką koteczką której wszystko poza rodzeństwem wisi. Wymądrzała, stała się zdecydowanie bardziej uczuciowa, łatwiej wpada w gniew czy rozpacz. Co prawda stara się nie okazywać swoich uczuć w obecności Klanowiczów i sióstr, jednak gdy jest sama, wyrzuca z siebie wszystkie emocje - albo płaczem albo rozmową z którąś z Cór Gromu.Dla niektórych może być tępa, ale jest mądrzejsza niż się wydaje. Bystra, inteligentna, pomysłowa, trzeźwo myśli. Jest naprawdę inteligentna.Mówi mało, należy raczej do tych którzy nie lubią zbędnie strzępić sobie języka. Nie lubi też tłumów, woli przebywać sama, z własnym cieniem albo z którąś z sióstr, które, swoją drogą, są dla niej WSZYSTKIM. Za swoje kochane siostrzyczki jest w stanie bez wahania oddać życie, tak samo jak za Grom, któremu jest niezwykle oddana i lojalna.
Jeden z najmniejszych kocurów w całym Wichrze. Jego futerko jest bure tygrysio pręgowane z białymi znaczeniami na piersi, brodzie, tylnych łapach i palcach przednich łap, a oczy - bladozielone. Ma bliznę na brodzie i oderwane 3/4 małżowiny lewego ucha. Powoli zaczyna mieć problemy ze wzrokiem, jego chód jest nieco sztywniejszy, niż kiedyś, a na pyszczku, nad białą żuchwą, pojawiają się pierwsze siwe włoski.
Stosunkowo mało pewny siebie, ale zdaje sobie sprawę ze swoich mocnych stron i bardzo się stara, by być dobrym wojownikiem, mistrzem, oraz po prostu dobrym kotem. Kiedyś robił to, by jego nieżyjący ojciec mógł na niego spojrzeć z dumą, teraz jednak chce być taki przede wszystkim dla siebie. Wciąż ma w sobie ciekawość świata, ostatecznie jednak przegrała ona z lojalnością wobec klanu, w którym się urodził. Dość wrażliwy i emocjonalny, przejmuje się wieloma rzeczami i nawet najdrobniejsze krzywe spojrzenie ze strony kogoś innego może sprawić, że będzie o tym myślał wiele dni, nie mówiąc już o poważnych sytuacjach, typu niepowodzenia związane z treningami jego terminatorów. Z reguły spokojny i opanowany, stosunkowo towarzyski, ale też się nie lubi narzucać innym, czasem nawet radosny i gadatliwy. Może się jednak wydawać, że te ostatnie dwie cechy trochę przygasły pod wpływem wszystkich wydarzeń, jakie miały miejsce w jego życiu. Łatwo się przywiązuje, za bliskich gotów jest poświęcić życie, podobnie zresztą za klan Wichru. Wypowiada się nieco chaotycznie i nie potrafi kłamać czy chociażby ukrywać prawdy, dlatego większość bardzo łatwo odczytuje jego emocje. Niestety, w sytuacjach stresujących czy takich, gdzie czuje się bezsilny, czasami nie potrafi powstrzymać irytacji i potrafi powiedzieć o parę słów za dużo, chociaż stara się nad tym panować.
Księżyce: 151 Mistrz: Śliwkowa Pestka || Kornikowy Konar Płeć: kotka Matka: Błękitny Poranek Ojciec: Brązowy Pysk
Trochę niska, szczupła, długowłosa biała kotka o kremowo-płowych uszach i ogonie i dużych, błękitnych oczach.
Chmurna Łapa niewiele się różni od małej Chmurki. Nadal jest roztrzepana, zapominalska i naiwna. Można powiedzieć, że nadal jest w głębi duszy kociakiem. Nie umie czytać kotów, wierzy we wszystko, co jej się powie, o ile oczywiście nie zapomni o tym już chwilę po fakcie. Ale nie jest też bez zalet - lubi rozmawiać z innymi kotami, jest radosna, jeśli wydaje jej się, że ktoś ma zły humor, to bez zawahania spróbuje go rozbawić. Łatwo się przywiązuje do innych, kocha swoich przyjaciół całym sercem, chociaż nie raz zdarzy jej się zapomnieć ich imion. Zdecydowanie woli mieć towarzystwo, siedzenie samej jakoś jej nie pasuje. Żyje chwilą, cieszy się z małych rzeczy, lubi wszystko, co ładne. Zdarza jej się jednak myśleć nad przyszłością, nad tym, kim zostanie w przyszłości i czego oczekują od niej inni. Czuje się też źle z tym, że ma problemy z pamięcią, ale woli o tym nie mówić i nie myśleć, bo nie chce żeby inni się o nią martwili.
Gwiazdka
Od Fiołkowego Świtu, strona 3
Od Różanego Kwiatu, strona 3
Whybotherremaining No more ruminating
Takeachance I bet you won’t regret
We’ll take lifeby the hornsand
Ride it into the sunset Go on without a thought
☁
Księżyce: 63 Mistrz: Brudna Stopa, Skrzące Słowo Płeć: kocur Matka: Błękitny Poranek Ojciec: Brązowy Pysk
Wiele się u niego zmieniło. Kocięcy tłuszcz już dawno opuścił jego ciało i jest teraz pięknym, długowłosym, cynamonowym kocurem o masywnej sylwetce. Oczka zmieniły się na żółto-pomarańczowy kolor, łapki, ogonek i wąsy dalej pozostają długie.
Grzeczniutki, potulny i słodziutki. Tak go można opisać. Nigdy nie zdradziłby klanu, zawsze stanie w obronie słabszych, jak i silniejszych. Łatwo nawiązuje nowe przyjaźnie, pilnie uczy się wszystkiego. W końcu chce być najlepszy jak jego ojciec! Bardzo zależy mu na rodzinie. Bardzo. Marzy o zostaniu przywódcą. Niby wszystko z nim dobrze, ale jednak nie lubi kiedy go się obraża. Zawsze będzie dzielnie walczyć i nie pozwoli nikomu umrzeć w walce
Kos (NŚ), Cierpka Jagoda | Mrok (MGBG), Trzmielinowa Kora (M)
Przeciętnej wielkości kocur o dobrze zarysowanych barkach i żuchwie. Ma zawsze zadbane, krótkie futro koloru burego, które jest pręgowane tygrysimi, czarnymi pasami. Jego oczy są okrągłe i bystre, koloru ciemnobrązowego, przez co zlewają się z futrem.
Chce być lubianym i robi wszystko, żeby tak było. Stara się być uczynnym i pomocnym kotem, który w oczach innych będzie uchodził jako silny, mądry i odpowiedzialny, dlatego unika głupich sprzeczek i często przytakuje innym, jeśli dzięki temu nie podpadnie. Przejmuje się niektórymi rzeczami za bardzo i wyolbrzymia je w swojej głowie do tego stopnia, że czasami chciałby zapaść się pod ziemię, żeby tylko nie być żałosnym. Bardzo często podczas myśli o tym, co głupiego powiedział, albo zrobił i co mógłby powiedzieć lub zrobić inaczej, obnaża kły, lub mocno zaciska oczy, żeby szybko o tym zapomnieć.
![[Obrazek: fp8cAtG.png]](https://i.imgur.com/fp8cAtG.png)
![[Obrazek: eSTNO2b.png]](https://i.imgur.com/eSTNO2b.png)
![[Obrazek: fehmzzp.png]](http://i.imgur.com/fehmzzp.png)
![[Obrazek: E5Jhmlt.png]](https://i.imgur.com/E5Jhmlt.png)
Paczka III, Różany Kwiat
![[Obrazek: hmIpFpw.png]](http://i.imgur.com/hmIpFpw.png)
![[Obrazek: wjqIuwW.png]](https://i.imgur.com/wjqIuwW.png)
![[Obrazek: enpfM3q.png]](https://i.imgur.com/enpfM3q.png)
![[Obrazek: oiNe8jG.png]](https://i.imgur.com/oiNe8jG.png)
![[Obrazek: received_2627361413995642.png]](https://media.discordapp.net/attachments/609292064823181313/662353623765745708/received_2627361413995642.png)
![[Obrazek: wcBE8Vk.png]](https://i.imgur.com/wcBE8Vk.png)
![[Obrazek: ueFqN1V.png]](http://i.imgur.com/ueFqN1V.png)
![[Obrazek: 203GPfA.png]](http://i.imgur.com/203GPfA.png)
![[Obrazek: 2ZFd1mo.png]](https://i.imgur.com/2ZFd1mo.png)
- sasanka, paczka 420![[Obrazek: gvBBw8f.png]](https://i.imgur.com/gvBBw8f.png)
- sasanka, paczka 420![[Obrazek: n2IfZqN.png]](https://i.imgur.com/n2IfZqN.png)
- lisia łapa, paczka 3
![[Obrazek: Ae0Or9K.jpg]](http://i.imgur.com/Ae0Or9K.jpg)
![[Obrazek: 2W8Yluq.png]](http://i.imgur.com/2W8Yluq.png)
![[Obrazek: KNvbc12.png]](https://i.imgur.com/KNvbc12.png)
![[Obrazek: SuXggSH.png]](https://i.imgur.com/SuXggSH.png)
![[Obrazek: quZO2PW.png]](https://i.imgur.com/quZO2PW.png)
![[Obrazek: zbcJ4Ge.png]](http://i.imgur.com/zbcJ4Ge.png)
![[Obrazek: ZzTe8Vc.png]](https://i.imgur.com/ZzTe8Vc.png)
![[Obrazek: SxbgD82.png]](https://i.imgur.com/SxbgD82.png)
- Paczka 23 od Łaciatego Futerka![[Obrazek: dmE6x7j.png]](https://i.imgur.com/dmE6x7j.png)
- Paczka 6 od Wiewiórczego Ogona