Płytka Dziura

[Czwarta Łapa]

Atak Kraśnej Klaczy: krytyczny! 1,5 * 15 = 23 HP

  Ugryzienie, które kończy kariery. Bacciarelli próbował się ratować, ale Klacz dorwała biedaka i ścisnęła mocniej, niż to było potrzebne; taki był rozmiar jej nienawiści do baroku (i może rokoko też). A mogła po prostu spytać o portrecik...

+25 exp

Marcello Bacciarelli: S: 4 (6) | Zr: 6 (9) | Sz: 4 (6) | Zm: 3 (5) | HP: 12-23-1-3=-15/40 | W: 30/35
» umiera
» obniżenie statystyk ze względu na spadek HP poniżej połowy
» rana 0. stopnia: zadrapanie na barku
» rana 1. stopnia: ślady pazurów na szyi (krwawi; -1 HP do końca walki)
» rana 2. stopnia: głębokie rozcięcia na karku (krwawi; w tej turze -3 HP)
» rana 3. stopnia: rozgryzione gardło

Kraśna Klacz: lvl: 7 | S: 16 | Zr: 21 | Sz: 10 | Zm: 10 | HP: 85/90 | W: 30-3=27/70
» mod szybkości i celności obniżone o 1 ze względu na spadek W poniżej 2/3
» rana 0. stopnia: małe draśnięcie na ogonie
» rana 0. stopnia: ślad zęba na prawej łapie
» rana 0. stopnia: zadrapanie na policzku
» rana 0. stopnia: zadrapanie na lewym nadgarstku
» rana 0. stopnia: zadrapanie na prawym nadgarstku

PRZYZNANE DOŚWIADCZENIE

Kraśna Klacz

walka z łasicą

+25 EXP

[Kraśna Klacz]

Nie chciała beznadziejnego portretu, który zniszczyłby jej piękno swoim stylem. Phi. Łasica została zakopana, okolica oczyszczona z krwi, ona sama się umyła i jeszcze czuła, że ma siły na małe polowanie, więc ruszyła dalej. Nie liczyła na coś sporego, bardziej na coś na stos.

[Czwarta Łapa]

  A trafiły jej się obie te rzeczy! Ponieważ kawałek od niej, w gęstej trawie, przyuważyła króla wichrowych ziem – szaraka. Na razie skubał sobie jeszcze pączki ziół, ale kto wie, co stanie się za parę chwil... Czy najszybszy wichrzak dopadnie najszybszą zwierzynę?

Kraśna Klacz: lvl: 7 | S: 16 | Zr: 21 | Sz: 10 | Zm: 10 | HP: 85/90 | W: 27/70
» mod szybkości i celności obniżone o 1 ze względu na spadek W poniżej 2/3
» rana 0. stopnia: małe draśnięcie na ogonie
» rana 0. stopnia: ślad zęba na prawej łapie
» rana 0. stopnia: zadrapanie na policzku
» rana 0. stopnia: zadrapanie na lewym nadgarstku
» rana 0. stopnia: zadrapanie na prawym nadgarstku

[Kraśna Klacz]

Pewnie, co miała nie dopaść! Choć była już nieco zmęczona, to na tyle było ją stać. Skupiła się na pozycji łowieckiej, by zakraść się do niego, oczywiście z odpowiednio zastosowanym ściszonym oddechem. Chciała wyskoczyć na niego zza małej górki, która tam była, wskoczyć mu na grzbiet i zagryźć w kark.

[Czwarta Łapa]

  I tak też się stało. Zajączek nie zorientował się aż do ostatniej chwili, kiedy to cały ciężar niemałej przecież kocicy spadł na jego grzbiet. Nie zdążył się nawet obronić i wkrótce leżał już martwy.

Kraśna Klacz: lvl: 7 | S: 16 | Zr: 21 | Sz: 10 | Zm: 10 | HP: 85/90 | W: 27-3=24/70
» mod szybkości i celności obniżone o 1 ze względu na spadek W poniżej 2/3
» rana 0. stopnia: małe draśnięcie na ogonie
» rana 0. stopnia: ślad zęba na prawej łapie
» rana 0. stopnia: zadrapanie na policzku
» rana 0. stopnia: zadrapanie na lewym nadgarstku
» rana 0. stopnia: zadrapanie na prawym nadgarstku

PRZYZNANE DOŚWIADCZENIE

Kraśna Klacz

zając

+35 EXP

[Kraśna Klacz]

I to był właśnie dobry moment na koniec tego polowania. Zająca już nie zakopywała, tylko zabrała ze sobą. Po drodze poszukała innych kotów, by te pomogły jej w zabraniu tego co upolowała, bo sama się nie zabierze. Ruszyła zadowolona do obozu. Kolejny dobry dzień. Dobry, bo w wichrze.

//zt <3

[Czwarta Łapa]

  I tym oto patriotycznym akcentem – kończymy.

Kraśna Klacz: lvl: 7 | S: 16 | Zr: 21 | Sz: 10 | Zm: 10 | HP: 85/90 | W: 24/70
» mod szybkości i celności obniżone o 1 ze względu na spadek W poniżej 2/3
» rana 0. stopnia: małe draśnięcie na ogonie
» rana 0. stopnia: ślad zęba na prawej łapie
» rana 0. stopnia: zadrapanie na policzku
» rana 0. stopnia: zadrapanie na lewym nadgarstku
» rana 0. stopnia: zadrapanie na prawym nadgarstku

RAPORT MG

[Wróblowa Łapa]

Wróbelek zerkał raz po raz niepewnie w stronę Dzikiego Czarta, idącej obok. W końcu był to dla niego pierwszy raz, kiedy przydzielono go do patrolu łowieckiego, a wspomnienia spotkania z Wojowniczką podczas jego pierwszego patrolu - tyle, że tego granicznego - wciąż jeszcze, i mimo upływu kilku księżyców, pozostawały aż nazbyt żywe w burej głowie. Gdy stanęli przy Płytkiej Dziurze nie ruszył się. Nie ważył się, do puki nie zrobiła tego wojowniczka. Zamiast tego rozejrzał się na boki, starając dostrzec coś niezwykłego w tym miejscu przydzielonym im do wykonywania obowiązków tego dnia.
- Czy jest... - "jakiś powód dlaczego polujemy akurat tu?". Tak brzmiałoby pytanie, gdyby zdecydował się je wypowiedzieć. Nagła myśl sprawiła jednak, że urwał w połowie. Bo co jeżeli Dziki Czart znowu zruga go za niewiedzę? Co jeżeli pytanie było banalne, albo głupie? Aż oddchrząknął, bo miał wrażenie, że coś mu stanęło w gardle, chociaż był to jedynie stres. - ...eeśmy gotowi? Żeby zaczynać, mam na myśli? - Wydusił zamiast tego.

[Dziki Czart]

  Patrol łowiecki. Zdaniem Dzikiego Czarta jedna z najbardziej nietrafionych nazw na terenach czterech klanów. Nie, żeby chciała zaprzeczyć, że się w jego trakcie polowało, a w przeszukiwaniu terenów przy odrobinie dobrej woli można było nawet faktycznie odnaleźć elementy "patrolu", ale określenie to w jakiś podprogowy sposób zdawało się sugerować, że właśnie takie eskapady stanowią trzon wysiłków pozwalających na wyżywienie klanu... Tak jakby każdy szanujący się wojownik już i tak nie poświęcał co najmniej połowy czasu wolnego na samotne polowania w tym samym celu. O nie, na przekór jego nazwie cele patrolu łowieckiego były przede wszystkim dwa: po pierwsze, aktywizacja klanowych leni, a po drugie – znalezienie kogoś do pilnowania bezpieczeństwa terminatorów. Nie miała wątpliwości, że to właśnie taką funkcję dzisiaj pełniła.
  Wrażenie było wzajemne i widok Wróblowej Łapy również w niej budził wspomnienie tamtego pokręconego dnia. Wzięła go wtedy za lepiej poinformowanego, niż w istocie był, i w związku z tym potraktowała nieco za ostro – zdawała sobie z tego sprawę i swego czasu chciała go nawet za to przeprosić, ale mijały księżyce, a pod nimi i oni siebie nawzajem, aż w końcu... w końcu zrobiło się już nieco zbyt późno i zbyt niezręcznie, żeby potrafiła jakoś zgrabnie zacząć temat. Gdyby zamiast niej zrobił to Wróblowa Łapa, być może mogłaby do niego wrócić, ale skoro tego nie robił, nie przeszkadzało jej przemieszczanie się w ciszy. Przynajmniej dopóki można było.
   – ...Hm? – obejrzała się na puszystego kocura, wzrokiem posyłając mu mimowolnie jeden wielki znak zapytania. – Jeśli ty jesteś, to... tak? Możemy iść. – Rozejrzała się krótko. – Możesz iść poszukać czegoś na prawo, ja będę tam, bardziej w stronę Kamienistej Przełęczy. Gdybyś trafił na coś podejrzanego... albo gdyby coś się działo, to krzycz, dobrze? Kh-hm. Będę w zasięgu głosu.
  I jeśli Wróblowa Łapa nie miał nic przeciwko, zrobiła tak, jak powiedziała. Odeszła, wypatrując zwierzyny i nasłuchując, czy na młodego przypadkiem nie spadły jakieś tarapaty.

[Wróblowa Łapa]

Wróbelek przytaknął. Może... Nie, żadne może, a tak naprawdę zdecydowanie zbyt szybko. Bo sama konkretna instrukcja przyniosła mu ulgę. Skoro miał po prostu rozejrzeć się po prawej stronie, nie musiał już zastanawiać się, czy robi coś nie tak.
- Dobrze. Będę krzyczał jakby coś - odpowiedział, zanim ruszył we wskazanym przez Dziki Czart kierunku.
Przez chwilę szedł jeszcze po prostu przed siebie. Dopiero kiedy oddalił się od wojowniczki na kilka lisich długości, zwolnił i pochylił łeb. Teraz musiał już skupić się na tym, po co właściwie tu przyszli. Jasne spojrzenie przesunęło się po ziemi przed jego łapami. Wypatrywał śladów, albo poruszonej trawy, albo czegokolwiek, co mogłoby zdradzić obecność zwierzyny. Co jakiś czas zatrzymywał się również, unosząc pysk, żeby spróbować wyłapać jakiś zapach, albo może zauważyć obecność piszczka...

[Rogate Serce]

Młodszy z kotów na tamten moment musiał jeszcze obejść się smakiem. Mimo zatrzymywania się co jakiś czas i wypatrywania, zupełnie nic nie zwróciło uwagi. Ale to dopiero początek, prawda?

Wróblowa Łapa lvl: 3 | S: 16 | Zr: 8 | Sz: 4 | Zm: 4 | HP: 70 | W: 50

Wojowniczka za to zobaczyła coś niezwykłego po oddaleniu się na kilka kroków od młodszego kota. Grzbiet pokryty złotymi piórami, niebieskawa głowa o czerwonych policzkach i długi, ciągnący się po ziemi ogon. Bażant i do tego samiec! Nie widywało się takiego codziennie, prawda? Wyglądało na to, że ptak szukał właśnie pożywienia, drapiąc pazurami ziemię. Nie był jednak na tyle głupi, by nie rozglądać się co jakiś czas, czujnie obracając małą główką na boki. Swoją drogą, te pazury i dziób wyglądały, jakby przy odrobinie pecha mogły trochę zaboleć…

Dziki Czart lvl: 6 | S: 14 | Zr: 13 | Sz: 11 | Zm: 13 | HP: 80 | W: 70

[Wróblowa Łapa]

Kocur nie miał zamiaru zrażać się brakiem natychmiastowych efektów swojego polowania. W końcu dopiero co rozdzielili się z Dzikim Czartem i szczerze mówiąc to bardziej by się zdziwił gdyby od razu dojrzał pierwszego piszczka, niż tym, że nie znalazł jeszcze żadnego. Powoli szedł więc dalej, wciąż uważając pod łapy. Pewnie nie musiał tego robić, ale podczas swojego pierwszego patrolu łowieckiego - zwłaszcza z burą wojowniczką - chciał, żeby wszystko poszło idealnie. Tak więc staranie się za bardzo i nie zwrócenie na siebie uwagi ewentualnej zwierzyny hałasem chrupiącej gałązki, zanim sam ją dojrzy, wydawała mu się dobrym pomysłem. Poza tym dalej lustrował okolicę wzrokiem, poszukując jakichś wizualnych wskazówek, albo może samego piszczka, czekającego na zostanie upolowanym.

[Dziki Czart]

  Momentalnie znieruchomiała, dostrzegając ptaka. No proszę. Ledwie wyruszyła, a już trafiła jej się taka gratka. Nie cieszyła się jednak na zapas, a zamiast tego skupiła w pełni na podchodzonej zwierzynie. Ostrożnie poprawiła swoją pozycję łowiecką, schodząc niżej na łapach i obniżając łeb; ze wzrokiem utkwionym w bażancie zaczęła powoli zbliżać się do niego, co parę kroków przystając, by zmylić ptasie spojrzenie. Chciała zajść kuraka nieco od tyłu, żeby utrudnić mu trafienie jej dziobem – ale raczej po skosie, niż całkiem od kupra, bo to z kolei mogłoby ułatwić mu ewentualną ucieczkę. Miała jednak nadzieję, że obędzie się bez podobnych prób. Jeśli tylko udało jej się zbliżyć na odpowiednią odległość, rzuciła się na bażanta, zdeterminowana, by jak najszybciej wgryźć mu się w kark.

[Rogate Serce]

Przed Wróblową Łapą pojawiło się coś, czego terminator raczej nie miał ochoty zobaczyć nigdy. Kilka długości lisa od niego stał czarny, krótkowłosy pies. Wielki, a do tego napakowany mięśniami. Szeroka głowa, długi gruby ogon. Czarna sierść zmieniała się w brązową w kilku miejscach: od spodu pyska, na brwiach, na piersi i łapach. Oklapnięte uszy być może byłyby urocze, ale raczej nie dla wichrowego terminatora, kilkukrotnie od wielkiego psa mniejszego.
On i pies spojrzeli na siebie w tym samym momencie, ich obecność dotarła do nich w tym samym uderzeniu serca. Wróblowa Łapa miał chwilę na ucieczkę, ale musiał działać szybko. Psisko już zaczynało warczeć, marszczyć pysk i odsłaniać zęby. Przerażający widok. Nie, teraz już nie wyglądał ani trochę uroczo, chyba nawet żaden dwunóg nie nazwałby go w ten sposób

Wróblowa Łapa lvl: 3 | S: 16 | Zr: 8 | Sz: 4 | Zm: 4 | HP: 70 | W: 50
Homer: S: 26 | Zr: 15 | Sz: 15 | Zm: 8 | HP: 130 | W: 70

Wojowniczka miała za to dużo więcej szczęścia. Sprawnie podchodziła do bażanta, doskonale zamierała w ruchu, kiedy ptak mógł dostrzec ją choćby kątem oka. Kiedy była już bardzo blisko, ptak zaskrzeczał, podnosząc alarm i dziobnął ją lekko w policzek, ale to było ostatnie, co zrobił w swoim życiu. Ostatecznie był zbyt mało czujny, za mało się rozglądał. Albo trafił po prostu na zbyt dobrą łowczynię. W każdym razie, niezależnie od przyczyny, był teraz martwy, a Dziki Czart oprócz jego mięsem, dysponowała całym zestawem przepięknych piór z ogona ptaka.
+25 exp

Dziki Czart lvl: 6 | S: 14 | Zr: 13 | Sz: 11 | Zm: 13 | HP: 80-1=79/80 | W: 70-3=67/70(!!)
» rana 0. ślad po dziobnięciu na lewym policzku

PRZYZNANE DOŚWIADCZENIE

Dziki Czart

złapanie bażanta

+25 EXP

[Wróblowa Łapa]

Jasne spojrzenie napotkało to ciemniejsze i to wystarczyło, żeby Wróblowa Łapa wiedział, że ma kłopoty. Gdyby nie to, że zdawał sobie sprawę z powagi sytuacji, to może pomyślałby o tym, jak agresywny i pierwotny wydawał mu się wzrok jakim raczyło go psisko. Zwłaszcza w akompaniamencie warków, które automatcznie jeżyło sierść na burym grzbiecie. Może też pomyślałby o tym jak okrutny pech musiał mieć, żeby spotkać to stworzenie w samym środku klanowych terenów, albo że jego aż-za-bardzo-staranie przyniosło najwyraźniej zupełnie odwrotne skutki. Zamiast tego wszystkiego, ważniejszym było jednak dla niego nie marnowanie czasu. Przełknął więc jedynie ciężko ślinę, jednocześnie ruszając biegiem w lewo. Nie miał zamiaru szarzować wprost na wielkie szczęki psa, nie był w końcu samobójcą. Jego bok, wydawał się mu zdecdowanie bardziej sensownym wyjściem, zwłaszcza po przekalkuloaniu w głowie długości ich kończyn i dojścia do wniosku, że ucieczka nie miała sensu.
- DZIKI CZARCIE! POMOCY! - Wrzasnął, zanim spróbował zbliżyć się do psiska, które okrążał.
Tylna łapa - taki miał cel. Jeżeli udało mu się okrążyć stworzenie to miał zamiar spiąć mięśnie i odbić się łapami od podłoża. Chciał doskoczyć do uda kundla, gdzie mógłby wbić się zębami w wrażliwą skórę łączącą je z brzuchem.