Błotnista Wysepka

[Skrzące Słowo]

Nic dziwnego, że nic nie brało, skoro przed chwilą po powierzchni wody przepłynęło... coś dziwnego, co mogło spłoszyć ryby. Dlatego też kocur się nie przejmował i siedział nad brzegiem z ogonem zanurzonym w wodzie dalej, grzecznie czekając aż coś podpłynie. No, już, już.

[Węglowy Pył]

Jeśli to faktycznie był powód tego, że ryby gdzieś się pochowały.. to było to naprawdę skuteczne. Skrzące Słowo, wytrwale siedzący przy wodzie z zanurzonym ogonem, wciąż wypatrywał ryb, ale niestety wciąż żadnej nie dostrzegł. Wyglądało na to, że wojownik ma naprawdę stalowe nerwy.

Skrzące Słowo: lvl: 3 | S: 16 | Zr: 8 | Sz: 5 | Zm: 4 | HP: 70 | W: 50 | p: 0/2

[Skrzące Słowo]

Być może foliówka skutecznie spłoszyła dosłownie całą okoliczną podwodną zwierzynę, a może po prostu nic nie było w okolicy. Tego chyba nie wie nikt poza przodkami. Czy jednak Skrzące Słowo się tym przejmował? Niekoniecznie. Miał czas, więc mógł sobie pozwolić na dłuższe siedzenie nad wodą, zatem... cóż, korzystał. Siedział nad brzegiem z ogonem w wodzie, starając się nie rzucać cienia na taflę i czekał. Bo coś musiało w końcu zacząć brać. Kiedyś.

[Węglowy Pył]

Niesamowite, w końcu! Cierpliwość Skrzącego Słowa w końcu się opłaciła. Pod powierzchnią pływała sobie dosyć spora, bocznie spłaszczona ryba o ciemno-zielonkawym grzbiecie i białawym brzuchem oraz szaroniebieskimi płetwami. Oto leszcz, który wyraźnie zainteresował się nowym obiektem w wodzie, jakim był ogon wojownika. Ryba co chwila podpływała coraz bliżej, jakby chętna, aby skubnąć i sprawdzić, czym jest ten ogon.

Skrzące Słowo: lvl: 3 | S: 16 | Zr: 8 | Sz: 5 | Zm: 4 | HP: 70 | W: 50 | p: 0/2

[Skrzące Słowo]

Błogosławieni ci, co nie widzieli, a uwierzyli. Skrzące Słowo od początku wiedział, że czekanie prędzej czy później zda rezultat i okaże się być opłacalne, dlatego cały czas trwał przy tafli wody, aż w końcu podpłynął do niego... leszcz, czyli niczego sobie zwierzyna. Ryba była wyraźnie zainteresowana ogonem wojownika, toteż ten cały czas starał się pilnować, by nie rzucać cienia na taflę oraz, by nie wydawać żadnego dźwięku, do czego dodatkowo spłycił oddech i obserwował.
Ofiara wyglądała jakby była chętna na skubnięcie ogona i na to kocur czekał. Jeśli w końcu się to stało, spróbował od razu wyrzucić rybę na brzeg i przycisnąć ją do ziemi łapą, aby się udusiła, choć gotów był także na niepowodzenie. Ale tak tylko troszkę.

[Węglowy Pył]

Czy faktycznie oczekiwanie okaże się takie opłacalne? Skrzące Słowo niestety zapomniał o jednym, bardzo ważnym elemencie. Ryba zauważyła pewien ruch ze strony wojownika, nawet jeśli wręcz minimalny, to i tak wystarczył, aby ta zaczęła uciekać. Już po chwili odpłynęła nieco dalej, spłoszona również następnym ruchem ze strony wojownika. Nie wyglądało jednak na to, że uciekła całkowicie - może za chwilę znowu zainteresuje się ogonem wsadzonym do wody?

Skrzące Słowo: lvl: 3 | S: 16 | Zr: 8 | Sz: 5 | Zm: 4 | HP: 70 | W: 50-2=48/50 | p: 0/2

[Skrzące Słowo]

Zachwycony pojawieniem się zwierzyny osiadł na laurach, zapominając o jednym z bardzo ważnych rzeczy podczas łowienia ryb, za co skarcił się w myślach, jednak to nie oznaczało końca, albowiem ryba odpłynęła jedynie kawałek dalej i kto wie, może zdecyduje się podpłynąć znowu? Tym razem pilnując, by zachować bezruch, kocur upewnił się, że nie rzuca cienia na taflę i w ciszy obserwował, cóż potencjalna ofiara poczyni dalej.

[Węglowy Pył]

Nie od dziś wiadomo, że ryby to raczej.. niezbyt ostrożny typ zwierzyny. Skrzące Słowo musiał chwilę odczekać, nim ryba ponownie zainteresowała się jego ogonem. Leszcz zaczął powoli znowu zbliżać się do wojownika, niepewnie i ostrożnie podpływając coraz bliżej, aż w końcu udałoby jej się znaleźć w naprawdę małej odległości.

Skrzące Słowo: lvl: 3 | S: 16 | Zr: 8 | Sz: 5 | Zm: 4 | HP: 70 | W: 48/50 | p: 0/2

[Skrzące Słowo]

Ryby były o wiele głupsze, niż zwierzyna lądowa, to na pewno. Skrzące Słowo doskonale zdawał sobie z tego sprawę i odczekał chwilkę, obserwując poczynania swojej ofiary i to, jak z każdą chwilą zapomina o tym, co miało miejsce parę uderzeń serca temu i ponownie zbliża się do jego ogona. Tym razem, oprócz tego że starał się być cichutko i nie rzucać cienia na taflę, pamiętał także i o tym, by zachować możliwie jak największy bezruch. W ten sposób spróbował wyrzucić rybę na brzeg (jeśli skusiła się podpłynięcie do jego ogona), by następnie przycisnąć ją mocno do ziemi i udusić.

[Węglowy Pył]

Ryba po prostu bezmyślnie podpłynęła bliżej ogona Skrzącego Słowa, a następnie zaczęła skubać tę część ciała, ale niestety niespodziewanie przy wojowniku przemknął jakiś ptak, który zniknął tak szybko, jak się pojawił. To jednak wystarczyło, aby leszcz spłoszył się i odpłynął, zanim wojownik zdołał go złapać. Tym razem definitywnie - ryba zniknęła gdzieś w rzece i tyle ją widzieli.

Skrzące Słowo: lvl: 3 | S: 16 | Zr: 8 | Sz: 5 | Zm: 4 | HP: 70 | W: 48-2=46/50 | p: 0/2

[Skrzące Słowo]

Raz się przegrywa, raz się przegrywa. Rybka okazała się nie być tak głupia, na jaką wyglądała i zdołała uciec Skrzącemu Słowu, nim ten zdołał ją schwytać, ale niekompetencja czy pech były ostatnimi rzeczami, które kocurowi przyszłyby do głowy. Pierwsze o czym pomyślał to to, że był to znak od przodków, by przestać brodzić w wodzie, toteż bez zastanowienie odszedł od oczka wodnego i przeszedł na polowanie na lądzie. Upewnił się, że stoi pod wiatr i na ugiętych łapach ruszył przed siebie, licząc na to, że teraz łowy będą bardziej owocne.

[Węglowy Pył]

Skrzące Słowo uznał ten pech jako znak od przodków, aby zakończyć łowienie ryb. Ostatecznie niestety nie udało mu się złowić czegokolwiek, więc postanowił poszukać szczęścia na lądzie. Czy to nadejdzie od razu? Wyglądało na to, że nie za bardzo - Skrzące Słowo trochę się naszukał i ostatecznie nie znalazł niczego ciekawego. Żadnego tropu zwierzyny, charakterystycznego zapachu czy ruchu. Po prostu pustka.

Skrzące Słowo: lvl: 3 | S: 16 | Zr: 8 | Sz: 5 | Zm: 4 | HP: 70 | W: 46/50 | p: 0/2

[Skrzące Słowo]

Skrzące Słowo nie przejmował się chwilowym niepowodzeniem. W końcu, jakby nie patrzeć, dopiero co zmienił miejsce i styl polowania, więc nie oczekiwał, że od razu zwierzyna zacznie mu się pchać do łap. Nauczony doświadczeniem, wiedział, że należy być cierpliwym i spokojnym, i z takim nastawieniem szedł na ugiętych łapach pod wiatr, licząc na to, że w końcu na coś natrafi.

[Węglowy Pył]

Czy to faktycznie było chwilowe niepowodzenie? Wszak trwało ono już nieco dłużej i nic nie wskazywało na to, aby miało się zakończyć. Skrzące Słowo, mimo tego, wciąż cierpliwie szukał zwierzyny, nie zniechęcając się i po prostu szedł dalej. Niestety, w dalszym ciągu nie mógł niczego ciekawego znaleźć.

Skrzące Słowo: lvl: 3 | S: 16 | Zr: 8 | Sz: 5 | Zm: 4 | HP: 70 | W: 46/50 | p: 0/2

[Skrzące Słowo]

Czy zniechęcał się DALSZYM niepowodzeniem? Nie, niespecjalnie. Spróbował jedynie podjąć jakieś działanie i zmienić miejsce polowanie, udając się nieco dalej na południe, w kierunku Piaszczystej Mielizny. Skoro tutaj, nieopodal Błotnistej Wysepki nic nie było, to może to kwestia miejsca i jego zmiana wpłynie pozytywnie na łowy? Dotychczasowa liczba złapanej zwierzyny była równa... zero i należało coś z tym w końcu zrobić.