Trening Mchowej Łapy

[Jodłowa Gałązka]

-Tak, na dziś to tyle -powiedziała kiedy doszli już do końca granicy- A na następnym spotkaniu skończymy dokładne omawianie rang w czasie obchodzenia granicy z Ziemiami Niczyimi i z Klanem Cienia oraz skończymy omawiać Kodeks, ponieważ jeszcze trochę nam go zostało -zarządziła obojętnie. Skoro Mchowa Łapa chciał zaczynać od teorii, to tę teorię dostanie dopóki jej nie skończą i tyle. Bo szkoda już było przerywać cokolwiek w połowie- Jeszcze jakieś pytania? Jak nie to będziemy wracać.

//jeśli nie ma pytań to chyba można zaczynać inny dzień???

[Nietoperz]

Był plan. To się właściwie ceni, bo przecież bez tego... różnie mogło iść. Jak Mech nie miał nic przeciwko żadnemu tokowi decyzji, wolałby aby sprawy ważne - jak to - były jakkolwiek przemyślane. Trening, który jest wybuchami energii znikąd byłby... trudny. Tak po prostu.
- Tyle. Do zobaczenia? - rzucił jeszcze. Być może jutro się zobaczą. Być może za pół księżyca. To w żaden sposób by mu nie przeszkadzało, a i osobiście by się skupiał jedynie na tym, żeby z lekcji wyciągać jak najwięcej się da.

[Jodłowa Gałązka]

***

Trochę im się poprzesuwało wszystko… z różnych powodów. Na spotkaniach powtarzali też materiał, który do tej pory przerobili, ale w końcu wszystko się poukładało tak, że mogli teraz wejść dalej w tematy. O Gwiezdny Klanie… życie to się jednak potrafi zwalić kotu na głowę… zwłaszcza kiedy odbiera mu najbliższe koty. No, ale może jak znowu rzuci się w wir obowiązków zamiast jęczeć to… no, może nie zapomni, ale będzie mniej o tym myśleć.
Jodłowa Gałązka czekała na Mchową Łapę o umówionej porze na Wyjących Wzgórzach, czyli standardowo. Czarno-biała westchnęła ciężko i zatrzymała wzrok na czymś w oddali, o czym tylko ona wiedziała, bo w sumie nikt inny nie mógłby jej zajrzeć do głowy, żeby przekonać się na co patrzy. Może to i lepiej… ostatnio coraz ciężej było jej dzielić się swoimi przemyśleniami z kimkolwiek… tak to zawsze miała Pszenicznego Kłosa, a teraz?... No właśnie.

[Nietoperz]

Ciągnęło się. Nie miał nic przeciwko temu, ale odczuł jak bardzo wolno ten trening leciał i jak, najpewniej, dużo mógł stracić w porównaniu z kotami, które na treningi chodziły chociaż trochę częściej. Trudno.
- Jodłowa Gałązko - mruknął, gdy ją zobaczył. - Jestem gotowy.
Dorzucił. Nie było co marnować czasu na to, żeby sobie gadać o byle pierdołach… szczególnie, że mogli iść już zwiedzać resztę terenów.

[Jodłowa Gałązka]

-Szczerze cię przepraszam za to że to wszystko się tak dłużyło i było takie chaotyczne przez ostatnie księżyce -przyznała, bo to była jej wina a nie Mchowej Łapy, więc przydałoby się okazać jakąś skruchę. No, ale Jodła nie zamierzała też tutaj lamentować, więc szybko przeszła do konkretów- Skoro jesteś gotowy to zaczynajmy. Dzisiaj przejdziemy po granicy przy Czarnym Ogonie a potem po granicy z Klanem Cienia -oznajmiła i machnęła ogonem, żeby młody kocur za nią podążał kiedy ta kierowała się w stronę Barwnej Łąki gdzie ostatnio skończyli- Zanim dojdziemy na miejsce to skończmy omawianie reszty rang. Zostały nam Wojownik, Terminator, Starszyzna, Matka oraz Kocię. To chyba proste, zwłaszcza że w Klanie żyjesz już nie pierwszy księżyc, ale mus to mus -powiedziała, jednak niestety, ale musieli przerobić nawet takie oczywistości- Wojownicy to koty, które ukończyły trening i zajmują się polowaniami, patrolami oraz trenowaniem terminatorów. Kodeks przy okazji dodaje, że ”Wojownik odrzuca wygodne życie pieszczoszka” oraz ”Nowo pasowany wojownik musi odbyć milczące czuwanie przez jedną noc po ceremonii”. Komentarze?

[Nietoperz]

Otworzył nieco szerzej oczy, krzywiąc się pod nosem. Przeprosiny? Nie oczekiwał ich. Życie jest nieprzewidywalne. Równie dobrze lis mógłby odgryźć jej łapę, a on zwyczajnie ostatecznie cieszyłby się, że jest w stanie i tak wrócić do sprawności.
Nie skomentował, poza posłaniem jej delikatnego uśmiechu, sugerującego że “nic nie szkodzi”. Następnie ruszył za nią, przysłuchując się kolejnym dyktowanym zasadom.
- Wspomniane czuwanie; jaka jest jego istota? Trenując każdego dnia wiem, co będę w przyszłości robił, oraz jakie będzie moje zadanie. Wiem też, że przyjdzie mi jedynie więcej obowiązków. Po co się je praktykuje?

[Jodłowa Gałązka]

-Hmmm, osobiście powiedziałabym, że to głównie po prostu tradycja -odparła, bo nie zawsze wszystko musiało mieć całkowity sens, czasami robiło się coś tylko po to, żeby zachować jakąś tradycję, bo ona też była, mimo wszystko, w jakiś sposób ważna- Jednak powiedziałabym też, że jest to dobra okazja na zastanowienie się nad tym co planujesz dalej. Czy może masz większe ambicje niż pozostanie wojownikiem, do czego chcesz dążyć w swoim życiu i tak dalej -dodała, zauważając przy okazji, że zbliżali się już do granicy od strony Czarnego Ogona od strony Barwnej Łąki- Masz też czas na zastanowienie się o czymś więcej niż tylko twoja wojownicza kariera, nikt ci nie nakazuje o czym masz wtedy myśleć.

[Nietoperz]

Jedyną jego ambicją było przeżyć godny żywot. Przywódca... to jest zbyt dużo. Nie wyrobiłby. Wojownik byłby odpowiednim losem. O ile faktycznie nie zostanie kiedyś włóczęgą...
- Rozumiem. Możemy przejść dalej - odpowiedział po chwili. Nie miał kolejnych pytań, a zbędne przeciąganie byłoby absurdalnie głupie; po co miałby w końcu dopytywać o coś, co już rozumiał...

[Jodłowa Gałązka]

-Dobrze, to w takim razie dalej -kiwnęła głową- Terminator, jak ci wiadomo z doświadczenia, to kociak, który w wieku sześciu księżyców został na ceremonii terminatorem i od tego momentu uczęszcza na trening ze swoim mistrzem. W Kodeksie są zasady, że ”Kocię musi mieć przynajmniej sześć księżyców, by zostać terminatorem” oraz ”Terminatorom nie wolno jeść bez pozwolenia, dopóki nie zapolują, by nakarmić starszyznę”, ale oczywiście jeśli nie umiesz jeszcze polować to nikt cię nie będzie głodził -postanowiła lekko zażartować, chociaż nie była taka pewna czy Mech doceni jej próbę jakoś trochę rozbudzenia tego treningu- oraz ”Zwierzyna zabijana jest tylko po to, by się nią pożywić. Podziękuj Gwiezdnemu Klanowi za jej życie”, ale no, jakby co to nie musisz robić tego na głos, w myślach też wystarczy -dodała, czekając na ewentualne komentarze ze strony swojego terminatora. I tak mieli czas, bo dopiero zaczęli iść pierwszą z dzisiaj zaplanowanych granic.

[Nietoperz]

Zrozumiałe. Machnął głową, nie czując potrzeby rzucania zbędnych komentarzy w tym miejscu. Po prostu przyjął do wiadomości te dwie zasady, teraz czekając na kolejne… Bo przedłużanie tego byłoby zupełnie bez sensu. Jeśli przyspieszą, to może nawet zrobią coś więcej niż jakby tylko to? To brzmiało dość… kusząco, bo nawet jeśli był cierpliwy, tak nie lubił zbędnego trzymania się kurczowo jednego tematu.

[Jodłowa Gałązka]

-Dobrze, o rangach Starszyzny, Matki oraz Kocięcia powiem szybko, bo one są jednymi z najbardziej oczywistych -odparła- Do Starszyzny przechodzą koty, które dożyły wieku 100 księżyców i większość czasu spędzają w obozie na zasłużonym odpoczynku. Do starszyzny mogą odejść także koty młodsze niż 100 księżyców, jeśli ich stan fizyczny lub psychiczny uniemożliwia im dzierżenie rangi wojownika lub innej. Starszyzną zajmują się inne koty w Klanie. W Kodeksie jest zasada, że ”Starszyzna i kocięta muszą zostać nakarmieni przed terminatorami i wojownikami” -zaczęła- Matki to oczywiście koty w ciąży, ale też takie, które chcą zajmować się kociętami, nawet jeśli nie mają w danym momencie własnych. Taką rangę może dostać każdy, niezależnie od płci, jeśli przywódca wyrazi na to zgodę. Ranga Kociaka posiadają kocięta do swojej ceremonii na terminatora, to każdy wie. Nie mogą wychodzić z obozu, i, o ile każde kocię ma swojego rodzica lub rodziców, którzy stanowią nad nim pieczę, to troszczą się o nie również wszystkie Matki w Klanie w równym stopniu. Jakieś pytania co do tego? -zapytała, chociaż raczej nie spodziewała się żadnych, wszystko wydawało jej się na tyle proste, że nie były one potrzebne, ale wolała profilaktycznie zapytać.

[Nietoperz]

Kolejna fala informacji była logiczna, niektóre z tych rzeczy wiedział. Jedynie spojrzał na Jodłę, gdy ta wspomniała o kotach, których stan psychiczny mógłby uniemożliwić pracę. Zupełnie tak, jakby personalnie było to skierowane do niego. Potem znów spojrzał się na drogę przed nimi, jedynie słuchając bez zbędnych komentarzy.
- Wiele młodych kotów opuszcza obóz, nikt na to nie reaguje - nie było to pytaniem. To było stwierdzeniem, suchym i przykrym, wypowiedzianym w tonie co najmniej takim, jakby informował ją o śmierci jej partnera czy dzieci. - Czemu?

[Jodłowa Gałązka]

-Reagują, przynajmniej niektórzy -powiedziała- Ja chociażby już nie raz wyruszałam na próby poszukiwania zaginionych kotów -dodała jeszcze- z Azaliową Łapą chociażby -powiedziała, przypominając sobie jak wyruszyli na poszukiwania Pszenicznego Kłosa, którego zapach znikał za Grzmiącą Ścieżką. No i Kolec, z Kolec tak samo- patrole też się wysyła… ale niestety rzadko się udaje znaleźć takiego zaginionego… chociaż jak ma się szczęście to czasami wraca też sam po jakimś czasie.

[Nietoperz]

- Nie, Jodłowa Gałązko, chodziło mi o to, że kocię - bo nie nazwę sześciomiesięcznego kota uderzenie serca po mianowaniu terminatorem - bez problemu może opuścić obóz, większość kotów nawet nie kiwnie na to końcówką ogona. Czemu to jest dozwolone? - sprecyzował, z tyłu głowy kodując że były próby odnalezienia innych. Jasne, to... dobrze. Życzył im wszystkim szybkiego powrotu do Klanu, w zdrowiu i szczęściu. Niemniej jeśli tyczyć się to miało młodszych osobników, chyba wolałby im nie życzyć żadnego powrotu - bo powinni siedzieć przy swoim mistrzu na tyłku i się uczyć, ewentualnie zajmować obowiązkami.

[Jodłowa Gałązka]

-Nie potrafię odpowiedzieć ci na pytanie czemu jest to dozwolone tak ogólnie, w teorii -westchnęła, bo zaczęli zagłębiać się w filozoficzne tematy zamiast skupiać się na treningu, no ale cóż… mieli do przejścia jeszcze i tak granicę z Klanem Cienia, do której z resztą powoli się zbliżali…- Jednak mogę ci odpowiedzieć, że w praktyce już zależy to bardziej od podejścia mistrza do tematu. Mój pierwszy mistrz chociażby, który mnie trenował nie pozwalał mi wychodzić poza obóz dopóki nie nauczyłam się walczyć albo samotnie, tylko z patrolem -powiedziała- kiedy Sarna wyszła z obozu bez słowa uderzenie serca po mianowaniu na terminatora, nie obeszło się bez dosadnej pogadanki z nią później, bo nie zamierzam tolerować takiego zachowania. To już zależy od podejścia kota, bo to mistrz jest w dużej mierze odpowiedzialny za swojego terminatora.