15.05.2026 10:54
Oto kolejna okazja, by zagrać postacią urodzoną w Klanie Wichru. Kocięta pochodzą z miotu NPC (rodzice nie są i nie będą nigdy odgrywani), a grę rozpoczynamy od razu po wysłaniu i zaakceptowaniu Karty Postaci.
Rodzicami są Krucha Jabłonka i Śliski Węgorz:
![[Obrazek: Fu50qSc.png]](https://i.imgur.com/Fu50qSc.png)
Imię: Krucha Jabłonka
Płeć: Kotka
Wiek: 28
Wygląd: Na pierwszy rzut oka wydaje się zwyczajna - wojowniczka łatwo topi się w tłumie i raczej się nie wychyla, póki nie musi, choć wojujące w niej poczucie sprawiedliwości czasami się odzywa i donośny głos nie pasuje do końca do obrazka delikatnej kotki o smutnym pyszczku. Posturę ma poprawną, szczupłe ciało przykryte dłuższą, kremową sierścią, przystrojoną szerokimi plamami nieco ciemniejszych klasycznych pręg. Jasny kolor przerywa jeszcze jaśniejsza biel szerokiego wachlarza na piersi, która zwęża się ku brodzie i przez płaty wąsowe idzie strzałką ku czołu, tym samym zwracając uwagę na duże, jasnozielone oczy. Jabłonka porusza się z gracją, choć zawsze pośpiesznie, jakby z obawy przed minimalnym spóźnieniem, co sprawia że nie raz zdarzyło jej się wpaść przypadkiem na koty stojące na jej drodze. Zawsze są obdarowani bukietem przeprosin, oczywiście, ale łatwo dostrzec zmartwienie na ekspresyjnej mordce wojowniczki.
Trwałe urazy: —
Charakter: Pozory mylą, choć nie w przypadku Jabłonki. Cechuje ją delikatność i wysoko rozwinięta moralność, nierzadko przesadzona – wojowniczka jest bez problemu w stanie odmówić sobie jedzenia lub odpoczynku na rzecz innych, o ile znajdzie ku temu choćby jeden, najmniejszy powód. Nie patrzy wtedy, czy decyzja ta negatywnie wpłynie na nią lub na jej najbliższych, ponieważ to, co liczy się dla niej najbardziej to sprawiedliwość. Twierdzi, że z każdym problemem musi poradzić sobie sama i nie lubi mieć długów wdzięczności – każdy z nich spłaca za wszelką cenę, inaczej nie może spać spokojnie. W momentach najgorszych kryzysów głośno podważa swoją wiarę w Gwiezdny Klan, choć nawet wtedy kieruje swoje bolączki na Srebrną Skórkę i po cichu ma nadzieję, że wszystko się jakoś ułoży. Na ogół bywa wesoła i przyjazna, zawsze kulturalnie podchodzi do innych; nie lubi uszczypliwości i nie zniża się do nieprzemyślanych obelg. Wierzy, że każdy zasługuje na drugą szansę, a czasem także trzecią i czwartą. Jednak podjudzona Jabłonka szybko traci nerwy, czego ofiarą zwykle są bliskie jej koty. Zdarza jej się na nich krzyczeć i rzucać słowa, których żałuje, gdy już ochłonie. Stara się naprawiać relacje, po takich wybuchach i przysięga przed samą sobą, że to już się nie powtórzy. Bywa melancholijna i zamyślona. Gdy zapomina tak o rzeczywistości, pochłaniają ją wewnętrzne dylematy, marzenia bądź wspomnienia dawnych czasów.
Urodzona: w Klanie Wichru.
Historia: nieznana
![[Obrazek: UyYgyNp.png]](https://i.imgur.com/UyYgyNp.png)
Imię: Śliski Węgorz
Płeć: kocur
Wiek: 48
Wygląd: Futro Węgorza jest gładkie, zawsze zadbane i przylegające do żylastego cielska. Kocur jest spory i barczysty, ale nie można odmówić mu smukłej sylwetki. Prezentuje się bardzo elegancko, dostojnie, długi pysk zawsze nosi z wysoko uniesioną brodą, zielone oczy są zmrużone i przenikliwie przyglądają się mijającym go kotom. Mimo młodego wieku, na pysku można dojrzeć pojawiające się siwe włoski, być może spowodowane życiem w ciągłym napięciu. Na dymnej sierści występują czarne włoski, układające się we wzory typowe dla klasycznego pręgowania, a gdzieniegdzie Węgorz jest ozdobiony zbrązowiałymi od słońca plamami.
Trwałe urazy: —
Charakter: Węgorz skrzętnie ukrywa swoje prawdziwe oblicze pod maską doskonałego wojownika i przykładnego członka Klanu. Potrafi być czarujący, kiedy tylko chce, a do tego wie jak czytać inne koty, co pozwala mu sprawiać wrażenie godnego zaufania. Dba o swoją reputację i nie zawaha się tak nagiąć rzeczywistości, by zostać tym jednoznacznie dobrym, troskliwym w każdej sytuacji. Choć jego partnerka się z tym opisem nie zgadza, w oczach innych kotek uchodzi za niezwykle szarmanckiego. Kocur zawsze wie jak robić dobrą minę do złej gry – jest wyrachowany i cyniczny, wie gdzie ukłuć, by zabolało najmocniej oraz jak kłamać tak by nawet powieka mu nie drgnęła. Jednak, mimo tęgiego umysłu i przebiegłości, potrafi paść ofiarą swoich własnych decyzji. To zachłanność jest jego zgubą. A gdy zaczyna tracić grunt pod łapami, łatwo się denerwuje i wyżywa na innych – najczęściej na tych, którzy nie będą w stanie zaszkodzić jego opinii.
Urodzony: w Klanie Wichru.
Historia: Nieznana. Tajemnicą pozostaje również, że Węgorz odebrał Roziskrzonej Gwieździe jedno z żyć – napchał mu maku do posiłku, licząc na to, że stary kocur ma już tylko ostatnie życie.
Historia:
Węgorz był słodki wobec Jabłoni. Dobrze dobrane słówka, czułe przejechanie nosem za uszkiem, figlarne uśmieszki w jej kierunku. Jakimż to było więc szokiem dla młodej terminatorki, gdy jej mentorka-prawie-jak-matka, Bławatkowa Łąka, nie aprobowała tego związku, zanim zdążył się w ogóle rozwinąć. Starsza kotka z trudem przyjmowała do wiadomości, że kocur trzyma się tak blisko jej podopiecznej; raz po raz próbowała odwieść Jabłonkę od głupiej decyzji, z której mogło nie być odwrotu.
Wobec Węgorza była podejrzliwa od dawna, wojownik mówił od rzeczy, kilkukrotnie widywała go na granicach, jak dzielił się zwierzyną z samotnikami i na sam jego widok sierść jeżyła się na karku. Kocur to dostrzegał, a że nie zamierzał głupio ryzykować, od razu zaczął przymilać się do terminatorki Bławatkowej Łąki, zapewniając sobie tym samym bezpieczną przystań w Klanie Wichru w formie zakochanej młódki.
Kocur lubił grać starszej wojowniczce na nosie, nie tylko wyrachowanymi komentarzami, ale i zabieraniem jej podopiecznej na prywatne treningi. Nauczał Jabłonkę po kryjomu, opowiadając o historii Czterech Klanów, a robił to w sposób tak dostojny, że Jabłonce trudno było uwierzyć, że można o czymkolwiek mówić tak pięknie, tym samym marząc, by kiedyś i o niej tak mówił. Uczył jej kodeksu, pokazywał jak polować, choć nigdy tak optymalnie, by mogła wyżyć na tym sama z siebie. Cokolwiek by się nie stało, chciał, by była od niego zależna; również emocjonalnie. Urywał lekcje w połowie, ucinał nagle zdania i zawracał z powrotem do obozu, zasłaniając się zobowiązaniami, o których właśnie sobie przypomniał, tylko po to, by wzniecać coraz bardziej rozpaloną ciekawość Jabłonki, która to pragnęła, by mówił więcej.
W końcu Jabłoniowa Łapa stała się Kruchą Jabłonką, a Śliski Węgorz jej oficjalnym partnerem. Ku niezadowoleniu Bławatek, para stawała się sobie coraz bliższa, spędzając ze sobą jeszcze więcej czasu niż wcześniej, choć tym razem zawsze z inicjatywy Jabłoni. Mimo, że młoda wojowniczka traktowała Łąkę jak swoją własną matkę, coraz częściej się z nią kłóciła, gdy temat schodził na Węgorza. Również i on nie szczędził w słowach, gdy tylko spotykał w obozie staruszkę, przyczyniając się do coraz większego smutku narastającego w jej sercu, kiedy to po raz kolejny w swoim życiu traciła córkę na własnych oczach.
Ciąża Kruchej Jabłonki była rzeczą niespodziewaną, a dla Węgorza zarówno taktycznym mistrzostwem, jak i przeszkodą. Kocięta spoiłyby ich związek jeszcze bardziej, tworząc z nich rodzinę, której Jabłoń by nie zaprzepaściła za nic w świecie, co szczerze cieszyło kocura. Z drugiej strony wyczuwał coraz częściej kręcącą się przy kotce Bławatek, która nie dawała sobie wmówić, że jej nie potrzebują. Zamierzała przeć ku Jabłonce, co by się nie działo, byle nie pozwolić jej na pozostanie samej z Węgorzem i gromadką kociąt na głowie.
Od momentu, gdy wojownik przetrawił sobie dobrze informację o ciąży partnerki, zaczął się dystansować od Jabłoni, czując swoją bezpieczną pozycję w Klanie i w ich związku. Zdarzało mu się znikać na całe dnie, choć nigdy nie wracał z pustymi łapami, by móc udobruchać zamartwiającą się partnerkę. A to dorodny zając, tylko i wyłącznie dla nich, na romantyczną kolację w świetle księżyca. A to ciekawy drobiazg znaleziony na terenach. A to piórko, które kolorem przypominało mu o jej oczach. Co by nie przynosił, kotka zawsze przyjmowała prezenty, nie chcąc go oskarżać o nic, co jeszcze mogłoby okazać się prawdą.
Ciąża przebiegła sprawnie mimo nerwów, których kotka się najadła przez cały ten czas. Pomoc Bławatkowej Łąki była nieoceniona i może to dzięki temu emocje wojowniczki trzymały się na wodzy, tym samym wydając na świat zdrowe kocięta.
Jabłonka stara się je wychować na dobre, uczciwe koty, gdzie w tym samym momencie Węgorz oskarża ją o nadopiekuńczość i rozpieszczanie. Uczestniczy w życiu kociąt, próbując z nimi rozmawiać i wymyślać zabawy, ale szybko się frustruje i jego nerwy trzymają się na włosku. Gdy czuje, że ledwo powstrzymuje się przed zruganiem kociąt, robi taktyczny odwrót i wychodzi bez słowa, pozostawiając zdziwione młode same sobie, a ewentualne groźby rzucone w złości po chwili refleksji obraca w żart i śmieje się, jak to wcale nie mówił na poważnie. W wychowaniu udział bierze również Bławatek, która to wspiera Jabłoń i przekazuje wartości godne prawdziwych wojowników, a także opowiada historie ze swoich czasów, często nieco kolorując niektóre zdarzenia, by nie zanudzić kociąt babcinymi opowiastkami. Jabłonka stawia bardziej na naukę i zabawę, nie szczędząc przy tym słów wsparcia i komplementów wobec dzieci.
TL;DR Śliski Węgorz bywał widywany przez Bławatek na granicach, gdzie spoufala się z podejrzanymi samotnikami i dzieli z nimi jedzeniem. Żeby trzymać kotkę w garści i móc kontrolować sytuację, kocur zbliżył się do jej ówczesnej terminatorki, Jabłonki. Zmanipulowana w wielką miłość kotka zaczynała odsuwać się od Bławatek, pchana w ramiona starszego wojownika. Węgorz usilnie odbierał jej każdą wolną chwilę i uczył potajemnie wbrew woli Mistrzyni, by mieć ją bliżej siebie. Łąka z całych sił próbowała odsunąć kotkę od orientala, ale powodowało to tylko kłótnie między kotkami. Po skończonym treningu, Jabłonka i Węgorz szybko zostali parą, a to zaowocowało ciążą. W tym momencie kocur zaczął częściej znikać i przepraszać kotkę w formie prezentów różnej maści, nie tłumacząc gdzie i po co był. Przez cały okres ciąży, przy Jabłonce trwała Bławatek, pomagając z czym tylko się dało, ku niezadowoleniu Węgorza.
Dodatkowe informacje:
Jest możliwość wcielenia się w ósemkę kociąt. Kocięta można adoptować przez najbliższe 2,5 miesiąca, aż do osiągnięcia przez miot wieku terminatorskiego. Rozpoczynamy grę jako 1 księżycowy kociak (wiek na koniec maja: 2 księżyce). W historii obowiązkowy jest zapis, że posiada się siódemkę rodzeństwa z miotu, a rodzicami są Krucha Jabłonka oraz Śliski Węgorz.
Przed stworzeniem postaci należy zarezerwować miejsce w miocie poprzez zadeklarowanie chęci gry w temacie miotu. Rezerwacja miejsca przepada, jeżeli w ciągu tygodnia nie zostanie napisana i wysłana Karta Postaci. Istnieje możliwość przedłużenia rezerwacji – należy przekazać taką potrzebę jednemu z członków administracji i określić ile dodatkowego czasu będzie potrzebne.
Ponadto zachęcamy by wszelkie wątpliwości, pytania i zamieszczać w tym temacie.
Lista chętnych:
x Wilk (już gra) -> konto od zera w adopcji
x Jeżyk (już gra)
x Jajko (już gra)
x Oczko (już gra)
x Czajka (już gra)
x Mewa (już gra)
x
x
Sugestie w sprawie imion:
Mile widziane imiona związane z ptakami (np. gęś, przepiórka, perkoz, gołąb, bocian, orzeł etc.) lub kolorami (np. biel, czerń, czerwień, błękit, rudy, siny, mięta etc.)
Należy pamiętać, że są to jedynie sugestie, które można wziąć pod uwagę rozważając grę w miocie. Wybór imienia wciąż należy do gracza.
Dostępna budowa:
Typ pyska: standardowy (europejski) lub długi (orientalny).
Długość futra: krótkie lub długie
Umaszczenia: (kliknij na umaszczenie, by zobaczyć przykładowe zdjęcie):
Te oznaczone * są wyjątkowo rzadkie i może być ciężko znaleźć zdjęcia.
Pręgowanie: Kocięta mogą być jednolite (niepręgowane) lub pręgowane klasycznie, lub tygrysio.
Biel: Kocięta mogą mieć dowolną ilość białych znaczeń oprócz bieli pokrywającej całego kota.
Kolor oczu: Dowolny naturalny kolor. Koty z jakąkolwiek ilością białych znaczeń mogą mieć heterochromię (oczy w dwóch różnych kolorach). Przypominamy, że kocięta rodzą się z niewybarwionymi oczami, tzn. niebieskimi, a docelowy kolor przyjmują one w wieku ok. 3-5 księżyców.
Rodzicami są Krucha Jabłonka i Śliski Węgorz:
Imię: Krucha Jabłonka
Płeć: Kotka
Wiek: 28
Wygląd: Na pierwszy rzut oka wydaje się zwyczajna - wojowniczka łatwo topi się w tłumie i raczej się nie wychyla, póki nie musi, choć wojujące w niej poczucie sprawiedliwości czasami się odzywa i donośny głos nie pasuje do końca do obrazka delikatnej kotki o smutnym pyszczku. Posturę ma poprawną, szczupłe ciało przykryte dłuższą, kremową sierścią, przystrojoną szerokimi plamami nieco ciemniejszych klasycznych pręg. Jasny kolor przerywa jeszcze jaśniejsza biel szerokiego wachlarza na piersi, która zwęża się ku brodzie i przez płaty wąsowe idzie strzałką ku czołu, tym samym zwracając uwagę na duże, jasnozielone oczy. Jabłonka porusza się z gracją, choć zawsze pośpiesznie, jakby z obawy przed minimalnym spóźnieniem, co sprawia że nie raz zdarzyło jej się wpaść przypadkiem na koty stojące na jej drodze. Zawsze są obdarowani bukietem przeprosin, oczywiście, ale łatwo dostrzec zmartwienie na ekspresyjnej mordce wojowniczki.
Trwałe urazy: —
Charakter: Pozory mylą, choć nie w przypadku Jabłonki. Cechuje ją delikatność i wysoko rozwinięta moralność, nierzadko przesadzona – wojowniczka jest bez problemu w stanie odmówić sobie jedzenia lub odpoczynku na rzecz innych, o ile znajdzie ku temu choćby jeden, najmniejszy powód. Nie patrzy wtedy, czy decyzja ta negatywnie wpłynie na nią lub na jej najbliższych, ponieważ to, co liczy się dla niej najbardziej to sprawiedliwość. Twierdzi, że z każdym problemem musi poradzić sobie sama i nie lubi mieć długów wdzięczności – każdy z nich spłaca za wszelką cenę, inaczej nie może spać spokojnie. W momentach najgorszych kryzysów głośno podważa swoją wiarę w Gwiezdny Klan, choć nawet wtedy kieruje swoje bolączki na Srebrną Skórkę i po cichu ma nadzieję, że wszystko się jakoś ułoży. Na ogół bywa wesoła i przyjazna, zawsze kulturalnie podchodzi do innych; nie lubi uszczypliwości i nie zniża się do nieprzemyślanych obelg. Wierzy, że każdy zasługuje na drugą szansę, a czasem także trzecią i czwartą. Jednak podjudzona Jabłonka szybko traci nerwy, czego ofiarą zwykle są bliskie jej koty. Zdarza jej się na nich krzyczeć i rzucać słowa, których żałuje, gdy już ochłonie. Stara się naprawiać relacje, po takich wybuchach i przysięga przed samą sobą, że to już się nie powtórzy. Bywa melancholijna i zamyślona. Gdy zapomina tak o rzeczywistości, pochłaniają ją wewnętrzne dylematy, marzenia bądź wspomnienia dawnych czasów.
Urodzona: w Klanie Wichru.
Historia: nieznana
Imię: Śliski Węgorz
Płeć: kocur
Wiek: 48
Wygląd: Futro Węgorza jest gładkie, zawsze zadbane i przylegające do żylastego cielska. Kocur jest spory i barczysty, ale nie można odmówić mu smukłej sylwetki. Prezentuje się bardzo elegancko, dostojnie, długi pysk zawsze nosi z wysoko uniesioną brodą, zielone oczy są zmrużone i przenikliwie przyglądają się mijającym go kotom. Mimo młodego wieku, na pysku można dojrzeć pojawiające się siwe włoski, być może spowodowane życiem w ciągłym napięciu. Na dymnej sierści występują czarne włoski, układające się we wzory typowe dla klasycznego pręgowania, a gdzieniegdzie Węgorz jest ozdobiony zbrązowiałymi od słońca plamami.
Trwałe urazy: —
Charakter: Węgorz skrzętnie ukrywa swoje prawdziwe oblicze pod maską doskonałego wojownika i przykładnego członka Klanu. Potrafi być czarujący, kiedy tylko chce, a do tego wie jak czytać inne koty, co pozwala mu sprawiać wrażenie godnego zaufania. Dba o swoją reputację i nie zawaha się tak nagiąć rzeczywistości, by zostać tym jednoznacznie dobrym, troskliwym w każdej sytuacji. Choć jego partnerka się z tym opisem nie zgadza, w oczach innych kotek uchodzi za niezwykle szarmanckiego. Kocur zawsze wie jak robić dobrą minę do złej gry – jest wyrachowany i cyniczny, wie gdzie ukłuć, by zabolało najmocniej oraz jak kłamać tak by nawet powieka mu nie drgnęła. Jednak, mimo tęgiego umysłu i przebiegłości, potrafi paść ofiarą swoich własnych decyzji. To zachłanność jest jego zgubą. A gdy zaczyna tracić grunt pod łapami, łatwo się denerwuje i wyżywa na innych – najczęściej na tych, którzy nie będą w stanie zaszkodzić jego opinii.
Urodzony: w Klanie Wichru.
Historia: Nieznana. Tajemnicą pozostaje również, że Węgorz odebrał Roziskrzonej Gwieździe jedno z żyć – napchał mu maku do posiłku, licząc na to, że stary kocur ma już tylko ostatnie życie.
Historia:
Węgorz był słodki wobec Jabłoni. Dobrze dobrane słówka, czułe przejechanie nosem za uszkiem, figlarne uśmieszki w jej kierunku. Jakimż to było więc szokiem dla młodej terminatorki, gdy jej mentorka-prawie-jak-matka, Bławatkowa Łąka, nie aprobowała tego związku, zanim zdążył się w ogóle rozwinąć. Starsza kotka z trudem przyjmowała do wiadomości, że kocur trzyma się tak blisko jej podopiecznej; raz po raz próbowała odwieść Jabłonkę od głupiej decyzji, z której mogło nie być odwrotu.
Wobec Węgorza była podejrzliwa od dawna, wojownik mówił od rzeczy, kilkukrotnie widywała go na granicach, jak dzielił się zwierzyną z samotnikami i na sam jego widok sierść jeżyła się na karku. Kocur to dostrzegał, a że nie zamierzał głupio ryzykować, od razu zaczął przymilać się do terminatorki Bławatkowej Łąki, zapewniając sobie tym samym bezpieczną przystań w Klanie Wichru w formie zakochanej młódki.
Kocur lubił grać starszej wojowniczce na nosie, nie tylko wyrachowanymi komentarzami, ale i zabieraniem jej podopiecznej na prywatne treningi. Nauczał Jabłonkę po kryjomu, opowiadając o historii Czterech Klanów, a robił to w sposób tak dostojny, że Jabłonce trudno było uwierzyć, że można o czymkolwiek mówić tak pięknie, tym samym marząc, by kiedyś i o niej tak mówił. Uczył jej kodeksu, pokazywał jak polować, choć nigdy tak optymalnie, by mogła wyżyć na tym sama z siebie. Cokolwiek by się nie stało, chciał, by była od niego zależna; również emocjonalnie. Urywał lekcje w połowie, ucinał nagle zdania i zawracał z powrotem do obozu, zasłaniając się zobowiązaniami, o których właśnie sobie przypomniał, tylko po to, by wzniecać coraz bardziej rozpaloną ciekawość Jabłonki, która to pragnęła, by mówił więcej.
W końcu Jabłoniowa Łapa stała się Kruchą Jabłonką, a Śliski Węgorz jej oficjalnym partnerem. Ku niezadowoleniu Bławatek, para stawała się sobie coraz bliższa, spędzając ze sobą jeszcze więcej czasu niż wcześniej, choć tym razem zawsze z inicjatywy Jabłoni. Mimo, że młoda wojowniczka traktowała Łąkę jak swoją własną matkę, coraz częściej się z nią kłóciła, gdy temat schodził na Węgorza. Również i on nie szczędził w słowach, gdy tylko spotykał w obozie staruszkę, przyczyniając się do coraz większego smutku narastającego w jej sercu, kiedy to po raz kolejny w swoim życiu traciła córkę na własnych oczach.
Ciąża Kruchej Jabłonki była rzeczą niespodziewaną, a dla Węgorza zarówno taktycznym mistrzostwem, jak i przeszkodą. Kocięta spoiłyby ich związek jeszcze bardziej, tworząc z nich rodzinę, której Jabłoń by nie zaprzepaściła za nic w świecie, co szczerze cieszyło kocura. Z drugiej strony wyczuwał coraz częściej kręcącą się przy kotce Bławatek, która nie dawała sobie wmówić, że jej nie potrzebują. Zamierzała przeć ku Jabłonce, co by się nie działo, byle nie pozwolić jej na pozostanie samej z Węgorzem i gromadką kociąt na głowie.
Od momentu, gdy wojownik przetrawił sobie dobrze informację o ciąży partnerki, zaczął się dystansować od Jabłoni, czując swoją bezpieczną pozycję w Klanie i w ich związku. Zdarzało mu się znikać na całe dnie, choć nigdy nie wracał z pustymi łapami, by móc udobruchać zamartwiającą się partnerkę. A to dorodny zając, tylko i wyłącznie dla nich, na romantyczną kolację w świetle księżyca. A to ciekawy drobiazg znaleziony na terenach. A to piórko, które kolorem przypominało mu o jej oczach. Co by nie przynosił, kotka zawsze przyjmowała prezenty, nie chcąc go oskarżać o nic, co jeszcze mogłoby okazać się prawdą.
Ciąża przebiegła sprawnie mimo nerwów, których kotka się najadła przez cały ten czas. Pomoc Bławatkowej Łąki była nieoceniona i może to dzięki temu emocje wojowniczki trzymały się na wodzy, tym samym wydając na świat zdrowe kocięta.
Jabłonka stara się je wychować na dobre, uczciwe koty, gdzie w tym samym momencie Węgorz oskarża ją o nadopiekuńczość i rozpieszczanie. Uczestniczy w życiu kociąt, próbując z nimi rozmawiać i wymyślać zabawy, ale szybko się frustruje i jego nerwy trzymają się na włosku. Gdy czuje, że ledwo powstrzymuje się przed zruganiem kociąt, robi taktyczny odwrót i wychodzi bez słowa, pozostawiając zdziwione młode same sobie, a ewentualne groźby rzucone w złości po chwili refleksji obraca w żart i śmieje się, jak to wcale nie mówił na poważnie. W wychowaniu udział bierze również Bławatek, która to wspiera Jabłoń i przekazuje wartości godne prawdziwych wojowników, a także opowiada historie ze swoich czasów, często nieco kolorując niektóre zdarzenia, by nie zanudzić kociąt babcinymi opowiastkami. Jabłonka stawia bardziej na naukę i zabawę, nie szczędząc przy tym słów wsparcia i komplementów wobec dzieci.
TL;DR Śliski Węgorz bywał widywany przez Bławatek na granicach, gdzie spoufala się z podejrzanymi samotnikami i dzieli z nimi jedzeniem. Żeby trzymać kotkę w garści i móc kontrolować sytuację, kocur zbliżył się do jej ówczesnej terminatorki, Jabłonki. Zmanipulowana w wielką miłość kotka zaczynała odsuwać się od Bławatek, pchana w ramiona starszego wojownika. Węgorz usilnie odbierał jej każdą wolną chwilę i uczył potajemnie wbrew woli Mistrzyni, by mieć ją bliżej siebie. Łąka z całych sił próbowała odsunąć kotkę od orientala, ale powodowało to tylko kłótnie między kotkami. Po skończonym treningu, Jabłonka i Węgorz szybko zostali parą, a to zaowocowało ciążą. W tym momencie kocur zaczął częściej znikać i przepraszać kotkę w formie prezentów różnej maści, nie tłumacząc gdzie i po co był. Przez cały okres ciąży, przy Jabłonce trwała Bławatek, pomagając z czym tylko się dało, ku niezadowoleniu Węgorza.
Dodatkowe informacje:
- Bławatkowa Łąka bierze czynny udział w wychowaniu kociąt, Jabłonka traktuje ją jak pełnoprawnego członka rodziny.
- Węgorz opowiada kociętom straszne historie na temat Bławatek, jakoby zjadła większość swoich dzieci, dlatego nie ma ich w Klanie.
- Węgorz ma mało cierpliwości wobec dzieci, często urywa interakcje w trakcie ich trwania, gdy czuje, że traci nerwy. Zdarzy mu się krzyknąć, choć od razu zamienia to w żarty, jednocześnie umniejszając uczuciom swoich kociąt. Jabłonka za to jest czuła i stara się, by kocięta kierowały się w życiu rozsądkiem i miłością, wybaczały i były przede wszystkim uczciwe i sprawiedliwe.
Jest możliwość wcielenia się w ósemkę kociąt. Kocięta można adoptować przez najbliższe 2,5 miesiąca, aż do osiągnięcia przez miot wieku terminatorskiego. Rozpoczynamy grę jako 1 księżycowy kociak (wiek na koniec maja: 2 księżyce). W historii obowiązkowy jest zapis, że posiada się siódemkę rodzeństwa z miotu, a rodzicami są Krucha Jabłonka oraz Śliski Węgorz.
Przed stworzeniem postaci należy zarezerwować miejsce w miocie poprzez zadeklarowanie chęci gry w temacie miotu. Rezerwacja miejsca przepada, jeżeli w ciągu tygodnia nie zostanie napisana i wysłana Karta Postaci. Istnieje możliwość przedłużenia rezerwacji – należy przekazać taką potrzebę jednemu z członków administracji i określić ile dodatkowego czasu będzie potrzebne.
Ponadto zachęcamy by wszelkie wątpliwości, pytania i zamieszczać w tym temacie.
Lista chętnych:
x Wilk (już gra) -> konto od zera w adopcji
x Jeżyk (już gra)
x Jajko (już gra)
x Oczko (już gra)
x Czajka (już gra)
x Mewa (już gra)
x
x
Sugestie w sprawie imion:
Mile widziane imiona związane z ptakami (np. gęś, przepiórka, perkoz, gołąb, bocian, orzeł etc.) lub kolorami (np. biel, czerń, czerwień, błękit, rudy, siny, mięta etc.)
Należy pamiętać, że są to jedynie sugestie, które można wziąć pod uwagę rozważając grę w miocie. Wybór imienia wciąż należy do gracza.
Dostępna budowa:
Typ pyska: standardowy (europejski) lub długi (orientalny).
Długość futra: krótkie lub długie
Umaszczenia: (kliknij na umaszczenie, by zobaczyć przykładowe zdjęcie):
- czarne, bure (czarne pręgowane), czarne srebrne, czarne dymne,
- niebieskie, niebieskie pręgowane, niebieskie srebrne, niebieskie dymne,
- rude (zawsze pręgowane), rude srebrne, rude dymne*,
- kremowe ( zawsze pręgowane), kremowe srebrne, kremowe dymne*
Te oznaczone * są wyjątkowo rzadkie i może być ciężko znaleźć zdjęcia.
Pręgowanie: Kocięta mogą być jednolite (niepręgowane) lub pręgowane klasycznie, lub tygrysio.
Biel: Kocięta mogą mieć dowolną ilość białych znaczeń oprócz bieli pokrywającej całego kota.
Kolor oczu: Dowolny naturalny kolor. Koty z jakąkolwiek ilością białych znaczeń mogą mieć heterochromię (oczy w dwóch różnych kolorach). Przypominamy, że kocięta rodzą się z niewybarwionymi oczami, tzn. niebieskimi, a docelowy kolor przyjmują one w wieku ok. 3-5 księżyców.
im ciemniejsza noc, tym jaśniejszy dzień
światło ma moc i nie zgasi go cień
światło ma moc, ciemność jej nie ogarnia
choć cienie są zawsze po drugiej stronie światła
światło ma moc i nie zgasi go cień
światło ma moc, ciemność jej nie ogarnia
choć cienie są zawsze po drugiej stronie światła
0
Siła
S
0
Zręczność
Zr
0
Szybkość
Sz
0
Zmysły
Zm
0
Punkty Życia
HP
0
Wytrzymałość
W
![[Obrazek: 2LAzKX3.png]](https://i.imgur.com/2LAzKX3.png)
![[Obrazek: wbZ9J9i.png]](https://i.imgur.com/wbZ9J9i.png)
![[Obrazek: w2wOqvF.png]](https://imgur.com/w2wOqvF.png)
![[Obrazek: tJxmtKK.png]](https://i.imgur.com/tJxmtKK.png)
![[Obrazek: E01yWJC.png]](https://cdn.discordapp.com/attachments/1107260099627589673/1107260585197969449/E01yWJC.png)
