Dopóki nie zbliżysz się do niego na odległość pozwalającą go powąchać, będziesz przekonany, że masz do czynienia z kotką. Kociak ten jest bardzo mały, o bardzo delikatnej, kruchej budowie. Ma małą, trójkątną głowę, cienki ogonek, drobne, wysoko osadzone uszka i wąski, ciemnoróżowy nos z ciemną obwódką.
Gronostaj jest drobny i nieduży i są to zdecydowanie jego wady. Jego w zasadzie jedyną zaletą jest to, że… no cóż, jest prześliczny. Posiada wielkie, zielono-żółte oczy z ciemną oprawą, która koloruje na czarno również kącik jego oka, co sprawia, że wydaje się ono dłuższe i jakby potraktowane ludzkim makijażem. Ma jasne, prawie zupełnie białe futerko z niemal zupełnie czarnymi, tygrysimi pręgami (broken mackerel). Większość jego wąsików jest biała, jednak kilka z nich miło akcentuje na czarno. Wąski pasek futerka wokół oczu Gronostaja jest biały i mimo, że można odnieść wrażenie, że wszystko, co nie jest pręgami na jego futerku jest białe, kiedy patrzy się na owe paski przy oczach, okazuje się, że jednak nie do końca.
Niewiele można o nim powiedzieć. Starsze od siebie koty traktuje z szacunkiem i lekkim przestrachem. Jest spostrzegawczy i ciekawski ale zdecydowanie nie brawurowy. W zasadzie nie odróżnia się od innych kociąt: potrzebuje ciepła, uwagi i zabawy. Jeżeli ma te trzy czynniki po swojej stronie, jest szczęśliwym, zdrowym i grzecznym kocurkiem. Może się wydawać, że Gronostaj jest nieco za mało ruchliwy, jak na kociaka. Zamiast bójek czy biegania w kółko, często wybiera rozmowę o interesujących go sprawach.
Tundra (NŚ)
Czy to… królik? Muszę użyć całej siły woli, by nie podskoczyć z radości. Królik to duża zdobycz, większy może wykarmić kilka kotów. Byłoby wspaniale, gdybym przyniósł takiego do obozu. Muszę bardzo skupić się i nie popełnić żadnego błędu.
Od razu przyjmuję pozycję łowiecką; ustawiam kręgosłup, ogon i głowę w jednej linii, uginam łapy by brzuch znalazł się blisko podłoża, jednak nie za blisko, by futerko na brzuchu nie dotykało ziemi. Idę pod wiatr i sprawdzam, czy pod moimi łapami nie ma czegoś, co nadepnięte mogłoby spłoszyć królika. Ostatecznie spłycam oddech i rozpoczynam skradanie w jego stronę. Pokonuję w ten sposób kilka kroków i kiedy uznaję, że odległość jest odpowiednia, zatrzymuję się… i skaczę wprost na zwierzę, chcąc zacisnąć zęby na jego szyi i mocno ugryźć.
wysoka; jedna z najwyższych, szczupła, czarno-białe gęste futerko sterczy na różne strony niczym igły, biała szyja, pierś, cała przednia prawa łapa i cała lewa tylna łapa, posiada intensywnie żółte oczy
spokojna, zwykle neutralnie nastawiona, więcej słucha niż mówi, ciężka do zirytowania, jeśli nie zostanie wywołana do tablicy to udaje że nie istnieje; chyba że nie ma wyboru, otwarta na poglądy, lubi przysłuchiwać się konfliktom, nie umie podejmować decyzji "na wczoraj"; woli na spokojnie je przemyśleć
Jesionowa passa dzisiaj była chyba dobra, ponieważ królik na początku nie zauważył kocura mimo spontanicznego spoglądania na boki. Usłyszeć też nie usłyszał skradających się kłopotów mimo swoich długich, zaokrąglonych uszu, które w końcu do tego służyły, a że kłopoty szły pod wiatr to i wyczuć ich również nie mógł. To wszystko sprawiło, że to on padł kolejną ofiarą nowoświtowego stróża i skończył martwy w jego kłach.
Don'tknow what'swaiting downbelow ⛧Thewolfpack lurks,awaitingyou⛧ -Tofollow,tobleed- It'stime for youtoreturn,they decide ⛧Oh no,oh no, thewolfpack'swaiting for them⛧ Too calm,you'll see -Below thesurfacewaits for you-
Dopóki nie zbliżysz się do niego na odległość pozwalającą go powąchać, będziesz przekonany, że masz do czynienia z kotką. Kociak ten jest bardzo mały, o bardzo delikatnej, kruchej budowie. Ma małą, trójkątną głowę, cienki ogonek, drobne, wysoko osadzone uszka i wąski, ciemnoróżowy nos z ciemną obwódką.
Gronostaj jest drobny i nieduży i są to zdecydowanie jego wady. Jego w zasadzie jedyną zaletą jest to, że… no cóż, jest prześliczny. Posiada wielkie, zielono-żółte oczy z ciemną oprawą, która koloruje na czarno również kącik jego oka, co sprawia, że wydaje się ono dłuższe i jakby potraktowane ludzkim makijażem. Ma jasne, prawie zupełnie białe futerko z niemal zupełnie czarnymi, tygrysimi pręgami (broken mackerel). Większość jego wąsików jest biała, jednak kilka z nich miło akcentuje na czarno. Wąski pasek futerka wokół oczu Gronostaja jest biały i mimo, że można odnieść wrażenie, że wszystko, co nie jest pręgami na jego futerku jest białe, kiedy patrzy się na owe paski przy oczach, okazuje się, że jednak nie do końca.
Niewiele można o nim powiedzieć. Starsze od siebie koty traktuje z szacunkiem i lekkim przestrachem. Jest spostrzegawczy i ciekawski ale zdecydowanie nie brawurowy. W zasadzie nie odróżnia się od innych kociąt: potrzebuje ciepła, uwagi i zabawy. Jeżeli ma te trzy czynniki po swojej stronie, jest szczęśliwym, zdrowym i grzecznym kocurkiem. Może się wydawać, że Gronostaj jest nieco za mało ruchliwy, jak na kociaka. Zamiast bójek czy biegania w kółko, często wybiera rozmowę o interesujących go sprawach.
Tundra (NŚ)
Niesamowite! Złapałem królika i to za pierwszym podejściem! Zadowolenie z siebie rozpiera mnie od środka. Uśmiecham się na chwilę na widok zdobyczy ale wiem że muszę się z nią pożegnać. Zakopuję zajęczaka i idę w dalszą drogę. Może szczęście nie przestanie mi dopisywać.
wysoka; jedna z najwyższych, szczupła, czarno-białe gęste futerko sterczy na różne strony niczym igły, biała szyja, pierś, cała przednia prawa łapa i cała lewa tylna łapa, posiada intensywnie żółte oczy
spokojna, zwykle neutralnie nastawiona, więcej słucha niż mówi, ciężka do zirytowania, jeśli nie zostanie wywołana do tablicy to udaje że nie istnieje; chyba że nie ma wyboru, otwarta na poglądy, lubi przysłuchiwać się konfliktom, nie umie podejmować decyzji "na wczoraj"; woli na spokojnie je przemyśleć
Znów trafiło się jakieś gadzisko. Tym razem pozbawione kończyn w jakimkolwiek stopniu. Walcowate ciało z okrągłymi łuskami nie wyglądało raczej zbyt zachęcająco. Mała, zaokrąglona głowa, która nie była oddzielona od ciała sprawiała, że z daleka ta zdobycz mogła wyglądać nawet jak po prostu jakaś duża dżdżownica. Na razie gadzisko siedziało sobie spokojnie schowane w rzadkiej trawie przy jakimś kamieniu.
Don'tknow what'swaiting downbelow ⛧Thewolfpack lurks,awaitingyou⛧ -Tofollow,tobleed- It'stime for youtoreturn,they decide ⛧Oh no,oh no, thewolfpack'swaiting for them⛧ Too calm,you'll see -Below thesurfacewaits for you-
Dopóki nie zbliżysz się do niego na odległość pozwalającą go powąchać, będziesz przekonany, że masz do czynienia z kotką. Kociak ten jest bardzo mały, o bardzo delikatnej, kruchej budowie. Ma małą, trójkątną głowę, cienki ogonek, drobne, wysoko osadzone uszka i wąski, ciemnoróżowy nos z ciemną obwódką.
Gronostaj jest drobny i nieduży i są to zdecydowanie jego wady. Jego w zasadzie jedyną zaletą jest to, że… no cóż, jest prześliczny. Posiada wielkie, zielono-żółte oczy z ciemną oprawą, która koloruje na czarno również kącik jego oka, co sprawia, że wydaje się ono dłuższe i jakby potraktowane ludzkim makijażem. Ma jasne, prawie zupełnie białe futerko z niemal zupełnie czarnymi, tygrysimi pręgami (broken mackerel). Większość jego wąsików jest biała, jednak kilka z nich miło akcentuje na czarno. Wąski pasek futerka wokół oczu Gronostaja jest biały i mimo, że można odnieść wrażenie, że wszystko, co nie jest pręgami na jego futerku jest białe, kiedy patrzy się na owe paski przy oczach, okazuje się, że jednak nie do końca.
Niewiele można o nim powiedzieć. Starsze od siebie koty traktuje z szacunkiem i lekkim przestrachem. Jest spostrzegawczy i ciekawski ale zdecydowanie nie brawurowy. W zasadzie nie odróżnia się od innych kociąt: potrzebuje ciepła, uwagi i zabawy. Jeżeli ma te trzy czynniki po swojej stronie, jest szczęśliwym, zdrowym i grzecznym kocurkiem. Może się wydawać, że Gronostaj jest nieco za mało ruchliwy, jak na kociaka. Zamiast bójek czy biegania w kółko, często wybiera rozmowę o interesujących go sprawach.
Tundra (NŚ)
Na widok kolejnego tego dnia gada błyskawicznie przyjmuję pozycję łowiecką polegającą na zgięciu łap i w rezultacie zbliżeniu brzucha do ziemi, zrównaniu w jedną linię grzbietu, głowy i kręgosłupa. Tym razem pamiętam już, że muszę iść pod wiatr, więc właśnie tak się ustawiam. Dbam o to, by na mojej drodze do gada nie było nic, na co mógłbym nadepnąć i w rezultacie go spłoszyć zdecydowanie za wcześnie. Na samym końcu przenoszę ciężar mojego ciała na tylne łapy i rozpoczynam skradanie. Każdy krok stawiam ostrożnie, wiedząc jak wrażliwe są gady na drgania podłoża. Ostatecznie napinam mięśnie i skaczę w stronę ofiary, chcę błyskawicznie ją uśmiercić.
wysoka; jedna z najwyższych, szczupła, czarno-białe gęste futerko sterczy na różne strony niczym igły, biała szyja, pierś, cała przednia prawa łapa i cała lewa tylna łapa, posiada intensywnie żółte oczy
spokojna, zwykle neutralnie nastawiona, więcej słucha niż mówi, ciężka do zirytowania, jeśli nie zostanie wywołana do tablicy to udaje że nie istnieje; chyba że nie ma wyboru, otwarta na poglądy, lubi przysłuchiwać się konfliktom, nie umie podejmować decyzji "na wczoraj"; woli na spokojnie je przemyśleć
Jesion miał najwidoczniej dzisiaj bardzo dobrą passę jak widać. Nie dość, że co chwilę natykał się na co to kolejne zdobycze to jeszcze do tej pory ani razu nie chybił, łapiąc każdą z nich. Tak samo stało się w tym przypadku, przez ostrożne podejście stróża gad nie wyczuł nadchodzącego niebezpieczeństwa aż nie było na to już po prostu za późno. Kolejna zdobycz, którą można będzie zanieść do obozu.
Don'tknow what'swaiting downbelow ⛧Thewolfpack lurks,awaitingyou⛧ -Tofollow,tobleed- It'stime for youtoreturn,they decide ⛧Oh no,oh no, thewolfpack'swaiting for them⛧ Too calm,you'll see -Below thesurfacewaits for you-
Dopóki nie zbliżysz się do niego na odległość pozwalającą go powąchać, będziesz przekonany, że masz do czynienia z kotką. Kociak ten jest bardzo mały, o bardzo delikatnej, kruchej budowie. Ma małą, trójkątną głowę, cienki ogonek, drobne, wysoko osadzone uszka i wąski, ciemnoróżowy nos z ciemną obwódką.
Gronostaj jest drobny i nieduży i są to zdecydowanie jego wady. Jego w zasadzie jedyną zaletą jest to, że… no cóż, jest prześliczny. Posiada wielkie, zielono-żółte oczy z ciemną oprawą, która koloruje na czarno również kącik jego oka, co sprawia, że wydaje się ono dłuższe i jakby potraktowane ludzkim makijażem. Ma jasne, prawie zupełnie białe futerko z niemal zupełnie czarnymi, tygrysimi pręgami (broken mackerel). Większość jego wąsików jest biała, jednak kilka z nich miło akcentuje na czarno. Wąski pasek futerka wokół oczu Gronostaja jest biały i mimo, że można odnieść wrażenie, że wszystko, co nie jest pręgami na jego futerku jest białe, kiedy patrzy się na owe paski przy oczach, okazuje się, że jednak nie do końca.
Niewiele można o nim powiedzieć. Starsze od siebie koty traktuje z szacunkiem i lekkim przestrachem. Jest spostrzegawczy i ciekawski ale zdecydowanie nie brawurowy. W zasadzie nie odróżnia się od innych kociąt: potrzebuje ciepła, uwagi i zabawy. Jeżeli ma te trzy czynniki po swojej stronie, jest szczęśliwym, zdrowym i grzecznym kocurkiem. Może się wydawać, że Gronostaj jest nieco za mało ruchliwy, jak na kociaka. Zamiast bójek czy biegania w kółko, często wybiera rozmowę o interesujących go sprawach.
Tundra (NŚ)
Tak! Znowu sukces! Uśmiecham się do siebie i ruszam dalej. Miło czuć, że najwyraźniej jestem w czymś całkiem dobry. A przynajmniej jestem dobry dzisiaj. A to i tak całkiem nieźle.
wysoka; jedna z najwyższych, szczupła, czarno-białe gęste futerko sterczy na różne strony niczym igły, biała szyja, pierś, cała przednia prawa łapa i cała lewa tylna łapa, posiada intensywnie żółte oczy
spokojna, zwykle neutralnie nastawiona, więcej słucha niż mówi, ciężka do zirytowania, jeśli nie zostanie wywołana do tablicy to udaje że nie istnieje; chyba że nie ma wyboru, otwarta na poglądy, lubi przysłuchiwać się konfliktom, nie umie podejmować decyzji "na wczoraj"; woli na spokojnie je przemyśleć
No i mamy kolejnego brązowoszaro futrego długouchego. Jakie szczęście. Kolejna większa zwierzyna, którą Jesionowi udało się dzisiaj znaleźć i można potencjalnie upolować, a następnie zabrać ze sobą. Pytanie pozostaje tylko czy zdoła to wszystko zanieść do obozu samodzielnie.
Don'tknow what'swaiting downbelow ⛧Thewolfpack lurks,awaitingyou⛧ -Tofollow,tobleed- It'stime for youtoreturn,they decide ⛧Oh no,oh no, thewolfpack'swaiting for them⛧ Too calm,you'll see -Below thesurfacewaits for you-
Dopóki nie zbliżysz się do niego na odległość pozwalającą go powąchać, będziesz przekonany, że masz do czynienia z kotką. Kociak ten jest bardzo mały, o bardzo delikatnej, kruchej budowie. Ma małą, trójkątną głowę, cienki ogonek, drobne, wysoko osadzone uszka i wąski, ciemnoróżowy nos z ciemną obwódką.
Gronostaj jest drobny i nieduży i są to zdecydowanie jego wady. Jego w zasadzie jedyną zaletą jest to, że… no cóż, jest prześliczny. Posiada wielkie, zielono-żółte oczy z ciemną oprawą, która koloruje na czarno również kącik jego oka, co sprawia, że wydaje się ono dłuższe i jakby potraktowane ludzkim makijażem. Ma jasne, prawie zupełnie białe futerko z niemal zupełnie czarnymi, tygrysimi pręgami (broken mackerel). Większość jego wąsików jest biała, jednak kilka z nich miło akcentuje na czarno. Wąski pasek futerka wokół oczu Gronostaja jest biały i mimo, że można odnieść wrażenie, że wszystko, co nie jest pręgami na jego futerku jest białe, kiedy patrzy się na owe paski przy oczach, okazuje się, że jednak nie do końca.
Niewiele można o nim powiedzieć. Starsze od siebie koty traktuje z szacunkiem i lekkim przestrachem. Jest spostrzegawczy i ciekawski ale zdecydowanie nie brawurowy. W zasadzie nie odróżnia się od innych kociąt: potrzebuje ciepła, uwagi i zabawy. Jeżeli ma te trzy czynniki po swojej stronie, jest szczęśliwym, zdrowym i grzecznym kocurkiem. Może się wydawać, że Gronostaj jest nieco za mało ruchliwy, jak na kociaka. Zamiast bójek czy biegania w kółko, często wybiera rozmowę o interesujących go sprawach.
Tundra (NŚ)
W pierwszym odruchu na widok zwierzaka wyciszam oddech. Skupiam się w pełni na tym, co mam zrobić, nie pamiętam w tej chwili o niczym innym niż zasady polowania. Przyjmuję pozycję łowiecką; uginam łapy tak, by zbliżyć brzuch do ziemi, ustawiam w jednej linii mój kręgosłup, ogon i głowę. Zanim ruszam, upewniam się że będę się zbliżał pod wiatr, a pod moimi łapami nie ma niczego, na co mógłbym nadepnąć. W końcu ruszam w stronę zwierzęcia powoli, uważając na każdy krok. Kiedy jestem wystarczająco blisko, wystrzeliwuję z miejsca w stronę zajęczaka by błyskawicznie go uśmiercić. Ma zginąć szybko, przez skręcenie karku.
wysoka; jedna z najwyższych, szczupła, czarno-białe gęste futerko sterczy na różne strony niczym igły, biała szyja, pierś, cała przednia prawa łapa i cała lewa tylna łapa, posiada intensywnie żółte oczy
spokojna, zwykle neutralnie nastawiona, więcej słucha niż mówi, ciężka do zirytowania, jeśli nie zostanie wywołana do tablicy to udaje że nie istnieje; chyba że nie ma wyboru, otwarta na poglądy, lubi przysłuchiwać się konfliktom, nie umie podejmować decyzji "na wczoraj"; woli na spokojnie je przemyśleć
Tym razem jednak chyba nie mogło być tak prosto jak za poprzednimi razami. Na pierwszy rzut oka wszystko było idealnie, stróż powoli zbliżał się do zwierzyny i wyglądało na to, że ją złapie… jednak stało się coś co mu w tym przeszkodziło. Królik spojrzał się akurat w inną stronę i kątem oka zauważył Jesiona, uciekając przed jego atakiem w ostatniej chwili. Zwierzyna rzuca się do ucieczki, jednak jeszcze nie znika z pola widzenia kocura, który może rzucić się jeszcze za nią w pogoń.
Don'tknow what'swaiting downbelow ⛧Thewolfpack lurks,awaitingyou⛧ -Tofollow,tobleed- It'stime for youtoreturn,they decide ⛧Oh no,oh no, thewolfpack'swaiting for them⛧ Too calm,you'll see -Below thesurfacewaits for you-
![[Obrazek: NHH4nLd.png]](https://i.imgur.com/NHH4nLd.png)
![[Obrazek: f2u_wolf_paw___white_by_tarunyada_d5ls9s...D6vCucfu-8]](https://images-wixmp-ed30a86b8c4ca887773594c2.wixmp.com/f/e6135281-0345-4db9-a39c-2589e21e99d6/d5ls9st-58926b03-cee4-419c-b4f3-b738142195b2.png/v1/fill/w_27,h_29/f2u_wolf_paw___white_by_tarunyada_d5ls9st-fullview.png?token=eyJ0eXAiOiJKV1QiLCJhbGciOiJIUzI1NiJ9.eyJzdWIiOiJ1cm46YXBwOjdlMGQxODg5ODIyNjQzNzNhNWYwZDQxNWVhMGQyNmUwIiwiaXNzIjoidXJuOmFwcDo3ZTBkMTg4OTgyMjY0MzczYTVmMGQ0MTVlYTBkMjZlMCIsIm9iaiI6W1t7ImhlaWdodCI6Ijw9MjkiLCJwYXRoIjoiXC9mXC9lNjEzNTI4MS0wMzQ1LTRkYjktYTM5Yy0yNTg5ZTIxZTk5ZDZcL2Q1bHM5c3QtNTg5MjZiMDMtY2VlNC00MTljLWI0ZjMtYjczODE0MjE5NWIyLnBuZyIsIndpZHRoIjoiPD0yNyJ9XV0sImF1ZCI6WyJ1cm46c2VydmljZTppbWFnZS5vcGVyYXRpb25zIl19.Lk7Y2Vj7jq42ucMGMYhOuJEH185_cvno_D6vCucfu-8)