Czarny Ogon - wschód

[Jaśniejący Płomień]

Zatrzymuje się, kiedy z bliska dociera do niego dźwięk gołębia. Ostrożnie ogląda się w miejsce, z którego dotarł dźwięk, i okazuje się, że ptaszyna nie dała mu fałszywej nadziei, szczebiocząc nad uchem i zaraz lecąc w długą. Wojownik przybiera pozycję łowiecką i rozpoczyna skradanie się; mimo że cukrówka jest wyraźnie zajęta, on nie chce kusić uruchomienia w niej szóstego zmysłu i podchodzi do niej powoli - choć nie ślamazarnie - przystając w miejscu na każde niepokojące drgnięcie z jej strony. I jeżeli udaje mu się podejść na sus od niej, wówczas wykonuje długi skok, by, wylądowawszy, móc jednocześnie przyszpilić ją pazurami. O ile to mu się uda, połamanie skrzydeł nie powinno już stanowić problemu.

[Ciepła Łapa]

Kocurowi bez problemu udało się podejść na sus od zwierzyny... Wyskoczył i oh mógł przysiąc, że już ją capnął, że już ją ma, ale nie trafił idealnie w swój cel i skubana się wyrwała spod jego pazurów, trzepocząc głośno i intensywnie. Pod łapami kocura zostało parę piór z ogona piszczki, która właśnie zebrała się do lotu... Chwiejnego lotu, dlatego wojownik miał jeszcze szansę! Musiał zareagować szybko i zaryzykować zamoczeniem łapek w czarnym ogonie, ale wciąż mógł ją złapać!

Jaśniejący Płomień - lvl: 7 | S: 15 | Zr: 17 | Sz: 13 | Zm: 12 | HP: 70 | W: 78-2=76 (90)

[Jaśniejący Płomień]

Cóż, dzisiejsze polowanie nie idzie mu tragicznie, ale Jaśniejący Płomień wyraźnie nie jest w formie i podejście do cukrówki tylko to potwierdza. Nie ma zewnętrznego powodu, który powstrzymałby go przed wbiciem pazurów w jej skrzydła, a mimo to po krótkiej szamotaninie wyrywa mu się, a uderzenie serca później kocur widzi odlatującą, niedoszłą ofiarę. Całkiem niezdarną i być może nadal w jego zasięgu, ale to wniosek, do którego dochodzi z opóźnieniem - i szansa przepada.
Z niezadowoleniem cmoka pod nosem i wraca do poszukiwań, jednak z każdą kolejną lisią długością jego humor robi się coraz podlejszy. Ostatecznie więc decyduje się cofnąć po zdobycze, aby dostarczyć je na stos. Przynajmniej tyle.

z.t.

[Korzenna Woń]

Dzisiejszy poranek był przyjemny, lekki deszczyk kropił z nieba, a słońce na razie nie grzało i po prostu grzecznie chowało się za chmurami. Korzeń patrzył się przed siebie wypatrując jakiejś zwierzyny, ale przede wszystkim czekał na mamę, która miała go spotkać gdzieś w tych okolicach. Dawno nie był z nią na żadnym spacerze, a bardzo mu tego brakowało (w sumie nie tyle co spacerów z nią, co po prostu samej Roziskrzonej Gwiazdy), czasami nie docierało do niego, że dorósł i chciał wrócić do Splątanych Korzeni i znowu wtulić się w futro matki. Przyjemny wiaterek rozwiał jego sierść na plecach, a razem z tym powiewem przywlókł ze sobą znajomy zapach.
– Cześć – rzucił radośnie w stronę mamy z lekkim uśmiechem, a jak była wystarczająco blisko to otarł się lekko pyskiem o jej bark. Och, mieli w sumie parę rzeczy do pogadania na pewno, przede wszystkim… Traszka i dzieci? Och, Gwiezdni, jak do tego doszło?

Iskra

[Donośny Krzyk]

Złapanie Sosnowego Szmeru nie było trudne, szybko przedstawiła jej sytuację i zaproponowała udać się wzdłuż cienistej granicy w stronę Czarnego Ogona. Tam też będzie szansa na jakąś smakowitą kaczkę.
Tak więc rozdzieliły się ponownie w poszukiwaniu dobrego obiadu dla klanu. Oby wyderka nie powędrowała za nią.

//Sosna!!

[Sosnowy Szmer]

Sosnowy Szmer o dziwo szybko spotkała się z dawną mistrzynią i była zaskoczona trochę zmianą miejsca. Ale co się nie robi dla wspólnego polowania?
- To co? Do później! - pożegnała się i skoczyła w jakieś krzaki, trochę dalej od linii brzegowej Czarnego Ogona, ale wciąż słyszała odgłosy rzeki.

[Donośny Krzyk]

Młoda wojowniczka miała tego dnia prawdziwe szczęście, bowiem nawet po zmianie miejscówki nie miała problemów ze zwierzyną. Po lesie rozszedł się charakterystyczny odgłos stukania. Gdyby kotka się rozejrzała, dostrzegłaby, że jednego z pni drzew uczepił się dzięcioł. Będzie trzeba się natrudzić, żeby go złapać, bo koleżka nie wyglądał, jakby miał zamiar prędko z drzewa schodzić.

Sośnierz: lvl: 3 | S: 7 | Zr: 11 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 70 | W: 44/50|


- Moja prośba z wcześniej wciąż stoi. Uważaj na jastrzębie. -Z tymi słowami machnęła kotce ogonem, po czym ruszyła w przeciwnym do jej kierunku. Miała nadzieję, że tutaj znajdzie coś więcej niż żabki i sabotujące ją wyderki.

[Sosnowy Szmer]

Chyba Sosnowy Szmer zgarnęła całe szczęście dla siebie, bo jej dawna mentorka natrafiła na dosłowne nic. Żadnych żabek, żadnych sabotujących wyderek. Nawet żadnych psów. Jedynie liście kołysały się spokojnie na wietrze, a Czarny Ogon powoli płynął.

Donośny Krzyk: lvl: 7 | S: 21 | Zr: 16 | Sz: 11 | Zm: 9 | HP: 85 | W: 73/75



Stukanie, huh? Najpierw rozejrzała się dookoła, a potem gdy zerknęła w górę, w końcu zobaczyła dzięcioła, który siedział dość wysoko na drzewie. Ugh, utrapienie. Ani trochę nie chciało się wspinać Sośnie, ruszyła więc dalej, mając nadzieję na lepszą piszczkę, która będzie znacznie niżej niż wspomniany wcześniej ptaszek.

[Donośny Krzyk]

Zdawać by się mogło, że los powinien pokarać wojowniczkę za zignorowanie takiej dorodnej piszczki, ten jednak poszedł jej na łapę i zesłał wróbelka. Ptaszek skubał sobie piórka przy brzegu rzeki. Cała jego uwaga była pochłonięta jego wyglądowi. Chciała coś łatwiejszego, dostała. Co prawda był mniejszy od dzięcioła, ale wciąż był piszczką.

Sośnierz: lvl: 3 | S: 7 | Zr: 11 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 70 | W: 44/50|

Nie było sensu rozwodzić się nad swoim pechem, po prostu szła dalej przed siebie. Prędzej czy później będzie musiała na coś natrafić, to tylko kwestia czasu. Chociaż może powinna spróbować swoich sił w łowieniu? Gdzie tam!

[Sosnowy Szmer]

I dobrze, że czarna kotka nie chciała się poddawać. Niedaleko przed nią, blisko korzeni jednego z drzew, rozkopywał sobie ziemię Rzęsorek. Piszczek musiał najwidoczniej poprawiać sobie wejście do swojego domku. Teraz od Krzyk zależało, czy tam jeszcze pomieszka.

Donośny Krzyk: lvl: 7 | S: 21 | Zr: 16 | Sz: 11 | Zm: 9 | HP: 85 | W: 73/75


No i pięknie! Może był mniejszy, ale przynajmniej nie musiała się wspinać! Zaczęła się do wróbelka skradać, pamiętając, by iść pod wiatr i od czasu do czasu przystawać w miejscu, by wróbel jej nie zauważył. Gdy była w odpowiedniej odległości, skoczyła na niego.

[Donośny Krzyk]

Szczęście nie opuszczało wojowniczki ani na krok. Ptaszek zbyt zaaferowany swoimi piórkami nie raczył nawet raz ruszyć główką i tak oto skończył w pysku kolorowej kotki. Przypłacił życiem za próżność. Można jednak rzec, że w słusznej sprawie, bo zdecydowanie napałni brzuch jakiegoś głodnego biedaka.

+5exp

Sośnierz: lvl: 3 | S: 7 | Zr: 11 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 70 | W: 44-2=42/50|

No i proszę. Cierpliwość popłaca, Donośny Krzyku.
Przypłaszczyła się do ziemi, przybierając pozycję łowiecką, po czym zaczęła sunąć w stronę gryzonia. Pamiętała przed ten rzecz jasna o przeniesieniu ciężaru na tylne łapy. Była doświadczonym wojownikiem, nie terminatorem z mlekiem pod nosem. Planowała szybko złowić swoją ofiarę.

[Sosnowy Szmer]

Mimo, że wichrowa zastępczyni wprost nienagannie zbliżyła się do piszczki, rzęsorek w ostatniej chwili zauważył czarną kotkę i zaczął uciekać. Na szczęście miała jeszcze szansę go złapać!

Donośny Krzyk: lvl: 7 | S: 21 | Zr: 16 | Sz: 11 | Zm: 9 | HP: 85 | W: 73-3=70/75


Super! Zakopała wróbelka pod jednym z drzew i podziękowała Gwiezdnym. Przynajmniej piórka wróbelka przydadzą się do kociaków lub do legowisk. Ruszyła dalej mając nadzieję na kolejne ciekawe łupy.

[Donośny Krzyk]

Jeśli zaskrońca można nazwać ciekawym łupem to właśnie ten gad się kotce ujawnił. Brodził sobie w wodzie tuż przy brzegu, więc jeśli wojowniczka chciała go złapać, musiała sobie zamoczyć łapki.

Sośnierz: lvl: 3 | S: 7 | Zr: 11 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 70 | W: 42/50|

Niech to! Rzuciła się od razu za gryzoniem z zamiarem złapania go. Nie zamierzała przepuścić żadnej zwierzynie. No może poza żabką, ale rzęsorek żabką nie był.

[Sosnowy Szmer]

Niestety najwidoczniej rzęsorek był za szybki dla czarnej kotki. Wciąż uciekał, jednak nie był na tyle oddalony od wichrowej zastępczyni i wciąż mogła go złapać!

Donośny Krzyk: lvl: 7 | S: 21 | Zr: 16 | Sz: 11 | Zm: 9 | HP: 85 | W: 70-3=67/75



Oooo! Jaki ciekawy okaz! Może włoży go Krzyk na legowisko, gdy ta nie będzie patrzeć? Cudny plan! Nie no, jedzonkiem nie można się bawić. Ale złapać można! Sosna więc przylgnęła do ziemi i zaczęła się skradać w stronę zaskrońca, pamiętając o przeniesieniu ciężaru ciała na tylne łapy, a gdy była już blisko, skoczyła na zaskrońca.

[Donośny Krzyk]

Chyba nikogo nie zdziwi finał tejże akcji. Rozległo się chlupnięcie, na które gad zareagował wierzgnięciem. Niestety dla niego, było już za późno. Sosnowy Szmer chwyciła go za długą szyję, tym samym pozbawiając żywota. Wąż został schwytany kosztem umoczenia łapek. Nic z tym złego, chyba że kotka nie przepada za błotem, które zdecydowanie będzie się teraz do niej lepiło, a razem z nim i ściółka.

+20exp

Sośnierz: lvl: 3 | S: 7 | Zr: 11 | Sz: 8 | Zm: 7 | HP: 70 | W: 42-3=39/50|

Ile pary w łapkach może mieć taki mały koleżka? Skubany był zdecydowanie nieugięty. Krzyk miała szczęście, że nikt jej w tym momencie nie widział, bo byłby wstyd. Żeby rodowity wichrzak z krwi i kości nie mógł dogonić małego rzęsiorka. Nie zamierzała się jednak poddać. Ganała dalej, póki jeszcze miała go przed oczyma.