Trening Mroźnej Łapy

[Mroźna Łapa!]

Kornikowy Konar oferował dużo wsparcia i zrozumienia, a Mrozik bardzo chętnie je przyjmował. Chłonął zachęty i dobre słowa jak gąbka; bardzo potrzebował ich w tym momencie. Gdyby dostał bardziej ciętego Mistrza, mogłoby być różnie. Syn Zachodzącego Słońca mógłby całkowicie zamknąć się w sobie i swoich wątpliwościach. Tak się na szczęście nie stało, dlatego na jego pyszczku pojawił się uśmiech. Mimo zmęczenia ohoczo podążył za Mistrzem.
- Polowałem, głównie na myszy... ale często nie udawało mi się ich złapać. Poza tym... głównie uciekałem - znowu nieco mniej pewny siebie ton głosu, ale w głowie terminatora powoli wszystko zaczynało się układać. W końcu przed chwilą usłyszał, że dla ojca też wiele umiejętności było trudnych na początku. I przecież ma się niczym nie przejmować, prawda?