Lisia Nora Onyks

[Onyks]

xxxxMoże i wichrzak nie był jakimś niesamowicie inteligentnym osobnikiem, w którego gronie Onyks potrafiłaby się odnaleźć, ale entuzjazm dopisywał jej ogromny i na pewno plusowała tym… jakoś. Czarna piękność była aktualnie jeszcze marudna. W końcu niedawno wstała. Chyba można jej wybaczyć nie takie nieskazitelne zachowanie? Przynajmniej uśmiechnęła się wesoło do młodszej kotki na ten miły… komplement?
xxxxNie wyszło jej tak jak chciała, wyszło wręcz okropnie, bo nie dość, że nie trafiła po uszkach to jej mała ofiara właśnie odskoczyła do tyłu zwiększając między nimi dystans. Nie pozostawało samotniczce zrobić nic innego jak rzucić się w jej stronę i znowu zaatakować tym razem chcąc trafić w puchatą szyję - oczywiście również łapą.

Rolling 1d10+4: 4 +4 = 8

[Świtające Niebo]

Póki co było dobrze. Sparingi były zabawne, Świt zawsze je doceniała. Jakoś tak można było poczuć bliskość drugiego kota, poruszać się i chociaż spróbują zachęcić słońce do wyjścia. Może będzie chciało popatrzeć na ich wygibasy! Ona zdecydowanie by chciała. Chociaż rozumiała, czemu czasami wolało poleżeć za chmurami.
Samotniczka przyłożyła jej mocno w szyje, przez co rdzawa zgięła się w miejscu bólu, przyciskając łeb do szyi w tym miejscu. Nie na długo jednak, bo nie może tak wyglądać walka! Skoczyła więc w stronę orientalki, chcąc przygnieść ją do ziemi własnym ciałem.

Rolling 1d10+3: 3 +3 = 6

[Onyks]

xxxxWyszło jej bez problemu tym razem. Nie musiała się nawet zastanawiać czy cios zabolał, bo biedna Świt złożyła się delikatnie przez napór jaki łapa nałożyła na jej szyję. Nie żeby Onyks miała jakieś odruchy “ojojania” albo sumienie, które podpowiadało jej, że może powinna zacząć od delikatniejszych uderzeń, ale… z jakiegoś niewiadomego dla niej powodu - wolała uderzać po uszkach, czy bokach.
xxxxOdskakują od lecącego wichrzaka, strzepnęła uchem na tą dosyć marną próbę przywrócenia jej, ale hej! może serio dopiero ktoś się tu rozkręcał? Niezależnie od tego jaka była prawda, sama wystosowała konktratak łapą z nadzieją uderzenia rdzawej prosto w bark.

Rolling 1d10+4: 10 +4 = 14

[Świtające Niebo]

Nie było oczywiście zdziwienia w tym, że przeciwniczce (nowej przyjaciółce!) szło lepiej. Była starsza, bardziej doświadczona i pewnie niejedną walkę zdążyła już stoczyć. Tak samo sparing. Świt ledwo wyrosła, do tej pory biła się co najwyżej na treningu czy z Ryś. Nie było mowy o jakichś niezwykle przemyślanych taktykach. Atena się raczej tego domyślała.
Rdzawa cofnęła się aż i jęknęła z bólu, czując silne uderzenie w bark. Nie chcąc jednak pozostawać dłużną, ponownie ponowiła natarcie, chcąc ją przewrócić swoją masą.

Rolling 1d10+3: 6 +3 = 9

[Onyks]

xxxxJęk bólu, normalnie pewnie by ją zadowolił - w końcu na tym polegały sparingi, ale jakoś źle się czuła z faktem jak obijana była Świt, która w sumie nic takiego jej nie zrobiła. Była przede wszystkim miła i kulturalna, trochę zbyt głupiutka na ten świat, ale chociaż nie była samotniczką czy nie należała do żałosnego Nowego Świtu, prawda?
xxxx– Zegnij łapy i chowaj uszy – mruknęła czekając chwilę, aż ta się otrząśnie. Nie wiedziała, czy rdzawa potrzebowała jakichś taktyk, ale lepiej jej to powiedzieć, niż ją obijać jak worek treningowy, prawda? Nie była też pewna, czy to co powiedziała dotarło do wichrzaczki, bo już chwilę później ta znowu rzuciła się na nią tym razem ewidentnie lecąc na nią, także jedyne co pozostawało Onyks to uciec w bok. Nie chciała się wyłożyć na ziemi.

Rolling 1d10+4: 1 +4 = 5

[Świtające Niebo]

Posłała kotce miły uśmiech, gdy ta podpowiedziała jej co nieco. Było to bardzo miłe, szczególnie, że wcale nie musiała tego robić. Świt rzeczywiście przykleiła uszy do czaszki, choć była to dla niej dość nienaturalna pozycja, zważywszy że ciężko tak było słuchać otoczenia. A ona tak to lubiła! Najwidoczniej jednak były sprawy ważne i ważniejsze.
Uderzenie w Atenę wyszło słabo z powodu jej uniku, toteż walnęła ją co najwyżej sobą, ale przewrócić nie przewróciła. To nic! Zamiast ponawiać ten sam atak, rdzawa zamachnęła się łapą, chcąc kotkę uderzyć w udo albo zadek.

Rolling 1d10+3: 1 +3 = 4

[Onyks]

xxxxOdwzajemniła uśmiech, chociaż zrobiła to lekko bezwiednie, bo nie starała się wcale zaprzyjaźniać, ale lubiła uczyć przetrwania kotów, które nie bardzo sobie z nim radziły. Chociaż to też zależało od jednostki. Niektórych wolała dobić.
xxxxNie był to najlepszy unik jej życia, ewidentnie robiła lepsze, ale przynajmniej nie wylądowała od razu na glebie, gdzie łatwo poobijać sobie ciało chociażby od drobnych kamyczków, czy innych teoretycznie niewidocznych pagórków. Co do obijania ciała… z jakiegoś powodu Świt sobie uznała, że najlepszym celem na atak będzie zadek czarnej piękności, która szybkim przeskokiem w bok uniknęła tego… dziwnego spotkania. Sama zaś wyrzuciła łapę, by podciąć jej lekko przednie kończyny i może sprawić, by straciła chwilowo równowagę, jeszcze jej nie będzie wywracać.

Rolling 1d10+4: 8 +4 = 12

[Świtające Niebo]

Podcięcie nóg Świt było bardziej niż udane, bo rdzawa poleciała od razu bokiem na ziemię, uderzając z niemałym hukiem. Stęknęła jeszcze przy tym z bólu. Samotniczka wyjątkowo dużo krzywdy zdążyła jej zrobić, a miała to być tylko niewinna walka!! Całe szczęście córka Roziskrzonej Gwiazdy się nie wycofywała od wyzwań. Głównie dlatego, że nie widziała ich jako wyzwań czy czegoś niemożliwego. Ot, zabawa.
Skoro już leżała na ziemi, podwinęła tylne nogi, kopiąc w stronę orientalki, co by trafić w jej łapy. Może i ona się przewróci.

Rolling 1d10+3: 9 +3 = 12

[Onyks]

xxxxNie spodziewała się, że wywróci Świt, a już na pewno nie spodziewała się, że będzie to aż takie bolesne, że wyda z siebie dźwięk bólu. Nie żeby była szczególnie przejęta, ale jednak nie chciała poobijać dzieciaka jak ta już wiedziała gdzie stacjonuje i co… może jeszcze wróci z kolegą jakimś by się odwdzięczyć za bolesne spotkania z glebą? Niepraktyczne i nieprzyjemne.
xxxxZamyślenie się nigdy nie było szczególnie dobrą cechą, nie lubiła być nieostrożna i nieuważna co do swojego otoczenia, a właśnie to zrobiła przez co wylądowała na glebie zaraz obok rdzawego futra, ze zszokowanym wyrazem pyska. – Auć – stwierdziła bardzo elokwentnie i szybko obracając się zamierzała wykonać krótki kop tylnymi łapami prosto w bok długofutrzastej.

Rolling 1d10+4: 8 +4 = 12

[Świtające Niebo]

Świt natomiast uśmiechnęła się zwycięsko, widząc zaraz obok siebie Atenę na glebie. Fantastycznie uczucie, bo z pewnością kotka była doświadczoną wojowniczką o własne życie, toteż nic dziwnego, że walczyła zwyczajnie lepiej. Każdy więc udany atak ze strony rdzawej był na wagę świeżej piszczki! Nie zdziwiła się też, że po chwili dostała mocnego kopa w bok. Terminatorka wstrzymała aż oddech z bólu, wypuszczając go dopiero po chwili z głośnym jękiem. Nie zamierzała jednak pozostawać dłużna. Podniosła się na równe nogi, chcąc skoczyć na orientalkę i przyszpilić ją do ziemi własnym cielskiem.

Rolling 1d10+3: 9 +3 = 12

[Onyks]

xxxxNo dobra, może i nie przepadała za tym stworzeniem jakoś bardzo, ale musiała przyznać, że jednak była strasznie urocza i najważniejsze - nie była głupia… nie w taki sposób jak niektórzy, których spotkała na swojej drodze. Może to już samotność dobijała się do niej drzwiami i oknami, że nie widziała w tym nic złego, a może Kukuła miała na nią lepszy wpływ, niż ktokolwiek mógłby odgadnąć? Och… czy ona tak serio?
xxxxWywrócenie było jednym, ale bycie przyszpilonym do ziemi to w sumie drugorzędna sprawa, na którą nie zamierzała pozwolić bez walki, także pierwsze co zrobiła to szybki przewrót, który powtórzyłaby z dwa razy, tak by znaleźć się w pewnej odległości od wichrzaczki. I na pewno nie pod jej łapami.

Rolling 1d10+4: 1 +4 = 5

[Świtające Niebo]

Odturlanie się kotki przed atakiem byłoby skuteczne, gdyby było szybsze. Niestety, Świt wylądowała prosto na niej i uśmiechnęła się szeroko, zerkając w dół na pysk samotniczki. Szukała w nim dumy, zdziwienia albo jakiejś formy pochwały. Niby jej nie potrzebowała, ale zdecydowanie jakieś miłe spojrzenie byłoby budujące. - Leżysz! - uśmiechnęła się, a na dodatek podniosła łapkę, chcąc uderzyć Atenę w nos.

Rolling 1d10+3: 1 +3 = 4

[Onyks]

xxxxNie była sobą zadowolona. Ostatnie co powinna pozwolić komukolwiek to przyszpilić siebie do ziemi, ale jedynym pocieszeniem było to, że warunki były kontrolowane i tak jak z tyłu głowy miała lekki posmak porażki to umiała go przełknąć.
xxxx– Leżę – potwierdziła z delikatnym uśmiechem, bo dziecina była urocza ze swoimi reakcjami. Rozczarowanie sobą zaś ukryła pod łagodnym wyrazem pyska, bo nie było to potrzebne tutaj. Za to potrzebne było zablokowanie ataku kotki, więc bez większego namysłu podniosła łapę i zablokowała ścieżkę, którą szybowała łapa Świt. Sama zaś podniosła tylne kończyny z nadzieją wykopania z siebie ciężaru, którego nie chciała trzymać na sobie. Nie żeby miała jakiś problem do wichrzaczki, ale nie musiały być tak blisko.

Rolling 1d10+4: 3 +4 = 7

[Świtające Niebo]

Przefikołkowała nad samotniczką, kopnięta mocno od tyłu. Nie spodziewała się takiego ataku, ale zdecydowanie był warty zapamiętania. Ciekawy, bardzo fajny! Będzie musiała pochwalić się Wyderce, co też się nowego uczy!
Uśmiechnęła się do kotki, jakby chciała pogratulować jej fajnego ataku, a następnie wstała z ziemi, by przyjrzeć się dokładniej orientalce. Możliwe, że zaatakowanie w głowę byłoby skuteczne, w nos z pewnością bolesne. Porblem w tym, że to nie było na tyle fascynujące, by rdzawa się na to zdecydowała. Chciała jej jakoś zaimponować.
Cofnęła się o dwa kroki, przymierzyła głową do ziemi i zrobiła fikołka, by następnie wyprostować tylną nogę przy obrocie i kopnąć stopą w samotniczkę.

Rolling 1d10+3: 9 +3 = 12

[Onyks]

xxxxStyl walki był czymś nad czym zawsze pracowała, zazwyczaj musiała się bronić przed innymi, niż przyjemnie urządzać sparing jak inni mogli chociażby z rodzeństwem, którego nigdy nie miała. Znaczy miała Oriona, ale on porzucił ją dwukrotnie, więc czy mogła go jeszcze nazywać bratem? Pewnie mogła, ale czy nie było to zbyt bolesne?
xxxxUśmiech dzieciaka był czymś czego się nie spodziewała. W sumie… dlaczego nie? Ona się cały czas uśmiechała, tylko jej usposobienie było dosyć… ciekawe i inne przez co nie była pewna jak to odbierać. Świt nie próbowała być sarkastyczna, ani zniechęcić przeciwnika, autentycznie po prostu posyłała jej miły uśmiech… z powodu odrzucenia jej do tyłu? Onyks z zainteresowaniem oglądała poczynania rdzawej, a kiedy ta nagle zrobiła fikołek i kopnęła ją łapą w bok, po prostu upadła ze zdziwieniem na ziemię.
xxxx– Co to było? – zapytała nagle i zaśmiała się szczerze, zaskoczona sytuacją, ale nim zdążyła usłyszeć odpowiedź rzuciła się z paszczą na ogon kotki, tak by zacisnąć na nim lekko zęby. Był najbliżej w końcu.

Rolling 1d10+4: 2 +4 = 6